Η διάβρωση των ακτών είναι απόλυτα φυσική διαδικασία, η οποία όμως επιταχύνεται από την ανθρώπινη παρέμβαση.
Προκαλεί προβλήματα στις παράκτιες υποδομές και περιουσίες, εγκυμονώντας παράλληλα σοβαρούς κινδύνους για την ασφάλεια των παραλιακών δρόμων, των οικημάτων, αλλά και των ανθρώπων που προσεγγίζουν την ακτή με συνέπεια σημαντικό κοινωνικοοικονομικό και περιβαλλοντικό κόστος, αλλά και επιπτώσεις στο τουριστικό προϊόν εν γένει, εξαιτίας της υποβάθμισης των παραλιών και των τουριστικών εγκαταστάσεων και καταλυμάτων. Για τους λόγους αυτούς είναι ιδιαίτερα κρίσιμη η ανάληψη πρωτοβουλιών για την αντιμετώπιση του φαινομένου της διάβρωσης, ώστε να αποφευχθούν οι οποιεσδήποτε αρνητικές συνέπειες στο περιβαλλοντικό και οικονομικό περιβάλλον των διάφορων περιοχών της Περιφέρειας.
Ειδικότερα η δράση αφορά στην υλοποίηση ήπιων έργων προστασίας των ακτών, λαμβάνοντας υπόψη και τις απαιτήσεις της Οδηγίας Πλαίσιο για τη Θαλάσσια Στρατηγική. Σχεδιάζεται να αναληφθούν μέτρα προστασίας ή/και αναστροφής των φαινομένων διάβρωσης. Με ενδεικτικά μέτρα όπως, η εφαρμογή μεθόδων τεχνητής αναπλήρωσης της παραλίας και τεχνικά έργα συγκράτησης υλικού ή εγκλωβισμού της άμμου και ελαχιστοποίησης των απωλειών, όπως κατασκευή κυματοθραυστών ή προβόλων ή τοποθέτηση ογκολίθων θωράκισης.
Η ακτή που υπόκειται σε διάβρωση, βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του νησιού, στην ακτή Βασιλέως Γεωργίου της δημοτικής ενότητας Κω και καλύπτει μήκος 500 μέτρων. Το φαινόμενο της διάβρωσης είναι σε συνεχή εξέλιξη, καθώς οι κυριότερες αιτίες που το προκαλούν είναι η έκθεση της περιοχής σε ισχυρούς ανέμους του βόρειου τομέα που προσβάλλουν την ακτή, σε συνδυασμό με τα ισχυρά κυματογενή ρεύματα. Το φαινόμενο της διάβρωσης της φυσικής ακτής, εμφανίζεται με πιο έντονους ρυθμούς τα μεταπολεμικά χρόνια, μετά την εκτέλεση πολλών παράκτιων έργων πλησίον της ακτής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιων έργων που εκτιμάται ότι συνέβαλαν στο φαινόμενο της διάβρωσης κοντά στην περιοχή ενδιαφέροντος, είναι οι εγκαταστάσεις του Λιμένα και άλλες υποδομές στην περιοχή.
Η εν λόγω ακτή παρουσιάζει κατά τα τελευταία έτη έντονη υποχώρηση της ακτογραμμής με συνέπεια να απειλείται με ολική εξαφάνιση . Δεδομένου ότι το φαινόμενο της διάβρωσης στην θέση ενδιαφέροντος αλλά και στην ευρύτερη περιοχή προχωρά με συνεχώς αυξανόμενους ρυθμούς, οδήγησε τον Δήμο της Κω να βρει τεχνικές μεθόδους αντιμετώπισης του φαινομένου οι οποίοι όμως παράλληλα δεν θα θίξουν την φυσιογνωμία και τον τουριστικό χαρακτήρα της περιοχής, η κατασκευή και η λειτουργία τους θα έχουν χαρακτηριστικά φιλικά προς το περιβάλλον, ενώ θα διατηρηθεί παράλληλα η προσβασιμότητα στην ακτή.
Στο πλαίσιο αυτό, εκπονήθηκε μελέτη με τίτλο «Προστασία & Αντιμετώπιση Διαβρωμένων Ακτών στο Δήμο Κω Μήκους Ακτογραμμής 500μ και Κατασκευή Σ.Π.Α.Α.».
Περιγραφή προτεινόμενων έργων
Τα προτεινόμενα από την μελέτη έργα χωροθετούνται στον θαλάσσιο και κατά ένα ελάχιστο τμήμα στον χερσαίο χώρο της εν λόγω ακτής. Η περιοχή εφαρμογής του Συστήματος Προστασίας Ακτής, καλύπτει το σύνολο της ακτής η οποία βρίσκεται έμπροσθεν της τουριστικά αναπτυγμένης παραλίας στη δημοτική ενότητα Κω. Το είδος του έργου είναι ένας συνδυασμός κατασκευής τεχνητών ύφαλων προβόλων και τεχνητής αναπλήρωσης της περιοχής του έργου, ενώ στόχος του έργου Προστασίας και Ανάπλασης ακτής είναι αφενός να ελεγχθεί η διάβρωση ως προς τα έργα υποδομής (πεζόδρομος, ποδηλατόδρομος, δρόμος) και αφετέρου να δημιουργηθεί ικανή ζώνη παραλίας, ειδικότερα κατά την θερινή περίοδο ώστε να φιλοξενεί τους λουόμενους και τις δραστηριότητες τους.
Πιο συγκεκριμένα προβλέπεται η εξής διάταξη προτεινόμενων έργων:
• Ένα σύστημα 14 τεχνητών ύφαλων προβόλων μήκους 50
• Εισαγωγή ύφαλου αναβαθμού σε βάθος περίπου 1, 50μ.
• Διαμόρφωση νέου τεχνητού παραλιακού μετώπου με δάνειο ίζημα
tornosnews.gr
Η Κως είναι το πρώτο ταξίδι που έκλεισα για φέτος προκειμένου να κάνω τα αφιερώματα στα πανέμορφα ελληνικά νησιά μας.
Μετά την πρόσκληση που είχα από την Μαίρη Τριανταφυλλοπούλου την οποία και γνώρισα από την αγαπημένη μου φίλη, Ντίνα Νικολάου στο Yolenis έκλεισα το συντομότερο δυνατό εισιτήριο για να βρεθώ στην πατρίδα του Ιπποκράτη.
Στο βιβλίο του Γιώργου Πίττα «Τα Καφενεία της Ελλάδας» παρουσιάζεται και το παραδοσιακό καφενείο της Κω «ΑΡΙΣΤΟΝ» ή Τσιβρινής που βρίσκεται εκεί από το 1952! Πιο συγκεκριμένα ο συγγραφέας του βιβλίου αναφέρει…
10.40 ήταν η πτήση μου με την Sky Express για το νησί. 11.30 βρισκόμουν στο αεροδρόμιο όπου ο συνεργάτης της Μαίρης, Μιχάλης, οινολόγος στο οινοποιείο Τριανταφυλλοπούλου, με περίμενε για να με ξεναγήσει στο νησί! Αφού περάσαμε πρώτα από το Marmari Palace όπου φιλοξενήθηκα, για να κάνω check in, κατευθυνθήκαμε στο οινοποιείο.
Πραγματικά το περιβάλλον ήταν κάτι παραπάνω από τέλειο. Νόμιζες ότι έμπαινες σε μουσείο. Όλα γύρω ήταν τακτοποιημένα και πεντακάθαρα ενώ οι μυρωδιές του κρασιού σε «μεθούσαν» από την είσοδο κιόλας. Δεν είναι τυχαίο που διαθέτει το μεγαλύτερο και πλέον τεχνολογικά εξοπλισμένο οινοποιείο του νησιού με τα κρασιά του να έχουν εξασφαλίσει πολλές διακρίσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Αφού λοιπόν κάθησα λίγες ώρες εκεί και απόλαυσα το κρασί μου με θέα τους αμπελώνες και το απέραντο γαλάζιο του ουρανού, επισκέφθηκα δύο ελαιοτριβεία και ξεναγήθηκα στους χώρους τους. Ο Γιάννης Παπαδημητρίου στον Κωακό Ελαιώνα με περίμενε για να μου εξηγήσει ακριβώς πώς γίνεται η τυποποίηση του ελαιόλαδου αλλά και για να μου πει την ιστορία του ελαιοτριβείου του.
Τα προϊόντα που έχει είναι το ένα καλύτερο από το άλλο και δεν ξέρεις τι να πρωτοδιαλέξεις.
Σειρά είχε το ελαιοτριβείο του Δημοσθένη Χατζηπέτρου ο οποίος με ξενάγησε στο χώρο του και μου εξήγησε τι γίνεται σε κάθε μηχάνημα από την αρχή ως το τέλος.
Όσο για τα προιόντα που έχει; Από ελιές μέχρι κρέμες σώματος και προσώπου.
Η ώρα είχε πάει ήδη 16.00. Ο Μιχάλης ο οποίος ήταν ο ξεναγός μου σε αυτό το οδοιπορικό μιας και οι ντόπιοι γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα το μέρος τους, μου είπε ότι είχε μία έκπληξη και ζήτησε να τον ακολουθήσω με το αυτοκίνητο, προτού να κάνουμε την επίσκεψή μας στο μελισσοκομείο. Ξαφνικά η θάλασσα χάθηκε από τον ορίζοντά μου και βρέθηκα σε ένα δάσος σαν αυτό των παραμυθιών! Ακουγα φωνές χωρίς να γνωρίζω από τι ζώο μπορεί να προέρχονται. «Είναι η περίοδος που ζευγαρώνουν τα παγώνια» μου είπε ο Μιχάλης και ξαφνικά μπροστά μου είδα έναν αρσενικό να προσπαθεί να εντυπωσιάσει τη θηλυκή.
Το δάσος της Πλάκας ελάχιστοι το γνωρίζουν κι είμαι πολύ χαρούμενη που βρέθηκα μέσα σε αυτό.
Λίγη ώρα αργότερα ήμασταν στο Μελισσοκομείο Μέλισσα όπου ο Μιχάλης, γιος του ιδιοκτήτη της οικογενειακής επιχείρησης με πήγε στους χώρους όπου παρασκευάζεται το μέλι! Διαθέτει απ΄τα πιο σύγχρονα μηχανήματα και παρακολούθησα με προσοχή όλη τη διαδικασία.
Αφού φύγαμε απο το παρασκευαστήριο, πήγαμε στο χώρο όπου μπορεί να αγοράσει ο καθένας μέλι αλλά και τα προϊόντα.
Φέτος μου έχουν λείψει τα μπάνια σε καθαρές θάλασσες. Επίσης μου αρέσουν οι παραλίες που έχουν άμμο και δεν είναι βραχώδεις. Μία από αυτές είναι η παραλία Λαγκαδά που βρίσκεται στην Κέφαλο και είναι ιδανική για οικογένειες με παιδιά αλλά και ζευγάρια όπως και αρκετές άλλες στην Κέφαλο. Η χρυσαφένια άμμος αλλά και τα καταγάλανα νερά της είναι ιδανικά για να ξεκουραστείτε στις ξαπλώστρες με ομπρέλες που θα βρείτε εκεί και να κάνετε το μπάνιο σας.
Για να βρεθείτε στην παραλία είναι εύκολο, αφού το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να ακολουθήσετε την ταμπέλα από τον κεντρικό δρόμο που οδηγεί στην Κέφαλο.
Ειναι αλήθεια ότι ήθελα πολύ να κάνω μία βουτιά αλλά όταν πηγαίνω σε κάποιον προορισμό αλλά ο χρόνος με πίεζε και ήθελα να εξερευνήσω όσο περισσότερο γινόταν αυτό το μαγικό νησί με την υπέροχη ενέργεια. «Θα πάμε σε ένα μέρος που δεν το έχεις ξαναδεί ποτέ», μου είπε ο Μιχάλης.
Στη θέση Άγιος Στέφανος της Κω, στην περιφέρεια του κόλπου της Κεφάλου και σε μικρή απόσταση από τη θάλασσα, εντοπίστηκαν και ανασκάφηκαν το 1932 από τον Ιταλό αρχαιολόγο Luciano Laurenzi τα κατάλοιπα συμπλέγματος δύο βασιλικώντης παλαιοχριστιανικής εποχής.
Οι βασιλικές του Αγίου Στεφάνου διακρίνονται για το μέγεθος και την αρτιότητα της διατήρησής τους. Η ανέγερσή τους τοποθετείται μεταξύ του 469 και 554 μ.Χ., στο διάστημα που μεσολάβησε ανάμεσα στους δύο καταστροφικούς σεισμούς που έπληξαν το νησί, εκ των οποίων ο δεύτερος κατέστρεψε το μνημείο.
Απέναντι από το Καμάρι, σε πολύ κοντινή απόσταση, βρίσκεται το νησάκι Καστρί με τοεκκλησάκι του Αγ. Νικολάου, ένα από τα πιο πολυφωτογραφημένα και χαρακτηριστικά αξιοθέατα του νησιού.
Είχα την τύχη να βρεθώ σε ένα χώρο που δεν είχε ούτε μήνα που είχε ανοίξει τις πόρτες του για τον κόσμο. Το Μυλοτόπι είναι ένας παραδοσιακός οικισμός-πολυχώρος στο χωριό Κέφαλος. «Είσαι η πρώτη που έρχεσαι και θα το αναδείξεις», μου είπε ο Μιχάλης ενώ λίγη ώρα αργότερα ήρθε ο Γιώργος Βουδούρης, «δημιουργός» αυτού του χώρου. «Ειναι σα να βρίσκομαι σε άλλη εποχή» του λέω κι εκείνος χαμογελώντας με πήγε στον ανεμόμυλο ο οποίος το επόμενο διάστημα θα λειτουργήσει κανονικά!
Αμέσως μετά πήγαμε στο σπίτι-μουσείο όπου έμενε μία 8μελή οικογένεια! «Η διακόσμηση είναι της γυναίκας μου» μου είπε κι εγώ φυσικά με το που μπήκα μέσα στο χώρο εντυπωσιάστηκα παρά πολύ. Είναι κάτι που πραγματικά αξίζει να δεις.
Ο οικισμός “Μυλοτόπι” δίνει τη δυνατότητα στον επισκέπτη να περιηγηθεί σε 6 κτίρια – παραδοσιακό φούρνο, παραδοσιακό σπίτι, ανεμόμυλο, αλώνι, τούνελ – σήραγγα, παραδοσιακό καφενείο/εστιατόριο – τα οποία συνθέτουν ένα χαρακτηριστικό δείγμα της αρχιτεκτονικής του νησιού και της πολιτισμικής ταυτότητας της περιοχής.
Ήταν περίπου 22.00 το βράδυ που επέστρεψα στο ξενοδοχείο για να ξεκουραστώ καθώς η αυριανή μέρα είχε κι άλλα αξιοθέατα αλλά και το event με την αγαπημένη μου Αργυρώ Μπαρμπαρίγου.
Τετάρτη 23/05
Είχα βάλει το ξυπνητήρι στις 09.00 για να φάω το υπέροχο πρωινό του ξενοδοχείου Marmari Palace και στην συνέχεια να ξεναγηθώ στην πόλη από την Βίκη Φλάσκου, φίλη της Μαίρης Τριανταφυλλοπούλου. Κάναμε μία βόλτα στο Ασκληπείο, ίσως το πιο σημαντικό μνημείο του νησιού. Πρόκειται για έναν πανέμορφο αρχαιολογικό χώρο που αποτελούσε τόπο λατρείας του θεού Ασκληπιού, και εκεί δίδασκε και ο Ιπποκράτης.
Στην συνέχεια πήγαμε στο Κάστρο της Νεραντζιάς που χτίστηκε στα τέλη του 14ου αιώνα από τους Ιωαννίτες Ιππότες και βρίσκεται στο λιμάνι του νησιού. Μπροστά από το Κάστρο της Νεραντζιάς είδα από κοντά τον πλάτανο. Σύμφωνα με τον μύθο, κάτω από αυτό το δέντρο δίδασκε ο Ιπποκράτης. Το τεράστιο πλατάνι που υπάρχει σήμερα είναι 500 ετών και φημολογείται ότι είναι απόγονος του αρχαίου δέντρου.
Δεν ήταν δυνατόν να φύγω από την Κω και να μην πάω στην Αρχαία Αγορά, όπου βρίσκεται στην πόλη της Κω και είναι από τις μεγαλύτερες που έχουν βρεθεί στην Ελλάδα.
«Στην κεντρική πλατεία της πόλης της Κω διατηρείται ακόμα ένα είδος καφενείου-ζαχαροπλαστείου – σπάνιο πλέον στην εποχή μας. Ο ιδρυτής του, Μιχάλης Τσιβρινής, πρόσφυγας από τη Σμύρνη, αξιοποιώντας τη ζαχαροπλαστική του τέχνη, έστησε το 1952 το Άριστον. Το 1977 τον διαδέχθηκε ο γιος του Κωνσταντίνος και από το 2002 το παρέλαβε ο Νίκος Καλυμιοναρής, που διετέλεσε παραγιός και των δύο».
Κατά την παραμονή μου στο νησί οι ντόπιοι φίλοι μου που είχαν αναλάβει την ξενάγησή μου, μου είπαν να περάσω οπωσδήποτε από το Άριστον και να συναντήσω τον κύριο Νίκο. Πράγματι τον συνάντησα περίπου στις 12 το μεσημέρι και του ζήτησα να μιλήσουμε για την φημισμένη μπουγάτσα του και να μου εξηγήσει τι διαφορετικό έχει από τις υπόλοιπες!
Τυρόπιτες με μέλι, ατομικές μπουγάτσες με ζάχαρη, κανέλλα ή μέλι, γαλακτομπούρεκο, κοπεγχάγη και κώτικους μπακλαβάδες με αμύγδαλα είναι μερικά από αυτά που μπορείς να φας όταν επισκεφθείς το Άριστον.
Από το πρωί στις 08.00, το καφενείο, ανοίγει με 4-5 τραπέζια με καμιά δεκαπενταριά παλιές ξύλινες καρέκλες. Ο κόσμος που το επισκέπτεται πρέπει να γνωρίζει ότι στη 1 το μεσημέρι κλείνει γι αυτό μην καθυστερήσετε ούτε λεπτό αν βρεθείτε στην Κω! Ότι γλυκό θα δείτε φτιάχνεται απο τα χέρια του καθώς δεν μπαίνει ίχνος βιομηχανοποιημένου ή κατεψυγμένου.
Όσο για τις συνταγές; Αυτό που αρκέστηκε να μας πει είναι ότι παραμένουν απαράλλακτες εδώ και 66 χρόνια.
Επειδή όμως μου αρέσει να βρίσκω ανθρώπους που κάνουν κάτι διαφορετικό από τους υπόλοιπους, συνάντησα την Λίτσα η οποία έχει το καλύτερο μαγαζί με γιαούρτι στο νησί!.
Μάλιστα επειδή εγώ δεν είμαι λάτρης του γιαουρτιού ζήτησα να μου φτιάξουν ένα γιαούρτι με σοκολάτα! Δείτε το βίντεο της παρασκευής του!
Η ώρα ήδη είχε περάσει και ήθελα να πάω να κάνω μία βουτιά σε μία από τις ωραιότερες παραλίες του νησιού με ένα beach bar που ο ιδιοκτήτης του, Γιώργος Σεγρέδος με ξενάγησε στο χώρο. Η ενέργεια που υπάρχει σε εκείνο το μέρος είναι σπάνια και πραγματικά ειναι από τους βασικούς λόγους να επισκεφθεί κάποιος το νησί.