Νέα «όπλα» αποκτούν οι καταναλωτές που δεν μπορούν να πουν «όχι» στη γλυκιά γεύση, αλλά θέλουν -ή επιβάλλεται- να μειώσουν τη ζάχαρη και τις θερμίδες. Η τεχνολογία τροφίμων κάνει αυτή την περίοδο, ένα ακόμη βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.

Μέχρι σήμερα, όσοι αγαπούν τη γλυκιά γεύση αλλά πρέπει να ακολουθούν δίαιτες χαμηλών θερμίδων, έχουν στη διάθεσή τους μια σειρά από τρόφιμα, ροφήματα και αναψυκτικά με γλυκαντικά που έχουν γλυκιά γεύση αλλά δεν δίνουν θερμίδες, όπως η ασπαρτάμη, η σουκραλόζη και το γλυκαντικό από το φυτό στέβια.

Σύντομα, άλλο ένα συστατικό θα προστεθεί στον γλυκό κατάλογο, σύμφωνα με όσα παρουσίασαν επιστήμονες στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Διατροφής που γίνεται αυτή την εβδομάδα στο Βερολίνο. To νέο συστατικό ακούει στο όνομα «Allulose» (D-Psicose) και αποτελεί ένα νέο φυσικό γλυκαντικό. Εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα, οι τεχνολόγοι τροφίμων έχουν επιδοθεί σε έναν μαραθώνιο αγώνα προκειμένου να εντοπίσουν την «αντι-ζάχαρη», δηλαδή το συστατικό με τα χαρακτηριστικά της ζάχαρης, χωρίς τις θερμίδες της.

Η Αllulose αποτελεί τον πιο πρόσφατο υποψήφιο. Πρόκειται για ένα νέο φυσικό σάκχαρο, το οποίο, από χημικής άποψης, είναι σχεδόν πανομοιότυπο ως δομή με την κοινή ζάχαρη. Έχει τον ίδιο χημικό τύπο όπως η φρουκτόζη και η γλυκόζη, αλλά τα άτομα του υδρογόνου και του οξυγόνου είναι διατεταγμένα ελαφρώς διαφορετικά και αυτή η αλλαγή είναι η αιτία που δεν δίνει θερμίδες στο σώμα! Η Αllulose συναντάται σε μορφή σιροπιού, διαθέσιμου - επί του παρόντος - μόνο στη βιομηχανία τροφίμων στην Αμερική. Ήδη στις ΗΠΑ ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (Food and Drug Administration-FDA) έχει δώσει το «πράσινο φως» για τη χρήση της Allulose στην παρασκευή τροφίμων και πλέον αναμένουμε τα αντίστοιχα βήματα στην Ευρώπη, σε 3 ως 5 χρόνια, σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Διατροφής.

Μεγαλύτερη γκάμα
Με την προσθήκη της Αllulose στην γκάμα των διαθέσιμων γλυκαντικών οι καταναλωτές θα έχουν πλέον ακόμα περισσότερες επιλογές. Ήδη τα γλυκαντικά όπως η ασπαρτάμη, η ακεσουλφάμη-Κ, η σουκραλόζη, το κυκλαμικό οξύ και το γλυκαντικό από το φυτό στέβια, προσφέρουν εναλλακτική διέξοδο σε όσους επιζητούν τη γλυκιά γεύση χωρίς θερμίδες, ή σε άτομα με διαβήτη που πρέπει να περιορίσουν τη ζάχαρη, μιας και δεν επηρεάζουν τα επίπεδα γλυκόζης και ινσουλίνης στο αίμα.
Βρισκόμαστε λοιπόν ένα βήμα πιο κοντά σε άλλη μια εναλλακτική επιλογή που μπορεί να βοηθήσει στην ανάπτυξη νέων τροφίμων και ροφημάτων με γλυκιά γεύση και λιγότερες θερμίδες, νέους συμμάχους για ένα πιο υγιές βάρος.

onmed.gr

Πυελονεφρίτιδα είναι η μόλυνση – φλεγμονή των νεφρών.

Σε γενικές γραμμές διακρίνεται στην οξεία πυελονεφρίτιδα και στην χρόνια πυελονεφρίτιδα.
Η οξεία πυελονεφρίτιδα χαρακτηρίζεται από οξεία φλεγμονή του νεφρού, που προκαλείται από την είσοδο μικροβίων δια μέσου της ουρήθρας και τις ουροδόχου κύστης προς τον ουρητήρα και το νεφρό.

Η χρόνια πυελονεφρίτιδα εμφανίζεται σε άτομα με άλλες συστηματικές νόσους (όπως φαρμακευτική νεφροπάθεια και απόφραξη λόγω λίθων) και μετά από υποτροπές των μολύνσεων, που οδηγούν στην δημιουργία ουλών οι οποίες με τη σειρά τους έχουν ως αποτέλεσμα την υπολειτουργία και ατροφία του νεφρού.

Αίτια - Πού οφείλεται η νόσος

Παράγοντες που πυροδοτούν την νόσο είναι συνήθως η εγκυμοσύνη, οι πέτρες στα νεφρά, οι χρόνιες παθήσεις του γαστρεντερικού και το τραύμα.

Για την εμφάνιση της νόσου ενοχοποιούνται:

-Το Κολοβακτηρίδιο ( E. coli)
-Η κλεμψιέλα
-Η ψευδομονάδα
-Το εντεροβακτηρίδιο

Συμπτώματα - Πως εκδηλώνεται η νόσος

-Αίσθημα καύσου ή πόνου στην ούρηση
-Συχνοουρία
-Νυχτουρία
-Δυσκολία στην ούρηση (δυσουρία)
-Αίμα στα ούρα
-Δύσοσμα ούρα
-Πόνος και βάρος στην κοιλιά
-Πύον στα ούρα
-Πόνος στη βουβωνική χώρα
-Πυρετός
-Ρίγη
-Υπέρταση
-Ναυτία
-Έμετος

Διάγνωση της νόσου - Εξετάσεις

Συνήθως η διάγνωση προκύπτει από την αιφνίδια έναρξη των συμπτωμάτων
-Αιματολογικές εξετάσεις (Απαραίτητη είναι η γενική αίματος)
-Το υπερηχογράφημα συμβάλει στον αποκλεισμό της απόφραξης του νεφρού
-Σπάνια απαιτείται αξονική τομογραφία

Θεραπεία - Μέθοδοι αντιμετώπισης

Η φαρμακευτική αγωγή με αντιβίωση: αμινογλυκοσίδες, αμπικιλλίνη, κινολόνες για 10 ημέρες, είναι η θεραπεία εκλογής.

Στην χρόνια πυελονεφρίτιδα η θεραπεία είναι πολύ πιο πολύπλοκη. Σε πρώτη φάση θα πρέπει να αρθεί ο βασικός επιβαρυντικός παράγοντας π.χ. η απόφραξη στους ενήλικες και η κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση στα παιδιά. Αμέσως μετά θα χρειασθεί μακροχρόνια χορήγηση αντιβιοτικών.

iatropedia.gr