Σε ενδείξεις ότι η νόσος Αλτσχάιμερ υπό συγκεκριμένες συνθήκες είναι πιθανόν να είναι μεταδοτική κατέληξε σχετική έρευνα Βρετανών επιστημόνων προκαλώντας διεθνές ενδιαφέρον.

Πολλοί ειδικοί σχολιάζοντας τα ευρίματα της βρετανικής έρευνας έσπευσαν να τονίσουν ότι ακόμη είναι πολύ νωρίς για να βγουν ασφαλή συμπεράσματα ως προς το εάν όντως η νόσος του Αλτσχάιμερ μεταδίδεται με τον ίδιο τρόπο με τη νόσο Κρόιτσφελντ-Γιάκομπς

Σύμφωνα με την έρευνα της ομάδας του University College του Λονδίνου (UCL) που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Nature, η Αλτσχάιμερ είναι πιθανόν να μεταδίδεται από έναν νοσούντα οργανισμό σε έναν άλλο εξαιτίας κάποιου μολυσμένου εργαλείου σε χειρουργείο, ένεση ή κάποιο άλλο επεμβατικό μέσο που χρησιμοποιείται για ιατρικούς σκοπούς.

Ο τρόπος είναι σύμφωνα με την ομάδα του καθηγητή Τζον Κόλιντζ παρόμοιος με αυτόν που μεταδίδεται η νόσος Κρόιτσφελντ-Γιάκομπς (CJD), γνωστή και ως νόσος των τρελών αγελάδων και ο τρόπος αυτός είναι κοινός και για άλλες εκφυλιστικές ασθένειες του εγκεφάλου.

Τα στοιχεία που οδηγούν στις ενδείξεις προέκυψαν ύστερα από την εξέταση εγκεφάλων οκτώ ασθενών που είχαν προσφάτως πεθάνει από CJD και όλοι τους στο παρελθόν συμμετείχαν σε θεραπείες με ενδομυϊκές ενέσεις με ανθρώπινες αυξητικές ορμόνες ως παιδιά

Τοξική πρωτεΐνη
Οι ενέσεις αυτές ήταν «μολυσμένες» με πρωτεΐνες πρίον (prions) και έτσι μεταδόθηκε η «νόσος των τρελών αγελάδων» από την οποία και πέθαναν. Στους 6 από τους 8 εγκεφάλους εντοπίστηκαν όμως και συγκεντρώσεις της τοξικής πρωτεΐνης β-αμυλοειδούς, η ανάπτυξη της οποίας είναι χαρακτηριστική της κλινικής εικόνας πασχόντων από Αλτσχάιμερ.

Το εντυπωσιακό είναι ότι οι ασθενείς που ήταν νεαρής ηλικίας, από 36 έως 51 ετών, δεν είχαν εμφανίσει Αλτσχάιμερ ούτε είχαν σχετικό οικογενειακό ιστορικό. Σύμφωνα με τους ερευνητές εάν οι δότες των εγκεφάλων δεν είχαν πεθάνει από την CJD, τότε σίγουρα σε μεγαλύτερη ηλικία θα είχαν νοσήσει από Αλτσχάιμερ.
Πίσω από τη μόλυνση με τη νόσο των τρελών αγελάδων και πιθανότατα και πίσω από την ανάπτυξη των β-αμυλοειδών που εντοπίστηκαν, βρίσκεται ένα θεραπευτικό πρόγραμμα που εφαρμοζόταν στη Βρετανία από το 1958 μέχρι το 1985 για παιδιά που θεωρούνταν ότι είχαν προβλήματα ανάπτυξης. Το πρόγραμμα με ενέσεις αυξητικών ορμονών, που λαμβάνονταν από πτώματα, τερματίστηκε το 1985 ακριβώς επειδή παρατηρήθηκαν πολλά κρούσματα της Κρόιτσφελντ-Γιάκομπς μεταξύ των ανθρώπων που συμμετείχαν στο πρόγραμμα.

Οπως ανέφερε ο Τζον Κόλιντζ σε δηλώσεις του: «Θα μπορούσαμε να ξεχωρίσουμε τρεις διαφορετικούς τρόπους που αυτές οι πρωτεΐνες (prion) δημιουργούνται στον εγκέφαλο. Είτε τυχαία, είτε από κάποιο μεταλλαγμένο γονίδιο, είτε από κάποιο ιατρικό ατύχημα. Αυτή είναι η υπόθεσή μας. Είναι μια αλλαγή παραδείγματος».

Ενστάσεις
Αν και η έρευνα των ανθρώπων του UCL προκάλεσε το διεθνές ενδιαφέρον, πολλοί ειδικοί έσπευσαν να τονίσουν ότι ακόμη είναι πολύ νωρίς για να βγουν ασφαλή συμπεράσματα ως προς το εάν όντως η Αλτσχάιμερ μεταδίδεται με τον ίδιο τρόπο με την CJD, δηλαδή μέσω των πρωτεϊνών prion.

Οπως μάλιστα παραδέχθηκε στις δηλώσεις του ο Κόλιντζ, θα πρέπει να γίνουν περαιτέρω μελέτες για να διαπιστωθεί εάν όντως οι ενέσεις αυξητικών ορμονών ευθύνονται για την ανάπτυξη των β-αμυλοειδών στον εγκέφαλο των ασθενών και όπως ανέφερε θα ελέγξει τα αποθέματα αυξητικών ορμονών που χρησιμοποιούνταν στο παρελθόν για να διαπιστώσει εάν στα δείγματα αυτά εντοπίζεται β-αμυλο-ειδές. Ο Κόλιντζ μεταξύ άλλων υπογράμμισε πως δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας για τις μεταγγίσεις αίματος ή ας πούμε οδοντιατρικές επεμβάσεις και τόνισε ότι «δεν μπορεί κανείς να ''κολλήσει'' Αλτσχάιμερ ζώντας μαζί ή φροντίζοντας κάποιον με τη νόσο».

ethnos.gr

O Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ) έδωσε στην δημοσιότητα νέες κατευθυντήριες οδηγίες για τη θεραπεία στα εξωτερικά ιατρεία βρεφών με σοβαρές λοιμώξεις.

Ο ΠΟΥ συνιστά τα βρέφη μέχρι 2 μηνών με πιθανή σοβαρή βακτηριακή λοίμωξη να παραμένουν στο νοσοκομείο και να υποβάλλονται σε θεραπεία με δύο ενέσιμα αντιβιοτικά, πενικιλλίνη ή αμπικιλλίνη συν γενταμυκίνη για τουλάχιστον 7 ημέρες.

της Μαρίας Τσιλιμιγκάκη

Σε χώρες με περιορισμένους οικονομικούς πόρους, έως και το 60% των βρεφών με σημάδια σοβαρής βακτηριακής λοίμωξης δεν υποβάλλονται στην συνιστώμενη ενδονοσοκομειακή θεραπεία.

Σε περιπτώσεις όπου το νεαρό βρέφος δεν μπορεί να παραμείνει στο νοσοκομείο, ο Π.Ο.Υ έχει αναπτύξει νέα κατευθυντήρια οδηγία για εκπαιδευμένους επαγγελματίες υγείας ώστε να παράσχουν αποτελεσματική θεραπεία στα εξωτερικά ιατρεία.

Η νέα κατευθυντήρια οδηγία περιλαμβάνει προτάσεις για την αντιμετώπιση αυτών των λοιμώξεων στα βρέφη με ένα συνδυασμό ημερησίως ενδομυϊκής γενταμυκίνης (για 2 ή 7 ημέρες) και από του στόματος αμοξικιλλίνης (7 ημέρες).Τα βρέφη με γρήγορη αναπνοή (ηπιότερη ασθένεια) μπορούν να υποβληθούν σε θεραπεία με αμοξυκιλλίνη.

Το ιατρικό προσωπικό πρέπει να εκπαιδευτεί κατάλληλα και τα πρώτης γραμμής κέντρα θεραπείας πρέπει να είναι προσβάσιμα για τις οικογένειες.

Η ξηροστομία αναφέρεται σε οποιαδήποτε κατάσταση στην οποία το στόμα σας είναι ασυνήθιστα στεγνό.

Τις περισσότερες φορές, το ξηρό στόμα είναι το αποτέλεσμα της μείωσης στο σάλιο που παράγεται από τους αδένες στο στόμα σας (σιελογόνους αδένες) και είναι συχνά μια παρενέργεια κάποιου φαρμάκου. Λιγότερο συχνά, η ξηροστομία μπορεί να προκληθεί από κάποια πάθηση που επηρεάζει άμεσα τις σιελογόνους αδένες.
Η ξηροστομία είναι ένα κοινό πρόβλημα. Μπορεί να κυμαίνεται από το να είναι απλώς μια ενόχληση μέχρι κάτι που έχει σημαντικές επιπτώσεις στη γενική υγεία σας και την υγεία των δοντιών σας, καθώς και την όρεξή σας και την απόλαυση του φαγητού.

Το σάλιο βοηθά στην πρόληψη της τερηδόνας εξουδετερώνοντας τα οξέα που παράγονται από τα βακτήρια, περιορίζοντας την ανάπτυξη μικροβίων και απομακρύνοντας σωματίδια τροφίμων. Το σάλιο ενισχύει επίσης την ικανότητά σας να γεύεστε και σας βοηθάει να καταπίνετε τις τροφές. Επιπλέον, τα ένζυμα που περιέχει ενισχύουν την πέψη.

Αίτια ξηροστομίας

-Φάρμακα: Εκατοντάδες φάρμακα παράγουν ξηροστομία ως παρενέργεια. Μεταξύ των πιο πιθανών να προκαλέσουν τέτοιου τύπου προβλήματα είναι μερικά από τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της κατάθλιψης, του πόνου των νεύρων (νευροπάθεια) και του άγχους, καθώς επίσης και μερικά αντιισταμινικά, αποσυμφορητικά, μυοχαλαρωτικά και αναλγητικά φάρμακα.

-Γήρανση: Η διαδικασία της γήρανσης δεν προκαλεί αναγκαστικά ξηροστομία. Ωστόσο, οι ηλικιωμένοι είναι πιο πιθανό να λαμβάνουν φάρμακα που μπορεί να προκαλέσουν ξηροστομία, και είναι πιο πιθανό να έχουν άλλα προβλήματα υγείας που μπορεί να προκαλέσουν ξηροστομία.

-Θεραπεία για τον καρκίνο: Τα φάρμακα χημειοθεραπείας μπορεί να αλλάξουν την υφή και σύσταση του σάλιου, αλλά και την ποσότητα που παράγεται από τους σιελογόνους αδένες. Αυτό μπορεί να είναι κάτι προσωρινό, με την κανονική ροή του σάλιου να αποκαθίσταται μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας. Θεραπείες ακτινοβολίας στο κεφάλι και το λαιμό σας μπορούν να βλάψουν επίσης τους σιελογόνους αδένες, προκαλώντας σημαντική μείωση στην παραγωγή σιέλου. Αυτό μπορεί να είναι προσωρινή ή μόνιμη κατάσταση, ανάλογα με τη δόση της ακτινοβολίας και την περιοχή που έχει το πρόβλημα.

-Νευρική βλάβη: Ένας τραυματισμός ή κάποια χειρουργική επέμβαση που προκαλεί βλάβη των νεύρων στο κεφάλι και τον λαιμό μπορεί να οδηγήσει σε ξηροστομία.

-Άλλες ασθένειες: Η ξηροστομία μπορεί να είναι επίσης συνέπεια της αυτοάνοσης νόσου Sjogren ή του ιού HIV/AIDS.

-Εγκεφαλικό επεισόδιο και νόσος του Alzheimer: Μπορεί επίσης να προκαλέσουν μια αίσθηση ξηροστομίας, μολονότι οι σιελογόνοι αδένες λειτουργούν κανονικά. Το ροχαλητό και το να αναπνέετε με το στόμα ανοιχτό, επίσης, μπορεί να συμβάλουν στην ξηροστομία.

-Κάπνισμα: Το κάπνισμα μπορεί να αυξήσει τα συμπτώματα της ξηροστομίας.

http://www.mayoclinic.org

Tο μούδιασμα είναι η αίσθηση όταν δεν μπορείτε να νιώσετε σχεδόν τίποτα σε κάποιο μέρος του σώματός σας.

Πολλές φορές την αίσθηση αυτή την περιγράφουμε ως “καρφίτσες” στο δέρμα, αφού είναι σαν ένα “μυρμήγκιασμα” από πολλές επαφές με καρφίτσες σε μια περιοχή της επιδερμίδας, συχνά στα χέρια ή στα πόδια.

Τις περισσότερες φορε΄ς αυτό το συναίσθημα οφείλεται στην πίεση στα νεύρα ή τα αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τα νεύρα. Αυτό συμβαίνει συχνά αφού έχετε έρθει σε μια ανατομικά δύσκολη θέση, όπως το να κάθεστε σταυροπόδι για πολύ ώρα, ή να έχετε ξαπλώσει επάνω στο χέρι σας. Περιστασιακά, ωστόσο, μπορεί να είναι και σημάδι μιας πολύ πιο σοβαρής υποκείμενης πάθησης/ασθένειας, όπως ο διαβήτης.

Μπορείτε να νιώσετε μούδιασμα/καρφίτσες ακόμα και με το να φοράτε στενά παπούτσια ή αξεσουάρ (βραχιόλια, δαχτυλίδια κλπ). Οι άνθρωποι με πόνο στην πλάτη, οι διαβητικοί ή τα άτομα που χρησιμοποιούν δονούμενα εργαλεία είναι πιο επιρρεπή στην εκδήλωση μουδιάσματος στα άκρα.

Ποια είναι τα αίτια για το μούδιασμα στα άκρα

Πίεση

Τα σφιχτά παπούτσια ή το να κάθεστε επάνω στο πόδι σας μπορεί να σας προκαλέσει μούδιασμα ή “καρφίτσες”. Το πρόβλημα περνάει, όταν η πίεση μειωθεί.

Παγιδευμένα νεύρα

Οι “καρφίτσες” μπορεί επίσης να οφείλονται σε κάποιο παγιδευμένο νεύρο. Μια δισκοπάθεια ή ένα πρόβλημα στην πλάτη μπορεί να ασκήσει πίεση σε κάποιο νεύρο που ξεκινάει από την σπονδυλική σας στήλη, περνάει από το πόδι σας και φτάνει μέχρι τα δάχτυλα των ποδιών σας. Ένα παγιδευμένο νεύρο στο λαιμό μπορεί επίσης να προκαλέσει μούδιασμα ή “καρφίτσες” οπουδήποτε από το λαιμό σας μέχρι τα χέρια και τα δάχτυλά σας. Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα, επίσης, προκαλείται από ένα παγιδευμένο νεύρο στον καρπό και μπορεί να οδηγήσει σε “καρφίτσες”, μούδιασμα και πόνο στο χέρι και απώλεια της δυνατότητας ισχυρής λαβής.

Διαβήτης

Ο διαβήτης μπορεί να βλάψει τα μικρά αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τα νεύρα στα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών. Αυτό μπορεί να προκαλέσει “καρφίτσες”, πόνο ή μούδιασμα στα χέρια και τα πόδια (περιφερική νευροπάθεια).

Τραυματισμός

Τυχόν βλάβη στις νευρικές απολήξεις στα δάχτυλα των χεριών ή των ποδιών μπορεί να είναι αποτέλεσμα ενός τραυματισμού. Οι άνθρωποι που χρησιμοποιούν δονούμενα εργαλεία (πχ κομπρεσέρ) είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν βλάβη των νεύρων και μπορεί να νιώθουν πιο συχνά “καρφίτσες” και μούδιασμα.

Ασθένειες που βλάπτουν τα νεύρα

Πολλές παθήσεις μπορούν να προκαλέσουν βλάβη στο νευρικό σύστημα και προκαλούν μούδιασμα ή “καρφίτσες” στα άκρα. Αυτές περιλαμβάνουν εγκεφαλικό επεισόδιο, πολλαπλή σκλήρυνση και όγκους του εγκεφάλου. Οι ασθένειες αυτές είναι σοβαρές, αλλά σχετικά σπάνιες και κατά κανόνα προκαλούν και άλλα συμπτώματα εκτός από μούδιασμα/καρφίτσες στα άκρα.

Αλκοόλ

Η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να βλάψει τα νεύρα.

Ανεπάρκεια βιταμίνης

Η έλλειψη βιταμίνης Β12 είναι συνήθης μεταξύ των πολύ ηλικιωμένων ατόμων, των χορτοφάγων και των ατόμων με κακοήθη αναιμία. Η έλλειψη της βιταμίνης Β12 προκαλεί αναιμία και βλάβη των νεύρων.

http://www.patient.co.uk/

Γάλλοι επιστήμονες ανακάλυψαν στην παγωμένη Σιβηρία έναν άγνωστο έως σήμερα ιό γιγάντιων διαστάσεων και σκοπεύουν να τον «αναστήσουν» στο εργαστήριό τους. Είναι άγνωστο κατά πόσο ο ιός είναι επικίνδυνος για τα ζώα ή τον άνθρωπο.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ζαν-Μισέλ Κλαβερί του Πανεπιστημίου Αιξ-Μασσαλίας και του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών (CNRS) της Γαλλίας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών (PNAS) των ΗΠΑ, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, ανέφεραν ότι ο ιός Mollivirus sibericus βρέθηκε κατεψυγμένος στην περιοχή της Κολίμα στη βορειοανατολική Ρωσία, εκεί όπου κάποτε υπήρχε ένα μεγάλο σοβιετικό στρατόπεδο κράτησης ανεπιθύμητων (γκουλάγκ).

Ο ιός εκτιμάται ότι έχει ηλικία περίπου 30.000 ετών και το μήκος του φθάνει τα 0,6 μικρόμετρα, πολύ μεγάλο για τα δεδομένα των ιών. Γιγάντιος θεωρείται ένας ιός, όταν ξεπερνά το μισό μικρόμετρο (χιλιοστό του χιλιοστού).

Είναι ο τέταρτος προϊστορικός ιός που ανακαλύπτεται μετά το 2003 (και ο δεύτερος από την ίδια ερευνητική ομάδα) και σε αυτό βοηθά η κλιματική αλλαγή που σταδιακά λιώνει τους αρκτικούς και υποαρκτικούς πάγους της Σιβηρίας.

Ο Κλαβερί έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου ότι καθώς σχεδιάζεται η αξιοποίηση του ορυκτού και άλλου πλούτου των κάποτε παγωμένων σιβηρικών εδαφών, υπάρχει ο κίνδυνος να βρουν πρόσφορο έδαφος ξεχασμένοι παθογόνοι μικροοργανισμοί για να αναβιώσουν αναξέλεγκτα.

«Αν δεν είμαστε προσεκτικοί και εκβιομηχανίσουμε αυτές τις περιοχές χωρίς τις κατάλληλες προφυλάξεις, τότε ρισκάρουμε να ξυπνήσουμε μια μέρα ιούς όπως της ευλογιάς, που νομίζαμε ότι είχε εκριζωθεί» προειδοποίησε ο Κλαβερί.

Οι γάλλοι επιστήμονες θα προχωρήσουν σε ελεγχόμενη αναβίωση του ιού, βάζοντάς τον μαζί με μονοκύτταρες αμοιβάδες, ώστε να ελέγξουν τον βαθμό επικινδυνότητάς του. Οι ίδιοι ερευνητές είχαν ανακαλύψει, επίσης στη Σιβηρία, πριν από 12 χρόνια, τον γιγάντιο ιό Pithovirus sibericum και τον είχαν «ξυπνήσει» στο εργαστήριό τους.

Αντίθετα με τους περισσότερους ιούς που κυκλοφορούν σήμερα και προς μεγάλη έκπληξη των επιστημόνων, οι αρχαίοι ιοί που χρονολογούνται από την τελευταία εποχή των πάγων, είναι όχι μόνο μεγαλύτεροι, αλλά και πιο πολύπλοκοι γενετικά. Ο Mollivirus έχει πάνω από 500 γονίδια, ενώ ένας άλλος, ο Pandoravirus, που είχε ανακαλυφθεί το 2003, έχει 2.500. Συγκριτικά, ο σύγχρονος ιός της γρίπης Α έχει μόνο οκτώ γονίδια.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ