Ενας γονιδιακός διακόπτης που είναι γνωστός στους επιστήμονες από το 2007 και μπορεί να κάνει τα λιποκύτταρα να καταναλώνουν ενέργεια αντί να αποθηκεύουν λίπος, είναι η πιθανή απάντηση στην πρόληψη και -ίσως- τη θεραπεία της παχυσαρκίας.

Αυτό προκύπτει από την έρευνα ομάδας επιστημόνων του ΜΙΤ και της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, με επικεφαλής τον Ελληνα καθηγητή της Επιστήμης των Υπολογιστών και μέλος του Εργαστηρίου Επιστήμης Υπολογιστών και Τεχνητής Νοημοσύνης του ΜΙΤ και του Ινστιτούτου Broad, Μανώλη Κέλλη, η οποία δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο επιστημονικό περιοδικό New England Journal of Medicine.

Η παρέμβαση στο γονίδιο FTO δίνει μεγάλες ελπίδες για την αντιμετώπιση του σοβαρού προβλήματος της παχυσαρκίας, από την οποία πάσχουν περίπου 500 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο, καθώς και περίπου το ένα τρίτο των πολιτών της Ευρώπης. Το κόστος από την παχυσαρκία υπολογίζεται στις ΗΠΑ στα 200 δισεκατομμύρια, καθώς αυτή οδηγεί σε δυνητικά θανατηφόρες ασθένειες όπως τα καρδιαγγειακά νοσήματα, ο καρκίνος και ο διαβήτης τύπου 2. Τα πρώτα πειράματα που έγιναν σε ποντίκια, αναφέρει η έρευνα, έδειξαν ότι οι παρεμβάσεις στο συγκεκριμένο γονίδιο προκάλεσαν απώλεια βάρους ακόμα και 50%, χωρίς καμία αλλαγή στη διατροφή τους.
«Η παχυσαρκία έχει παραδοσιακά θεωρηθεί ως το αποτέλεσμα της έλλειψης ισορροπίας μεταξύ της ποσότητας της τροφής που τρώμε και του πόσο ασκούμαστε, αλλά η άποψη αυτή αγνοεί τη συμβολή της γενετικής στον μεταβολισμό του κάθε ατόμου» τονίζει ο Μανώλης Κέλλης.

Ολοι οι τύποι λίπους δεν είναι ίδιοι και κάθε άνθρωπος έχει πολλούς και διαφορετικούς στον οργανισμό του. Το λευκό λίπος συσσωρεύεται στην περιοχή γύρω από τη μέση και αποθηκεύει ενέργεια αντί να την καίει. Το καφέ λίπος συσσωρεύεται στον λαιμό και στη σπονδυλική στήλη και κάνει ακριβώς το αντίθετο, ενώ το μπεζ λίπος έχει τις ιδιότητες και των δύο προηγούμενων.

Οι επιστήμονες είχαν καταλάβει εδώ και χρόνια ότι η μετατροπή του λευκού λίπους σε μπεζ οδηγούσε σε μείωση του σωματικού βάρους, αλλά αυτό απαιτούσε έντονη άσκηση, καλή διατροφή και ψυχρό κλίμα. Η έρευνα της ομάδας του καθηγητή Κέλλη δείχνει ότι τα πράγματα μπορούν να είναι πιο απλά, καθώς χρειάζεται απλώς το γύρισμα ενός γενετικού διακόπτη.
Ο διακόπτης
Ο διακόπτης αυτός είναι το γονίδιο FTO, το οποίο ανακαλύφθηκε το 2007 και είναι ένα από τα ελάχιστα που συνδέονται με βεβαιότητα με την παχυσαρκία. Περίπου το 44% των Ευρωπαίων έχουν μια παραλλαγή αυτού του γονιδίου, το οποίο αυξάνει τον κίνδυνο παχυσαρκίας κατά 30%.

Παράλληλα με τα πειράματα σε ποντίκια, οι ερευνητές πήραν δείγματα λιπώδους ιστού από ανθρώπους που ανήκουν στην ομάδα υψηλού κινδύνου και διαπίστωσαν ότι το γονίδιο FTO ενεργοποίησε δύο άλλα γονίδια, τα IRX-3 και IRX-5, τα οποία κάνουν τα κύτταρα να αποθηκεύουν λίπος. Οταν αυτά τα δύο γονίδια απενεργοποιηθούν, τα κύτταρα καίνε ενέργεια.

Η οικογένεια του Μανώλη Καμβυσέλη, όπως είναι το επώνυμό του, έφυγε από την Ελλάδα το 1989 με αρχικό προορισμό τη Γαλλία και στη συνέχεια τις ΗΠΑ. Ο Μανώλης Κέλλης τελείωσε το λύκειο στη Γαλλία, όπου κέρδισε διαγωνισμούς Μαθηματικών και τουρνουά σκακιού. Αμέσως μετά το σχολείο η οικογένεια Καμβυσέλη μετακόμισε στις ΗΠΑ και κατάφερε να μπει στο βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες, αφού και τα τρία παιδιά της, μεταξύ των οποίων και ο Μανώλης, έγιναν δεκτά στο ΜΙΤ με διαφορά λίγων μηνών. Ξεκίνησε τις σπουδές του στο ΜΙΤ το 1995 και πήρε το διδακτορικό του το 2003 στην Επιστήμη των Υπολογιστών.

Η εργασία του βραβεύτηκε ως η καλύτερη διδακτορική διατριβή εκείνης της χρονιάς, ενώ ακολούθησαν δεκάδες δημοσιεύσεις σε επιστημονικά έντυπα και σημαντικό ερευνητικό έργο σε μια μεγάλη γκάμα θεμάτων, από την τεχνητή νοημοσύνη έως το ανθρώπινο γονιδίωμα. Από το 2011 είναι λέκτορας στο τμήμα Μαθηματικών του ΜΙΤ.

ethnos.gr

Μεγάλες αλλαγές έρχονται στις συντάξεις, καθώς αλλάζει ο τρόπος υπολογισμού,προβλέπεται μεγαλύτερο «πέναλτι» για όσους αποχωρούν πρόωρα, ενώ από τη σύνταξη του Σεπτεμβρίου θα υπάρξει μεγαλύτερη εισφορά για υγειονομική περίθαλψη.

Επίσης, το φθινόπωρο θα κριθεί και η «τύχη» της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος, καθώς θα πρέπει να τεθεί σε εφαρμογή αν δεν βρεθούν στο ενδιάμεσο ισοδύναμα μέτρα. Το «Έθνος της Κυριακής» παρουσιάζει με τη βοήθεια του ειδικού σε θέματα ασφαλιστικού Δικαίου Διονύση Ρίζου τις αλλαγές που μπαίνουν σε ισχύ:

1. Αυξάνεται η ποινή σε όσους επιλέγουν την πρόωρη έξοδο

Η έξτρα περικοπή θα είναι 10% και θα διαρκεί μέχρι να φτάσει ο ασφαλισμένος το όριο της πλήρους συνταξιοδότησης (δηλαδή, μάξιμουμ για μία πενταετία). Πλέον προστίθεται ένα επιπλέον 10%, με αποτέλεσμα συνολική η μείωση για όποιον αποχωρεί πέντε έτη νωρίτερα να είναι 40% (ή 32,5% για δημοσίους υπαλλήλους που κλείδωσαν δικαίωμα μέχρι το τέλος του 2010).

2. Οι συντάξεις θα υπολογίζονται με μικτό τρόπο

Για το τελικό ποσό λαμβάνονται υπόψη τα εξής:

Τμήμα της σύνταξης που αντιστοιχεί στον χρόνο ασφάλισης έως 31 Δεκεμβρίου 2010 υπολογίζεται με τις διατάξεις που ίσχυαν. Δηλαδή με ποσοστό αναπλήρωσης στις συντάξιμες αποδοχές 80% για τα έτη μέχρι 2007 και 72% για τα έτη 2009-2010 επί τα 35α που έχουν συμπληρωθεί μέχρι το τέλος του 2010.
Τμήμα της σύνταξης που αντιστοιχεί στον χρόνο ασφάλιση από 1ης Ιανουαρίου 2011 έως την ημερομηνία εξόδου και υπολογίζεται με τους νέους συντελεστές των νόμων 3863 και 3865/2010. Επίσης όλοι οι εν λόγω ασφαλισμένοι δικαιούνται τμήμα της Βασικής Σύνταξης. Από το άθροισμα αυτών των ποσών θα προκύψει το τελικό ποσό της σύνταξης.
Οι αλλαγές ισχύουν αναδρομικά και για όσους άνοιξαν την πόρτα εξόδου μετά την 1η Ιανουαρίου και μέχρι τώρα είχαν περιοριστεί στην προσωρινή σύνταξη.

3. Πλήγμα για όσους έχουν λίγα ένσημα και διαδοχική ασφάλιση

Σημαντική αλλαγή έρχεται σε όσους θέλουν να αποχωρήσουν με λίγα χρόνια ασφάλισης και οι εισφορές τους βασίζονταν σε χαμηλές αποδοχές, ενώ εγάλοι χαμένοι είναι και όσοι έχουν διαδοχική ασφάλιση και έχουν λίγα ένσημα στον συμμετέχοντα φορέα, με συνέπεια το εν λόγω τμήμα να υπολογίζεται με τα κατώτατα όρια.

Σύμφωνα και με εγκύκλιο της Γενικής Γραμματείας Κοινωνικής Ασφάλισης, το νέο κατώτατο όριο που θα χρησιμοποιείται για τους υπολογισμούς της σύνταξης για τον χρόνο από 1η Ιανουαρίου 2011 και μετά θα είναι στα 392 ευρώ, σε αντίθεση με το κατώτατο όριο των 486 ευρώ που χρησιμοποιείτο έως σήμερα. Έτσι πέραν του ότι με τη νέα ρύθμιση το ποσό των κατώτατων ορίων θα χορηγείται με τη συμπλήρωση του 67ου έτους της ηλικίας το ποσό αυτό θα είναι κατά 90 ευρώ περίπου χαμηλότερο.

Το μέτρο αυτό θίγει ιδιαίτερα τις μητέρες ανηλίκων που έφευγαν από το ΙΚΑ με μειωμένη σύνταξη, καθώς από τα 600 ευρώ κατά μέσο όρο θα περιοριστούν στα 320 με 340 ευρώ.

4. Υπολογισμός των συντάξεων των δημοσίων υπαλλήλων με τις αποδοχές του 2011

Για ακόμη έναν χρόνο ο υπολογισμός της σύνταξης των δημοσίων υπαλλήλων θα γίνεται με τις συντάξιμες αποδοχές που είχαν τον Οκτώβριο του 2011 και όχι τις σημερινές ή αυτές που λαμβάνουν τα τελευταία χρόνια με βάση το ενιαίο μισθολόγιο. Έτσι ακόμη και στις περιπτώσεις που υπάλληλος έχει λάβει μισθολογική αύξηση μέσω κλιμακίου την τελευταία τετραετία, αυτό δεν θα λαμβάνεται υπόψη.

5. Αύξηση των κρατήσεων για υγειονομική περίθαλψη

Οι κρατήσεις για υγειονομική περίθαλψη, θα πάνε στο 6% στην κύρια σύνταξη και στο 6% στην επικουρική σύνταξη, από τη σύνταξη του Σεπτεμβρίου ενώ σε τρεις ισόποσες δόσεις θα μοιραστούν τα αναδρομικά για τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο, καθώς το μέτρο ισχύει αναδρομικά από την 1η Ιανουαρίου.

Στις κύριες συντάξεις η επιπλέον εισφορά 2% για παροχές ασθενείας σε είδος από τον ΕΟΠΥΥ θα υπολογιστεί επί του αρχικού μικτού μηνιαίου ποσού (δηλαδή πριν από τις περικοπές). Στις επικουρικές συντάξεις ο υπολογισμός θα είναι διαφορετικός, καθώς το 6% θα παρακρατείται από τις καταβαλλόμενες συντάξεις.

ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Η αορτή είναι η μεγαλύτερη και σημαντικότερη αρτηρία του ανθρωπίνου σώματος.

Ξεκινά από την καρδιά, διασχίζει το θώρακα ως θωρακική αορτή, δίνοντας κλάδους που παρέχουν αίμα στην κεφαλή, τον εγκέφαλο και τα άνω άκρα, διέρχεται το διάφραγμα και πλέον ως κοιλιακή αορτή δίνει κλάδους που διανέμονται στα κοιλιακά σπλάχνα και στους νεφρούς και τελικά χωρίζεται στις λαγόνιες αρτηρίες που συνεχίζουν προς τα κάτω άκρα.

Αν σε κάποιο σημείο της πορείας της η αορτή εμφανίσει διάταση του τοιχώματος της, δηλαδή αρχίσει να “ξεχειλώνει”, και η διάμετρος του αγγείου αυξηθεί κατά 50%, τότε μιλάμε για ανεύρυσμα. Η συχνότερη εντόπιση των ανευρυσματών της αορτής είναι στην κοιλιακή αορτή, κάτω από τις νεφρικές αρτηρίες. Στο σημείο αυτό η μέση διάμετρος της αορτής είναι περίπου 2 εκ. οπότε ανεύρυσμα θεωρείται όταν η διάμετρος ξεπεράσει τα 3 εκ.

Αν και τα ανευρύσματα δεν δίνουν συνήθως συμπτώματα και ανακαλύπτονται  τυχαία σε απεικονιστικό έλεγχο για άλλες αιτίες πχ. υπέρηχο  κοιλίας ή αξονική τομογραφία σπονδυλικής στήλης, η ρήξη ενός ανευρύσματος αποτελεί μία δραματική επιπλοκή με μεγάλη θνητότητα: το 50% των περιπτώσεων δεν προλαβαίνει καν να φτάσει στο νοσοκομείο, από όσους φτάσουν το 50% θα μπορέσει να χειρουργηθεί και από όσους χειρουργηθούν το 50% μόνο θα επιβιώσει.  

Επομένως η έγκαιρη διάγνωση και χειρουργική αντιμετώπιση έχει μεγίστη σημασία. Το όριο διαμέτρου της κοιλιακής αορτής για χειρουργική αντιμετώπιση θεωρείται γενικά τα 5 εκ., διάμετρος πάνω από την οποία, ο κίνδυνος να ραγεί ένα ανεύρυσμα είναι μεγαλύτερος από τον κίνδυνο του χειρουργείου.

Η ανοικτή αντιμετώπιση, η αντικατάσταση δηλαδή του ελαττωματικού τμήματος της αορτής με συνθετικό μόσχευμα μέσω τομής στην κοιλιά, αποτέλεσε για πολλά χρόνια το χρυσό χειρουργικό κανόνα. Τα τελευταία χρόνια όμως είναι πλέον δυνατή η αποκατάσταση με ενδαγγειακές τεχνικές, δηλαδή με τοποθέτηση stent.

Η ευκολία της προσπέλασης, η ελάχιστη απώλεια αίματος, το γεγονός ότι κατά κανόνα δεν απαιτείται νοσηλεία σε ΜΕΘ, η ταχύτερη μετεγχειρητική αποκατάσταση και μειωμένη διάρκεια νοσηλείας (σε 3 ημέρες ο ασθενής είναι σπίτι του!)  καθιστά την ενδαγγειακή μέθοδο την πρώτη πλέον επιλογή για την αντιμετώπιση των ανευρυσμάτων της κοιλιακής αορτής καθώς επίσης την καθιστά εφικτή σε ασθενείς, οι οποίοι λόγω υψηλού εγχειρητικού κινδύνου (σοβαρά καρδιοαναπνευστικά προβλήματα) δεν θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν με την ανοικτή μέθοδο.

Προϋπόθεση βέβαια για την επιτυχή αντιμετώπιση αποτελεί ο σωστός προεγχειρητικός σχεδιασμός και η εξατομικευμένη για κάθε ασθενή επιλογή της κατάλληλης μεθόδου.