Η πνευμονία είναι η οξεία φλεγμονή του πνευμονικού ιστού (του πνεύμονα). Ταξινομείται ανάλογα με τον αιτιολογικό παράγοντα που την προκάλεσε (πχ πνευμονιοκοκκική, άτυπη κλπ), καθώς και ανάλογα με την προέλευση του παθογόνου παράγοντα (ενδονοσοκομειακή και εξωνοσοκομειακή ή της κοινότητας). 

Αίτια

Το αίτιο της πνευμονίας είναι κάποιο μικρόβιο, δεν αποκλείονται όμως και οι ιοί ή κάποιοι μύκητες, οι τελευταίοι σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα. Συνηθέστερα, μπορεί να είναι κάποιο βακτήριο, όπως τα παρακάτω:

-Πνευμονιόκοκκος
-Αιμόφιλος
-Μυκόπλασμα
-Χλαμύδια κλπ
-Ιοί: RSV, Influenza, Parainfluenza
Σπανιότερα: σταφυλόκοκκος χρυσίζων, μύκητες

Συμπτώματα

-Πυρετός με ή χωρίς ρίγος
-Απόχρεμψη
-Δύσπνοια
-Ταχύπνοια
-Πλευριτικός πόνος (πόνος στο θώρακα)
-Σύγχυση, κλπ

Διάγνωση

Η διάγνωση της πνευμονίας βασίζεται στην κλινική εικόνα και την κλινική εξέταση του ιατρού σε συνδυασμό με:
-Αιματολογικές εξετάσεις
-Αέρια αρτηριακού αίματος (υποξαιμία)
-Ακτινογραφία θώρακος (πυκνώσεις)
-Σημεία μικροβιαιμίας (αν υπάρχουν)
-Υπολογισμός ειδικού score, για την αξιολόγηση της πιθανής εισαγωγής του ασθενή στο νοσοκομείο

Θεραπεία

Η θεραπευτική αντιμετώπιση περιλαμβάνει τα ακόλουθα:
-Αντιμετώπιση συμπτωμάτων (πυρετού με αντιπυρετικά κλπ)
-Χορήγηση οξυγόνου
-Κατάλληλο αντιβιοτικό ή συνδυασμό αυτών
-Νοσηλεία περίπου 4 μέρες με ενδοφλέβια αγωγή και αν μπορεί να σιτιστεί από το στόμα συνεχίζει με από του στόματος αγωγή. Συνήθως ο ασθενής παραμένει 7-8 μέρες στο νοσοκομείο και εξέρχεται με οδηγίες (φαρμακευτική αγωγή κλπ).

Η υποχώρηση των συμπτωμάτων γίνεται σταδιακά από την 3η ημέρα, όσον αφορά τον πυρετό, έως, συνήθως, τη 15η ημέρα, σε σχέση με το βήχα και την καταβολή δυνάμεων.

Επιπλοκές

-Απόστημα ή εμπύημα πνεύμονα
-Ενδοκαρδίτιδα / περικαρδίτιδα
-Πλευρίτιδα / πλευριτική συλλογή
-Σύνδρομο Αναπνευστικής Ανεπάρκειας Ενηλίκων (ARDS)
-Μικροβιαιμία / σηπτικό σοκ

iatropedia.gr

Σε όλους μας έχει συμβεί σε κάποιες φάσεις, συνήθως χωρίς κανένα άλλο σημάδι, να αισθανθούμε ότι το μάτι μας "πεταρίζει", δηλαδή ότι οι μικροσκοπικοί μυς γύρω από το μάτι συσπώνται ανεξέλεγξκτα και μας ενοχλούν.

Οι συσπάσεις αυτές συνήθως επηρεάζουν τους μυς και των δύο ματιών. Εάν έχετε συσπάσεις των ματιών, μπορεί να έχετε μια ακούσια κίνηση στο βλέφαρο που επαναλαμβάνεται κάθε μερικά δευτερόλεπτα για συνολική διάρκεια ενός ή δύο λεπτών αν και υπάρχει πιθανότητα να διαρκέσει και περισσότερο.

Αν και η αιτία είναι σε γενικές γραμμές γενικά άγνωστη, ο βλεφαροσπασμός μπορεί να σχετίζεται με:

-Κόπωση

-Στρες

-Καφεΐνη

Αυτή η μικρή μορφή της σύσπασης είναι ανώδυνη και ακίνδυνη. Θα φύγει από μόνη της μετά από λίγο αλλά μπορεί να είναι αρκετά ενοχλητική. Μάλιστα, αν είναι τόσο έντονη ώστε κάνει τα βλέφαρα να κλείνουν εντελώς, μπορεί να αποδειχτεί επικίνδυνη την ώρα που οδηγείτε.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι συσπάσεις των βλεφάρων είναι κάτι περισσότερο από μια προσωρινή ενόχληση. Μερικοί άνθρωποι έχουν σπασμούς που συμβαίνουν πολλές φορές κατά τη διάρκεια της ημέρας. Τα συμπτώματα μπορεί να επαναληφθούν για μέρες, εβδομάδες ή ακόμη και μήνες. Αυτό με τη σειρά του μπορεί να προκαλέσει μεγάλη συναισθηματική δυσφορία, καθώς παρεμβαίνει δραστικά στην ποιότητα της ζωής του ατόμου.

Στις πιο σοβαρές μορφές της, οι οποίες είναι σπάνιες, οι συσπάσεις των ματιών μπορεί να είναι ένα χρόνιο φαινόμενο, που μπορεί να προκαλέσει σοβαρή μείωση της όρασης.

Μερικές φορές, ο βλεφαροσπασμός μπορεί να είναι σύμπτωμα πιο σοβαρών παθήσεων των ματιών, όπως:

-Βλεφαρίτιδα (φλεγμονή των βλεφάρων)

-Ξηροφθαλμία

-Ευαισθησία στο φως

Πολύ σπάνια, μπορεί να είναι ένα σημάδι μιας εγκεφαλικής ή νευρικής διαταραχής, όπως:

-Παράλυση Bell

-Δυστονία

-Νόσος του Πάρκινσον

-Σύνδρομο Tourette

Οι ακούσιες συσπάσεις των ματιών μπορεί επίσης να είναι παρενέργεια ορισμένων φαρμάκων. Οι πιο “συνήθεις ύποπτοι” σε αυτήν την περίπτωση είναι φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ψύχωσης και της επιληψίας.

http://www.webmd.com/

Ο καρκίνος του προστάτη είναι η πιο κοινή αιτία θανάτου από καρκίνο στους άνδρες σε ηλικία 75 ετών.

Το 2012 καταγράφηκαν παγκοσμίως πάνω από 1,1 εκατομμύρια περιπτώσεις καρκίνου του προστάτη, σύμφωνα με το Παγκόσμιο Ταμείο Έρευνας για τον Καρκίνο.

Οι περιπτώσεις αυτές αντιπροσωπεύουν περίπου το 8% όλων των νέων περιπτώσεων καρκίνου και το 15% των νέων κρουσμάτων στους άνδρες.

Ο καρκίνος προστάτη σπάνια προσβάλλει άνδρες ηλικίας κάτω των 40 ετών.

Οι επιστήμονες ανακάλυψαν τον τρόπο που μια ουσία η οποία βρίσκεται στις πιπεριές τσίλι, η καψαϊκίνη, μπορεί να σκοτώσει τα καρκινικά κύτταρα του προστάτη.

Σε σχετική μελέτη διαπίστωσαν ότι η καψαϊκίνη –η ουσία που κάνει τις κόκκινες πιπεριές καυτές– προσκολλάται στις μεμβράνες των κυττάρων και δρα ως εξωτερικό προστατευτικό κέλυφος. Σε αρκετά υψηλές δόσεις όμως, προκαλεί απόπτωση στο καρκινικό κύτταρο, δηλαδή το κάνει να «αυτοκτονήσει».

Το εύρημα θα μπορούσε να βοηθήσει τους ειδικούς να εκμεταλλευτούν τη δύναμη της καψαϊκίνης και να δημιουργήσουν ένα αποτελεσματικό χάπι ή ένεση για τη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη.

Σε παλαιότερη έρευνα βρέθηκε ότι η καψαϊκίνη κάνει τα καρκινικά κύτταρα του προστάτη να αυτοκτονήσουν, χωρίς να επηρεάζει τα υγιή κύτταρα.

Η μελέτη βρήκε ότι η καψαϊκίνη μείωσε το μέγεθος των καρκινικών όγκων σε ποντίκια που είχαν τροποποιηθεί γενετικά για να έχουν ανθρώπινα κύτταρα καρκίνου του προστάτη. Η ουσία προκάλεσε απόπτωση στο 80% των καρκινικών κυττάρων και δεν είχε παρενέργειες.

Πως δρα η καψαϊκίνη

Οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι το μόριο της καψαϊκίνης δεσμεύεται την επιφάνεια του κυττάρου και επηρεάζει την μεμβράνη του, το στρώμα δηλαδή που περιβάλλει και προστατεύει το κύτταρο. Αν στη μεμβράνη του κυττάρου προσκολληθεί αρκετή ποσότητα από την ουσία, προκαλεί σχάση της κάτι που ενεργοποιεί τελικά το θάνατο του κυττάρου.

Έχει βρεθεί τέλος, ότι τα πικάντικα φαγητά αυξάνουν το προσδόκιμο ζωής στον άνθρωπο.

Βρογχίτιδα είναι μια φλεγμονή ή διόγκωση των βρόγχων, δηλαδή των διόδων του αέρα μεταξύ της μύτης και των πνευμόνων.

Πιο συγκεκριμένα, η βρογχίτιδα περιγράφει μια κατάσταση όπου η εσωτερική επένδυση των βρόγχων παθαίνει φλεγμονή ή μόλυνση. Οι άνθρωποι με βρογχίτιδα έχουν μειωμένη ικανότητα να αναπνέουν αέρα και να παίρνουν οξυγόνο στους πνεύμονές τους. Έχουν επίσης παχύρρευστη βλέννα ή φλέγμα που σχηματίζεται στους αεραγωγούς τους.

Η οξεία βρογχίτιδα είναι φλεγμονή της τραχείας και των βρόγχων, από ιό. Η χρόνια βρογχίτιδα είναι σοβαρότερη νόσος, προκαλείται από χρόνιο ερεθισμό και φλεγμονή του βλεννογόνου του βρογχικού δέντρου και συγκαταλέγεται στις χρόνιες αποφρακτικές πνευμονοπάθειες.

Αίτια και παράγοντες που “πυροδοτούν” την βρογχίτιδα

Οι αιτίες της οξείας βρογχίτιδας είναι συνήθως οι ιοί της γρίπης και του κοινού κρυολογήματος. Η χρόνια βρογχίτιδα αναπτύσσεται λόγω επανεμφάνισης της βλάβης των αεραγωγών από το κάπνισμα, την ρύπανση του αέρα, ή την επαγγελματική έκθεση σε ερεθιστικές ουσίες.

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα της οξείας και χρόνιας βρογχίτιδας είναι:

-Βήχας ξηρός ή παραγωγικός
-Πόνος στο λαιμό
-Φλέγματα (διάφανα, κιτρινωπά, πρασινωπά)
-Καταρροή
-Ρινική συμφόρηση
-Δύσπνοια (δυσχέρεια στην αναπνοή, κυρίως κατά την άσκηση)
-Πυρετός
-Πόνος ή βάρος στο στήθος
-Κόπωση

Επιπλέον στην χρόνια βρογχίτιδα η φλεγμονή μπορεί να προκαλέσει μόνιμες αλλοιώσεις των βρόγχων. Μπορεί να συνεχιστεί βήχας με απόχρεμψη για διάστημα περισσότερο από 3 μήνες (κυρίως σε καπνιστές)

Ποιες είναι οι πιθανές επιπλοκές της βρογχίτιδας

-Πνευμονία
-Εμφύσημα
-Πνευμονική υπέρταση
-Καρδιακή ανεπάρκεια

Θεραπεία - Μέθοδοι αντιμετώπισης

Η χρόνια βρογχίτιδα αντιμετωπίζεται συμπτωματικά.

Η φαρμακευτική αγωγή συνίσταται στην χορήγηση:

-Παρακεταμόλης
-Ιβουπροφαίνης
-Ασπιρίνης
-Αντιβηχικών
-Βρογχοδιασταλτικών
-Εισπνεομένων αντιχολινεργικών
-Αντιβιοτικών (όταν συνυπάρχει λοίμωξη)
-Κορτικοστεροειδών ( για την φλεγμονή και το οίδημα του αναπνευστικού επιθηλίου)
-Διουρητικών (όταν συνυπάρχει και καρδιακή ανεπάρκεια)

Άλλα προληπτικά μέτρα :

-Λήψη άφθονων υγρών
-Διακοπή καπνίσματος

Πώς να προφυλαχτείτε από τη βρογχίτιδα

Η πιο αποτελεσματική μέθοδος πρόληψης της χρόνιας βρογχίτιδας και άλλων μορφών της Χρόνιας Αποφρακτικής Πνευμονοπάθειας είναι η αποφυγή του καπνίσματος τσιγάρων και άλλων μορφών καπνού.

Για να προλάβετε την εκδήλωση βρογχίτιδας πρέπει:

-Να μην καπνίζετε
-Να παίρνετε σωστά τα φάρμακά σας
-Να αποφεύγετε τις κακές καιρικές συνθήκες
-Εάν έχετε νοσήσει, αποφεύγετε τις κοινωνικές εκδηλώσεις (κινηματογράφος, θέατρο κλπ) για να μην κολλήσετε άλλους ανθρώπους
-Να προσέχετε τη διατροφή σας
-Να κάνετε ετησίως το αντιγριππικό εμβόλιο και ανά 5ετία το εμβόλιο κατά του πνευμονιόκοκκου.

iatropedia.gr