Τα αντικαταθληπτικά εξακολουθούν να έχουν σοβαρές παρενέργειες!
Φεβρουάριος 22, 2016Τα αντικαταθλιπτικά συνταγογραφούνται ευρέως σε όλο τον κόσμο και βοηθούν όντως αρκετούς ανθρώπους.
Όμως, από την άλλη, σημαντικά στοιχεία για την ασφάλειά τους και για τις πιθανές παρενέργειές τους, ιδίως σε παιδιά και εφήβους, έχουν υποβαθμιστεί από τις φαρμακευτικές εταιρείες, με συνέπεια η ιατρική κοινότητα και το ευρύ κοινό να μην έχουν πλήρη εικόνα πάντα.
Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε μια νέα επιστημονική μελέτη (μετα-ανάλυση), ίσως η πιο ολοκληρωμένη του είδους της μέχρι σήμερα, η οποία αξιολόγησε σε βάθος τις διάφορες αναφορές για τις κλινικές δοκιμές των αντικαταθλιπτικών φαρμάκων.
Παρόλο που σε αυτές τις δοκιμές έχουν καταγραφεί ακόμη και απόπειρες αυτοκτονίας, επιθετικές συμπεριφορές και άλλες αρνητικές παρενέργειες, τα περιστατικά αυτά έχουν υποβαθμισθεί ή αποσιωπηθεί. Γι' αυτό, οι ερευνητές συστήνουν την ελάχιστη δυνατή χρήση αντικαταθλιπτικών από παιδιά, εφήβους και νέους ενηλίκους.
Οι ερευνητές του Σκανδιναβικού Κέντρου Cochrane στην Κοπεγχάγη, με επικεφαλής τον καθηγητή της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης Πέτερ Γκέτζε και την Τάρανγκ Σάρμα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό "British Medical Journal".
Σύμφωνα με το "Scientific American", ανέλυσαν 70 διπλά τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες μέσω ψευδοφαρμάκου (πλασέμπο), κλινικές δοκιμές των δύο κυριότερων κατηγοριών αντικαταθλιπτικών: των επιλεκτικών αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRI) και των αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης και νορεπινεφρίνης (SNRI).
Οι ερευνητές εκτίμησαν ότι οι φαρμακοβιομηχανίες δεν παρουσιάζουν το πλήρες εύρος των παρενεργειών που προκύπτουν από τις κλινικές δοκιμές, στις αναφορές οι οποίες στέλνονται στις αρμόδιες εποπτικές Αρχές, όπως η Αρχή Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΜΑ), όταν υποβάλλουν αίτηση για την κυκλοφορία κάποιου νέου φαρμάκου.
Η νέα μελέτη έρχεται μετά από άλλες ανησυχητικές ανακοινώσεις. Πέρυσι το Σεπτέμβριο, μία μελέτη στο περιοδικό κλινικής επιδημιολογογίας "Journal of Clinical Epidemiology" αποκάλυψε ότι το ένα τρίτο των μελετών (μετα-αναλύσεων) σχετικά με τις δοκιμές των αντκαταθλιπτικών, γράφονται από ανθρώπους που έχουν οικονομικές διασυνδέσεις με τις φαρμακευτικές.
Έτσι, οι μετα-αναλύσεις ειδικά για τα αντικαταθλιπτικά είναι 22 φορές λιγότερο πιθανό να περιέχουν αρνητικές αξιολογήσεις σε σχέση με άλλες μετα-αναλύσεις.
Η νέα μελέτη «ξεψάχνισε» τις αναφορές των φαρμακοβιομηχανιών σχετικά με τις κλινικές δοκιμές για τα αντικαταθλιπτικά φάρμακά τους.
Οι ερευνητές ανακάλυψαν -«θαμμένες» στις παραπομπές- αναφορές για απόπειρες αυτοκτονιών και περιστατικά επιδείνωσης της κατάθλιψης μετά την χορήγηση των φαρμάκων.
Μάλιστα σε παραπάνω από τις μισές αναφορές κλινικών δοκιμών, σύμφωνα με την Τάρανγκ, οι παραπομπές έλειπαν τελείως και ήσαν διαθέσιμες από τις εταιρείες μόνο αν τις ζητούσαν οι εποπτικές Αρχές - μόνο που οι τελευταίες ποτέ δεν τις είχαν ζητήσει.
«Η μελέτη επιβεβαιώνει ότι δεν δίνεται στη δημοσιότητα ο πλήρης βαθμός της ζημιάς που κάνουν τα αντικαταθλιπτικά», δήλωσε η ψυχίατρος Τζοάνα Μονκρίεφ του University College του Λονδίνου (UCL).
«Οι πιθανές παρενέργειες δεν αναφέρονται πλήρως στις ιατρικές επιστημονικές δημοσιεύσεις - αυτό το ξέραμε ήδη. Φαίνεται όμως πως δεν αναφέρονται κανονικά ούτε στις αναφορές των κλινικών δοκιμών που δίνονται στις ρυθμιστικές Αρχές και αποτελούν τη βάση για την αδειοδότηση των φαρμάκων», πρόσθεσε.
Δεν είναι εξάλλου πάντα εύκολο να έχει κανείς πρόσβαση στο κείμενο της αναφοράς για μια κλινική δοκιμή. Όχι σπάνια, σύμφωνα με τους ερευνητές, καλύπτονται από ένα πέπλο μυστικότητας, «παρόλο που αυτή η μυστικότητα θα μπορούσε να κοστίσει ανθρώπινες ζωές», όπως είπε ο Γκέτζε. Στην Ευρώπη η κατάσταση έχει τελευταία βελτιωθεί, αλλά όχι στις ΗΠΑ.
Όπως ανέφερε ο Γκέτζε, «είναι βαθιά ανήθικο όταν οι ασθενείς εθελοντικά συμμετέχουν σε κλινικές δοκιμές για το καλό της επιστήμης, αλλά μετά αφήνουμε τις φαρμακευτικές να αποφασίζουν ότι δεν μπορούμε να έχουμε πρόσβαση στα πρωτογενή στοιχεία των δοκιμών αυτών. Η δοκιμή των φαρμάκων θα έπρεπε να είναι δημόσια υπόθεση».
Λαμβάνοντας επίσης υπόψη ότι, σύμφωνα με ορισμένες μελέτες, τα αντικαταθλιπτικά είναι μόνο οριακά καλύτερα σε σχέση με τα πλασέμπο, η Μονκρίεφ δήλωσε ότι «καθώς αυξάνονται οι ενδείξεις πως τα αντικαταθλιπτικά μπορεί να κάνουν ζημιά, θα έπρεπε ίσως να κάνουμε αναστροφή πορείας και να σταματήσουμε την αυξανόμενη τάση συνταγογράφησής τους»
Αμερικανός ερευνητής: Σε 3 χρόνια η επαναστατική θεραπεία του καρκίνου
Φεβρουάριος 21, 2016Το όνομά του έκανε το γύρο του κόσμου, δεδομένου ότι η επαναστατική μέθοδος την οποία εφάρμοσε, εξαφάνισε κάθε ίχνος καρκίνο σε ασθενείς που βρίσκονταν στο τελικό στάδιο.
Ο λόγος για τον Αμερικανό ερευνητή δρ. Στάνλεϊ Ριντέλ, ο οποίος τονίζει τα εντυπωσιακά αποτελέσματα της θεραπείας με Τ- λεμφοκύτταρα σε κλινικές δοκιμές και εξηγεί πως χρειάζεται λίγος χρόνο για να καταπολεμηθούν οι παρενέργειες.
Σε μία κλινική δοκιμή, πάνω από το 90% των ασθενών με οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία εμφάνισαν πλήρη ύφεση της νόσου. Σε δύο άλλες κλινικές δοκιμές με 40 ασθενείς που είχαν είτε μη-Χότζκινς λέμφωμα, είτε χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία, πάνω από το 80% ανταποκρίθηκαν θετικά στη θεραπεία και περίπου οι μισοί εμφάνιζαν πλήρη ύφεση μετά από ενάμισι έτος.
Όπως λέει ο ίδιος, μιλώντας στο Έθνος: Η θεραπεία με Τ-λεμφοκύτταρα είναι ένα από τα πολλά είδη ανοσοθεραπείας που έχουν εντυπωσιακά αποτελέσματα στις κλινικές δοκιμές. Αυτές οι νέες θεραπείες μπορεί να είναι αποτελεσματικές είτε από μόνες τους, είτε σε συνδυασμό με τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία/φαρμακοθεραπεία", αναφέρει ο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας του Σιάτλ..
"H έγκριση για τη θεραπεία με Τ-λεμφοκύτταρα που ανιχνεύουν την πρωτεΐνη CD19 στα καρκινικά κύτταρα θα έρθει μέσα στα επόμενα 2 με 3 χρόνια".
Λεπτομέρειες θα ανακοινωθούν, όταν γίνουν οι αντίστοιχες επιστημονικές δημοσιεύσεις εντός του έτους. 'Αλλοι ειδικοί εμφανίσθηκαν πιο επιφυλακτικοί, επισημαίνοντας ότι η νέα θεραπεία δεν είναι αποτελεσματική σε όλους. Επίσης μερικοί ασθενείς -μετά τον αναπρογραμματισμό (τροποποίηση) του ανοσοποιητικού συστήματός τους- εμφανίζουν παρενέργειες όπως πυρετό, υπόταση, νευροτοξικότητα κ.α., ενώ δύο πέθαναν.
Από την άλλη, πάντως, όλοι σχεδόν χαρακτήρισαν «άνευ προηγουμένου» τις βελτιώσεις που εμφάνισαν ορισμένοι ασθενείς, οι οποίοι μάλιστα προηγουμένως δεν είχαν ανταποκριθεί σε καμία άλλη θεραπεία.
"Τόσο στο εργαστήριο, όσο και στις κλινικές δοκιμές, βλέπουμε δραματικές ανταποκρίσεις σε ασθενείς με όγκους ανθεκτικούς στη συμβατική χημειοθεραπεία υψηλής δοσολογίας", δήλωσε πρόσφατα ο Ρίντελ. Όπως είπε, "πρόκειται για ασθενείς στους οποίους είχαν αποτύχει τα πάντα έως τώρα και οι οποίοι είχαν προσδόκιμο ζωής δύο έως πέντε μηνών. Είναι εντυπωσιακό και τελείως ασυνήθιστο στην ιατρική - για να είμαι ειλικιρινής- να βλέπει κανείς τόσο θετική ανταπόκριση (σ.σ. στη νέα θεραπεία) από ασθενείς με τόσο προχωρημένη ασθένεια".
news.gr
Μυοσίτιδα: Τι είναι η ασθένεια της κορούλας των Κατσούλη – Καραβάτου
Φεβρουάριος 21, 2016Όπως έγινε γνωστό σήμερα, η ασθένεια από την οποία πάσχει η Αέλια, η μικρή κορούλα του Κρατερού Κατσούλη και της Κατερίνας Καραβάτου, είναι η μυοσίτιδα.
Μυοσίτιδα σημαίνει φλεγμονή των μυών που χρησιμοποιεί το άτομο για να μετακινεί με κάθε τρόπο το σώμα του. Συνήθως προκαλείται από κάποιον τραυματισμό, μόλυνση, ή αυτοάνοση ασθένεια. Υπάρχουν δύο γνωστά και διαδεδομένα είδη μυοσίτιδας: η πολυμυοσίτιδα και η δερματομυοσίτιδα.
Η πολυμυοσίτιδα προκαλεί μυϊκή αδυναμία, συνήθως στους μυς που βρίσκονται πιο κοντά στον κορμό του σώματος. Η δερματομυοσίτιδα προκαλεί μυϊκή αδυναμία, συν ένα δερματικό εξάνθημα.
Μυοσίτιδα: Άλλα συμπτώματα
- Κόπωση μετά από περπάτημα ή μετά από ορθοστασία Το άτομο μπορεί να παραπατά ή να πέφτει όταν βαδίζει Δυσκολία στην κατάποση ή την αναπνοή
Δεν υπάρχει θεραπεία για την μυοσίτιδα, αλλά υπάρχουν αγωγές που μειώνουν τα συμπτώματα. Η πολυμυοσίτιδα και η δερματομυοσίτιδα αντιμετωπίζονται αρχικά με φαρμακευτική αγωγή κορτικοστεροειδών ουσιών. Άλλες επιλογές αντιμετώπισης περιλαμβάνουν φυσικοθεραπεία, άσκηση, θεραπεία θερμότητας, βοηθητικές συσκευές και ξεκούραση.
Πολυμυοσίτιδα
Είναι μια ασυνήθιστη φλεγμονώδης ασθένεια που προκαλεί μυϊκή αδυναμία η οποία επηρεάζει και τις δύο πλευρές του σώματός σας. Είναι πάθηση που επιφέρει δυσκολίες σε ένα άτομο να ανέβει σκάλες, να σηκωθεί από καθιστή θέση, να ανυψώσει αντικείμενα ή να φτάσει με τα χέρια αντικείμενα που βρίσκοτναι ψηλά, πάνω από το κεφάλι του.
Η πολυμυοσίτιδα πιο συχνά επηρεάζει τους ενήλικες που είναι στα 30, τα 40 ή τα 50 τους χρόνια. Οι γυναίκες προσβάλλονται συχνότερα από τους άνδρες. Τα σημάδια και τα συμπτώματα της πολυμυοσίτιδας συνήθως αναπτύσσονται σταδιακά, σε διάστημα εβδομάδων ή μηνών.
Η μυϊκή αδυναμία που σχετίζεται με πολυμυοσίτιδα περιλαμβάνει τους μυς που βρίσκονται πλησιέστερα στον κορμό του σώματος, όπως στα ισχία, στους μηρούς, στους ώμους, στους βραχίονες και στον λαιμό. Η αδυναμία αυτή επηρεάζει τόσο την αριστερή, όσο και τη δεξιά πλευρά του σώματος και τείνει να επιδεινώνεται σταδιακά.
Αν και δεν υπάρχει καμία θεραπεία για την πολυμυοσίτιδα, η αντιμετώπισή της εστιάζεται σε φαρμακευτικές αγωγές που μειώνουν τα συμπτώματα, καθώς και σε φυσικοθεραπείες για την βελτίωση της μυϊκής δύναμης και κινητικότητας.
Δερματομυοσίτιδα
Δερματομυοσίτιδα είναι μια ασυνήθιστη φλεγμονώδης νόσος που χαρακτηρίζεται από μυϊκή αδυναμία μαζί με ένα χαρακτηριστικό δερματικό εξάνθημα.
Η δερματομυοσίτιδα επηρεάζει ενήλικες και παιδιά. Στους ενήλικες, η δερματομυοσίτιδα εμφανίζεται συνήθως μετά το 40ό έτος ηλικίας έως τα 65 περίπου χρόνια. Στα παιδιά, η νόσος εμφανίζεται πιο συχνά μεταξύ 5 και 15 ετών. Η δερματομυοσίτιδα επηρεάζει περισσότερο τις γυναίκες από τους άνδρες.
Τα πιο κοινά συμπτώματα της δερματομυοσίτιδας περιλαμβάνουν:
- Αλλαγές στο δέρμα. Αναπτύσσεται ένα εξάνθημα που έχει βιολετί ή σκούρο κόκκινο χρώμα, συνήθως στο πρόσωπο και στα βλέφαρα και σε περιοχές γύρω από τα νύχια, τις αρθρώσεις, τους αγκώνες, τα γόνατα, το στήθος και την πλάτη. Το εξάνθημα, το οποίο μπορεί να είναι ανομοιογενές με μπλε-μωβ δυσχρωμίες, είναι συχνά το πρώτο σημάδι της δερματομυοσίτιδας. Μυϊκή αδυναμία. Προοδευτική μυϊκή αδυναμία που επηρεάζει τους μυς που βρίσκονται πλησιέστερα στον κορμό, όπως αυτούς στους γοφούς, τους μηρούς, τους ώμους, τα μπράτσα και τον λαιμό. Η αδυναμία επηρεάζει τόσο την αριστερή και δεξιά πλευρά του σώματος και τείνει να επιδεινώνετε σταδιακά.
Δεν υπάρχει θεραπεία για τη δερματομυοσίτιδα, αλλά χαρακτηρίζεται από περιόδους ύφεσης (όταν τα συμπτώματα μειώνονται αυθόρμητα). Η αντιμετώπιση με φάρμακα μπορεί να καθαρίσει το δερματικό εξάνθημα και να βοηθήσει το άτομο να ανακτήσει την μυϊκή του δύναμη και τη κινητικότητα.
Τι γίνεται όταν βουίζουν τ' αυτιά σας; Τι να κάνετε εκείνη την ώρα
Φεβρουάριος 20, 2016Εμβοές είναι το “κουδούνισμα”, ή άλλου τύπου θόρυβος που μοιάζει να προέρχεται μέσα από το αυτί ή το κεφάλι. Οι περισσότεροι από εμάς θα εμφανίσουν εμβοές ή ήχους στα αυτιά κάποια στιγμή στην ζωή τους.
Οι εμβοές μπορεί να προκύψουν σε οποιοδήποτε από τα τέσσερα τμήματα του συστήματος ακοής: το εξωτερικό αυτί, το μέσο αυτί, το εσωτερικό αυτί και τον εγκέφαλο.
Σύμφωνα με το αμερικανικό Ινστιτούτο για την Κώφωση και άλλες Διαταραχές Επικοινωνίας (NIDCD), περίπου το 10% των ενηλίκων βιώνει επεισόδια με εμβοές τουλάχιστον πέντε φορές κάθε έτος.
Αίτια
Οι εμβοές δεν είναι μια ασθένεια από μόνες τους, αλλά μάλλον μια “αντανάκλαση” από κάτι άλλο που συμβαίνει στο σύστημα ακοής ή στον εγκέφαλο του ατόμου.
Πιθανώς η πιο κοινή αιτία για τις εμβοές είναι η απώλεια ακοής. Καθώς μεγαλώνουμε, είτε λόγω τραυματισμού στο αυτί (μέσα από το θόρυβο, τα φάρμακα, ή άλλες χημικές ουσίες), το τμήμα του αυτιού που μας επιτρέπει να ακούσουμε, ο κοχλίας, παύει να λειτουργεί σωστά.
Οι τρέχουσες θεωρίες υποδεικνύουν ότι επειδή ο κοχλίας δεν είναι πλέον σε θέση να αποστέλλει κανονικά σήματα στον εγκέφαλο, ο εγκέφαλος παθαίνει σύγχυση και αναπτύσσει ουσιαστικά τον δικό του θόρυβο για να αντισταθμίσει την έλλειψη των κανονικών ηχητικών σημάτων. Αυτό στη συνέχεια ερμηνεύεται ως υπόκωφος ήχος, ή εμβοές.
Αυτές οι εμβοές μπορεί να γίνουν χειρότερες από οποιαδήποτε άλλη πάθηση επηρεάζει την ακοή σας, όπως η μόλυνση του αυτιού ή υπερβολικό κερί στο αυτί.
Οι εμβοές που προκαλούνται από τραύμα στο αυτί συνήθως εμφανίζονται και στα δύο αυτιά, επειδή και τα δύο αυτιά συνήθως εκτίθενται στους ίδιους θορύβους και άλλες επιρροές.
Η έκθεση σε πολύ δυνατούς θορύβους είναι μια πολύ κοινή αιτία των εμβοών, ενώ προκαλεί και σημαντική βλάβη στην ακοή.
Αντιμετώπιση
Αν έχετε “κουδούνισμα” στ' αυτιά σας, θα πρέπει να σας εξετάσει ένας γιατρός. Η θεραπεία των εμβοών εξαρτάται από την αιτία. Γενικά οι θεραπείες περιλαμβάνουν:
Φαρμακευτική αγωγή
Μείωση του συναισθηματικού στρες
Αλλαγές στον τρόπο ζωής
Τι μπορείτε να κάνετε στο σπίτι
Οι περισσότερες περιπτώσεις εμβοών θα πρέπει να αξιολογούνται από έναν ειδικό ωτορινολαρυγγολόγο για να είστε σίγουροι ότι οι εμβοές δεν προκαλούνται από ένα άλλο θεραπεύσιμο πρόβλημα.
Φυτικά σκευάσματα (ginkgo biloba, μελατονίνη), και οι βιταμίνες ψευδάργυρου δεν συνιστώνται ως μέσο αντιμετώπισης από την Αμερικανική Ακαδημία Ωτορινολαρυγγολογίας.
Στην πολύ σπάνια περίπτωση όπου η εμβοή είναι εξαιρετικά ενοχλητική, υπάρχουν μια σειρά από επιλογές θεραπείας:
Για τους ανθρώπους που ενοχλούνται από εμβοές μόνο όταν προσπαθούν να κοιμηθούν, ο ήχος ενός ανεμιστήρα, του ραδιόφωνου, ή κάποιος “λευκός μηχανικός θόρυβος” είναι συνήθως το μόνο που απαιτείται για να ανακουφιστείτε από το πρόβλημα.
Οι περισσότεροι άνθρωποι με εμβοές διαπιστώνουν ότι τα συμπτώματά τους είναι χειρότερα, όταν αγχώνονται ή στρεσάρονται. Έτσι αν αντιμετωπίσετε το άγχος και το στρες με κάποιες τεχνικές χαλάρωσης μπορεί να δείτε βελτίωση.
Η αποφυγή καφεΐνης συνιστάται, καθώς μπορεί να επιδεινώσει τα συμπτώματα.
Αποφύγετε επίσης την ασπιρίνη σε μεγάλες ποσότητες.
http://www.emedicinehealth.com
Πνευμονιόκοκκος: Ποιες ασθένειες προκαλεί;
Φεβρουάριος 19, 2016Ο πνευμονιόκοκκος είναι ένα βακτήριο που ενοχοποιείται για επικίνδυνες για την υγεία ασθένειες.
Βρίσκεται στους βλεννογόνους της μύτης και του φάρυγγα πολλών ανθρώπων σε ποσοστό ως και 60%, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα νοσήσουν, είναι δηλαδή μόνο φορείς.
Ο πνευμονιόκοκκος μεταφέρεται μέσω μολυσμένων σταγονιδίων, όπως με το βήχα και το φτάρνισμα και μπορεί να προκαλέσει τις εξής λοιμώξεις:
Πνευμονία
Η πνευμονία είναι φλεγμονή του ιστού των πνευμόνων που μπορεί να προκληθεί από βακτήρια, ιούς, μύκητες, εισπνεόμενα χημικά ή ξένα σώματα.
Η κύρια αιτία της βακτηριακής πνευμονίας 2 είναι ο streptococcus pneumonia. Κατά την εκδήλωση της νόσου αναπτύσσεται φλεγμονή και συσσωρεύεται υγρό στους πνεύμονες προκαλώντας συμπτώματα όπως παραγωγικό βήχα, θωρακικό πόνο, δύσπνοια ή ταχύπνοια, πυρετό, ρίγη και γενική καταβολή. Μερικές φορές τα συμπτώματα μοιάζουν πολύ μ’ εκείνα που εμφανίζονται με το κοινό κρυολόγημα και μπορεί να δυσκολέψουν τη διάγνωση.
Η πνευμονία εμφανίζεται κυρίως σε βρέφη, μικρά παιδιά, και ενήλικα άατομα με αδύναμο ανοσολογικό σύστημα. Στα παιδιά κάτω των πέντε ετών ο πνευμονιόκοκκος ευθύνεται για τα δύο τρίτα των βακτηριακών πνευμονιών.
Η βακτηριαιμική πνευμονία, η συχνότερη μορφή διεισδυτικής πνευμονιοκοκκικής νόσου, είναι θανατηφόρος σε αναλογία έως και 1 στους 5 ενήλικες που την εμφανίζουν.
Μηνιγγίτιδα
Η μηνιγγίτιδα είναι φλεγμονή των μηνίγγων που καλύπτουν τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό. Οι πιο ευπαθείς ομάδες είναι τα μικρά παιδιά και οι έφηβοι. Η μηνιγγίτιδα εκδηλώνεται με υψηλό πυρετό, έντονους πονοκεφάλους και ανησυχία, αυχενική δυσκαμψία, ζάλη, ναυτία, έμετο, απώλεια προσανατολισμού και φωτοφοβία. Τα βρέφη και τα μικρά παιδιά παρουσιάζουν λιγότερο τυπικά συμπτώματα όπως υπνηλία, απάθεια, ανορεξία και κακοδιαθεσία.
H θνητότητα της πνευμονιοκοκκικής μηνιγγίτιδας είναι μεγαλύτερη από όλα τα αίτια μηνιγγίτιδας και μπορεί να φθάσει εως 25% ανάλογα με το υλικό, την ηλικία και τη χώρα της μελέτης.
Οι ασθενείς με μηνιγγίτιδα από πνευμονιόκοκκο παρουσιάζουν συχνά (10-50%) νευρολογικές επιπλοκές, με κυριότερες την απώλεια ακοής, την επιληψία και τη διανοητική καθυστέρηση.
Οξεία μέση ωτίτιδα
Η οξεία μέση ωτίτιδα είναι μια φλεγμονή του βλεννογόνου του μέσου ωτός, η οποία προκαλείται από βακτήρια ή ιούς και εμφανίζεται κυρίως σε παιδιά και εφήβους. Η μέση ωτίτιδα είναι μια από τις συχνότερες λοιμώξεις της παιδικής ηλικίας. Η ευπαθέστερη ηλικιακή ομάδα είναι από 3 μηνών έως 3 ετών. Περίπου το 40% όλων των περιστατικών βακτηριακής μέσης ωτίτιδας οφείλεται στον πνευμονιόκοκκο.
Τα συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως ξαφνικά και περιλαμβάνουν έντονο πόνο στο ένα ή και στα δύο αυτιά, αίσθημα παλμών στο αυτί, πυρετό, γενικό αίσθημα αδιαθεσίας, μείωση της ακοής και πονοκέφαλο. Τα βρέφη είναι ανήσυχα, ανόρεκτα, κλαίνε και πιάνουν συχνά το αυτί τους. Κάποιες φορές παρατηρείται ρήξη του τυμπάνου και έξοδος του πύου, γεγονός που ανακουφίζει από τους έντονους πόνους.
Αν η μέση ωτίτιδα δεν αντιμετωπιστεί, μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές. Χωρίς επαρκή θεραπεία, η μόλυνση μπορεί να μεταδοθεί στις μήνιγγες ή τον εγκέφαλο. Οι επανειλημμένες φλεγμονές του μέσου ωτός μπορούν να οδηγήσουν σε βαρηκοΐα.
Σήψη
H σήψη είναι μια σοβαρή κατάσταση που προκαλείται από την αντίδραση του οργανισμού σε μια λοίμωξη και μπορεί να οδηγήσει σε δυσλειτουργία πολλαπλών οργάνων και το θάνατο.
Οι μικροοργανισμοί και τα βακτήρια περνούν στο αίμα διαπερνώντας το δέρμα ή τους βλεννογόνους και από εκεί προσβάλλουν διάφορα όργανα. Η συνεχής ή περιοδική μετάδοση μικροοργανισμών και βακτηρίων μέσω του αίματος (βακτηριαιμία) που οδηγεί σε σήψη ονομάζεται σηψαιμία.
Η σηψαιμία μπορεί να οδηγήσει σε εξάπλωση της φλεγμονής και σε θρόμβωση. Η θρόμβωση κατά τη διάρκεια της σήψης προκαλεί μείωση της ροής του αίματος στα άκρα και σε ζωτικής σημασίας όργανα και μπορεί να οδηγήσει σε ανεπάρκεια των οργάνων.
Τα μικρά παιδιά και οι ενήλικες και τα μεγάλης ηλικίας άτομα διατρέχουν υψηλό κίνδυνο λόγω του αδυνάμου ανοσολογικού τους συστήματος. Αυτό καθιστά αυτές τις ομάδες ευπαθείς σε πνευμονιοκοκκικές λοιμώξεις, οι οποίες συχνά οδηγούν σε βακτηριαιμία. Όσον αφορά στα παιδιά, το 85% των βακτηριαιμιών οφείλεται στον πνευμονιόκοκκο.
Στα τυπικά συμπτώματα της μόλυνσης του αίματος περιλαμβάνονται υψηλός πυρετός, έντονη αδιαθεσία, ανορεξία, εμφανής κατάπτωση, ταχυπαλμία, ταχύπνοια και συχνά χαμηλή αρτηριακή πίεση.
iator.gr
Ροή Ειδήσεων
Ελλάδα
Δωδεκάνησα
Οικονομία
RSS