Του ευχόμαστε καλή δύναμη και καλή επιτυχία στα νέα ,υψηλής ευθύνης, καθήκοντα του.
Είμαστε σίγουροι ότι θα ανταπεξέλθει στο δύσκολο έργο του με μεγάλη επιτυχία.
Η επιλογή του κ. Μιχαήλου από την κεντρική Νέα Δημοκρατία , τιμά την περιοχή μας και και αποδεικνύει τον σεβασμό και την εκτίμησή της παράταξης στα στελέχη της περιφέρειας.
«Γυαλιά – καρφιά» τα έκαναν τρεις κρατούμενοι στα κρατητήρια του Αστυνομικού Τμήματος Ρόδου, προκειμένου να … πείσουν τους αστυνομικούς να τους χορηγήσουν μεγαλύτερη ποσότητα χαπιών από αυτές που δικαιούνταν!
Το περιστατικό σημειώθηκε χθες ένα τέταρτο πριν από τα μεσάνυκτα με «πρωταγωνιστές» έναν 29χρονο, ένα 19χρονο και ένα 27χρονο, οι οποίοι κρίθηκαν ένοχοι από το αυτόφωρο δικαστήριο όπου και καταδικάστηκαν σε φυλάκιση 3 ετών και δύο μηνών ο καθένας!
Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, οι τρεις άνδρες οι οποίοι είναι γνωστοί στις διωκτικές αρχές της περιοχής μας για υποθέσεις κλοπών αλλά και παράβασης του νόμου περί ναρκωτικών, κρατούνταν για να εμφανιστούν ενώπιον των αρμόδιων δικαστηρίων που συνεδριάζουν τις ημέρες αυτές στη Ρόδο ως κατηγορούμενοι.
Χθες βράδυ λίγο πριν τα μεσάνυκτα, ο 27χρονος μαζί με τον 19χρονο και τον 27χρονο, ζήτησαν από τους αστυνομικούς που τους φρουρούσαν στα κρατητήρια του Αστυνομικού Τμήματος της Ρόδου, να τους χορηγήσουν ψυχοτρόπες ουσίες σε μεγαλύτερη ποσότητα από αυτή της συνταγογραφημένης δοσολογίας. Όταν οι αστυνομικοί αρνήθηκαν, προκειμένου να τους «πείσουν» οι τρεις κρατούμενοι άρχισαν να σπάνε ότι έβρισκαν μπροστά τους, προκαλώντας φθορές στις κάμερες, στο νιπτήρα και σε άλλα αντικείμενα που βρίσκονταν στο χώρο.
Οι κρατούμενοι συνελήφθησαν ασκήθηκαν σε βάρος τους ποινικές διώξεις σε βαθμό πλημμελήματος και σήμερα κάθισαν στο εδώλιο του Μονομελούς Αυτόφωρου Πλημμελειοδικείου Ρόδου όπου κρίθηκαν ένοχοι και καταδικάστηκαν σε ποινή φυλάκισης 3 ετών και δύο μηνών ο καθένας.
Η ΡΟΔΙΑΚΗ
Διαψεύδει κατηγορηματικά ο δήμαρχος Λέρου κ. Μιχάλης Κόλιας τους ισχυρισμούς του προέδρου του κόμματος «Ποτάμι» κ. Σταύρου Θεοδωράκη χθες στην συζήτηση που έγινε στη Βουλή, σύμφωνα με τους οποίους ο δήμος Λέρου πλήρωσε την αγορά και την τοποθέτηση 240 κλιματιστικών στον χώρο του Κέντρου υποδοχής προσφύγων και μεταναστών Λέρου.
Σε επιστολή του προς τον πρόεδρο της Βουλής κ. Βούτση και προς τον πρόεδρο του κόμματος«Ποτάμι» κ. Θεοδωράκη ζητά την αποκατάσταση της αλήθειας αναφέροντας τα εξής
«Με αφορμή την τοποθέτηση στη συνεδρίαση της Βουλής, τη Δευτέρα 10 Οκτωβρίου, του αρχηγού του κόμματος «Ποτάμι», ότι πληροφορήθηκε από τον πρόεδρο Ξενοδόχων Λέρου πως ο δήμος Λέρου πλήρωσε την αγορά και τοποθέτηση 240 κλιματιστικών στο χώρο του Κέντρου Υποδοχής Προσφύγων Μεταναστών Λέρου, προς αποκατάσταση της αλήθειας, σας ενημερώνουμε ότι ο δήμος Λέρου δεν έχει καταβάλλει κανένα ποσό για αγορά και τοποθέτηση κλιματιστικών στο εν λόγω Κέντρο Υποδοχής. Ο δε βιολογικός καθαρισμός, ύστερα από εργασίες που έγιναν, λειτουργεί κανονικά χωρίς καμία δαπάνη του δήμου.»
Παρακαλούμε τον κ. Θεοδωράκη αναφέρει στην ίδια επιστολή ο δήμαρχος Λέρου «να ελέγχει και να διασταυρώνει τις πληροφορίες που δέχεται ως έγκριτος δημοσιογράφος και μετά να τις παρουσιάζει στο ναό της δημοκρατίας που είναι η βουλή των Ελλήνων. Ο δε πληροφοριοδότης πρόεδρος των Ξενοδόχων καλό θα είναι να είναι καλύτερα ενημερωμένος ως πρόεδρος και ως εργολάβος.»
Εκανε πρώτη φορά διακοπές στη Ρόδο το 1967. Από τότε ταξιδεύει στο Νησί των Ιπποτών από την πατρίδα της, τη Δανία, δύο με τέσσερις φορές τον χρόνο. Φέτος ήταν η 150ή.
Η Διεύθυνση Τουρισμού του Δήμου Ρόδου, στο πλαίσιο προγράμματος επιβράβευσης των επαναλαμβανόμενων επισκεπτών (repeaters), απένειμε στην Theresa Enevoldsen τον τίτλο της «επίτιμης φίλης του νησιού» σε ειδική τελετή που πραγματοποιήθηκε το καλοκαίρι. Μας μίλησε γι’ αυτόν τον… έρωτα που κρατάει πέντε δεκαετίες, αν και δεν έκρυψε την έκπληξή της για το ενδιαφέρον που προκάλεσε η βράβευσή της.
Γιατί επιστρέφετε στη Ρόδο ξανά και ξανά;
Επισκέφτηκα το νησί πρώτη φορά το 1967, όταν άρχισα να εργάζομαι για τη σκανδιναβική αεροπορική εταιρεία SAS. Ο έρωτας ήταν… κεραυνοβόλος. Νομίζω ότι έχω εθιστεί στο νησί και στους ανθρώπους του. Περπατώ στην Παλιά Πόλη και είναι σαν να ξεφυλλίζω ένα όμορφο βιβλίο Iστορίας. Κάθε φορά που αφήνω πίσω μου το Μανδράκι και διασχίζω την Πύλη της Ελευθερίας, νιώθω τα τείχη να με περικυκλώνουν και όλα γύρω μου να ησυχάζουν. Μόνο ο ήλιος μένει να με αγκαλιάζει. Η ατμόσφαιρά της είναι μοναδική, ιδίως το βράδυ που τα φώτα χαμηλώνουν.
Τι θυμάστε από την πρώτη σας επίσκεψη;
Τις μικρές οικογενειακές ταβέρνες, όπου τρώγαμε με κουπόνια που μας έδινε το ταξιδιωτικό γραφείο – μαζί με τη συμβουλή να μην κάνουμε ηλιοθεραπεία τόπλες, γιατί αν μας συνελάμβανε η αστυνομία, το γραφείο δεν θα μπορούσε να παρέμβει. Το αγαπημένο μας ταβερνάκι, που δεν υπάρχει πια, βρισκόταν στην οδό Σωκράτους, στην Παλιά Πόλη, και ανήκε στον Μουσταφά, ο οποίος πάντα αρνιόταν να τον πληρώσουμε. Γι’ αυτό, το τελευταίο βράδυ η παρέα μου παρήγγειλε… αστακό, που ήταν τόσο ακριβός, οπότε αναγκάστηκε να δεχτεί όλα μας τα κουπόνια. Οι ταβέρνες τότε δεν σέρβιραν καφέ ή γλυκό. Αν ήθελες όμως, το αφεντικό έβαζε κάποιον, πιτσιρικά συνήθως να σου φέρει με εκείνους τους παραδοσιακούς δίσκους που κρέμονταν από τρεις αλυσίδες. Εκείνη την εποχή οι άνθρωποι έμοιαζαν να χαίρονται τη ζωή, ακόμα και αν έπρεπε να εργάζονται μέχρι τις 2 ή τις 3 το πρωί.
Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που κάνετε όταν φτάνετε στο νησί;
Αρχικά, προσπαθώ να αποφεύγω τα ταξιδιωτικά πακέτα, γιατί θέλω να νιώθω όσο πιο ντόπια γίνεται. Αν δεν μείνω στο σπίτι φίλου, κλείνω δωμάτιο κοντά στο Μανδράκι, στο ξενοδοχείο Ερμής, που λειτουργεί όλο τον χρόνο και έχει κυρίως Ελληνες πελάτες. Μου αρέσει να κατεβαίνω για πρωινό, η τηλεόραση να παίζει ειδήσεις στα Ελληνικά και όλοι να αναρωτιούνται ποια είμαι και τι κάνω εκεί. Με το που φτάνω από το αεροδρόμιο, τρέχω να συναντήσω τους Ελληνες φίλους μου. Παίρνω ταξί έως την πόλη, κουβεντιάζοντας με τον οδηγό, μισά Αγγλικά μισά Ελληνικά, και κάνω μια πρώτη στάση για καφέ και γλυκό στη Νέα Αγορά στο Μανδράκι. Αν έχω φτάσει βράδυ, πηγαίνω για αρνάκι ψητό στην ταβέρνα Ηπειρος. Στον δρόμο με χαιρετάνε και με καλωσορίζουν και εγώ αισθάνομαι σαν να έχω επιστρέψει στο σπίτι μου.
Τι σας αρέσει στους Ελληνες και τι όχι;
Μου αρέσει που απολαμβάνετε τη ζωή και πιάνετε κουβέντα με αγνώστους. Αν μάλιστα κάποιος είναι ξένος και σας μιλήσει Ελληνικά, σας κινεί το ενδιαφέρον και θέλετε να μάθετε τα πάντα γι’ αυτόν. Δεν μου αρέσει, όμως, ο τρόπος που παρκάρετε στα πεζοδρόμια και σε διαβάσεις πεζών, χωρίς να νοιάζεστε για το αν ο πεζός μπορεί να περάσει ή όχι. Πάντα απορώ πώς μπορούν οι μητέρες με τα καροτσάκια τους να περνάνε χωρίς να τραυματίζονται.
Τι θα μπορούσαν να διδαχθούν οι Δανοί από τους Ελληνες και το αντίστροφο;
Στην Ελλάδα τα παιδιά περνούν πολύ περισσότερο χρόνο με τους γονείς τους απ’ ό,τι στη Δανία, ακόμα και όταν κάνουν τη δική τους οικογένεια. Οι παππούδες είναι σημαντικό μέρος της οικογένειας και χαίρουν σεβασμού. Γενικά, υπάρχει μεγαλύτερο νοιάξιμο. Στη Δανία, αντίθετα, οι νεότεροι είναι απασχολημένοι με τις ζωές τους, το καινούργιο τους κινητό και τα τέλεια, ντιζαϊνάτα σπίτια τους, ενώ τα παιδιά πολύ συχνά είναι σύμβολο… κύρους. Αντίστροφα, η Δανία είναι μια πολύ οργανωμένη χώρα και οι Ελληνες θα μπορούσατε να μάθετε πράγματα από εμάς.
Τι θα λέγατε σε έναν Δανό να έχει υπόψη του πριν έρθει στην Ελλάδα;
Σε όλους λέω πάντα να προετοιμαστούν για… φασαριόζικες μέρες, να έχουν ανοιχτό μυαλό και να αντιμετωπίζουν το διαφορετικό όχι σαν προσβολή, αλλά σαν πολύτιμη ανάμνηση από τις διακοπές τους. Επίσης, να δοκιμάζουν την τοπική κουζίνα και να αποφεύγουν τα τουριστικά εστιατόρια. Στους νέους θα έλεγα να προσπαθούν να απολαύσουν την κουλτούρα του τόπου και να μην πίνουν ασύστολα, όπως δυστυχώς συνηθίζουν να κάνουν.
Ποια είναι τα αγαπημένα σας μέρη στο νησί;
Μου αρέσει να κάθομαι κάτω από το αιωνόβιο λιόδεντρο στον Αγιο Νικόλαο στο Φουντουκλή, δυτικά του χωριού Ελεούσα. Εχει μια ιδιαίτερη γαλήνη το μέρος και υπέροχη θέα στην κοιλάδα και στο Αιγαίο. Δεν αγαπώ ιδιαίτερα τη θάλασσα, οπότε μου αρέσει να τριγυρνάω στα σοκάκια προσποιούμενη την ντόπια. Πολλοί ξένοι φοβούνται ότι θα χαθούν, αλλά αυτό είναι το διασκεδαστικό. Εξάλλου πάντα θα βρεθεί κάποιος Ελληνας που θα μου δείξει τον δρόμο. Για φαγητό, συχνάζω στην ταβέρνα Μέγιστον στην Παλιά Πόλη και στην ψαροταβέρνα Πιζάνιας, την οποία επισκέπτομαι από το 1968. Λατρεύω, επίσης, την ψαροταβέρνα που υπάρχει στο χωριό Πλημμύρι, στα νότια της Ρόδου.
Θέλετε να μοιραστείτε μαζί μας μια ωραία ανάμνησή σας από τη Ρόδο;
Το καλοκαίρι ήρθα στο νησί για τη βράβευσή μου με τον αδελφό μου και τον ανιψιό μου. Το τελευταίο βράδυ, ο αδελφός μου ήθελε να απολαύσουμε ένα καλό λευκό κρασί, οπότε τον πήγα στο εστιατόριο Μέγιστον στην Παλιά Πόλη. Δεν είχαμε κάνει κράτηση, αλλά όταν φτάσαμε, συνειδητοποιήσαμε πως ο μαγαζάτορας είχε μάθει για τη βράβευση και είχε κρατήσει ένα τραπέζι για μας σε περίπτωση που αποφασίζαμε να φάμε στο μαγαζί του. Με εξέπληξε ευχάριστα. Ομολογώ ότι σε καμία περίπτωση δεν θα συνέβαινε κάτι αντίστοιχο στη Δανία.
Τι ενθύμια έχετε από την Ελλάδα και τη Ρόδο όλα αυτά τα χρόνια που ταξιδεύετε;
Ενα από αυτά είναι το βιβλίο «Το Ελαιόλαδο» του Νίκου και της Μαρίας Ψιλάκη. Το λατρεύω, γιατί μου αρέσει να μαγειρεύω παραδοσιακά ελληνικά πιάτα, όπως στιφάδο, για το οποίο τρελαίνονται οι φίλοι μου. Ομως αυτό που πάντα παίρνω μαζί μου φεύγοντας είναι μια ρίζα πικροδάφνης. Στα 10 τ.μ. της βεράντας μου έχω γλάστρες με ανθισμένες πικροδάφνες σε διάφορες αποχρώσεις. Και αν οι συνήθειες μπορούν να θεωρηθούν και αυτές σουβενίρ, τότε το «τς» με το κούνημα του κεφαλιού προς τα πίσω σε ένδειξη άρνησης, το έχω φέρει και αυτό μαζί μου στη Δανία.
Καθημερινή-ΜΑΡΙΑ ΚΩΒΑΙΟΥ
Ποινή κάθειρξης 9 ετών με ανασταλτικό ως προς την έφεση αποτέλεσμα υπό τον όρο της καταβολής χρηματικής εγγύησης ύψους 3.000 ευρώ, επέβαλε χθες το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Κω,
στον 59χρονο Σ. Α. του Ν., κάτοικο Αρχαγγέλου, δάσκαλο χορού, άνευ πτυχίου, στο Πνευματικό Κέντρο Αρχαγγέλου, που κρίθηκε ένοχος για βιασμό και για αποπλάνηση παιδιού που συμπλήρωσε τα δεκατέσσερα αλλά όχι τα δεκαπέντε έτη, κατ’ εξακολούθηση.
Ο κατηγορούμενος συνελήφθη τα μεσάνυχτα της 11ης Μαρτίου 2012 από άνδρες του Αστυνομικού Τμήματος Αρχαγγέλου.
Όπως έγραψε η “δημοκρατική”, ο “δάσκαλος” φέρεται σε ένα χορό τις απόκριες να έκανε… “εξομολόγηση” σε μια ανήλικη μαθήτριά του, λέγοντάς της ότι την αγαπάει “όχι μόνο σαν πατέρας, αλλά και ερωτικά”. Η κοπέλα είπε ότι τον πίστεψε και άρχισε να τον «συμπονεί».
Στην πορεία, ο 59χρονος της πρότεινε να την πάει μια βόλτα και μετά στο σπίτι της και εκείνη δέχτηκε. Πήγαν σε ένα απόμερο σημείο και αφού την κολάκευσε, της έπιασε το χέρι και την φίλησε στο μάγουλο. Ντράπηκε και μετά την φίλησε στο στόμα.
Την εβδομάδα που ακολούθησε συνέχισε να την πολιορκεί και η ανήλικη άρχισε να αισθάνεται θετικά συναισθήματα γι’ αυτόν.
Την 6η Μαρτίου 2012, σε άλλη τους βόλτα, τη φίλησε για δεύτερη φορά και της είπε, «από τη στιγμή που δίνεις την ψυχή σου με το φιλί, τι νόημα έχει το σώμα», προσπαθώντας να ασελγήσει σε βάρος της.
Η ανήλικη αρνήθηκε, στενοχωρήθηκε και τότε της ζήτησε συγγνώμη, λέγοντάς της ότι έχει δίκιο και ότι παρασύρθηκε γιατί είναι άνδρας και έχει ορμές.
Κατέθεσε μάλιστα ότι ο “δάσκαλος” έχει πιάσει τα οπίσθια κοριτσιών στο χορευτικό χωρίς να διαμαρτυρηθεί καμία γιατί του έτρεφαν εμπιστοσύνη.
Το απόγευμα της 11ης Μαρτίου 2012 μετά το χορευτικό, που έκαναν στη γιορτή της ελιάς στα Λάερμα, του τηλεφώνησε γιατί θεώρησε ότι είχε πιει πολύ. Τον βρήκε λίγη ώρα αργότερα έξω από ένα καφενείο και όταν άρχισε να απομακρύνεται με το αυτοκίνητό του, η ανήλικη του είπε να μην φύγει μακριά. Συνέχισε χωρίς να της δώσει σημασία. Σταμάτησε σε ένα ερημικό χωράφι και προσπάθησε να την φιλήσει.
Η ανήλικη είπε ότι τον απώθησε και τότε άρχισε να την χαϊδεύει παρά τις αρνήσεις της. Ενώ προσπαθούσε να ασελγήσει σε βάρος της, την πήρε η μητέρα της τηλέφωνο και δεν το σήκωσε. Ενα λεπτό μετά έφτασαν στο σημείο με αυτοκίνητο οι γονείς της.
Απολογούμενος αρνήθηκε με αγανάκτηση τις κατηγορίες, όπως του αποδίδονται, υποστηρίζοντας ότι δεν τέλεσε καμία παράνομη πράξη σε βάρος της ανήλικης.
Ο 59χρονος τόνισε ότι τα γεγονότα, όπως περιγράφονται στην ανωμοτί εξέταση της ανήλικης, μόνο κατάθεση ανήλικης δεν θυμίζουν, υποστηρίζοντας ότι υπήρχαν καθοδηγητές. Υποστήριξε συγκεκριμένα ότι ορισμένοι, μη κατονομαζόμενοι, για να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις που θα δημιουργούσε στην κλειστή κοινωνία του Αρχαγγέλου το γεγονός ότι ένα κορίτσι μπήκε, βραδινή ώρα, σε ένα αυτοκίνητο ενήλικου άνδρα και έγινε αντιληπτή από ομοχώριούς τους, προσπαθούν να πετύχουν την καταδίωξή του και την εμφάνιση της ανήλικης ως «θύματος».
Επεσήμανε ότι είναι οικογενειάρχης, πατέρας δύο ενηλίκων παιδιών και ότι δεν έχει απασχολήσει ποτέ τη δικαιοσύνη. Τόνισε ότι αφιλοκερδώς πηγαίνει, όποτε τον καλούν, στο Πνευματικό Κέντρο Αρχαγγέλου, που εποπτεύεται από την εκκλησιαστική επιτροπή του Ι.Ν. Ταξιαρχών Αρχαγγέλου Ρόδου, ιδίως όταν οργανώνουν χορευτικές επιδείξεις, επειδή διαθέτει χορευτικές δεξιότητες και βοηθά τους χορευτές.
Ισχυρίστηκε παραπέρα ότι δεν εγνώριζε την ακριβή ηλικία της ανήλικης επισημαίνοντας ότι εκ της σωματικής της διαπλάσεως και της εν γένει συμπεριφοράς της, σε καμία περίπτωση δεν έδινε την εντύπωση ανήλικης που δεν έχει συμπληρώσει τα δεκαπέντε έτη.
Υποστήριξε ότι την Κυριακή, 4 Μαρτίου 2012, την μετέφερε από μία καφετέρια του χωριού στο σπίτι της και αυτή από μόνη της τον φίλησε στο μάγουλο για να τον καληνυχτίσει.
Την Κυριακή, 11 Μαρτίου 2012 και περί ώρα 7.40 -7.50 μ.μ. και αφού είχε ολοκληρωθεί το χορευτικό στα Λάερμα έφυγε με ένα φίλο του και κάθισε σε ένα καφενείο. Εκεί, όπως είπε, δέχτηκε δύο τηλεφωνήματα από την ανήλικη, η οποία ζητούσε επίμονα να τον δει. Η ίδια πήγε, όπως εξέθεσε, στο καφενείο και εκείνος υπό την επήρεια αλκοόλ βγήκε έξω και την είδε στο αυτοκίνητό του, σκυμμένη στο πίσω κάθισμα, προφανώς για να μην γίνει αντιληπτή από τους διερχόμενους. Ισχυρίστηκε ότι εκείνη του ζήτησε να πάνε βόλτα και ότι ενώ βρισκόταν στο πίσω κάθισμα τον φίλησε στο μάγουλο.
Μετά από 5 λεπτά χτύπησε το κινητό της και η ίδια του είπε ότι ήταν η μητέρα της. Περίπου δύο λεπτά αργότερα ο πατέρας της άνοιξε την πόρτα του οδηγού του αυτοκινήτου του, φωνάζοντας και βρίζοντας.
Ο 59χρονος αρνήθηκε κατηγορηματικά τον ισχυρισμό ότι ξεκούμπωσε το παντελόνι του, ότι είχε γυμνό το μόριό του και ότι την πίεσε να το αγγίξει, υποστηρίζοντας ότι φορούσε παραδοσιακή στολή τύπου “Βράκας”, που φέρει εσωτερική ολόσωμη επένδυση. Ήταν, όπως είπε, αντικειμενικά αδύνατη η πράξη του βιασμού. Τονίζει δε ότι οι γονείς της δεν τον βρήκαν γυμνό ή ημίγυμνο αλλά στο μπροστινό κάθισμα και την κόρη τους στο πίσω μέρος του οχήματος.
Ως συνήγορος υπεράσπισης του παρέστη ο δικηγόρος κ. Μηνάς Τσέρκης και ως συνήγορος πολιτικής αγωγής ο δικηγόρος κ. Κώστας Ασλάνης.
dimokratiki.gr