Νεκρός βρέθηκε χθες το μεσημέρι ο αγνοούμενος τουρίστας από την Γερμανία, του οποίου τα ίχνη είχαν χαθεί από την περασμένη Τρίτη.

Ο 28χρονος βρέθηκε νεκρός στη Λάρδο κοντά στον κεντρικό επαρχιακό δρόμο, έπειτα από αναζήτηση που ξεκίνησε στις 24 Ιουλίου μετά από την δήλωση εξαφάνισης του από την σύντροφό του η οποία τον συνόδευε στις διακοπές του.

Πράγματι τις δύο προηγούμενες ημέρες εθελοντικές ομάδες ντόπιων, μαζί με κλιμάκιο της Πυροσβεστικής Υπηρεσία Ρόδου και του Αστυνομικού Τμήματος Γενναδίου, «χτένιζαν» την ευρύτερη περιοχή για τον εντοπισμό του.

Περίπου στις 12.30 το μεσημέρι αστυνομικοί που ερευνούσαν την περιοχή, ενημερώθηκαν από αγρότη ότι στο κτήμα του βρισκόταν ένας άνδρας. Όπως διαπιστώθηκε επρόκειτο για τον 28χρονο Γερμανό.

Στο σημείο κλήθηκε ο ιατροδικαστής ο οποίος και θα διενεργήσει νεκροψία – νεκροτομή προκειμένου να διαπιστωθούν τα ακριβή αίτια θανάτου του αλλοδαπού.

Πάντως σύμφωνα με πληροφορίες, από τα μέχρι τώρα στοιχεία που έχουν οι διωκτικές αρχές της περιοχής μας στη διάθεση τους, δεν φαίνεται να προκύπτει εγκληματική ενέργεια.

Σημειώνεται πως ο Γερμανός είχε έρθει στη Ρόδο για διακοπές μαζί με την 29χρονη σύντροφο του και διέμεναν σε ξενοδοχείο της περιοχής. Στις 24 Ιουλίου η αλλοδαπή εμφανίστηκε στο Αστυνομικό Τμήμα Νότιας Ρόδου και δήλωσε ότι ο σύντροφος της είχε φύγει στις 23 Ιουλίου 2019 από το ξενοδοχείο όπου διέμεναν και δεν είχε επιστρέψει.

Νεκρός βρέθηκε ο 28χρονος Στέφαν, που αγνοείτο από την Τρίτη 23 Ιουλίου. Το πτώμα του βρέθηκε από ιδιώτη, σε χωράφι, πάνω από την πίστα go kart στην Λάρδο, ο οποίος και ειδοποίησε τις αρχές. Αρχικά έφτασε η Πυροσβεστική, ενώ στο σημείο μετέβησαν και άνδρες της Αστυνομίας.
Τα αίτια του θανάτου του 28χρονου μέχρι στιγμής είναι άγνωστα.
Ο 28χρονος, είχε έρθει διακοπές με την 29χρονη σύντροφό του και δεν είχε δώσει σημεία ζωής από την Τρίτη 23 Ιουλίου, όταν και έφυγε από το ξενοδοχείο στο οποίο διέμεναν στην Λάρδο, προς άγνωστη κατεύθυνση.

Πηγή:www.dimokratiki.gr

Σε μια απίστευτη γκάφα υπέπεσε ο γερμανικός στρατός, αφού πούλησε έναν μεταχειρισμένο υπολογιστή, στον σκληρό δίσκο του οποίου υπήρχε τουλάχιστον ένα απόρρητο αρχείο.

Σύμφωνα με τη Süddeutsche Zeitung, στον φορητό υπολογιστή που πούλησε ο γερμανικός στρατός υπήρχαν οδηγίες χρήσης του εκτοξευτήρα πολλαπλών ρουκετών MARS, σε έγγραφο με την ένδειξη «απόρρητες πληροφορίες- αποκλειστικά για επίσημη χρήση». Κατά τα φαινόμενα, οι αρμόδιοι δεν φρόντισαν να διαγράψουν τα περιεχόμενα του σκληρού δίσκου πριν από την πώληση του υπολογιστή.

Ποιος αγόρασε τον υπολογιστή
Ο αγοραστής ήταν ένας Βαυαρός δασοκόμος, που απέκτησε τέσσερις μεταχειρισμένους υπολογιστές από τον δημόσιο οργανισμό που εκποιεί μεταχειρισμένο κρατικό εξοπλισμό, μέσω δημοπρασίας στο eBay το 2018.

Σε έναν από αυτούς υπήρχε ακόμη εγκατεστημένο το λειτουργικό σύστημα και αν χρησιμοποιούσε κανείς το όνομα του τελευταίου χρήστη ως συνθηματικό, αποκτούσε πρόσβαση στα περιεχόμενά του, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Ο νέος ιδιοκτήτης ενημέρωσε το υπουργείο για το εύρημά του τον Μάρτιο.

Η απάντηση για την γκάφα του γερμανικού στρατού

Το γερμανικό υπουργείο Άμυνας διαβεβαίωσε ότι κανείς δεν μπορούσε να αντλήσει «κρίσιμες» πληροφορίες για το συγκεκριμένο οπλικό σύστημα του γερμανικού πυροβολικού από το έγγραφο.

Το υπουργείο ενημέρωσε την εφημερίδα ότι μετά τη διαμαρτυρία του αγοραστή, εξέτασε «εξαντλητικά» τα αρχεία του ως προς τις πωλήσεις μεταχειρισμένου εξοπλισμού πληροφορικής και διαπίστωσε ότι το 2016, ακόμη ένας υπολογιστής τα περιεχόμενα του σκληρού δίσκου του οποίου δεν είχαν διαγραφεί πωλήθηκε επίσης μέσω του VEBEG. Πάντως, το υπουργείο παραδέχθηκε ότι δεν μπορεί να εξακριβωθεί εάν και κατά πόσον αυτός ο σκληρός δίσκος περιείχε εμπιστευτικά δεδομένα, σύμφωνα με το ΑΠΕ.

Το υπουργείο Αμυνας αγόρασε ξανά τον υπολογιστή του γερμανικού στρατού με το επίμαχο αρχείο. Ο νέος κάτοχος του τον επέστρεψε στις γερμανικές ένοπλες δυνάμεις, αλλά κράτησε τους άλλους τρεις υπολογιστές.
Πηγή: iefimerida.gr - https://www.iefimerida.gr/kosmos/germaniko-strato-poylise-ypologisti-aporrito-arheio

Η Ελλάδα υπερίσχυσε μεταξύ των κορυφαίων προορισμών στη γερμανική αγορά τον περασμένο μήνα, καθώς οι Γερμανοί άρχισαν τελικά να κλείνουν μαζικά τις καλοκαιρινές τους διακοπές, όπως δείχνουν τα τελευταία μηνιαία στοιχεία της Amadeus. Οι κρατήσεις, που πραγματοποιήθηκαν σε τέσσερα από τα δέκα μεγαλύτερα αεροδρόμια τον Ιούνιο, έφεραν μια σαφή ανάκαμψη της ζήτησης.

Οι τρεις μεγαλύτεροι προορισμοί της Ελλάδας για τους Γερμανούς τουρίστες

Το Ηράκλειο συνέχισε την ελαφρά ανάπτυξη του προηγούμενου μήνα με αύξηση 10,1% σε σχέση με τα επίπεδα κράτησης του Ιουνίου 2018. Η Ρόδος σημείωσε μια σταθερή αύξηση κατά 10,7% μετά από δύο αδύναμους μήνες, ενώ οι κρατήσεις για την Κω αυξήθηκαν κατά ένα τέταρτο σε σχέση με πέρυσι, 24,5%.

Επιπλέον, η Αττάλεια, επέστρεψε στην ανάπτυξη για πρώτη φορά μετά από τον Ιανουάριο με αύξηση 2,2%. Ωστόσο, όλοι οι άλλοι κορυφαίοι προορισμοί συνέχισαν το πρόσφατο μοτίβο των χαμηλότερων κρατήσεων.

Στην Αίγυπτο, τόσο η Χουργκάντα ​​(-10%) όσο και η Marsa Alam (-9,6%) απέτυχαν να επωφεληθούν από μια εμφανή γενική βελτίωση της ζήτησης στη γερμανική αγορά. Στην Ισπανία συνεχίστηκαν τον περασμένο μήνα οι μειώσεις για όλους τους μεγάλους προορισμούς, οι οποίοι είχαν ήδη δει χαμηλότερες κρατήσεις τον ίδιο μήνα πέρυσι. Η Palma, ο δεύτερος μεγαλύτερος προορισμός με το 23% όλων των κρατήσεων για τα δέκα μεγαλύτερα αεροδρόμια, μειώθηκε κατά 8,1%. Το διεθνές αεροδρόμιο της Μαγιόρκα βλέπει χαμηλότερες κρατήσεις στη γερμανική αγορά κάθε μήνα από το Φεβρουάριο του 2018, σύμφωνα με τα στοιχεία της Amadeus. Για άλλη μια φορά, η ζήτηση μειώθηκε για τις Καναρίους Νήσους σε ετήσια βάση. Η Fuerteventura σημείωσε βαριά πτώση με 29,8%. Ακόμη, οι Λας Πάλμας (-15,7%) και η Τενερίφη Νότια (-19,7%) υπέστησαν σοβαρές πτώσεις καθώς οι παραθεριστές απομακρύνθηκαν από τα ισπανικά νησιά. Η Amadeus Leisure IT (πρώην Traveltainment) ισχυρίζεται ότι χειρίζεται το μεγαλύτερο μέρος των ταξιδιών για οργανωμένες διακοπές στη γερμανική αγορά, καθιστώντας τα στοιχεία της κράτησης αξιόπιστα ανάδειξης των τάσεων της ζήτησης. ΠΗΓΗ

πηγή money-tourism.gr

«Οι Γερμανοί λεηλάτησαν συστηματικά και κατέστρεψαν υλικά την Ελλάδα κατά την διάρκεια της κατοχής από τον Απρίλιο του 1941 έως τον Οκτώβριο του 1944.

Κατάσχεσαν τις συγκομιδές καπνού και έθεσαν τη βιομηχανία, στο βαθμό που ήταν σημαντική για τη γερμανική αμυντική βιομηχανία, υπό τον έλεγχό τους. Τα τρία τέταρτα του ελληνικού εμπορικού στόλου κατασχέθηκαν ή καταστράφηκαν από τους Γερμανούς κατά την αποχώρησή τους. Η λεγόμενη πολιτική της καμένης γης οδήγησε τελικά στην σχεδόν ολοκληρωτική καταστροφή των υποδομών της ελληνικής οικονομίας», τονίζει ο Καρλ Χάιντς Ροτ, Γερμανός ιστορικός και συνιδρυτής του Ιδρύματος Κοινωνικής Ιστορίας, σε συνέντευξή του στην «Weser Kurier».

Αναφερόμενος στην «τεράστια δημογραφική καταστροφή», όπως την χαρακτηρίζει η εφημερίδα της Βρέμης, λέει ότι «οι Γερμανοί σκότωσαν τουλάχιστον 330.000 αμάχους κατά τη διάρκεια της κατοχής, 140.000 άνθρωποι πέθαναν από την πείνα, περισσότεροι από 90.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν είτε όντας όμηροι, είτε ως αντίποινα εναντίον του άμαχου πληθυσμού στις αγροτικές περιοχές. 59.000 μέλη των εβραϊκών κοινοτήτων εκτοπίστηκαν».

Στο ερώτημα εάν η αξίωση του ελληνικού κοινοβουλίου να απαιτηθούν από την Γερμανία πολεμικές αποζημιώσεις ύψους 280 δισ. ευρώ είναι δικαιολογημένη, ο κ. Ροτ απαντά: «Ναι, τόσο πολιτικά όσο και από απόψεως διεθνούς δικαίου και μάλιστα χωρίς κανένα περιορισμό» και προσθέτει ότι για την Ελλάδα «είναι θέμα αρχής, δεν πρόκειται μόνο για τα χρήματα. Η (δε) Γερμανία οφείλει τις αποζημιώσεις και πρέπει να τεθεί προ των ευθυνών της οφειλής της».

Στο ερώτημα εάν έχουν παραγραφεί οι ελληνικές αξιώσεις μετά από 70 χρόνια απαντά αρνητικά, διότι «στο διεθνές δίκαιο, δεν υπάρχει παραγραφή» και τονίζει ότι «η γερμανική κυβέρνηση βλέπει μεν το θέμα διαφορετικά και θεωρεί το θέμα λήξαν νομικά και πολιτικά, όμως δεν έχει λήξει. Κατά τη δεκαετία του 1950 υπήρξαν ορισμένες διεθνείς συνθήκες, στις οποίες αναφέρεται ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας καταβάλλει μερικώς αποζημίωση, αλλά το ζήτημα πρέπει να αποσαφηνιστεί σε μια γενική διάσκεψη ή στα πλαίσια μιας συνθήκης ειρήνης. Όταν το 1990 συνήφθη η de facto συνθήκη ειρήνης, δηλαδή η λεγόμενη «Συνθήκη 2+4», σε συνάρτηση με τη διαδικασία ενοποίησης της Γερμανίας, το θέμα των αποζημιώσεων εξαιρέθηκε. Παρ’ όλα αυτά, η γερμανική κυβέρνηση λέει ότι με αυτή τη σύμβαση το θέμα αποζημιώσεων τελικά διευθετήθηκε. Μέχρι το 1990, λοιπόν, «παρηγοριά» και μετά το 1990 «όλα τελείωσαν». Αυτό δεν είναι όμως βάσιμο από απόψεως διεθνούς δικαίου. Η Ελλάδα δεν υπέγραψε αυτή τη σύμβαση και δεν καθόταν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Ως εκ τούτου, η Συνθήκη δεν ισχύει για την Ελλάδα».

Ο κ. Ροτ χαρακτηρίζει επίσης «ελεημοσύνη» τα καταβληθέντα στα επιζώντα θύματα 115 εκ.μάρκα, «ποσόν το οποίο αντιστοιχεί σε μόλις 300 μάρκα κατά κεφαλήν με σημερινούς υπολογισμούς», όπως λέει.

Το συνολικό ποσό των 280 δισεκατομμυρίων ευρώ που εκτιμά το ελληνικό Ελεγκτικό Συνέδριο ότι οφείλει η Γερμανία στην Ελλάδα θεωρεί ότι βασίζεται σε διασωθέντα αρχεία, τα οποία έλεγξαν οι ίδιοι (ενν. το Ίδρυμα Κοινωνικής Ιστορίας) λεπτομερώς και «μπορούμε να επιβεβαιώσουμε τα στοιχεία που συγκέντρωσε».

Το γεγονός ότι ο ίδιος και οι συνάδελφοί του υπολογίζουν το ύψος της γερμανικής οφειλής σε 190 δισ. ευρώ αντί των 280 που το υπολογίζουν οι Έλληνες το εξηγεί ως εξής: «Το πρόβλημα βρίσκεται στο γεγονός ότι οι Έλληνες ειδικοί υπολογίζουν τις πολεμικές αποζημιώσεις ως μη αποπληρωμένο δάνειο το οποίο τοκίζεται. Το ορθό για να βρούμε την σημερινή αξία της είναι να ξεκινήσουμε από τον πληθωρισμό. Γι’ αυτό και ο δικός μας υπολογισμός είναι χαμηλότερος, αλλά ανέρχεται πάντως στα 190 δισ. ευρώ.»

Στο ερώτημα εάν είναι ρεαλιστικό να δοθεί ένα τέτοιο ποσόν στην Ελλάδα, ο κ. Ροτ απαντά αρνητικά, διότι και μια σειρά από άλλες ευρωπαϊκές χώρες «θα διεκδικούσαν ανάλογα τεράστια ποσά και το σύνολο θα ήταν γιγαντιαίο. Συνεπώς, το ποσό πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης έτσι ώστε να είναι εφικτό». Προτείνει, λοιπόν, την εξόφληση των αποζημιώσεων εντός 15-20 ετών με παράλληλη μείωση της οφειλής στο 1/3 , δηλαδή να καταβληθούν τελικά 60-70 δισ. ευρώ, ώστε να είναι εφικτή η αποπληρωμή τους.

Τέλος, για να έχει η Ελλάδα μια ρεαλιστική δυνατότητα να εισπράξει τις αποζημιώσεις θεωρεί ότι πρέπει «να συμπήξει κοινό μέτωπο με τις άλλες χώρες που έχουν ανάλογες αξιώσεις και να ασκήσουν από κοινού πολιτική πίεση, επειδή η γερμανική κυβέρνηση δεν είναι διατεθειμένη μέχρι στιγμής να συζητήσει. Εάν οι πληγείσες χώρες ενεργήσουν με επιδεξιότητα, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας θα πρέπει τελικά να υποχωρήσει από το κατηγορηματικό «όχι» της».