Όπως έγραψε η “δημοκρατική” η εταιρεία εκμίσθωσε νησίδα στην Κάλυμνο και κίνησε τις διαδικασίες για την ανέγερση πολυτελούς ξενοδοχειακής μονάδας. Η επένδυση δεν υλοποιήθηκε όμως διότι η νησίδα κρίθηκε στην πορεία προστατευόμενη ως περιοχή Natura… Η αγωγή, που περιελάμβανε το Υπουργείο Αιγαίου και το Ελληνικό Δημόσιο, διαχωρίστηκε ως προς αυτούς και δικάστηκε αυτοτελώς. Η εταιρεία έχασε την αγωγή και στους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας και έχει ζητήσει την αναίρεσή της. Θυμίζουμε ότι η εταιρεία με αίτησή της προς τον Δήμο Καλυμνίων ζήτησε τη μίσθωση της νησίδας “ΝΕΡΑ”, κυριότητας του τελευταίου, προκειμένου να ανεγείρει τουριστική μονάδα, χωρίς επιβάρυνση του εν λόγω Δήμου, η σχετική δε δαπάνη θα καλυπτόταν από ίδια κεφάλαια, τραπεζική χρηματοδότηση ή κρατική επιδότηση. Η επενδυτική πρόταση συνίστατο στην κατασκευή επί της ερημονησίδας ξενοδοχειακής μονάδας πολυτελείας, δυναμικότητας 720 κλινών και 329 δωματίων, συνολικού κόστους 4.390.000.000 δρχ. Ο εναγόμενος Δήμος, με την με αριθμό 186/1990 απόφαση της ειδικής δημαρχιακής επιτροπής, που συστήθηκε ειδικώς για το σκοπό αυτό, αποφάσισε υπέρ της δυνατότητας εκμίσθωσης της εν λόγω νησίδας Ακολούθως, ο δήμαρχος Καλυμνίων με την από 15-1-1991 διακήρυξη προκήρυξε προφορικό πλειοδοτικό διαγωνισμό για την εκμίσθωση της νησίδας «ΝΕΡΑ».
Την 28-1-1991, δυνάμει της με αριθμό 2/28-1-1991 απόφασης της Δημαρχιακής Επιτροπής, ο ως άνω διαγωνισμός κατακυρώθηκε στην ενάγουσα. Στη συνέχεια, την 20-12-1994 υπεγράφη, μεταξύ της ενάγουσας και του εναγόμενου Δήμου το με αριθμό 32069/1994 μισθωτήριο συμβόλαιο. Στη συνέχεια η Κεντρική Γνωμοδοτική Επιτροπή του άρθρου 8 του Ν1892/1990, στην 51η συνεδρίασή της ενέκρινε την επιχορήγηση του Δημοσίου επί ποσοστού 40% της συνολικής επενδύσεως. Ενόψει, όμως, κατηγοριών για λαθρεμπορία κατά του βασικού μετόχου της ενάγουσας, η ανωτέρω Κεντρική Γνωμοδοτική Επιτροπή γνωμοδότησε ότι η προτεινόμενη επένδυση δεν είναι βάσιμη και δεν πληροί τις προϋποθέσεις υπαγωγής στον Ν.1892/1990 λόγω της αμφισβητούμενης φερεγγυότητας του κυρίου μετόχου της εταιρείας. Ο βασικός μέτοχος της ενάγουσας κρίθηκε αμετακλήτως αθώος από τις κατηγορίες που του είχαν απαγγελθεί με την υπ’ αρίθμ. 50/2003 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιώς. Η ενάγουσα με την με αριθμό 2767/2003 αναφορά-αίτησή της προς το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών ζήτησε την επανεξέταση, από την αρμόδια υπηρεσία, της επίμαχης επένδυσης στον προαναφερόμενο αναπτυξιακό νόμο, αλλά με την με αριθμό ΔΠΑ9914/16-10-2000 απόφαση του Υπουργού Αιγαίου (ΦΕΚ 1323 Β’), η εν λόγω νησίδα χαρακτηρίσθηκε “ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους”. Κατόπιν αυτού, η ενάγουσα απευθύνθηκε στο Δήμο Καλυμνίων, προκειμένου ο τελευταίος να εκπληρώσει την συμβατική υποχρέωσή του, ήτοι τη συνδρομή του για την κίνηση των διαδικασιών και την έκδοση των πιστοποιητικών, ώστε η ενάγουσα να υλοποιήσει την επένδυσή της, ο τελευταίος, όμως, αμφισβήτησε την ισχύ της συμβάσεως μισθώσεως. Το πρωτόδικο έκρινε ότι η άρνηση του Δήμου να συνδράμει την ενάγουσα για την επανεκκίνηση των διαδικασιών και την έκδοση των πιστοποιητικών, καθώς και για την εγγραφή προσημείωσης υποθήκης επί του μισθίου, ώστε η τελευταία να υλοποιήσει την επένδυση της στην επίμαχη περιοχή της νησίδας Νέρα, κατά παράβαση των ισχύοντων για την περιοχή όρων δόμησης, οι οποίοι απαγορεύουν την ανέγερση κτισμάτων άλλων πλην αυτών για την εξυπηρέτηση αναγκών εθνικής άμυνας, φαροφύλαξης, αρχαιολογίας, επιστημονικής έρευνας και προστασίας και διαχείρισης του φυσικού περιβάλλοντος, είναι νόμιμη. Στην έφεσή της η ξενοδοχειακή εταιρεία τονίζει ωστόσο ότι σύννομα συνήφθη το μισθωτήριο συμβόλαιο προς ανάληψη εκατέρωθεν συμβατικών υποχρεώσεων, οι οποίες απέρρεαν από την κατακύρωση του διαγωνισμού υπέρ της και ότι ο συμπεριληφθείς στην σύμβαση μισθώσεως όρος περί παραχωρήσεως υποθήκης επί του μισθίου, προέκυψε μετά από διαπραγματεύσεις, προκειμένου να διασφαλιστούν τα οικονομικά μέσα για την απρόσκοπτη συνέχιση και ολοκλήρωση της μεγάλης τουριστικής επενδύσεως, και αφού η ίδια δεσμεύτηκε να πενταπλασιάσει τις επενδύσεις που θα επιχειρούσε στα Νερά, επενδύσεις που θα παραμείνουν στην κυριότητα του Δήμου. Προσθέτει παραπέρα ότι η υπ’ αριθ. Πρωτ. ΔΠΑ 9914/16.10.2000 Απόφαση του Υπουργού Αιγαίου, με την οποία κηρύσσεται η επίμαχη ερημονησίδα ως ιδιαιτέρου κάλλους είναι παράνομη και ανίσχυρη ελλείψει νομοθετικής εξουσιοδοτήσεως για την έκδοσή της. Ειδικότερα ο χαρακτηρισμός μιας περιοχής ως ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους μέσω πράξεως της διοικήσεως, δεν μπορεί να γίνει με Υπουργική Απόφαση, λόγω του ότι αποτελεί μέσο προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος και ως εκ τούτου η επιβολή του απαιτεί Προεδρικό Διάταγμα κατόπιν ειδικής νομοθετικής εξουσιοδοτήσεως. Τον Δήμο Καλύμνου εκπροσωπεί ο δικηγόρος κ. Στέργος Λεβέντης και την εταιρεία οι δικηγόροι κ.κ. Γιάννης Καρατζαφέρης και Παναγιώτα-Ιωάννα Γαβριήλ. Πηγή:www.dimokratiki.gr

 Πηγή:www.dimokratiki.gr