Συγκεκριμένα, αυτή τη στιγμή, σύμφωνα με τον υπουργό Υγείας, Ανδρέα Ξανθό, οι γιατροί των ΤΟΜΥ ανέρχονται σε περίπου 500, με πολλούς εξ αυτών να είναι σε διαδικασία διορισμού
Στην έκθεση εποπτείας της Ευρωπαϊκής Ενωσης, που εκδόθηκε πρόσφατα, μια από τις μεταρρυθμίσεις που εμφανίζουν καθυστέρηση είναι αυτή της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, δηλαδή του οικογενειακού γιατρού.

Ο αρχικός σχεδιασμός του υπουργείου Υγείας ήθελε 239 ΤΟΜΥ (Τοπικές Μονάδες Υγείας) μέχρι τα τέλη του 2017. Σήμερα, λίγο πριν την εκπνοή του 2018, λειτουργούν 99 ΤΟΜΥ σε όλη την Ελλάδα, ενώ οι οικογενειακοί γιατροί είναι ελάχιστοι για να εξυπηρετήσουν τα 10 εκατομμύρια ασφαλισμένων.

Συγκεκριμένα, αυτή τη στιγμή, σύμφωνα με τον υπουργό Υγείας, Ανδρέα Ξανθό, οι γιατροί των ΤΟΜΥ ανέρχονται σε περίπου 500, με πολλούς εξ αυτών να είναι σε διαδικασία διορισμού. Το αρχικό σχέδιο του υπουργείου Υγείας όριζε 1.195 γιατρούς στις ΤΟΜΥ και 2.800 ιδιώτες οικογενειακούς γιατρούς μέσω ΕΟΠΥΥ (Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας). Σύμβαση με τον ΕΟΠΥΥ όμως έχουν πραγματοποιήσει μέχρι σήμερα 710 οικογενειακοί γιατροί (παθολόγοι, γενικοί γιατροί και παιδίατροι), σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Υγείας. Δηλαδή οι γιατροί που στελεχώνουν επίσημα σήμερα το σύστημα είναι μόλις 1.200.
Για να αντιμετωπιστεί η σοβαρή έλλειψη σε γιατρούς, η Αριστοτέλους «βάφτισε» οικογενειακούς γιατρούς και όσους παθολόγους, γενικούς γιατρούς και παιδιάτρους υπηρετούν στα Κέντρα Υγείας. Ο αριθμός τους ανέρχεται σε περίπου 2.300. Ωστόσο, οι γιατροί των Κέντρων Υγείας αντιδρούν έντονα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, για την εξυπηρέτηση των πολιτών.

Εξαγγελίες
Ο ίδιος ο υπουργός Υγείας, Ανδρέας Ξανθός, παραδέχτηκε χθες σε ημερίδα για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας που διοργάνωσε το υπουργείο Υγείας σε συνεργασία με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) ότι η στελέχωση των ΤΟΜΥ δεν είναι η αναμενόμενη. Ανέφερε ότι θα γίνουν και άλλες προκηρύξεις (έχουν ήδη πραγματοποιηθεί δύο με …αναιμική συμμετοχή), ενώ απέδωσε το πρόβλημα στελέχωσης από γιατρούς στη «φυγή» του ιατρικού δυναμικού στο εξωτερικό. Παράλληλα, όμως, εξήγγειλε τη λειτουργία κινητών μονάδων Υγείας, οι οποίες θα διαθέτουν οικογενειακό γιατρό, με απορίας άξιο πώς θα στελεχωθούν τη στιγμή που ακόμη ψάχνουν γιατρούς για τις ΤΟΜΥ!
Σύμφωνα με τις πληροφορίες, η κάλυψη των αναγκών πρωτοβάθμιας φροντίδας εκτός των πόλεων, δηλαδή σε ορεινές, νησιωτικές και δυσπρόσιτες περιοχές, θα γίνεται με Κινητή Μονάδα ΠΦΥ, η οποία θα στελεχώνεται από διεπαγγελματική ομάδα Υγείας. Θα υπάρχει τουλάχιστον μία κινητή μονάδα ανά νομό και θα έχει οργανική σχέση με ένα Κέντρο Υγείας αγροτικού τύπου και η χρηματοδότηση θα πραγματοποιηθεί με ευρωπαϊκούς πόρους.

Μέχρι όμως να υλοποιηθούν όλες οι εξαγγελίες του υπουργείου Υγείας, οι ασφαλισμένοι αγνοούν την υποχρέωσή τους να εγγραφούν σε οικογενειακό γιατρό. Παράλληλα, υπάρχουν πολλοί που επιχειρούν να πραγματοποιήσουν εγγραφή, ωστόσο δεν βρίσκουν κοντά στην κατοικία τους οικογενειακό γιατρό. Σε πολλές περιοχές εάν δεν υπάρχει ΤΟΜΥ ή ιδιώτης συμβεβλημένος οικογενειακός γιατρός μέσω ΕΟΠΥΥ οι κάτοικοι μπορούν να εγγραφούν σε κάποιο Κέντρο Υγείας ή περιφερειακό ιατρείο. Ωστόσο, είναι και περιοχές που μένουν πραγματικά ακάλυπτες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο Διόνυσος στην Αττική.

Διαβάστε ολόκληρο το ρεπορτάζ στην έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου

Ιδού τέσσερα βακτήρια που προκαλούν Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενα Νοσήματα και μπορούν να αποτελέσουν κίνδυνο για τη δημόσια υγεία.
Σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα (ΣΜΝ) ή σεξουαλικώς μεταδιδόμενες ασθένειες ή αφροδίσια νοσήματα ονομάζονται ασθένειες ή μολύνσεις οι οποίες μεταδίδονται από άνθρωπο σε άνθρωπο μέσω σεξουαλικών συμπεριφορών, συμπεριλαμβανομένων του σεξ, του στοματικού σεξ και του πρωκτικού σεξ.

Στο παρελθόν οι ασθένειες αναφέρονταν ως ΣΜΝ ή αφροδίσια νοσήματα. Ωστόσο τα τελευταία χρόνια ο όρος Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενες Λοιμώξεις κερδίζει έδαφος και τείνει να αντικαταστήσει τα ΣΜΝ.

Μερικά ΣΜΝ μπορούν να μεταδίδονται και μέσω της χρήσης βελονών μετά τη χρήση τους από ένα μολυσμένο άτομο, καθώς και μέσω της γέννας ή του θηλασμού. Οι σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις είναι γνωστές εδώ και εκατοντάδες χρόνια και δυστυχώς τείνουν να μεταλλάσσονται.

Ιδού τέσσερα βακτήρια που προκαλούν Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενα Νοσήματα και μπορούν να αποτελέσουν κίνδυνο για τη δημόσια υγεία.

Nαϊσσέρια της μηνιγγίτιδας (Μηνιγγιτιδόκοκκος)

Μπορεί να προκαλέσει μηνιγγίτιδα που επηρεάζει τον εγκέφαλο, διότι καταστρέφει την μεμβράνη του και μπορεί να αποβεί μοιραία. Αποτελεί την αιτία ουρογεννητικών λοιμώξεων.

Υπολογίζεται πως το 5% με 10% των ενηλίκων είναι φορείς και έχουν το βακτήριο στη μύτη και το λαιμό τους. Μελέτες έχουν αποδείξει ότι το βακτήριο μεταφέρεται στον παρτενέρ και μέσω του στοματικού σεξ, του γαλλικού φιλιού και άλλα είδη στενής επαφής μου μεταφέρουν μολυσμένα σταγονίδια.

Μέχρι στιγμής οι επιστήμονες δεν είναι σε θέση να απαντήσουν στο ερώτημα για το πως ακριβώς μεταφέρεται το βακτήριο. Μελέτη που διενεργήθηκε σε ετεροσεξουαλικούς άνδρες σε Καναδά και Ευρώπη που ήταν φορείς μηνιγγιτιδόκοκκου απέδειξε πως η συντριπτική πλειοψηφία είχε νοσήσει επειδή δέχτηκε στοματικό σεξ.

Μυκόπλασμα των γεννητικών οργάνων

Είναι ένα από τα πιο άγνωστα βακτήρια και οι ρυθμοί εξάπλωσης του έχουν αρχίσει να προκαλούν ανησυχία στην ιατρική κοινότητα. Εντοπίστηκε το 1980 και υπολογίζεται πως μολύνει το 1% με 2% του πληθυσμού, ιδιαιτέρως τους εφήβους και τους νέους ενήλικες.

Τα συμπτώματα είναι παρόμοια με τα χλαμύδια και τη γονόρροια, με επίμονο ερεθισμό της ουρήθρας και του τραχήλου. Μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή στο γυναικείο αναπαραγωγικό σύστημα και γι αυτό το λόγο έχει συνδεθεί με στειρότητα, αποβολή, πρόωρη γέννηση ακόμα και θνησιμότητα.

Πλέον έχει γίνει πιο ανθεκτικό στα κοινά αντιβιοτικά και το προφυλακτικό είναι ο μοναδικός τρόπος προστασίας σε περίπτωση σεξουαλικής επαφής με φορέα μυκοπλάσματος.

Σιγκέλλα flexneri

Η σιγκέλλωση είναι ένα λοιμώδες νόσημα που προκαλείται από μια ομάδα βακτηρίων με το γενικό όνομα Σιγκέλλα. Η μεταφορά γίνεται όταν κάποιος έρθει σε επαφή με ανθρώπινα κόπρανα. Στομαχικές διαταραχές, διάρροια, πυρετός είναι τα συμπτώματα.

Η σιγκέλλα προσβάλει κυρίως μικρά παιδιά και τουρίστες σε υποβαθμισμένες χώρες αλλά έχει παρατηρηθεί αύξηση στο ποσοστό αμφισεξουαλικών και ομοφυλόφιλων ανδρών. Οι επιστήμονες υποστηρίζουν πως μεταφέρεται μέσω του στοματικού σεξ και έχει γίνει πλέον πιο ανεκτική στα αντιβιοτικά.

Αφροδίσιο Λεμφοκοκκίωμα (LGV)

Το LGV μπορεί να προκαλέσει ένα προσωρινό γεννητικό σπυράκι, και στη συνέχεια να εισβάλει το λεμφικό σύστημα του σώματος. Η λοίμωξη από το ορθό μπορεί να μιμηθεί φλεγμονώδη νόσο του εντέρου και να οδηγήσει σε χρόνιες και σοβαρές ανωμαλίες του παχέος εντέρου και του ορθού, όπως συρίγγια και στενώσεις.

Την τελευταία δεκαετία έχουν αυξηθεί τα κρούσματα σε Ευρώπη και Βόρεια Αμερική, ιδιαιτέρως σε αμφισεξουαλικούς και ομοφυλόφιλους άνδρες. Η χρήση προφυλακτικών κατά τη διάρκεια του κολπικού ή πρωκτικού σεξ μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο μόλυνσης, ενώ η θεραπεία μπορεί να απαιτήσει μια πορεία τριών εβδομάδων με αντιβιοτικά όπως η δοξυκυκλίνη.

Επιστήμονες στην Αυστραλία ανέπτυξαν ένα νέο τεστ αίματος, το οποίο μπορεί να ανιχνεύσει οποιονδήποτε καρκίνο στο σώμα μέσα σε δέκα λεπτά το πολύ.

Το φθηνό και απλό καθολικό τεστ, που ανιχνεύει τις διαφορές στο DNA των καρκινικών, από εκείνο των υγιών κυττάρων, δίνει ελπίδες ότι στο μέλλον θα είναι εφικτή η έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου, ώστε και οι θεραπείες να είναι πιο αποτελεσματικές.

Το τεστ δεν μπορεί -τουλάχιστον προς το παρόν- να αποκαλύψει ούτε σε ποιο σημείο του σώματος βρίσκεται ο καρκίνος, ούτε πόσο προχωρημένος είναι, όμως δίνει μια έγκαιρη προειδοποίηση στους γιατρούς για να ψάξουν περισσότερο το ζήτημα. Ιδίως για καρκίνους όπως του παγκρέατος ή των ωοθηκών, που δίνουν ελάχιστα προειδοποιητικά σημάδια, προτού οι όγκοι εξαπλωθούν, το νέο τεστ μπορεί να αποδειχθεί σωτήριο.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Χημείας Ματ Τράου του Πανεπιστημίου της Κουίνσλαντ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Nature Communications", σύμφωνα με τις βρετανικές «Γκάρντιαν» και «Ιντιπέντεντ», εξέφρασαν αισιόδοξοι ότι το τεστ μπορεί να «πιάσει» σχεδόν οποιονδήποτε καρκίνο. Το τεστ μέχρι στιγμής έχει ευαισθησία περίπου 90%, δηλαδή είναι σε θέση να ανιχνεύσει περίπου 90 στις 100 περιπτώσεις καρκίνου.

Η μέθοδος βασίζεται στο ότι το DNA των καρκινικών κυττάρων προσκολλώνται γερά στα νανοσωματίδια του χρυσού, πράγμα που δίνει μια άμεση ένδειξη κατά πόσο υπάρχει καρκίνος σε ένα άνθρωπο, ακόμη και αν δεν έχουν εκδηλωθεί συμπτώματα της νόσου. Αν υπάρχουν καρκινικά κύτταρα κάπου στο σώμα, ένα υγρό που χρησιμοποιείται στο τεστ, αλλάζει χρώμα σε ροζ και αποκαλύπτει έτσι την παρουσία τους αμέσως, ενώ αν υπάρχουν μόνο υγιή κύτταρα, το υγρό παίρνει μπλε χρώμα.

«Η τεχνική μάς επιτρέπει τη μη επεμβατική ανίχνευση του καρκίνου μέσα σε μόνο δέκα λεπτά από το πλάσμα του αίματος και τo DNA μέσα σε αυτό. Πιστεύουμε ότι η απλή αυτή μέθοδος μπορεί να αποτελέσει μια καλύτερη εναλλακτική λύση σε σχέση με τις υπάρχουσες τεχνικές για τη διάγνωση του καρκίνου», δήλωσε ο Τράου. Αν αυτό όντως συμβεί, τότε πολλές διερευνητικές βιοψίες (π.χ. του προστάτη) θα καταστούν περιττές, αφού ο γιατρός θα ξέρει ήδη αν κάποιος έχει καρκίνο ή όχι.

«Το μεγάλο πλεονέκτημα είναι ότι πρόκειται για ένα πολύ φθηνό και υπερβολικά απλό τεστ, συνεπώς θα είναι δυνατό να υιοθετηθεί εύκολα στην κλινική πρακτική» δήλωσε η ερευνήτρια Λάουρα Καρασκόζα. «Αν αυτό το τεστ γίνει σε συνδυασμό με άλλα απλά τεστ, θα αποτελέσει ένα ισχυρό διαγνωστικό εργαλείο, το οποίο όχι μόνο θα αποκαλύπτει αν κάποιος έχει καρκίνο, αλλά επίσης το είδος και το στάδιο του καρκίνου» πρόσθεσε.

Θα χρειασθούν πάντως περαιτέρω κλινικές μελέτες σε περισσότερους ανθρώπους, προκειμένου το νέο τεστ να αξιοποιηθεί ευρύτερα.

Όταν κάποιος πάει σε ένα γιατρό για κάποιο πρόβλημα υγείας, υποτίθεται ότι θα πρέπει -για το δικό του καλό- να είναι ειλικρινής. Όμως, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική έρευνα, έως το 80% των ασθενών (δηλαδή οκτώ στους δέκα) λένε μικρά ή μεγαλύτερα ψέματα στους γιατρούς τους, επειδή όλο και κάτι θέλουν να κρύψουν με το οποίο νιώθουν άβολα.

Κλασική περίπτωση είναι η ανειλικρινής απάντηση που δίνουν οι ασθενείς στις ερωτήσεις του γιατρού «αν ασκούνται σωματικά», «τι τρώνε» ή «αν παίρνουν κανονικά τα φάρμακά τους».

Πέρα όμως από την παραπλάνηση του γιατρού για τις συνήθειές τους σχετικά με την άσκηση, τη διατροφή ή τη λήψη των φαρμάκων, πάνω από το ένα τρίτο των ανθρώπων δεν εκφράζουν ανοιχτά τη διαφωνία τους για τις συστάσεις του γιατρού σχετικά με την υγεία τους. Επίσης ουκ ολίγοι δεν παραδέχονται στον γιατρό ότι απλούστατα δεν καταλαβαίνουν τι τους λέει για την πάθησή τους ή τι τους συμβουλεύει.

Οι περισσότεροι παραδέχθηκαν ότι λένε ψέματα ή σιωπούν μπροστά στο γιατρό, επειδή δεν θέλουν να τους επικρίνει ή να γελοιοποιηθούν, ούτε έχουν όρεξη να τους βγάλει «διάλεξη» ο γιατρός για τις κακές συνήθειές τους όπως το κάπνισμα (που κατά βάθος δεν έχουν καμία πρόθεση να αλλάξουν…)

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Άντζελα Φέγκερλιν του Πανεπιστημίου της Γιούτα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό «JAMA Network Open», βάσισαν τα συμπεράσματά τους σε δύο εθνικές δειγματοληπτικές έρευνες, μία σε 2.011 άτομα με μέση ηλικία 36 ετών και μία σε 2.500 με μέση ηλικία 61 ετών.

Όπως διαπιστώθηκε, μεγαλύτερη πιθανότητα να αποκρύψουν την πραγματική εικόνα των συνηθειών και των απόψεών τους έχουν οι γυναίκες, οι νεότεροι σε ηλικία και όσοι έχουν άσχημη υγεία.

Οι ερευνητές δήλωσαν έκπληκτοι που ένα τόσο μεγάλο ποσοστό ανθρώπων αποκαλύπτεται ότι αποκρύβει πληροφορίες, ακόμη και τις πιο αθώες. Το πρόβλημα, όπως είπαν, είναι ότι η ανειλικρίνεια του ασθενούς δυσκολεύει το γιατρό να κάνει σωστά τη δουλειά του, εφόσον δεν έχει όλα τα δεδομένα στη διάθεσή του.

Τα παιδιά ηλικίας κάτω των 12 ετών δεν πρέπει να λαμβάνουν κωδεΐνη, μια δραστική ουσία που βρίσκεται σε ορισμένα φάρμακα για το βήχα και το άλγος, σύμφωνα οδηγία του αμερικανικού Οργανισμού Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) που περιορίζει ακόμα περισσότερο τη χρήση της κωδεΐνης στα παιδιά.

Οι γονείς θα πρέπει να διαβάζουν προσεκτικά τις ετικέτες των συστατικών σε φάρμακα για τον πόνο και για τον βήχα ώστε να βεβαιωθούν ότι δεν περιέχουν κωδεΐνη, ή μια άλλη ουσία, που ονομάζεται tramadol, προτού δώσουν το φάρμακο στο παιδί τους.

Τι λέει ο FDA για την κωδεΐνη στα παιδιά
Ο FDA ανακοίνωσε αλλαγές ως προς τις οδηγίες του για την αναγραφή ουσιών στις ετικέτες των φαρμάκων που περιέχουν κωδεΐνη, λόγω των πολλών αναφορών ότι μερικά παιδιά αντιμετωπίζουν απειλητικά για τη ζωή τους προβλήματα αναπνοής και ακόμη και πεθαίνουν μετά τη λήψη φαρμάκων που περιέχουν κωδεΐνη!

Από το 1969 έως το 2015, ο FDA έλαβε 64 αναφορές σοβαρών αναπνευστικών προβλημάτων που συνδέονται με τη χρήση φαρμάκων που περιέχουν κωδεΐνη στα παιδιά. Στις περιπτώσεις αυτές περιλαμβάνονταν 24 θάνατοι. Οι περισσότερες περιπτώσεις σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών που συνδέονται με το φάρμακο εμφανίστηκαν σε παιδιά κάτω των 12 ετών, δήλωσε ο FDA.

Καμπανάκι και για άλλη ουσία
Εκτός από τις νέες προειδοποιήσεις για την λήψη κωδεΐνης από παιδιά, ο FDA προειδοποίησε επίσης για τη χρήση ενός άλλου φαρμάκου ανακούφισης του πόνου, που ονομάζεται τραμαδόλη (tramadol) σε παιδιά κάτω των 12 ετών και κατά της χρήσης και των δύο ουσιών (κωδεΐνη και τραμαδόλη) σε γυναίκες που θηλάζουν.

Τόσο η κωδεΐνη, όσο και η τραμαδόλη είναι τύποι φαρμάκων με οπιοειδή. Η κωδεΐνη βρίσκεται σε ορισμένα απλά φάρμακα για το βήχα, καθώς και σε συνταγογραφούμενα αναλγητικά φάρμακα. Η τραμαδόλη βρίσκεται σε ορισμένα φάρμακα που χορηγούνται με συνταγή και είναι εγκεκριμένη για χρήση μόνο σε ενήλικες.

Το 2013, ο FDA προειδοποίησε ότι δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται στα παιδιά φάρμακα που περιέχουν κωδεΐνη, όπως για παράδειγμα ως αναλγητικό φάρμακο μετά από χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση των αμυγδαλών ή των αδενοειδών. Η σημερινή νέα προειδοποίηση είναι ευρύτερη γιατί λέει ότι τα φάρμακα που περιέχουν κωδεΐνη δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του πόνου ή του βήχα λόγω οποιασδήποτε αιτίας σε παιδιά κάτω των 12 ετών.

Κωδεΐνη, παχυσαρκία και υπνική άπνοια
Ο FDA ανακοίνωσε, επίσης, ότι η κωδεΐνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε εφήβους ηλικίας 12 έως 18 ετών εάν είναι παχύσαρκοι, ή έχουν παθήσεις, όπως αποφρακτική άπνοια ύπνου, ή σοβαρή πνευμονική νόσο, γεγονός που μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο σοβαρών αναπνευστικών προβλημάτων.

Σε μητέρες που θηλάζουν συνιστάται επίσης να μην λαμβάνουν κωδεΐνη, ή τραμαδόλη, επειδή τα φάρμακα αυτά μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρές παρενέργειες σε ορισμένα βρέφη, συμπεριλαμβανομένης της υπερβολικής υπνηλίας, σοβαρών αναπνευστικών προβλημάτων και θανάτων, ανέφερε ο FDA.

Μετάφραση/απόδοση από Iatropedia.gr με πληροφορίες από το http://www.livescience.com