«Τι συμβαίνει μέσα στον εγκέφαλό μας όταν μαθαίνουμε κάτι»; Σε αυτό το ερώτημα προσπάθησε να απαντήσει ο νευροεπιστήμονας Clifford Kentros από το Νορβηγικό Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας (NTNU).

Ο καθηγητής Ιατρικής που έχει εξειδίκευση στη Μοριακή Βιολογία παρουσίασε για πρώτη φορά σε Έλληνες δημοσιογράφους, αλλά και στο κοινό, σε ειδική εκδήλωση που διοργανώθηκε από το Εργαστήριο Βιοπληροφορικής και Ανθρώπινης Ηλεκτροφυσιολογίας (Bihelab) του Ιονίου Πανεπιστημίου, την έρευνά του που σχετίζεται με τη διερεύνηση των μηχανισμών μάθησης και μνήμης, βάσει μιας σειράς μοριακών και γενετικών «εργαλείων» που έχουν σχεδιαστεί ειδικά για να διαλευκάνουν την «καλωδίωση» και τη λειτουργία του εγκεφάλου.

Η διάλεξη με θέμα: «Διαγονιδιακή διερεύνηση του νευρωνικού κυκλώματος του μηχανισμού μνήμης» έγινε στο Ινστιτούτο Δημόσιας Υγείας του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος, στην Πλάκα.

Πώς λειτουργεί ο εγκέφαλος

Ο διαπρεπής επιστήμονας αναφέρθηκε εκτενώς στο μηχανισμό της χωρικής μνήμης (της λειτουργίας του εγκεφάλου κατά την οποία το άτομο αποθηκεύει, ανακαλεί, επεξεργάζεται και χρησιμοποιεί πληροφορίες που έχουν σχέση με τους χώρους ή αντικείμενα και τις σχέσεις μεταξύ τους), η οποία εντοπίζεται σε ένα σημείο του εγκεφάλου που ονομάζεται «Ιππόκαμπος».

Πρόκειται για μια εγκεφαλική περιοχή που αποτελείται από ειδικά κύτταρα που καταγράφουν μνημονικά την καθημερινότητα. Οι δύο θέσεις του ιππόκαμπου, αριστερά και δεξιά του εγκεφάλου, συντονίζονται έτσι ώστε να «παράγεται» η καθημερινή επεισοδιακή μνήμη, η οποία επηρεάζεται από οποιαδήποτε διαταραχή αυτών των κυττάρων.

Στη συνέχεια μίλησε για τα επονομαζόμενα «κύτταρα πλέγματος» στον ενδορινικό φλοιό του εγκεφάλου, αυτούς τους διάσπαρτους εξειδικευμένους νευρώνες που ενεργοποιούνται με χαρακτηριστικά μοτίβα όταν κάποιος ακολουθεί μια συγκεκριμένη διαδρομή, για τη διαδικασία πυροδότησης συγκεκριμένων περιοχών του εγκεφάλου ανάλογα με το περιβάλλον, καθώς και στα κύτταρα τοποθεσίας που ενεργοποιούνται μόνο σε συγκεκριμένα γεωγραφικά σημεία.

Και τα δύο αυτά είδη κυττάρων συμμετέχουν σε ένα σύστημα εντοπισμού θέσης στον εγκέφαλο-ένα είδος βιολογικού συστήματος πλοήγησης που μας επιτρέπει να προσανατολιζόμαστε και να βρίσκουμε το δρόμο μας.

Επιπλέον, ενώ μέχρι τώρα οι ερευνητές γνώριζαν ότι ο «Ιππόκαμπος» διαθέτει ένα απλό και σημαντικό κύκλωμα για τη μνήμη, ο καθηγητής ανακάλυψε ένα συντομότερο δρόμο (shortcut) αυτού του κυκλώματος, τον οποίο και περιέγραψε.

Έρευνα για Πάρκινσον και Αλτσχάιμερ

Ο ερευνητής ηγείται της ερευνητικής ομάδας «Κέντρος», μιας από τις έξι που έχουν τη βάση τους στο «Χωριό των Νευροεπιστημόνων» στη Νορβηγία, το οποίο δημιουργήθηκε από το ζεύγος May-Britt και Edvard Moser. Πρόκειται για το γνωστό ζευγάρι επιστημόνων που το 2014 απέσπασαν το βραβείο Νομπέλ Φυσιολογίας και Ιατρικής για την ανακάλυψη μιας ομάδας κυττάρων που σχηματίζουν ένα είδος βιολογικού GPS στον εγκέφαλο.

Η συμβολή του καθηγητή Κέντρος στο χωριό Moser, που βρίσκεται στη Νορβηγική πόλη Τροντχάιμ, είναι η δημιουργία διαγονιδιακών μοντέλων ποντικιών που δίνουν στους νευροεπιστήμονες την ικανότητα να αντιλαμβάνονται και να διερευνούν νευρωνικά κυκλώματα και συγκεκριμένες νευρωνικές δραστηριότητες σε επιλεγμένα τμήματα του εγκεφάλου που εμπλέκονται στις παραπάνω εγκεφαλικές λειτουργίες.

Η καινοτομία δε, του εργαστηρίου του είναι τόσο ο συνδυασμός της Μοριακής Γενετικής και ιογενών «εργαλείων» με in vivo καταγραφές της συμπεριφοράς ζωντανών πειραματόζωων, όσο και η «στοχευμένη» χρήση συνθετικών ιών, που εκείνος κατασκευάζει ,ως «οχήματα» ρυθμιστικών αλληλουχιών DNA, που ενεργοποιούν συγκεκριμένα γονίδια σε συγκεκριμένους νευρώνες του «Ιπποκάμπου» και σχετίζονται με τη βραχεία μνήμη του χώρου.

Mε τη χρήση αυτών των συνθετικών ιών, θα καταστεί δυνατός ο έλεγχος συγκεκριμένων περιοχών και λειτουργιών του εγκεφάλου που σχετίζονται με σημαντικές νευροεκφυλιστικές ασθένειες, όπως είναι η νόσος του Πάρκινσον και του Αλτσχάιμερ.

Ο Καθηγητής Κέντρος βρέθηκε στην Ελλάδα μετά από πρόσκληση του προέδρου του Τμήματος Πληροφορικής και διευθυντή του Εργαστηρίου Βιοπληροφορικής και Ανθρώπινης Ηλεκτροφυσιολογίας (Bihelab) του Ιονίου Πανεπιστημίου Παναγιώτη Βλάμου, στο πλαίσιο των satellite events του διεθνούς συνεδρίου Genedis 2016 με τίτλο «Genetics, Geriatrics and Neurodegenerative disease research»(www.genedis.eu), που θα λάβει χώρα στη Σπάρτη στις 20-23 Οκτωβρίου και το οποίο διοργανώνεται από το Bihelab.

Συνεργασία του Ιονίου Πανεπιστημίου με την ερευνητική ομάδα «Kentros group»

Ο καθηγητής, μετά τη διάλεξη του,επισκέφθηκε το Τμήμα Πληροφορικής του Ιονίου Πανεπιστημίου στην Κέρκυρα και αφού έδωσε, σε ένα κατάμεστο αμφιθέατρο, μια ανοικτή διάλεξη για τους φοιτητές, κήρυξε την έναρξη του Μεταπτυχιακού Προγράμματος με τίτλο: «Bioinformatics and Neuroinformatics» για το 2016-2017 και ανακοίνωσε τη συνεργασία της ερευνητικής του ομάδας «Kentros group» με το Bihelab. «Η ερευνητική συνεργασία του Bihelab με το «Kentros group» έχει δυο άξονες.

Ο πρώτος αφορά στον προσδιορισμό των νευρώνων του εγκεφάλου που πλήττονται πρώτα από το Αλτσχάιμερ και τις δυνατότητες παρέμβασης σε αυτούς για την αναστολή της νόσου και ο δεύτερος τη μελέτη των πιθανών γεωμετριών που σχετίζονται με τους νευρώνες προσανατολισμού και τη δυνατότητα εσωτερικής γεωμετρικής αναπαράστασης του εγκεφάλου», εξήγησε ο Καθηγητής Παναγιώτης Βλάμος.

MAKELEIO.GR

Δείτε ποια είναι η μέγιστη διάρκεια της ζωής και γιατί δεν υπάρχει ούτε μία πιθανότητα στις 10.000 να πάμε πάνω από τα 125.

Ο γηραιότερος άνθρωπος που πέθανε στη Γη -τουλάχιστον με βάση τα αποδεδειγμένα στοιχεία- ήταν η Γαλλίδα Ζαν Καλμάν, η οποία απεβίωσε το 1997 σε ηλικία 122 ετών, έχοντας γεννηθεί προτού κτισθεί ο πύργος του ‘Αϊφελ. Παρόλο που το προσδόκιμο ζωής εμφανίζει τάση ανόδου, η πιθανότητα να φθάσει κανείς -και πολύ περισσότερο να ξεπεράσει- τα χρόνια της είναι μηδαμινή.

Σύμφωνα με μια νέα -επίμαχη για μερικούς- επιστημονική έρευνα, η ανθρωπότητα πιθανώς έχει «πιάσει ταβάνι», όσον αφορά τη διάρκεια της ανθρώπινης ηλικίας.

Για τη συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων αυτή η «οροφή» σήμερα είναι τα 115 χρόνια. Η πιθανότητα ενός ανθρώπου να ζήσει έως την ηλικία των 125 ετών, είναι μικρότερη από μία στις 10.000.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Γιαν Βιγκ του Τμήματος Γενετικής του Κολλεγίου Ιατρικής ‘Αλμπερτ Αϊνστάιν της Νέας Υόρκης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature», ανέλυσαν τα παγκόσμια δημογραφικά δεδομένα και μετά εστίασαν σε ορισμένες χώρες (Ιαπωνία, Γαλλία, ΗΠΑ, Βρετανία), όσον αφορά τις μέγιστες ηλικίες θανάτου που έχουν καταγραφεί στη Διεθνή Βάση Δεδομένων Μακροζωΐας.

Οι τέσσερις αυτές χώρες έχουν αναλογικά τον μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων άνω των 110 ετών.

Η ανάλυση αποκαλύπτει ότι τόσο το προσδόκιμο της ανθρώπινης ζωής όσο και η μέγιστη ηλικία θανάτου εμφάνισαν σταθερή αύξηση κατά τον 19ο και τον 20ό αιώνα, χάρη στα εμβόλια, τα αντιβιοτικά, τις καλύτερες συνθήκες διατροφής και υγιεινής κ.α, ενισχύοντας έτσι την θεωρία ότι η διάρκεια της ζωής μας μπορεί να μην έχει κάποιο εγγενές φυσικό όριο.

Όμως, η έρευνα αποκαλύπτει επίσης ότι αυτή η σταδιακή βελτίωση στην επιβίωση έχει εμφανίσει μια επιβράδυνση κατά τις τελευταίες δεκαετίες (το αποκορύφωμα ήταν περίπου το 1980).

Ακόμη, ενώ καταγράφεται μια διαχρονική βελτίωση στο προσδόκιμο ζωής του μέσου ανθρώπου από τα 70 έως τα 100 (δηλαδή όλο και περισσότεροι άνθρωποι στον κόσμο ζουν τόσα χρόνια), μετά τα 100 η βελτίωση μειώνεται πλέον δραστικά.

Οι άνθρωποι που φθάνουν σήμερα τα 110, δεν έχουν μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής από όσους έφθαναν στην ίδια ηλικία το 1970.

Από την άλλη, η μέγιστη ηλικία θανάτου αυξήθηκε σταδιακά μετά το 1970 (περίπου κατά 0,15 χρόνια ανά έτος) και φαίνεται να έφθασε διεθνώς σε ένα μέγιστο κατά το τέλος του 20ού αιώνα, περίπου όταν πέθανε η Ζαν Καλμάν.

Αλλά έκτοτε, στη διάρκεια του 21ού αιώνα, δεν φαίνονται περαιτέρω βελτιώσεις στη μέγιστη διάρκεια της ζωής.

Γι’ αυτό, άλλωστε, έχουν περάσει σχεδόν 20 χρόνια από το θάνατο της υπεραιωνόβιας Γαλλίδας, αλλά στο μεταξύ κανείς άλλος άνθρωπος στη Γη δεν πέθανε σε μεγαλύτερη ηλικία από αυτήν (τουλάχιστον με βάση τα επίσημα αρχεία), πράγμα που καθιστά την ίδια μια εντυπωσιακή στατιστική εξαίρεση.

Σήμερα η μέση μέγιστη ηλικία θανάτου είναι τα 115 έτη και οι επιστήμονες προβλέπουν ότι θα παραμείνει ίδια για αρκετά ακόμη χρόνια. Στην εποχή μας ως γηραιότερος εν ζωή άνθρωπος θεωρείται η ιταλίδα Έμα Μοράνο, 116 ετών.

Αυτές οι δύο σχεδόν παράλληλες εξελίξεις (η επιβράδυνση στη βελτίωση τόσο του μέσου προσδόκιμου ζωής, όσο και της μέγιστης ηλικίας θανάτου), κατά τους ερευνητές, είναι πιθανό -αλλά όχι βέβαιο- ότι υποδηλώνουν πως η ανθρώπινη ζωή έχει τελικά ένα φυσικό όριο στη διάρκειά της. Το όριο αυτό είναι απίθανο να το ξεπεράσει κανείς – τουλάχιστον όχι χωρίς έξωθεν βοήθεια από την επιστήμη και την τεχνολογία.

«Για πρώτη φορά στην ιστορία φαίνεται πως η μέγιστη διάρκεια της ζωής -το ταβάνι, το όριο- είναι περίπου τα 115. Είναι σχεδόν αδύνατο να ζήσει κάποιος πέρα από αυτή την ηλικία. Θα χρειάζονταν 10.000 πλανήτες σαν τον δικό μας για να βρούμε κάποιον που θα ζήσει έως τα 125 – μια πολύ μικρή πιθανότητα. Από εδώ και πέρα, οι άνθρωποι δεν θα ξεπερνάνε τα 115», δήλωσε ο Βιγκ.

Αντίθετα με τη μέση διάρκεια ζωής ενός είδους, η οποία μπορεί να εμφανίσει αύξηση, πολλοί βιολόγοι θεωρούν ότι η μέγιστη διάρκεια ζωής είναι ένα σταθερό χαρακτηριστικό. Με την άποψη αυτή όμως δεν συμφωνούν όλοι, καθώς θεωρούν ότι υπάρχουν περιθώρια αύξησης και στην «οροφή» της διάρκειας της ζωής, κυρίως μέσω γενετικών και φαρμακευτικών παρεμβάσεων που θα επιβραδύνουν συνολικά το ρυθμό της γήρανσης.

Οι ερευνητές πάντως επισημαίνουν ότι μολονότι δεν υπάρχει κάποια σοβαρή επιστημονική αιτία για να μην πετύχουν τέτοιες προσπάθειες, το εγχείρημα είναι πολύ δύσκολο, επειδή η διάρκεια της ζωής των ανθρώπων – τόσο η μέση όσο κυρίως η μέγιστη- καθορίζονται από μυριάδες διαφορετικούς γενετικούς παράγοντες.

fimes.gr

Ήταν ένα τόσο απλό πράγμα: ένας κύκλος με δυο τελείες και μια καμπύλη γραμμή. Πού να φανταζόταν ο Harvey Ball πως όταν σχεδίασε αυτό το απλό πράγμα, είχε μόλις δημιουργήσει ένα από τα πιο εμβληματικά σύμβολα στην ιστορία του πλανήτη.

Το χαμόγελο του Harvey Ball εξαπλώθηκε παντού, από γκράφιτι στον δρόμο μέχρι και στη σύγχρονη τεχνολογία των emojis και emoticons. Ο Harvey εξέφρασε αργότερα την ανησυχία του ότι η ξεκάθαρη εμπορευματοποίηση του συμβόλου που δημιούργησε θα το απομάκρυνε από την αρχική του πρόθεση και το νόημά της.

Ήταν μέσα από αυτή την ανησυχία του, η ιδέα να επινοήσει την Παγκόσμια Ημέρα Χαμόγελου, μια ημέρα αφιερωμένη στην εξάπλωση της απλής χαράς και αγάπης σε όλους, ανεξάρτητα από τη φυλή, το φύλο και τη γεωγραφική τοποθεσία.

Ο Harvey Ball και το διαβόητο σχέδιό του

7 οφέλη που προσφέρει το γέλιο στην υγεία σας

Το γέλιο φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά, ακόμα και αν αυτοί είναι εντελώς άγνωστοι μεταξύ τους. Αυτό που ίσως δεν γνωρίζετε είναι ότι το γέλιο έχει συνδεθεί με συγκεκριμένα οφέλη για την υγεία του ανθρώπου.

Δείτε ποια είναι αυτά, σύμφωνα με τον δρ Lee Berk και τον δρ Stanley Tan από το πανεπιστήμιο oma inda στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ.

1. Το γέλιο μειώνει την αρτηριακή πίεση

Οι άνθρωποι που μειώνουν την αρτηριακή τους πίεση, ακόμη και εκείνοι που ξεκινούν από φυσιολογικά επίπεδα πίεσης, θα μειώσουν και τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου και καρδιακής προσβολής.

2. Το γέλιο μειώνει τα επίπεδα της ορμόνης του στρες

Με τη μείωση του επιπέδου των ορμονών του στρες, εκτός από την ψυχική σας υγεία βελτιώνετε και την αποδοτικότητα του ανοσοποιητικού σας συστήματος.

3. Το γέλιο εξασκεί τους κοιλιακούς μυς

Όταν γελάμε οι μύες στο στομάχι διαστέλλονται και συστέλλονται με τρόπο παρόμοιο όταν κάνουμε γυμναστικές ασκήσεις για τους κοιλιακούς μυς.

4. Το γέλιο βελτιώνει την καρδιακή υγεία

Το γέλιο είναι μια καλή γυμναστική προπόνηση, ειδικά για εκείνους που είναι ανήμποροι να κάνουν άλλη σωματική δραστηριότητα λόγω τραυματισμού, ή ασθένειας. Ανεβάζει τους χτύπους της καρδιάς και καίει παρόμοια ποσότητα θερμίδων ανά ώρα, όπως το περπάτημα με αργό έως μέτριο ρυθμό!

5. Το γέλιο ενισχύει τα Τ-κύτταρα

Τα Τ-κύτταρα είναι εξειδικευμένα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος που περιμένουν σε αδράνεια στο σώμα σας μέχρι να ενεργοποιηθούν. Όταν γελάτε, ενεργοποιείτε τα Τ-κύτταρα, τα οποία αρχίζουν αμέσως να βοηθούν τον οργανισμό να καταπολεμήσει κάποια ασθένεια.

6. Το γέλιο προκαλεί την απελευθέρωση ενδορφινών

Οι ενδορφίνες είναι τα φυσικά παυσίπονα του σώματος. Με το γέλιο, μπορείτε να απελευθερώσετε ενδορφίνες, οι οποίες συμβάλλουν στην μείωση του χρόνιου πόνου και σας κάνει να νιώθετε πιο καλά πάνω από όλα.

7. Το γέλιο σας φέρνει μια γενική αίσθηση ευημερίας

Οι γιατροί έχουν διαπιστώσει ότι οι άνθρωποι που έχουν μια θετική προοπτική για τη ζωή τείνουν να καταπολεμούν τις ασθένειες καλύτερα από εκείνους που τείνουν να είναι πιο αρνητικοί και απαισιόδοξοι.

https://www.daysoftheyear.com
http://www.gaiam.com

Στη εκπομπή της ΕΡΤ, Πρωινή Ζώνη με την Μαριλένα Κασσίμη και τον Γιάννη Σκάλκο, ήταν την Τρίτη (4/10/16) καλεσμένος ο Νεκτάριος Σαντορινιός. Ο βουλευτής Δωδεκανήσου σχολίασε την επικαιρότητα και στάθηκε στο να αναπτύξει με στοιχεία τα αποτελέσματα του κυβερνητικού έργου και την στρατηγική της κυβέρνησης στο θέμα των δημοσιονομικών.

Για το περιστατικό με τα χημικά
«Αυτό που συνέβη δεν τιμά κανέναν- ούτε την Ελληνική Αστυνομία, ούτε ένα ευνομούμενο κράτος. Για αυτό το λόγο ήταν άμεση η αντίδραση του Πρωθυπουργού ο οποίος ζήτησε να μην χρησιμοποιούνται από δω και στο εξής χημικά σε διαδηλώσεις εργαζομένων και συνταξιούχων».

«Προσωπικά νομίζω ότι αν και ήταν περιορισμένη η χρήση των χημικών σε αυτό το περιστατικό, δεν θα έπρεπε να είχε συμβεί. Σε αυτό είναι ξεκάθαρη η θέση της Κυβέρνησης». «Αν και καταδικάζουμε λοιπόν το περιστατικό, δεν πρέπει να ξεχνάμε πόσες φορές συνταξιούχοι, εργαζόμενοι, μαθητές και φοιτητές δέχτηκαν επιθέσεις με αλόγιστη χρήση χημικών στα χρόνια της προηγούμενης κυβέρνησης. Δεν είδα τότε κανέναν Υπουργό να αναλαμβάνει την ευθύνη, ούτε κανέναν Πρωθυπουργό να απαγορεύει τα χημικά».
Για το Κυβερνητικό Έργο
«Ο βασικός στόχος της Κυβέρνησης είναι η έξοδος από το Μνημόνιο, το οποίο και θα πραγματοποιηθεί το 2018, στο τέλος του προγράμματος. Ζούμε 9 χρόνια ύφεσης και 9 χρόνια Μνημονίου, κατά τα οποία οι προηγούμενες Κυβερνήσεις και μέτρα έπαιρναν και τους στόχους δεν έπιαναν. Το 2014 η προηγούμενη κυβέρνηση, προεκλογικά, μοίρασε 500 ευρώ, επικαλούμενη ότι ήταν το μέρισμα από το πρωτογενές πλεόνασμα. Ένα πρωτογενές πλεόνασμα, 0,5 %, που αντανακλούσε μια ασθενική ανάπτυξη η οποία προήλθε κυρίως από την ιδιωτική κατανάλωση και όχι από επενδύσεις. Ταυτόχρονα, την ίδια χρονιά, η προηγούμενη Κυβέρνηση, δεν έπιασε τους στόχους του πλεονάσματος, έτσι όπως ήταν υποχρεωμένη».

«Αντίθετα εμείς, το 2015 ενώ είχαμε υποχρέωση ελλείματος 0,25% και καταφέραμε πλεόνασμα 0,7 %. Ενώ το 2016 κλείνει με ελάχιστο πλεόνασμα 0,6% και αναμένεται το 2017 πλεόνασμα 1,8 %». «Αυτά τα πλεονάσματα η Κυβέρνηση μέσω του προϋπολογισμού τα επιστρέφει στην κοινωνία: 760 εκ θα δοθούν για το κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης, το οποίο επεκτείνεται σε όλη την Ελλάδα. 300 εκ επιπλέον θα δοθούν για τις δαπάνες της Δημόσιας Υγείας και της Κοινωνικής Πρόνοιας. 250 εκ θα δοθούν σε δράσεις για την ενίσχυση της Δημόσιας Παιδείας».

«Στον αντίποδα αυτής της πολιτικής, η Ν.Δ. μιλά για περιορισμούς δαπανών από τον προϋπολογισμό, που σημαίνει ότι θα μειώσουν το προσωπικό στην Υγεία, στην Παιδεία και θα μειώσουν τις δαπάνες για το Κοινωνικό Κράτος. Αυτό συνέβαινε τόσα χρόνια για αυτό και βλέπαμε νοσοκομεία να διαλύονται επί ΝΔ και ΠΑΣΟΚ».

Η διαφορετική στρατηγική
«Μπορούμε να πούμε ότι ο Προϋπολογισμός που φέρνουμε ναι, έχει φόρους, αλλά ταυτόχρονα έχει και αυξημένες δαπάνες για Υγεία και Κοινωνική Πρόνοια. Αυτό είναι ένα στοιχείο αναδιανομής». «Ακόμη, εμείς επιλέξαμε να διευρύνουμε την φορολογική βάση. Στο ΚΕΦΟΜΕΠ, παραδείγματος χάρη, έχει αυξηθεί κατά 70% η απόδοση των φόρων, ενώ παράλληλα ψάχνουμε και αναζητούμε τα χρήματα από την λίστα Λαγκάρντ και λίστα Μπόργιανς, τις οποίες οι προηγούμενοι ούτε καν τις έπαιρναν στα χέρια τους».

«Είναι αλήθεια ότι η φοροδοτική δυνατότητα των Ελλήνων έχει ξεπεραστεί προ πολλού και τα μέτρα που ήρθαν, ουσιαστικά, προστέθηκαν στην πολύ κακή οικονομική κατάσταση του λαού. Με αυτή την επίγνωση, εμείς κάναμε την επιλογή τα μέτρα που προέβλεπε το πρόγραμμα να είναι εμπροσθοβαρή προκειμένου να τελειώνουμε γρήγορα με αυτά και να οδηγηθούμε σε μια διαδικασία ανάπτυξης. Στην πορεία ανάπτυξης αυτή, θα βοηθήσουν κατά πολύ τα χρηματοδοτικά εργαλεία που έχουμε στη διάθεσή μας τα οποία θα δώσουν μια νέα ώθηση στην ελληνική οικονομία και που μέσω της μόχλευσης των πόρων θα καταφέρουν να παράξουν ένα καλύτερο αποτέλεσμα».
«Ακόμη και στο πεδίο των επενδύσεων εμείς διασφαλίζουμε τους περιβαλλοντικούς όρους αλλά και τις θέσεις εργασίας. στον ΟΛΠ για παράδειγμα, ενώ πράγματι προχώρησε η ιδιωτικοποίηση, οι ίδιοι οι φορείς δήλωσαν ότι η σύμβαση που έφερε η Κυβέρνηση διασφαλίζει το περιβάλλον, τις θέσεις εργασίας, τους αρχαιολογικούς χώρους και το δημόσιο συμφέρον. Όλα αυτά δεν υπήρχαν στην αρχική σύμβαση του ΟΛΠ που είχε φέρει η Ν.Δ και πραγματικά θεωρώ ότι έχει τεράστια διαφορά ο τρόπος που βλέπουμε τις επενδύσεις: αν δηλαδή προχωράμε σε αυτές με όρους ξεπουλήματος ή σαν ευκαιρία για νέες θέσεις εργασίας με γνώμονα πάντα την προστασία του Δημοσίου συμφέροντος».

«Δοθείσης της ευκαιρίας, θέλω να πω ότι ΤΑΙΠΕΔ είχε και έχει μια μόνο επιλογή, την πώληση και τα χρήματα του πηγαίνουν στην μαύρη τρύπα του χρέους. Το Υπερταμείο, από την άλλη, δεν έχει μόνο επιλογή την πώληση, αλλά και την αξιοποίηση, τα ΣΔΙΤ, ακόμη και την ενοικίαση. Σε αυτή την περίπτωση το 50% των εσόδων του πηγαίνει στην ανάπτυξη και το 50% στο χρέος».

Για το έλλειμα του 2009
«Ο τρόπος που συνυπολογίστηκε το έλλειμα το 2009 ήταν ιδιαίτερα προβληματικός. Όλοι γνωρίζουμε, πια, ότι για πρώτη φορά συμπεριελήφθησαν ελλείμματα ΔΕΚΟ τα οποία εκτόξευσαν το έλλειμα και φυσικά ήταν ένας από τους λόγους που η χώρα μας βρέθηκε σε δυσμενέστερη θέση και μέσα στο Πρόγραμμα. Θεωρώ ότι πρέπει να εξεταστούν όλα αυτά τα δεδομένα για αυτό και είναι θετική η απόφαση για τη διεξαγωγή δίκης του κ. Γεωργίου. Είναι θετικό ότι ξεκινά μια διαδικασία για διαλεύκανση των όρων που υπήχθη η χώρα στο Μνημόνιο γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όσα έχουν παραχθεί από αυτά τα λάθη και τις παραλείψεις, τα βιώνει ο ελληνικός λαός στο πετσί του όλα αυτά τα χρόνια».

Ένας 44χρονος Βρετανός που ελπίζει ότι θα θεραπευθεί τελείως από το AIDS χάρη σε μια νέα θεραπεία, δημιουργεί ελπίδες στους επιστήμονες ότι πιθανώς αυτή τη φορά βρέθηκε επιτέλους ένας τρόπος για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της νόσου.

Σχεδόν 37 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν με τον ιό του AIDS σε όλο τον κόσμο σήμερα. Ο Άγγλος μη κατονομαζόμενος ασθενής είναι ο πρώτος από 50 ασθενείς που ολοκλήρωσαν την κλινική δοκιμή μιας νέας φιλόδοξης θεραπείας, η οποία αποτελεί συνμεργασία των πέντε κορυφαίων βρετανικών πανεπιστημίων (Κέμπριτζ, Οξφόρδης, Imperial, University College και King's College Λονδίνου), με χρηματοδότηση από το Εθνικό Σύστημα Υγείας της Βρετανίας.

Οι Βρετανοί γιατροί δήλωσαν ότι είναι ακόμη πολύ νωρίς για να μιλήσουν πράγματι για θεραπεία, αλλά ανέφεραν πως ο εν λόγω ασθενής εμφανίζει εντυπωσιακή βελτίωση.

Οι υπάρχουσες αντιικές θεραπείες αδυνατούν να καταστρέψουν τον ιό που καταφεύγει σε διάφορες «κρυψώνες» του ασθενούς. Αυτό σημαίνει πως η νόσος μπορεί μέχρι στιγμής να τεθεί υπό έλεγχο, αλλά όχι να θεραπευθεί οριστικά.

Η νέα θεραπεία είναι η πρώτη που φαίνεται ότι εξαφάνισε τον ιό HIV παντού στο σώμα του ασθενούς, ακόμη και εκείνα τα κύτταρα που κρύβονται και βρίσκονται σε ύπνωση, ξεφεύγοντας έτσι από τις έως τώρα θεραπείες.

>>>AIDS: Τι συμβαίνει ακριβώς με τον ιό HIV – Όσα πρέπει να γνωρίζουν ΟΛΟΙ<<<

Αν αποδειχθεί -θα χρειαστεί να περάσει χρόνος γι' αυτό- ότι η θεραπεία όντως επιφέρει μη αναστρέψιμα αποτελέσματα, τότε ανοίγει ο δρόμος για τη θεραπεία του AIDS, σύμφωνα με τις βρετανικές «Sunday Times» του Λονδίνου και «Independent».

Οι γιατροί δήλωσαν ότι, μετά τη θεραπεία, δεν μπορούν να ανιχνεύσουν τον ιό στον οργανισμό και, αν αυτό συνεχιστεί και στο μέλλον, τότε θα μιλήσουν για την πρώτη πλήρη θεραπεία ενός ασθενούς.

«Πρόκειται για μια από τις πρώτες σοβαρές απόπειρες πλήρους θεραπείας του AIDS. Αναζητούμε την πραγματική δυνατότητα θεραπείας του. Είναι μια τεράστια πρόκληση και βρισκόμαστε ακόμη στην αρχή, αλλά ήδη η πρόοδος είναι αξιοσημείωτη», δήλωσε ο Μαρκ Σάμιουελς, ένας από τους ερευνητές.

Η νέα θεραπεία συνδυάζει ένα αρχικό εμβόλιο (το οποίο βοηθά το σώμα να αναγνωρίσει τα κύτταρα που έχουν μολυνθεί με τον ιό) με ένα νέο φάρμακο (Vorinostat) που έρχεται στη συνέχεια να ενεργοποιήσει τα μολυσμένα κύτταρα σε ύπνωση, έτσι ώστε να τα εντοπίσει το ανοσοποιητικό σύστημα του ασθενούς.

«Η θεραπεία έχει σχεδιασθεί ειδικά για να καθαρίσει το σώμα από όλους τους ιούς HIV, ακόμη και όσους υπνώττουν. Έχει 'δουλέψει' στο εργαστήριο και υπάρχουν καλές ενδείξεις ότι θα 'δουλέψει' και στους ανθρώπους, αν και πρέπει να τονίσουμε ότι απέχουμε ακόμη πολύ από κάποια πραγματική θεραπεία. Θα συνεχίσουμε τα ιατρικά τεστ για τα επόμενα πέντε χρόνια και, προς το παρόν, δεν συνιστούμε να σταματήσει ένας ασθενής την τωρινή αντιική θεραπεία του. Όμως στο μέλλον, ανάλογα με τα αποτελέσματα των κλινικών δοκιμών, μπορεί να εξετάσουμε αυτή την πιθανότητα», δήλωσε με συγκρατημένη αισιοδοξία η καθηγήτρια Σάρα Φίντλερ του Imperial College.

Μέχρι σήμερα μόνο ένας άνθρωπος έχει θεραπευθεί από το AIDS, ο Τίμοθι Μπράουν, γνωστός και ως «δεύτερος ασθενής του Βερολίνου», ο οποίος to 2008 έλαβε μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων από έναν άνθρωπο που είχε σπάνια φυσική ανοσία απέναντι στον ιό HIV.

Από το ΑΠΕ-ΜΠΕ