Ο φίλος μου ο Γιάννης , σχεδόν σε κάθε πρωινό αντάμωμα για τον καθιερωμένο καφέ , είναι πάντα προβληματισμένος για το πως έχουν «καταντήσει» οι ανθρώπινες σχέσεις …..Άλλες εποχές φίλε μου Γιάννη να του τονίζω , άλλες συνήθειες και άλλες οι προτεραιότητες, που να «προλάβουν» φίλε μου για ουσιαστική ανθρώπινη σχέση ,οι άνθρωποι…..

Ας επιμένουμε εμείς στον ρομαντισμό μας , στα όνειρα που μας ταξιδεύουν στον κόσμο των συναισθημάτων και σίγουρα κάτι θα κερδίσουμε σε τούτο το μικρό , αλλά και γλυκό ταξίδι της ζωής μας . Ας είμαστε λίγοι ….

Φίλε μου, την ανθρώπινη και ουσιαστική σχέση, με γεμάτο φως μπορείς να την συναντήσεις στους συνανθρώπους , που μέσα τους πονάνε, δεν λυγίζουν όμως, στεκόνται όρθιοι, δεν αλλάζουν και πάντα χαμογελάνε. Έχουν πάντα εκείνο το βαθύ φωτεινό γεμάτο αγάπη βλέμμα τους, που σε κοιτάνε...

Η ανθρώπινη συνύπαρξη φίλε μου δεν κοιτάει φτηνές και γελοίες συμπεριφορές, όσοι την νιώθουν πραγματικά ξεχωρίζουν για τις ξεκάθαρες κουβεντες, τις καθαρές ματιές, δεν χαίρονται με την αποτυχία του άλλου, αλλά στεκόνται δίπλα τους φρουροί και δίνουν ακόμα και την ψυχή τους, αν πράγματι το αξίζουν.. Οι άνθρωποι που γνωρίζουν την σημασία της ανθρώπινης συνύπαρξης δεν φοβούνται να τσαλακώσουν την εικόνα τους, γελούν με την καρδιά τους και δεν ντρέπονται να κλάψουν μέσα από την ψυχή τους. Αντέχουν πολύ περισσότερα από αυτό που οι άλλοι νομίζουν. Την αξία της ανθρώπινης συνύπαρξης μπορεις να την κατανοήσεις, εφόσον νιώσεις το νόημα της ύπαρξης σου, φίλε μου Γιάννη !

Καλό αυριανό, πρωινό αντάμωμα !