Τα χρήματα που ξοδεύονται για να καλυφθούν με πίσσα οι λακκούβες στους δρόμους είναι περισσότερα από το ποσό που χρειάζεται ένας νησιώτης αθλητής για να παλέψει, να γίνει πρωταθλητής και να δοξάσει τον τόπο του. Όμως, ακόμα και πρωταθλητής να μην καταφέρει να γίνει αυτός ο νησιώτης που ακολουθεί το όνειρό του, θα έχει τουλάχιστον επιτύχει να γίνει ένας ολοκληρωμένος άνθρωπος, δυνατός, που πίστεψε τα «θέλω» του. Θα είναι ένα πρότυπο για τα παιδιά που θα κληθούν να χτίσουν την κοινωνία του Αύριο.

Η περίπτωση του Μιχάλη Χατζηιωάννου, που ήρθε από τη Σύμη και τερμάτισε πρώτος στο μαραθώνιο των 42.000 μέτρων, της Ρόδου είναι μια πραγματική γροθιά στο κατεστημένο. Το παιδί αυτό, έδειξε ότι είχε τη δύναμη θα αντέξει σε μεγάλες αποστάσεις και με την κατάλληλη προπόνηση να επιτύχει χρόνους πρωταθλητή. Είχε δηλαδή θέληση, αντοχή και καλά πρώτα δείγματα. Κι όμως όλες οι πόρτες των φορέων για τον Μιχάλη ήταν κλειστές. Επεκράτησε η λογική «είναι ένας που τρέχει από το Γυαλό μέχρι τον Πανορμίτη και θέλει λεφτά για να συνεχίσει να το κάνει. Ας βρει καμιά δουλειά».

Πρέπει να σημειωθεί ότι παιδιά σαν τον Μιχάλη Χατζηιωάννου υπάρχουν πολλά στα μικρονήσια μας. Όλα τους αγωνίζονται στην αφάνεια, υπό εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες, έχοντας ως όνειρο να επιτύχουν στα αγωνίσματά τους. Βέβαια ό,τι δεν αφορά ποδόσφαιρο ή μπάσκετ είναι καταδικασμένο να μένει στην απέξω. Είναι διαφορετικό ένα παιχνίδι με 22 παίκτες και χιλιάδες θεατές στις κερκίδες, μπύρες και σουβλάκια στο φουλ και είναι εντελώς άλλο, ένας μοναχικός αθλητής, που στη μεγαλύτερη διαδρομή τρέχει με μόνο θεατή τις σκέψεις του. Στη μία περίπτωση υπάρχει η ομάδα και στην άλλη η μονάδα. Φαίνεται ότι στα νησιά μας οι μονάδες είναι καταδικασμένες. Δεν υπάρχουν νησιωτικές πολιτικές για τους ανθρώπους. Δεν υπάρχουν χορηγίες για όνειρα.

«Όταν τρέχεις μαραθώνιο, στα 30 χιλιόμετρα το σώμα καταρρέει. Από κει και πέρα αναλαμβάνει η ψυχή και να σε οδηγήσει μέχρι το τέρμα των 42 χιλιομέτρων». Αυτό δήλωσε χθες ο πρωταθλητής Μιχάλης Χατζηιωάννου συνομιλώντας με τη «δημοκρατική». Φαίνεται ότι η θαλασσινή του ψυχή ήταν πολύ δυνατή, καθώς ο Μιχάλης τερμάτισε πρώτος και χρειάστηκε να περάσει αρκετά μεγάλος χρόνος μέχρι να τερματίσει ο δεύτερος αθλητής. Αυτό σημαίνει ότι το διαμάντι έδειξε την αξία του σε όλους όσους το περιφρόνησαν.

Ο στίβος για τους νησιώτες αθλητές είναι μόνο η μία μορφή αγώνα που δίνουν. Υπάρχει ένας μαραθώνιος ακόμα πιο δύσκολος και είναι εκείνος που έχει να κάνει με τη συγκέντρωση όλων των απαιτούμενων χρημάτων. Αυτός ο μαραθώνιος έχει διπλή κούραση. Εχει σωματική, αλλά και ψυχική.

Οι αναγνώστες θα πρέπει να γνωρίζουν ότι ο πρωταθλητής από τη Σύμη προσπάθησε πολλές φορές να έχει μια κάποια οικονομική υποστήριξη από τους τοπικούς φορείς. Τα αποτελέσματα ήταν απογοητευτικά. Ουδείς θέλησε να βάλει ουσιαστικά το χέρι στη τσέπη. Επεκράτησε η ιδεολογία: «Ενας ονειροπαρμένος που θέλει να γίνει πρωταθλητής. Γιατί να μη γίνει ψυκτικός; Σερβιτόρος ίσως; Να βγάζει ένα μεροκάματο κι ας τρέχει στα διαλείμματα». Πρόκειται για την ίδια ιδεολογία Προκρούστη, χωρίς οράματα, χωρίς ιδανικά, που θέλει στα νησιά να μην επιτρέπονται τα όνειρα που δεν περιλαμβάνουν οικονομικές απολαβές και περιορίζονται μόνο σε ψυχικές ανατάσεις.
Ευτυχώς για τον Μιχάλη, βρέθηκαν δυο συγγενείς (Ο Γιάννης με τη Ντίνα Μανωλάκη, café Ρολόι, Σύμης) και έδωσαν τα πρώτα χρήματα για παπούτσια κι ένα ειδικό ρολόι. Ακολούθησε η οικογένεια Γεωργά που του χορήγησε δωρεάν διαμονή στο ξενοδοχείο Πλάζα της Ρόδου, η BlueStar και το πρακτορείο Σύκαλλου δωρεάν εισιτήρια, η οικογένεια Αντωνιάδη με το ξενοδοχείο Ιαπετός, το κεντρικό κατάστημα Adidas Ρόδου, η ΠΑ.ΝΑ.Ε Σύμης και δημιουργήθηκε μια μαγιά να φουσκώσει το όραμα του αθλητή. Σημειώνεται ότι οι ανάγκες ενός τέτοιου αθλητή είναι τα εισιτήριά του, η διαμονή του, τα παπούτσια που αλλάζουν ανά μήνα (λιώνουν από τη χρήση), η ειδική του διατροφή. Όλα μαζί, στη διάρκεια ενός έτους δεν ξεπερνούν σε χρήματα τα 4000 ή ίσως τα 5000 ευρώ. Όμως, με τα λεφτά αυτά χτίζεται ένας πρωταθλητής’ δοξάζεται ένας τόπος’ αποθεώνεται η ανθρώπινη φιλοδοξία για κάτι ευγενές. Με τα ίδια λεφτά, στο πλαίσιο της νησιωτικής πολιτικής, μπορεί να καλυφθούν με πίσσα οι λακκούβες στους δρόμους και να παραμείνουν στην κατάσταση αυτή μέχρι τις πρώτες βροχές. Μετά η πίσσα κατά παράδοξο τρόπο γίνεται νερό και μαζί με αυτή και τα χρήματα που δαπανήθηκαν.

Κάποια στιγμή, η Ιερά Μονή Πανορμίτη συμφώνησε να διαθέσει το ποσόν των 150 ευρώ για να υποστηρίξει τον Μιχάλη Χατζηιωάννου. Εκείνος, ωστόσο, ζήτησε τα λεφτά αυτά να δοθούν για να αγοραστούν παπούτσια για έναν άλλο αθλητή από τη Σύμη, που κι εκείνος παλεύει να πετύχει. Αυτό είναι το μεγαλείο της ψυχής του νησιώτη. Γι’ αυτό το μεγαλείο στην αρχαία Ελλάδα έριχναν τα τείχη των πόλεων, γιατί τέτοιοι άνθρωποι χρειάζονται για να χτίσουν το μέλλον. Ανθρωποι που δεν πρόκειται να προδώσουν τον τόπο τους και τα ιδανικά τους.

Καθοριστικό παράγοντα στην εξέλιξη του Μιχάλη διαδραμάτισε η πρωταθλήτρια του Στίβου Ράνια Ρεμπούλη. Η τελευταία τον ανέλαβε ως προπονήτρια, τον δίδαξε, του έδειξε το δρόμο της οργάνωσης του αγώνα, το σχεδιασμό τακτικής και μεθόδους που είναι δοκιμασμένες σε μεγάλες διοργανώσεις. «Ημουν πολύ τυχερός και την ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για τα όσα μου δίδαξε η Ράνια» περιέγραψε ο πρωταθλητής.
Κι αν τελικά τερμάτιζες 5ος κι όχι 1ος, τότε τι θα σήμαινε αυτό για σένα; Ρωτήθηκε ο Μιχάλης Χατζηιωάννου από τη «δημοκρατική» και η απάντηση ήρθε χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία:
«Αν τερμάτιζα με το χρόνο που πέτυχα, τότε και η 5η θέση θα με ικανοποιούσε». Εννοεί ο Μιχάλης ότι έχοντας κάνει ατομικό ρεκόρ, ξεπέρασε τον εαυτό του κι αυτό συνιστά τη μεγάλη επιτυχία. Δεν είναι η πρωτιά που έχει σημασία. Δυστυχώς, η πρωτιά έχει σημασία για όλους τους υπόλοιπους και την θέτουν ως προϋπόθεση προκειμένου να βάλουν το χέρι στη τσέπη και αυτό έχοντας στο πίσω μέρος του κεφαλιού τους να αποκτήσουν κι εκείνοι λίγη από την αίγλη του πρωταθλητή.

Τα όνειρά του για το Αύριο είναι αστείρευτα. Θα δουλέψει πιο σκληρά για να κερδίσει κι άλλους αγώνες και να εξυψώσει τον τόπο του’ τη Σύμη’ και να εκπληρώσει το τάμα που έκανε στον Πανορμίτη. Αλλωστε, τη μεγάλη του πίστη την έδειξε στην απονομή που έγινε στη Ρόδο, εκεί όπου ανεβαίνοντας στο πρώτο βάθρο, κρατούσε στα χέρια τον μόλις ενός έτους μικρό Μιχάλη (υιό των χορηγών του Γιάννη και Ντίνας Μανωλάκη) ως ένδειξη πίστης προς εκείνον που δυνάμωσε τα βήματά του.

Σήμερα είναι Μεγάλη Πέμπτη. Στο τέλος της ημέρας θα έρθει η Σταύρωση και σε τρεις ημέρες η Ανάσταση. Ας είναι η Ανάσταση να φέρει το δικό της φως στις σκέψεις εκείνων που διαφεντεύουν αυτούς τους τόπους και να ενδιαφερθούν λίγο περισσότερο για τους ανθρώπους – μονάδες που παλεύουν με μόνο οδηγό τα όνειρά τους.

dimorkatiki.gr

Το μεταφορικό ισοδύναμο που εδώ και δεκαετίες αποτελεί διακαή πόθο των νησιωτών, για να μπορέσει να αντιμετωπιστεί το μεγάλο κόστος μεταφοράς προς τα νησιά έβγαλε από το συρτάρι η κυβέρνηση!

Μπροστά στα αδιέξοδα που έχουν προκληθεί από τη συνεχιζόμενη κρίση και την πολιτική της, αιφνιδίως προέκυψε ως συζήτηση το θέμα του μεταφορικού ισοδύναμου. Θα εξεταστεί λέει σε πρώτη φάση για τα νησιά με πληθυσμό κάτω των 1000 κατοίκων.

Όπως ανακοινώθηκε ο γενικός γραμματέας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής Γιάννης Γιαννέλλης - Θεοδοσιάδης συναντήθηκε με τους καθηγητές του Πανεπιστημίου Αιγαίου Νίκο Σουλακέλλη και Αθανάσιο Κίζο, προκειμένου να ενημερωθεί σχετικά με την υλοποίηση εφαρμογής του Μεταφορικού Ισοδύναμου σε όλα τα νησιά της χώρας, σε πρώτη φάση με πληθυσμό κάτω των 1.000 κατοίκων.

Οι καθηγητές εξέθεσαν στον κ. Γιαννέλλη τα στοιχεία τα οποία συγκέντρωσαν και του ανακοίνωσαν ότι συγκροτήθηκε ομάδα εργασίας αποτελούμενη από τους καθηγητές του Πανεπιστημίου Αιγαίου Αθανάσιο Κίζο, Μαρία Λεκάκου, Νίκο Σουλακέλλη, Γιάννη Σπιλάνη και Μιχάλη Βαϊτη. Επιπλέον, το έργο τους θα συνδράμει ειδική ομάδα εξωτερικών συνεργατών με στόχο την εφαρμογή της πρότασης. Φορέας υλοποίησης της σχετικής μελέτης θα είναι το Πανεπιστήμιο Αιγαίου.

Η πρόταση του Γιάννη Γιαννέλλη-Θεοδοσιάδη για εφαρμογή του Μεταφορικού Ισοδύναμου σε όλα τα νησιά της χώρας, σε πρώτη φάση με πληθυσμό κάτω των 1000 κατοίκων, έχει εγκριθεί τόσο από τον υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Παναγιώτη Κουρουμπλή όσο και από τον υφυπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Νεκτάριο Σαντορινιό. Η επόμενη σύσκεψη θα γίνει στο Γραφείο του κ. Σαντορινιού για ενημέρωσή του και λήψη των περαιτέρω αποφάσεων.

ΟΜΑΔΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΤΟΠΛΟΪΑ
Mια ακόμη ομάδα εργασίας για αλλαγές στην ακτοπλοΐα συστάθηκε στο υπουργείο Ναυτιλίας. Αυτή τη φορά με απόφαση του υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής κ. Παναγιώτη Κουρουμπλή συγκροτήθηκε η «Ομάδα Εργασίας για την Αναδιάρθρωση του Θεσμικού Πλαισίου των Ακτοπλοϊκών Συγκοινωνιών» η οποία οφείλει να έχει ολοκληρώσει το έργο της σε τρεις μήνες (το αργότερο) από την 1η συνεδρίαση της.

Όπως αναφέρεται στην απόφαση που αναρτήθηκε στη Διαύγεια «η Ομάδα Εργασίας έχει ως αποστολή τη μελέτη, επεξεργασία και υποβολή προς τον Υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής ολοκληρωμένου σχεδίου για τη βελτίωση του θεσμικού πλαισίου των ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών με γνώμονα:

Την πλήρη κάλυψη των κοινωνικών και οικονομικών αναγκών της νησιωτικής επικράτειας, την αναβάθμιση της ακτοπλοϊκής σύνδεσης της νησιωτικής με την ηπειρωτική Ελλάδα, την αναβάθμιση του ελληνόκτητου στόλου, τη καλύτερη αξιοποίηση του προϋπολογισμού των άγονων γραμμών».

Επίσης η Ομάδα Εργασίας εισηγείται στον υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής αναφορικά με το αντικείμενό της και οφείλει να υποβάλλει αναφορές, σε τακτά χρονικά διαστήματα, σχετικά με την πρόοδο των εργασιών της στον Υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής.

Στην Ομάδα συμμετέχουν μεταξύ άλλων ο Γενικός Γραμματέας του υπουργείου Διονύσιος Καλαματιανός ως συντονιστής, ο Αντιπλοίαρχος ΛΣ Γρηγόριος Γραβάνης, εισηγητή της Διεύθυνσης Θαλασσίων Συγκοινωνιών, Γεώργιος Χατζημάρκος, Περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου ως εκπρόσωπο της Ένωσης Περιφερειών Ελλάδος, ο Γεράσιμος Δαμουλάκης, Δήμαρχος Μήλου ως εκπρόσωπος της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδος, ο Ιωάννης Ρούσσος Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Κυκλάδων ως εκπρόσωπο της Κεντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων Ελλάδος, ο Μιχάλης Σακέλλης, πρόεδρος και εκπρόσωπος του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας, ο Ιωάννης Κούβαρης πρόεδρος και εκπρόσωπο της Ένωσης Λιμένων Ελλάδος και ο Παράσχος Τσαγκάρης, πρόεδρος και εκπρόσωπος της Ένωσης Πλοιοκτητών Πορθμείων Εσωτερικού.
Επίσης στις συνεδριάσεις καλούνται και μετέχουν χωρίς δικαίωμα ψήφου εκπρόσωποι της

Γενικής Γραμματείας Λιμένων και Λιμενικής Πολιτικής, της Γενικής Γραμματείας Αιγαίου, της Ρυθμιστικής Αρχής Λιμένων και της Δημόσιας Αρχής Λιμένων.
Ακόμη μπορεί να συμμετάσχουν, χωρίς δικαίωμα ψήφου, εφόσον καλούνται από τον Συντονιστή της, ειδικοί σε θέματα ακτοπλοΐας, καθώς και εμπειρογνώμονες του δημοσίου ή του ιδιωτικού τομέα.

Η ΡΟΔΙΑΚΗ

Ενα νέο πλήγμα στους ακρίτες ετοιμάζεται να καταφέρει το Υπουργείο Οικονομικών και μάλιστα σε μια περίοδο εξαιρετικά ευαίσθητη για τα εθνικά μας θέματα.

Αρχής γενομένης από το πολύπαθο Αγαθονήσι, το Υπουργείο Οικονομικών και πιο συγκεκριμένα η Γενική Διεύθυνση Δημόσιας Περιουσίας και Κοινωφελών Περιουσιών της Γενικής Γραμματείας Δημόσιας Περιουσίας Αιγαίου, έχει κινήσει διαδικασία, που είχε «παγώσει» τα έτη 2012 και 2013, προκειμένου να ανακληθούν τα παραχωρητήρια δημοσίων ακινήτων στους ελάχιστους κατοίκους του νησιού, δυνάμει ευεργετικών διατάξεων του νόμου 719/77 περί εκποίησης δημοσίων κτημάτων!!

H διαδικασία έχει ξεκινήσει πριν από ένα χρόνο περίπου για την καταγραφή των ακινήτων και βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη μετά από παραγγελία που δόθηκε εγγράφως.
Πιο συγκεκριμένα και σύμφωνα πάντα με την αλληλογραφία, που έχει στην διάθεση της η «δημοκρατική», σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 3 του άρθρου 5 του ν. 719/1977(ΦΕΚ 301 Α’), όπως αυτές τροποποιήθηκαν και συμπληρώθηκαν με τις διατάξεις της παραγράφου 5 του άρθρου 35 του ν. 1473/84,(ΦΕΚ 127 Α’) και του άρθρου 17 του ν.2443/96, (ΦΕΚ 265 Α’), παραχωρήθηκαν απευθείας δωρεάν και κατά κυριότητα, στους μόνιμους κατοίκους των νησιών Αγαθονησίου, Αρκιών, Μαράνθης, Σαρίας και Καστελορίζου, οι οποίοι στερούνταν στέγης και είχαν την ελληνική ιθαγένεια, οικόπεδα του δημοσίου προς κάλυψη στεγαστικών τους αναγκών.
Οι παραπάνω παραχωρήσεις τελούν υπό την διαλυτική αίρεση της αυτοδίκαιης ανάκλησης των, στην περίπτωση μη τήρησης των όρων και προϋποθέσεων που τίθενται σε αυτές και προβλέπονται από τις ανωτέρω διατάξεις και της επανόδου της κυριότητας των ακινήτων στο Δημόσιο.
Πιο συγκεκριμένα ο νόμος προβλέπει ότι οι παραχωρησιούχοι οφείλουν να ανεγείρουν οικοδομές στα ακίνητα που τους παραχωρήθηκαν εντός πενταετίας από την σχετική απόφαση και να εγκατασταθούν μόνιμα στα νησιά.

Το θέμα εξετάστηκε αρχικά από την Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου το έτος 2012 και απεστάλη έγγραφο στον Δήμο Αγαθονησίου προκειμένου να διενεργήσει σχετική έρευνα.
Με βάση την απάντηση του Δήμου Αγαθονησίου από τα 114 συνολικά τεμαχισμένα οικόπεδα στο νησί έχουν παραχωρηθεί τα 90 και έχουν οικοδομηθεί τα 13, ένα ήταν εντός της προθεσμίας, ενώ 76 παραχωρήσεις οφείλουν να ανακληθούν.
24 οικόπεδα παραμένουν αδιάθετα διότι βρίσκονται σε δυσπρόσιτη και μη προσβάσιμη περιοχή.
Η Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου είχε αναθέσει μάλιστα στον προϊστάμενο της ΔΟΥ Λέρου να διενεργήσει επιτόπια αυτοψία ενώ συντάχθηκε και σχετική έκθεση ελέγχου.

Σημειώνεται ωστόσο ότι στις αποφάσεις που εκδόθηκαν σύμφωνα με τις διατάξεις του άρ. 5 παρ. 1-4 του Ν. 719/77 κατά το χρονικό διάστημα από την ημερομηνία έκδοσης του νόμου έως την αντικατάσταση της παρ. 3 αυτού, με τις διατάξεις του άρθρ. 35 παρ. 5 του Ν. 1473/1984, δεν αναγραφόταν ο όρος της ανέγερσης οικοδομής επί των οικοπέδων εντός πενταετίας, καθώς ο συγκεκριμένος όρος δεν προβλεπόταν στις αρχικές διατάξεις και ορίστηκε με νέες!
Το Υπουργείο Οικονομικών ωστόσο έκρινε ότι η διαπίστωση της παράβασης των όρων και των προϋποθέσεων των παραχωρήσεων, όπως αυτοί ρητά ορίζονται, είναι πραγματικό γεγονός και δεν απαιτείται η δική του γνώμη, ισχυριζόμενο ότι έπρεπε να είχαν ελεγχθεί όλα τα παραχωρητήρια και να είχαν ανακληθεί, λόγω της παρέλευσης μεγάλου χρονικού διαστήματος από την ημερομηνία έκδοσης του και συγκεκριμένα όλες οι παραχωρήσεις στο Αγαθονήσι για τις οποίες έχει πληρωθεί αυτοδικαίως η διαλυτική αίρεση, σιωπηρώς εξυπακουόμενη και εάν ακόμη δεν περιλήφθηκε σχετικός όρος στο πωλητήριο!!
Τονίζει μάλιστα ότι η αρμοδιότητα ανάκλησης τους σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 21 του άρθρου 46 του ν. 3220/2005, περιήλθε αρχικά στο Γενικό Γραμματέα της Περιφέρειας και στη συνέχεια με τις διατάξεις του άρθρου 280 του ν. 3852/2010 στον Γενικό Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου και ζητά να κοινοποιηθούν στον τελευταίο όλα τα στοιχεία για την ανάκληση των παραχωρητηρίων!!
Τα ανωτέρω λαμβάνουν χώρα σε μια περίοδο, που «διαφημίζεται» η επαναφορά σε ισχύ του νόμου 719/77 περί εκποίησης δημοσίων κτημάτων σε καταπατητές στα Δωδεκάνησα με τίμημα το οποίο ωστόσο θα καθοριστεί με βάση τις σημερινές αντικειμενικές αξίες των ακινήτων σε μια προσπάθεια εξοικονόμησης πόρων για την αντιμετώπιση του δημόσιου χρέους μετά και από σχετικές εισηγήσεις επιτελών της Κτηματικής Υπηρεσίας του Δημοσίου και βουλευτή Δωδεκανήσου.

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία στην περιουσία του Ελληνικού Δημοσίου στα Δωδεκάνησα περιλαμβάνονται 22.870 ακίνητα συνολικού εμβαδού 800.000 στρεμμάτων περίπου.

Οι επιτελείς του υπουργείου Οικονομικών, όπως ξανάγραψε η «δ», εξετάζουν είτε την πώληση της περιουσίας αυτής, είτε τη διάθεση της με τη μέθοδο του μακροχρόνιου sale and lease back. Στα ίδια πλαίσια τέθηκε πλέον και το ζήτημα εκποίησης της σε εφαρμογή του ν. 719/77 που είχε παγώσει.
Η ιδιωτική περιουσία του Δημοσίου στα νησιά Ρόδου, Κω και σε τμήμα της Λέρου, σε απόλυτους αριθμούς ανέρχεται σε 26.000 ως 28.000 κτηματομερίδες, καταγεγραμμένες στα οικεία Κτηματολόγια, ενώ για όλα τα νησιά του νομού, αυτή θα πρέπει να υπερβαίνει τα 30.000 ακίνητα.
Η εγγεγραμμένη περιουσία έχει συνολική έκταση 800.000 στρέμματα περίπου, χωρίς να περιλαμβάνονται σε αυτή τα αστικά ακίνητα (εγγεγραμμένα και μη) ανερχόμενα σε 4.000 περίπου, η κοινόχρηστη ζώνη αιγιαλού και παραλίας, καθώς επίσης και τα λοιπά κοινόχρηστα πράγματα ήτοι κοίτες χειμάρρων, δρόμοι, πλατείες, άλση κ.λπ.
Σημειώνεται ότι το 1/3 του νησιού της Ρόδου βρίσκεται στην ιδιοκτησία του Δημοσίου, ενώ η αντίστοιχη περιουσία στο νησί της Κω ανέρχεται σε 67.000 στρέμματα περίπου και στο νησί της Λέρου σε 1.500 στρέμματα.

Αγνωστη είναι εξάλλου η περιουσία του Δημοσίου στα υπόλοιπα νησιά της Δωδεκανήσου και αυτή εντοπίζεται κατά τεκμήριο, δηλαδή ότι δεν είναι ιδιωτικό είναι του Δημοσίου.
Μέχρι στιγμής στα βιβλία του Κτηματολογίου Ρόδου έχουν καταγραφεί για το νησί της Ρόδου 20.968 περίπου ακίνητα, για το νησί της Κω 1.319 ακίνητα, για το νησί της Καρπάθου 37 ακίνητα και για τα νησιά Καλύμνου-Λέρου 546 ακίνητα.
Το εύρος της δημόσιας περιουσίας στα Δωδεκάνησα είναι τεράστιο σε έκταση και αμύθητο σε οικονομικές αξίες.
Η διαχείριση που μέχρι σήμερα έγινε από το υπουργείο Οικονομικών και στους χρόνους που εκδόθηκαν νομοθετήματα ως προς αυτήν, πιθανά να εξυπηρέτησε σκοπιμότητες και αδικίες προερχόμενες από την περίοδο της Ιταλοκρατίας, αλλά σήμερα θεωρούνται παρωχημένες.
Η Κτηματική Υπηρεσία την τελευταία πενταετία δεν έχει προβεί σε καμία εκποίηση δημοσίων ακινήτων σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία (ν. 719/77) διότι θεωρεί ότι η εκποίηση μ’ αυτή τη διαδικασία θα είναι χαριστική και σκανδαλώδης.

Επίσης η προαναφερόμενη νομοθεσία δημιούργησε στο παρελθόν φαινόμενα διαφθοράς τα οποία προκάλεσαν τεράστια ζημιά στο Δημόσιο. Ενδεικτικά αναφέρουμε τον εντοπισμό προ τετραετίας από την ΚΥΔ παράνομων – ανυπόστατων αποφάσεων του Νομάρχη Δωδεκανήσου, βάσει των οποίων μετεγγράφηκαν δημόσια ακίνητα επ’ ονόματι ιδιωτών στο Κτηματολόγιο της Ρόδου, υπόθεση η οποία ακόμα βρίσκεται σε εξέλιξη αστικά και ποινικά.
Η πρόταση που εξετάζεται πλέον είναι η περιουσία του Δημοσίου στα Δωδεκάνησα να εκποιηθεί σε ιδιώτες ή στους φερόμενους ως καταπατητές με τη διαδικασία των όρων της κτηματαγοράς και με τις εμπορικές αξίες της αγοράς, δεδομένου ότι το πνεύμα του νομοθέτη των προηγούμενων νομοθετημάτων που στόχευε στην αποκατάσταση των αδικιών της Ιταλοκρατίας έχει πλέον εκλείψει, και στους καινούργιους καταπατητές, δεν υπάρχει έρεισμα αποκατάστασης αδικίας παρά μόνο η ιδιοποίηση δημοσίων ακινήτων με σκοπό την προσπόριση της υπεραξίας τους.
Επίσης εξετάζεται το ενδεχόμενο να τεθεί χρονικό περιθώριο π.χ. ένα έτος από την ημερομηνία έκδοσης της σχετικής εγκριτικής απόφασης κατά την οποία ο ιδιώτης – καταπατητής θα πρέπει να καταβάλει το τίμημα, να αποδεχτεί την εκποίηση διαφορετικά αυτοδίκαια θα χάνει το δικαίωμα και θα αποδεσμεύεται το ακίνητο προκειμένου το Δημόσιο να το διαχειριστεί άμεσα.

Ενδεικτικά αναφέρεται ότι ακίνητο που εκποιήθηκε με τον νόμο 719/77 σε ιδιώτη το έτος 1995 – 1996 έναντι τμήματος 150.000 δρχ. το έτος 2003 πουλήθηκε από τον ιδιώτη σε τρίτο έναντι τμήματος 800.000 ¤.

Επίσης, σημειώνεται ότι όλα τα ακίνητα του Δημοσίου που θεωρούνται σήμερα «φιλέτα» και για τα οποία υπάρχει τεράστιο επενδυτικό ενδιαφέρον βρίσκονται σε περιοχές των οποίων οι αντικειμενικές αξίες είναι μηδαμινές σε σχέση με την εμπορική αξία των ακινήτων αυτών.

Πηγή:www.dimokratiki.gr