Μυοκαρδίτιδα. Πρόκειται για μια ασθένεια που αφορά τον μυ της καρδιάς. Ο μυς της καρδιάς λειτουργεί σαν αντλία και κυκλοφορεί το αίμα σε όλο το σώμα. Εάν αυτός ο μυς υποστεί κάποια φλεγμονή, γίνεται αδύναμος και μειώνεται η λειτουργία του.

Η μυοκαρδίτιδα δεν είναι μια απλή φλεγμονή του μυοκαρδίου της καρδιάς. Πρόκειται ουσιαστικά για καταστροφή του καρδιακού μυός. Ο καρδιακός μυς νεκρώνεται και καταστρέφεται σε ορισμένες περιοχές, ως αποτέλεσμα της προσβολής του από ιούς, μικρόβια ή τοξικές ουσίες.

Θεωρητικά μπορεί ο καθένας να αρρωστήσει από μυοκαρδίτιδα. Τόσο οι πρωταθλητές, όσο και άνθρωποι που κάθονται μόνο στον καναπέ. Όμως οι αθλητές διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο, διότι συχνά η μυοκαρδίτιδα δημιουργείται όταν ένας άνθρωπος αθλείται πρόωρα μετά από μια λοίμωξη.

Γενικά, ο οργανισμός είναι λιγότερο ανθεκτικός απέναντι σε λοιμώξεις μετά τη γυμναστική. Όταν εισέλθουν βακτήρια και ιοί στον οργανισμό, εισέρχονται και στο αίμα. Κατά τη διάρκεια της άθλησης, το αίμα ρέει πιο γρήγορα μέσα από τις τέσσερις κοιλότητες της καρδιάς. Οι κοιλότητες συνδέονται μεταξύ τους με βαλβίδες, όπου το αίμα αποκτά υψηλή πίεση. Όταν λοιπόν ένας άνθρωπος αθλείται, η πίεση αυξάνεται ακόμη περισσότερο και τότε υπάρχει ο κίνδυνος οι παθογόνοι παράγοντες που βρίσκονται στο αίμα να «προσκολληθούν» στις βαλβίδες. Συνέπεια αυτού είναι η φλεγμονή του μυϊκού ιστού της καρδιάς, δηλαδή η μυοκαρδίτιδα.

Αξίζει να προσέξει κανείς ότι η διάγνωση της μυοκαρδίτιδας είναι αρκετά δύσκολη, μια και τα συμπτώματα διαφέρουν από περίπτωση σε περίπτωση.
Τις περισσότερες φορές ο άρρωστος δεν αντιλαμβάνεται το παραμικρό. Η προσβολή έχει περιορισμένη έκταση και δεν αφήνει κανένα κατάλοιπο. Σε άλλες όμως περιπτώσεις, ο άρρωστος εμφανίζει συμπτώματα καρδιακής ανεπάρκειας, με αιφνίδια δύσπνοια ή με δύσπνοια που εκδηλώνεται σιγά σιγά. ´Άλλοτε πάλι η μυοκαρδίτιδα εκδηλώνεται με καρδιακές αρρυθμίες, που πολλές φορές απειλούν την ίδια τη ζωή του ασθενούς. Σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις, οι αρρυθμίες εκδηλώνονται με συγκοπή ή ακόμη και με αιφνίδιο θάνατο, ιδίως σε αθλητές ή αθλούμενους νέους.

Δεν είναι σπάνιο έπειτα από μια γρίπη, η μυοκαρδίτιδα να εκδηλώνεται με αρρυθμίες. ´Ετσι, η ελαφρά ταχυκαρδία που επιμένει σταθερά ύστερα από μια οποιαδήποτε ίωση, συνήθως δεν είναι αθώα.

Εάν η προσβολή του μυοκαρδίου αφορά περιοχές κοντά στο περικάρδιο όπου υπάρχει το νευρικό πλέγμα, τότε η μυοκαρδίτιδα εκδηλώνεται με πόνο στο στήθος που μοιάζει με τον πόνο του εμφράγματος ή της οξείας περικαρδίτιδας. Για αυτό και η μυοκαρδίτιδα μπορεί να εξελιχθεί σε μια καλά κρυμμένη ωρολογιακή βόμβα.

Οι θεραπείες της μυοκαρδίτιδας διαφέρουν, όπως και οι μορφές της ασθένειας. Υπάρχουν όμως τρόποι να αποφύγει κανείς τη μυοκαρδίτιδα. Η πλήρης ανάρρωση από μια γρίπη ή ένα κρυολόγημα είναι το πιο σημαντικό. Πρέπει να έχουν περάσει περίπου δυο μέρες από τον πυρετό. Γενικά πάντως, πρέπει να αποφεύγει κανείς τη σωματική άσκηση, καθώς και την κατανάλωση αλκοόλ για περίπου έξι μήνες.

Επιπλέον συνιστάται η υγιεινή διατροφή και πολλές ώρες ύπνου. Δεν χρειάζεται όμως να φτάσει κανείς στη θεραπεία, όταν η πρόληψη είναι εύκολη και αποτελεσματική. Το μόνο που χρειάζεται είναι να αντιλαμβάνεται κανείς τα σημάδια του οργανισμού και να αναρρώνει πλήρως μετά από κάθε κρυολόγημα.

premium.paratiritis- boro.gr

Οι λεμφαδένες υπάρχουν σε όλο το σώμα και αποτελούν σημαντικό τμήμα του ανοσολογικού συστήματος.

Η χρησιμότητά τους έγκειται στο ότι βοηθούν το σώμα να αναγνωρίζει και να καταπολεμά μικρόβια, λοιμώξεις και άλλες ξένες ουσίες.
Περιοχές όπου οι λεμφαδένες μπορούν να ψηλαφηθούν (με τα δάκτυλα) είναι οι εξής:

-Βουβωνική χώρα
-Μασχάλη
-Τράχηλος (υπάρχει μια αλυσίδα λεμφαδένων σε κάθε πλευρά μπροστά στο λαιμό, σε κάθε πλευρά του λαιμού και σε κάθε πλευρά πίσω στο λαιμό)
-Κάτω από το σαγόνι
-Πίσω από τα αυτιά
-Στο πίσω μέρος του κεφαλιού

Σε περίπτωση διόγκωσης των λεμφαδένων πρέπει να απευθύνεστε άμεσα στον γιατρό.
Οι διογκωμένοι λεμφαδένες είναι τα καμπανάκια που χτυπούν πάντα όταν τα όργανα πάσχουν από οτιδήποτε.

Η διόγκωση των λεμφαδένων ή τα εξογκώματα στο λαιμό, τις μασχάλες ή τη βουβωνική χώρα, είναι ένδειξη αλλαγών στο λεμφικό σύστημα του οργανισμού, το οποίο «προειδοποιεί» για καρκίνο.

Για παράδειγμα μία διόγκωση ή ένα εξόγκωμα στους λεμφαδένες, στις γυναίκες είναι οιωνός καρκίνου του μαστού. Ένα ανώδυνο εξόγκωμα στο λαιμό, τις μασχάλες ή τη βουβωνική χώρα ενδέχεται να είναι ένα πρώιμο σημάδι λευχαιμίας.

Σημαντικό ρόλο στη διάγνωση παίζει η ηλικία και η πιθανή ευαισθησία του ασθενούς, καθώς και το μέγεθος των διογκωμένων λεμφαδένων, η σύστασή τους και η διάρκεια της διόγκωσης. Ειδικά στα μικρά παιδιά εντοπίζονται συχνά πρησμένοι λεμφαδένες, κάτι που όμως θεωρείται φυσιολογικό.

onmed.gr

Όταν σκέφτεστε την οστεοπόρωση, πιθανώς να έρχεται στο μυαλό σας μια εικόνα από βαθιά γεράματα και γενικώς τη θεωρείτε κάτι που δεν μπορεί να σας ανησυχεί πριν μπείτε στην 4η δεκαετία της ζωής σας.

Δυστυχώς, αυτό είναι λάθος σκεπτικό και μπορεί να επηρεάσει την υγεία των οστών σας πιο νωρίς από ό,τι ίσως θα έπρεπε.

Μείωση στην οστική πυκνότητα

Μέχρι να κλείσετε τα 30 χρόνια ζωής, η οστική σας μάζα φτάνει στο αποκορύφωμά της. Από εκεί και μετά, το σώμα σας δεν θα αντικαταστήσει ποτέ ξανά την οστική μάζα με τον ίδιο ρυθμό που τη χάνει. Η οστεοπόρωση οδηγεί σε ακόμη χαμηλότερα επίπεδα της οστικής μάζας και δημιουργεί πορώδεις τρύπες εντός του οστού. Μόλις η οστική μάζα πέσει κάτω από ένα ορισμένο επίπεδο, η διάγνωση της οστεοπόρωσης είναι οριστική.

Ως εκ τούτου, η διατήρηση της μέγιστης οστικής μάζας για όσο μεγαλύτερο διάστημα είναι δυνατόν μπορεί να συμβάλλει στην καθυστέρηση ή ακόμη και την πρόληψη της οστεοπόρωσης. Η ανθυγιεινή διατροφή, η έλλειψη άσκησης, η πολύ μικρή έκθεση στον ήλιο, οι διατροφικές διαταραχές, το κάπνισμα και η κατανάλωση αλκοόλ είναι παράγοντες που επηρεάζουν την υγεία των οστών σας.

Ένα συμπλήρωμα ασβεστίου μπορεί να βοηθήσει το σώμα σας στην προσπάθεια οικοδόμησης πιο υγιών οστών, ειδικά αν δεν λαμβάνετε αρκετό ασβέστιο από τη διατροφή σας. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τις νέες γυναίκες στην εφηβεία και μέχρι τα 30 χρόνια ζωής, επειδή οι γυναίκες έχουν ήδη χαμηλότερη οστική μάζα από ό,τι οι άνδρες.

Τι πρέπει να θυμάστε σχετικά με τη λήψη ενός συμπληρώματος ασβεστίου:

-Είναι σημαντικό να προμηθευτείτε συμπληρώματα καλής ποιότητας.

-Η βιταμίνη D αυξάνει την απορρόφηση του ασβεστίου. Λαμβάνεται μέσω της διατροφής και παράγεται στο δέρμα υπό την επίδραση του ηλιακού φωτός. Ψάξτε για τα συμπληρώματα ασβεστίου που περιέχουν και βιταμίνη D.

-Τα συμπληρώματα ασβεστίου απορροφώνται καλύτερα από τον οργανισμό όταν λαμβάνονται σε μικρές ποσότητες κατά τη διάρκεια της ημέρας και μαζί με τα κύρια γεύματα. Αποφύγετε τη λήψη άνω των 500mg κάθε φορά.

-Αποφύγετε τη λήψη ασβεστίου μαζί με τροφές που είναι γνωστό ότι μειώνουν την απορρόφηση της (π.χ. ίνες, οξαλικά, καθαρτικά).

-Τα συμπληρώματα ασβεστίου είναι σε γενικές γραμμές ασφαλή και χωρίς παρενέργειες. Ωστόσο, είναι πιθανό να έχετε δυσκοιλιότητα. Σε αυτή την περίπτωση αυξήστε την κατανάλωση νερού και φυτικών ινών.

-Αποφύγετε τη λήψη άνω των 2.000mg ασβεστίου την ημέρα, ειδικά αν το συμπλήρωμά σας περιέχει και βιταμίνη D, καθώς η υπερβολική λήψη ασβεστίου έχει συνδεθεί με τις πέτρες στα νεφρά.

Σε κάθε περίπτωση είναι σημαντικό να ενημερώσετε τον προσωπικό σας γιατρό προτού αποφασίσετε να εισάγετε κάποιο συμπλήρωμα στη διατροφή σας.

http://www.health24.com/-iatropedia.gr

Η υψηλή του περιεκτικότητα σε βιταμίνη Ε αυξάνει τις αντιστάσεις του οργανισμού μας στα βλαβερά σωματίδια που υπάρχουν στην ατμόσφαιρα.

Η ζωή στη μεγαλούπολη μας γεμίζει με στρες αλλά καταπονεί και τη σωματική μας υγεία. Κυρίως ταλαιπωρούνται τα πνευμόνια μας, λόγω των ρύπων που υπάρχουν στον αέρα που αναπνέουμε.

Μπορούμε όμως να ενισχύσουμε τις αντιστάσεις μας υιοθετώντας υγιεινές διατροφικές συνήθειες.
Ερευνητές από το Βασιλικό Κολέγιο του Λονδίνου και το Πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ διαπίστωσαν ότι οι τροφές που παρέχουν μεγάλη ποσότητα βιταμίνης Ε, όπως το αβοκάντο, έχουν προστατευτική δράση ενάντια στην ατμοσφαιρική ρύπανση και συγκεκριμένα σε πληθώρα σωματιδίων που εκπέμπουν τα εργοστάσια και τα αυτοκίνητα και στα σωματίδια που απελευθερώνονται στην ατμόσφαιρα λόγω της καύσης του ξύλου.

Τα σωματίδια αυτά μεταφέρονται στα πνευμόνια μας και έχουν κατά καιρούς συσχετιστεί με τον αυξημένο κίνδυνο αναπνευστικών επιπλοκών, το έμφραγμα και το εγκεφαλικό.

Σύμφωνα με τα νέα ευρήματα, η αυξημένη πρόσληψη βιταμίνης Ε μπορεί να εξουδετερώσει εν μέρει τις επιπτώσεις της έκθεσης στην ατμοσφαιρική ρύπανση. Η ευεργετική δράση της βιταμίνης οφείλεται στο γεγονός ότι λειτουργεί ως αντιοξειδωτικός παράγοντας, προστατεύοντας τη μεμβράνη των κυττάρων.
Οι ειδικοί συνιστούν να καταναλώνουμε 3-4 mg βιταμίνης Ε την ημέρα (3 mg για τις γυναίκες και 4 mg για τους άνδρες).

Μερίδα 100 γραμμαρίων αβοκάντο παρέχει το 10% της συνιστώμενης ημερήσιας ποσότητας βιταμίνης Ε. Σημαντική ποσότητα της πολύτιμης βιταμίνης παρέχει επίσης το σπανάκι και το ελαιόλαδο.

Η ποσότητα βιταμίνης Ε που δεν αξιοποιείται άμεσα από τον οργανισμό αποθηκεύεται για μελλοντική χρήση, οπότε μπορείτε να ρυθμίσετε την κατανάλωση, για παράδειγμα, σε εβδομαδιαία και όχι σε ημερήσια βάση.

onmed.gr

Το μούδιασμα των άκρων μπορεί να αποτελεί σύμπτωμα μιας σειράς ασθενειών ή διαταραχών που επηρεάζουν τη ροή του αίματος ή τραυματισμού των νεύρων.

Το προσωρινό μούδιασμα των χεριών μπορεί να οφείλεται σε οποιαδήποτε δραστηριότητα που προκαλεί η παρατεταμένη πίεση σε ένα νεύρο, όπως λεπτές κινητικές δραστηριότητες (σχέδιο), η επαναλαμβανόμενη κίνηση ή η λάθος στάση στον ύπνο.

Μούδιασμα των χεριών μπορεί επίσης να προκαλούν ορθοπεδικές ασθένειες που συμπιέζουν ένα συγκεκριμένο νεύρο, όπως το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα, η εκφυλιστική ασθένεια δίσκων στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης, και εξογκώματα.

Ο καρπιαίος σωλήνας δημιουργείται από τα οστά του καρπού και περιέχει τους τένοντες και ένα νεύρο. Οι επαναλαμβανόμενες, μονότονες κινήσεις στη διάρκεια δραστηριοτήτων όπως η χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή (πληκτρολόγηση, «ποντίκι»), το ράψιμο και το βάψιμο, μπορεί να οδηγήσουν στην εμφάνισή του.
Άλλες ασθένειες που μπορεί να προκαλούν μούδιασμα των άκρων είναι:

Αρθρίτιδα
Φλεγμονή σε μία ή και περισσότερες αρθρώσεις που εκδηλώνεται, μεταξύ άλλων, με τον πόνο και την περιορισμένη κινητικότητα στην πάσχουσα περιοχή.

Διαβήτης τύπου 1 και 2
Οι μακροπρόθεσμες βλάβες στα νεύρα λόγω ανεπαρκούς επεξεργασίας της γλυκόζης στο αίμα εκδηλώνονται συχνά με την παραισθησία.

Σκλήρυνση κατά πλάκας
Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα που οδηγεί σε απομυελίνωση των νευρικών κυττάρων του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού. Αποτέλεσμα την εκφύλισης είναι να δυσλειτουργούν τα τμήματα των νευρικών κυττάρων που μεταφέρουν τα διάφορα ερεθίσματα στα υπόλοιπα κύτταρα του σώματος.

Περιφερική νευροπάθεια
Πρόκειται για διαταραχή της λειτουργίας των νεύρων, εκτός αυτών που βρίσκονται στον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό. Το μούδιασμα στην περίπτωση αυτή είναι συνήθως «συμμετρικό», επηρεάζει δηλαδή και τα δύο χέρια ή και τα δύο πόδια.

Περιφερική αρτηριοπάθεια
Πρόκειται για στένωση ή απόφραξη των αρτηριών λόγω συσσώρευσης αθηροσκληρωτικών πλακών. Παράγοντες κινδύνου για την περιφερική αρτηριοπάθεια είναι η αυξημένη χοληστερόλη, ο διαβήτης, η υπέρταση, η αποχή από τη σωματική άσκηση και το αυξημένο βάρος.

Συμπίεση νεύρου
Οφείλεται στην υπερβολική πίεση που ασκείται σε ένα περιφερικό νεύρο, με αποτέλεσμα τον ερεθισμό ή τη φθορά του. Περιφερικά ονομάζονται τα νεύρα που δε βρίσκονται στον εγκέφαλο ή το νωτιαίο μυελό. Η πάθηση συνδέεται με τη χρόνια οσφυαλγία και το αυχενικό σύνδρομο.

Σύνδρομο Ρεϊνό
Χαρακτηρίζεται από τις εναλλαγές στην απόχρωση του δέρματος των άκρων (χλωμό και στη συνέχεια μελανό και κόκκινο δέρμα) συνήθως έπειτα από την έκθεση σε χαμηλές θερμοκρασίες. Το σύνδρομο είναι αποτέλεσμα των επαναλαμβανόμενων σπασμών των αιμοφόρων αγγείων.

onmed.gr