Οι κάλοι είναι παχιά και σκληρά στρώματα δέρματος που αναπτύσσονται όταν η επιδερμίδα σας προσπαθεί να προστατεύσει τον εαυτό της από την τριβή και την πίεση κάποιας επαναλαμβανόμενης κίνησης (πχ η κίνηση του ποδιού μέσα στο παπούτσι). Οι κάλοι αναπτύσσονται συνήθως στα πέλματα και τα δάχτυλα των ποδιών ή στα δάχτυλα των χεριών.

Τι προκαλεί τους κάλους
Η πίεση και η τριβή από επαναλαμβανόμενες ενέργειες είναι εκείνες που προκαλούν την ανάπτυξη των κάλων. Μερικές αιτίες αυτής της πίεσης και τριβής περιλαμβάνουν:
-Παπούτσια που δεν ταιριάζουν σωστά στο πέλμα σας ή που είναι πολύ φθαρμένα. Τα πολύ σφιχτά παπούτσια και τα ψηλά τακούνια μπορεί να συμπιέσουν περιοχές του ποδιού σας. Από την άλλη, όταν τα υποδήματα είναι πολύ χαλαρά, τα πέλματά σας μπορεί επανειλημμένα να γλιστρούν και να τρίβονται στα τοιχώματα του παπουτσιού. Το πόδι σας μπορεί επίσης να τρίβεται επάνω στην ραφή στο εσωτερικό του παπουτσιού.

-Δεν φοράτε κάλτσες ή αυτές που φοράτε είναι πολύ φθαρμένες. Όπως είναι λογικό, αν δεν φοράτε κάλτσες, τότε απλά επιδεινώνετε την τριβή του πέλματος με το παπούτσι. Επίσης, όταν οι κάλτσες είναι φθαρμένες, δημιουργούν ρόζους και τρύπες που τρίβονται διαρκώς επάνω στο δέρμα σας.

Τι μπορείτε να κάνετε για τους κάλους
Η θεραπεία για τους κάλους συνήθως αφορά απλά την αποφυγή των επαναλαμβανόμενων κινήσεων που τους προκάλεσε εξ αρχής. Η αγορά κατάλληλων παπουτσιών και καινούργιων καλτσών, συνήθως θα σας βοηθήσει σε μεγάλο βαθμό.
Από εκεί και πέρα μπορείτε να κάνετε τα ακόλουθα:

-Τρίψιμο/κόψιμο του επιπλέον δέρματος στο σημείο του κάλου. Αυτό είναι κάτι που μπορείτε να κάνετε και μόνοι σας, αλλά για αποφυγή τραυματισμών και μόλυνσης είναι καλό να το αναλάβει ο γιατρός σας. Θα κόψει το περιττό δέρμα με ένα νυστέρι, συνήθως κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης στο ιατρείο.

-Φαρμακευτική αγωγή. Ο γιατρός σας μπορεί επίσης να εφαρμόσει στον κάλο ένα έμπλαστρο που περιέχει 40% σαλικυλικό οξύ. Αυτά τα επιθέματα είναι διαθέσιμα χωρίς συνταγή. Ο γιατρός σας θα σας ενημερώσει για το πόσο συχνά θα πρέπει να αντικαταστήσετε αυτό το έμπλαστρο. Επίσης, μπορεί να σας συστήσει να χρησιμοποιήσετε μια ελαφρόπετρα, ή λίμα για να λιμάρετε το νεκρό δέρμα πριν εφαρμόσετε ένα νέο έμπλαστρο. Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε το σαλικυλικό οξύ σε μορφή gel, για να το εφαρμόσετε σε μεγαλύτερες περιοχές.

-Χειρουργική επέμβαση. Σε σπάνιες περιπτώσεις, ο γιατρός σας μπορεί να σας συστήσει χειρουργική επέμβαση για να διορθώσει την ευθυγράμμιση κάποιου οστού που οδηγεί σε κάλους.

onmed.gr

Τουλάχιστον ένας στους πέντε μεσήλικες ηλικίας 50 έως 60 ετών (ποσοστό 20%) και επτά τους δέκα υπερήλικες άνω των 90 ετών (ποσοστό 70%) εμφανίζουν τις ίδιες γενετικές μεταλλάξεις με αυτές

που παρατηρούνται στα καρκινικά κύτταρα των ασθενών με λευχαιμία, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα. Η μελέτη δείχνει ότι πολλοί άνθρωποι, όσο μεγαλώνουν, παρουσιάζουν στο DNA τους ενδείξεις λευχαιμίας.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αιματολόγο Γιώργο Βασιλείου του Ινστιτούτου Γενετικής Wellcome Trust του Κέμπριτζ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό κυτταρικής βιολογίας "Cell Reports", ανέφεραν ότι είναι σχεδόν αναπόφευκτο πως η γήρανση συνοδεύεται από μεταλλάξεις σχετικές με τη λευχαιμία.

Οι περισσότερες μορφές καρκίνου ξεκινούν με μια μοναδική μετάλλαξη σε ένα μεμονωμένο κύτταρο και σταδιακά οι μεταλλάξεις αυξάνονται. Οι επιστήμονες θεωρούν τη λευχαιμία πολύ χρήσιμη για την μελέτη των απαρχών του καρκίνου, επειδή είναι ευκολότερο κανείς να αποκτήσει και να αναλύσει δείγματα αίματος, παρά άλλων ιστών του σώματος.

Η λευχαιμία προκύπτει από τη βαθμιαία συσσώρευση γενετικών μεταλλάξεων στα κύτταρα του αίματος, μια διαδικασία που μπορεί να πάρει δεκαετίες. Σταδιακά η πιθανότητα αυτών των κυττάρων να εμφανίσουν μεταλλάξεις αυξάνεται.

«Αυτό που μας εξέπληξε, ήταν ότι βρήκαμε αυτές τις μεταλλάξεις σε ένα τόσο μεγάλο ποσοστό ηλικιωμένων» δήλωσε ο ερευνητής δρ. Τόμας ΜακΚέρελ. «Αυτή η μελέτη μας βοηθά να κατανοήσουμε πώς η γήρανση μπορεί να οδηγήσει σε λευχαιμία, αν και η μεγάλη πλειονότητα των ανθρώπων δεν θα προλάβει να ζήσει αρκετά για να συσσωρεύσει όλες τις μεταλλάξεις που χρειάζονται, προκειμένου να εμφανισθεί η λευχαιμία» πρόσθεσε.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι υπάρχει μια συνεχής διαδικασία «επιδιόρθωσης» των γενετικών βλαβών μέσα στα κύτταρα του σώματος, η οποία «φρενάρει» την εκδήλωση του καρκίνου. Όμως, όσο περνάνε τα χρόνια, αυτή η αμυντική διαδικασία γίνεται ολοένα λιγότερο αποτελεσματική.

Οι Βρετανοί ερευνητές ανέλυσαν κύτταρα αίματος από 4.219 ανθρώπους, που δεν εμφάνιζαν ενδείξεις αιματολογικού καρκίνου. Ανακάλυψαν έτσι για πρώτη φορά ότι, εξαιτίας των αθόρυβων μεταλλάξεων, τα κύτταρα του αίματος που βρίσκονται στο προστάδιο της λευχαιμίας, υπάρχουν σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό στον γενικό πληθυσμό, από ό,τι πίστευαν ως τώρα οι επιστήμονες. Επίσης, επιβεβαίωσαν ότι αυτό το ποσοστό αυξάνεται δραματικά με την ηλικία.

«Αυτές οι μεταλλάξεις μπορεί να είναι αβλαβείς για την πλειονότητα των ανθρώπων, όμως για λίγους άτυχους το σώμα τους θα αρχίσει την πορεία προς τη λευχαιμία. Αρχίζουμε τώρα πλέον να καταλαβαίνουμε τα σημαντικά ορόσημα σε αυτό το ταξίδι» δήλωσε ο Γιώργος Βασιλείου.

Ο έρπητας ζωστήρας είναι μία λοίμωξη που προκαλείται από τον ιό της ανεμοβλογιάς. Ακόμη και μετά την αντιμετώπιση της ανεμοβλογιάς ο ιός μπορεί να ζει μέσα στους νευρικούς ιστούς για χρόνια και κάποια στιγμή νε ενεργοποιηθεί εκ νέου ως έρπητας ζωστήρας.

Διαβάστε στο επιστημονικό άρθρο που ακολουθεί ποια είναι τα ύποπτα συμπτώματα του έρπητα ζωστήρα.

Γράφει η Χριστίνα Ι. Μπουντούρη
Γενικός – Οικογενειακός Ιατρός

Ο έρπητας ζωστήρας προκύπτει από την αναζωπύρωση του ιού που προκαλεί επίσης την ανεμοβλογιά. Μπορεί να συμβεί σε οποιονδήποτε είχε περάσει ανεμοβλογιά στο παρελθόν,
αλλά ορισμένοι παράγοντες αυξάνουν περισσότερο τον κίνδυνο.

Οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν:

Ηλικία μεγαλύτερη από 60 ετών
Ασθένειες που αποδυναμώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα, όπως το HIV / AIDS ή καρκίνος
Η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία
Ανοσοκατασταλτικά φάρμακα


Αν έχετε έρπητα ζωστήρα το πρώτο πράγμα που θα παρατηρήσετε είναι ένα αίσθημα καύσου ή πόνο στη μια πλευρά του σώματος ή του προσώπου σας. Στη συνέχεια εμφανίζονται επώδυνες φλύκταινες στο δέρμα μόνο στη μία πλευρά του προσώπου ή του σώματος κατά μήκος της κατανομής των νεύρων.

Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστούν και γενικά συμπτώματα, όπως:
πυρετός
ρίγη
πονοκέφαλος
κόπωση ή μυϊκή αδυναμία

Ο έρπητας ζωστήρας συνήθως εμφανίζεται στο στήθος, την κοιλιά, την πλάτη ή το πρόσωπο, αλλά μπορεί επίσης να αφορά το λαιμό, τα άκρα, ή χαμηλά την πλάτη. Η περιοχή που προσβάλλεται μπορεί να είναι πολύ επώδυνη, ευαίσθητη και με έντονη φαγούρα,. Μετά από μία έως δύο εβδομάδες οι φλύκταινες αρχίζουν να υποχωρούν σχηματίζοντας πρώτα κρούστα στην επιφάνειά τους. Δυστυχώς ο πόνος μπορεί να επιμείνει για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα.

H φαρμακευτική αγωγή για τον έρπητα ζωστήρα περιλαμβάνει:

αντι-ιικά φάρμακα, π.χ. ακυκλοβίρη
αντιφλεγμονώδη φάρμακα (για τον πόνο και το οίδημα)
αναλγητικά φάρμακα (για τον πόνο)
αντιεπιληπτικά ή τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (για τη θεραπεία του παρατεταμένου πόνου)
αντιισταμινικά (για τη θεραπεία του κνησμού)
κρέμες, όπως η λιδοκαΐνη (για τη μείωση του πόνου)

iatropedia.gr