Το τι έγινε στα Ίμια τον Γενάρη του 1996, είναι - λίγο έως πολύ - γνωστό στην κοινή γνώμη, αν και ακόμα παραμένουν αναπάντητα πολλά ερωτήματα
Το τι έγινε στα Ίμια τον Γενάρη του 1996, είναι - λίγο έως πολύ - γνωστό στην κοινή γνώμη, αν και ακόμα παραμένουν αναπάντητα πολλά ερωτήματα
Το ξημέρωμα της 31ης Ιανουαρίου του 1996 βρίσκει την Ελλάδα πληγωμένη με τρείς αξιωματικούς νεκρούς και με προσβολή της εθνικής μας κυριαρχίας. Εικοσιέξι χρόνια μετά, η κρίση των Ιμίων αποτελεί αναμφίβολα τη μεγαλύτερη εθνική τραγωδία μετά την εισβολή στην Κύπρο, ενώ τα δεινά που προκάλεσε στα ζητήματα της εθνικής μας κυριαρχίας τα «πληρώνουμε» ακόμα και σήμερα
Η κρίση των Ιμίων 1996 είναι μέχρι σήμερα η σημαντικότερη ελληνοτουρκική κρίση, η οποία εκτός των άλλων είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια της ζωής τριών Αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων, του υποπλοίαρχου Χ. Καραθανάση, του υποπλοίαρχου Π. Βλαχάκου και του αρχικελευστή Ε. Γιαλοψού. Για το τι συνέβη εκείνες τις ημέρες έχουν γραφτεί πάρα πολλά και έχουν ακουστεί ακόμα περισσότερα. Η εθνική ήττα στοιχειώνει μέχρι σήμερα την ελληνική εξωτερική πολιτική όσον αφορά τις επιλογές και τις κατευθύνσεις της και τα τραγικά γεγονότα που έλαβαν χώρα κατέδειξαν με τον πιο οδυνηρό τρόπο την παντελή απουσία ενός εθνικού συστήματος διαχείρισης κρίσεων, την ελλιπή προετοιμασία το χειρότερο την ολοκληρωτική απουσία συνεννόησης μεταξύ πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας.
Το τι έγινε στα Ίμια τον Γενάρη του 1996, είναι - λίγο έως πολύ - γνωστό στην κοινή γνώμη, αν και ακόμα παραμένουν αναπάντητα πολλά ερωτήματα, γύρω από τους χειρισμούς της τότε κυβέρνησης του Κώστα Σημίτη, αλλά και της στρατιωτικής ηγεσίας. Μετά το «Βατερλώ» των Ιμίων προέκυψε ένα από τα μεγαλύτερα παράδοξα εθνικής κυριαρχίας σε παγκόσμιο επίπεδο και σίγουρα το πλέον παράδοξο καθεστώς στην Ευρώπη. Εκείνο το βράδυ η Ελλάδα έχασε πολλά περισσότερα από όσα αντιληφθήκαμε. Η απώλεια του ελικοπτέρου με τους τρεις Έλληνες αξιωματικούς όπως κι αν συνέβη, η αποβίβαση τούρκων κομάντος στην αφύλακτη δεύτερη νησίδα και η αποχώρηση στα πλαίσια των επιταγών των ΗΠΑ τις οποίες ευχαριστήσαμε, δημιούργησε συνθήκες απώλειας εθνικής κυριαρχίας.
Κυριαρχία και κυριαρχικό δικαίωμα είναι το δικαίωμα του κράτους να δρα όπως κρίνει, προς όφελος των πολιτών του. Η νομική βάση της παραπάνω διατύπωσης είναι η «αποκλειστικότητα δικαιοδοσίας» (exclusivity of jurisdiction), που στο διεθνές δίκαιο σημαίνει ότι το κράτος έχει τον πλήρη έλεγχο των υποθέσεών του εντός των ορίων του, δίχως να λογοδοτεί για τον τρόπο που ασκεί τον έλεγχο αυτόν. Η εισβολή ξένου στρατού σε ελληνικό έδαφος αλλά και το δόγμα Χόλμπρουγκ που επιβλήθηκε το ξημέρωμα της 31ης Ιανουαρίου: «Νο ships, no troops, no flags» ήταν αρκετό για να δημιουργήσει νομικό προηγούμενο για τους Τούρκους και να θέσει ζήτημα «αδιευκρίνιστης κυριαρχίας» στα Ίμια. Τα λάθη της πολιτικής ηγεσίας πολλά και εγκληματικά. Ίσως τα πιο σημαντικά που καταγράφηκαν μέσα σε αυτά τα 26 χρόνια είναι τα ακόλουθα:
Τίποτα από τα παραπάνω δεν έγινε. Αντιθέτως οι Έλληνες υπουργοί (Αρσένης και Πάγκαλος) μιλούσαν μόνο με τον τότε Υφυπουργό Εξωτερικών Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, ενώ αντίθετα η Τούρκος πρόεδρος Τανσού Τσιλέρ μιλούσε απευθείας με τον Κλίντον. Ο Μπιλ Κλίντον (πολλά χρόνια αργότερα στην Αθήνα, το 2007) διηγήθηκε γελώντας σε μεγάλο ακροατήριο ότι «με πήρε τηλέφωνο η Τανσού Τσιλέρ και προσπαθούσε να μου εξηγήσει ότι η Τουρκία και η Ελλάδα θα πήγαιναν σε πόλεμο, επειδή δυο Τούρκοι δημοσιογράφοι και κάποιοι Έλληνες βαρκάρηδες τσακώθηκαν για έναν βράχο πάνω στον οποίον κατοικούσε μια κατσίκα». Αυτή λοιπόν ήταν η εικόνα που είχαν οι Αμερικανοί για την Ελλάδα και το Αιγαίο; Μια κατσίκα; Δυστυχώς αυτή ήταν η εικόνα και αυτή ήταν η υποτακτική στάση της τότε πολιτικής ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ που αποδείχτηκε κατώτερη των περιστάσεων. Ακόμα πιο τραγικό είναι ότι την ώρα της μεγαλύτερης κρίσης στη σύγχρονη πολιτική Ιστορία του τόπου οι σχέσεις Σημίτη – Αρσένη ήταν κάκιστες, ενώ ο κ. Σημίτης δεν εμπιστεύθηκε ούτε την ΕΥΠ, ούτε την ηγεσία των Ε.Δ. διότι τους θεωρούσε ανθρώπους του μακαρίτη Ανδρέα Παπανδρέου.
Τα Ίμια (Καρντάκ στα τουρκικά) είναι δύο μικρές ακατοίκητες βραχονησίδες μεταξύ του νησιωτικού συμπλέγματος των Δωδεκανήσων και των νοτιοδυτικών ακτών της Τουρκίας. Απέχουν 3,8 ναυτικά μίλια από το Μποντρούμ (Αλικαρνασσός) της Τουρκίας, 5,5 ν.μ. από την Κάλυμνο και 2,5 ν.μ. από το πλησιέστερο ελληνικό έδαφος, τη βραχονησίδα Καλόλιμνος. Τα Ίμια παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα από την Ιταλία το 1947 με τη Συνθήκη των Παρισίων, ακολουθώντας την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το Τουρκικό κράτος είχε αποδεχτεί το καθεστώς επικυριαρχίας της Ελλάδας στα νησιά αυτά. Η αμφισβήτηση της ελληνικότητας των Ιμίων ξεκίνησε από ένα ναυτικό ατύχημα που συνέβη στις 25 Δεκεμβρίου 1995. Οι Τούρκοι προσπάθησαν να εφαρμόσουν για την περίσταση τη δική τους ερμηνεία στη Συνθήκη της Λωζάνης (1923), με την οποία είχαν παραχωρηθεί τα Δωδεκάνησα στην Ιταλία στο σύνολό τους και όχι ονομαστικά, και να αμφισβητήσουν την ελληνική κυριαρχία κάποιων βραχονησίδων.
25 Δεκεμβρίου 1995: Το τουρκικό φορτηγό πλοίο «Φιγκέν Ακάτ» προσαράζει σε αβαθή ύδατα κοντά στην Ανατολική Ίμια και εκπέμπει σήμα κινδύνου. Ο πλοίαρχός του αρνείται βοήθεια από το Λιμενικό, υποστηρίζοντας ότι βρισκόταν σε τουρκική περιοχή και ότι οι μόνες αρμόδιες είναι οι αρχές της χώρας του.

26 Δεκεμβρίου 1995: Το Λιμεναρχείο Καλύμνου ενημερώνει το Υπουργείο Εξωτερικών και αυτό με τη σειρά του το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών ότι αν δεν παρέμβει ρυμουλκό, το τουρκικό πλοίο θα κινδυνεύσει.
27 Δεκεμβρίου 1995: Το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών ενημερώνει την ελληνική πρεσβεία ότι, ανεξαρτήτως του ποιος θα ανελάμβανε τη διάσωση του πλοίου, υπήρχε θέμα γενικότερα.
28 Δεκεμβρίου 1995: Δύο ελληνικά ρυμουλκά αποκολλούν το τουρκικό φορτηγό και το οδηγούν στο λιμάνι Κιουλούκ της Τουρκίας. Το πρωί της ίδιας μέρας ένα τουρκικό μαχητικό αεροσκάφος συντρίβεται στα ελληνικά χωρικά ύδατα, στην περιοχή της Λέσβου, ύστερα από εμπλοκή με ελληνικά μαχητικά. Με ελληνική βοήθεια, ο τούρκος πιλότος διασώζεται.
29 Δεκεμβρίου 1995: Το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών εκμεταλλεύεται την κατάσταση και επιδίδει ρηματική διακοίνωση στο αντίστοιχο ελληνικό, στην οποία αναφέρεται ότι οι βραχονησίδες Ίμια είναι καταχωρισμένες στο κτηματολόγιο Μουγκλά του νομού Μπουντρούμ (Αλικαρνασσού) και ανήκουν στην Τουρκία.
9 Ιανουαρίου 1996: Το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών απαντά με καθυστέρηση, απορρίπτοντας τη διακοίνωση.
15 Ιανουαρίου 1996: Παραιτείται ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου, που νοσηλεύεται στο «Ωνάσειο».
16 Ιανουαρίου 1996: Το Υπουργείο Εξωτερικών αντιλαμβανόμενο το παιγνίδι των Τούρκων και ζητά αυξημένα μέτρα επαγρύπνησης στην περιοχή των Ιμίων από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.
19 Ιανουαρίου 1996: Η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ εκλέγει νέο πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Σημίτη.
26 Ιανουαρίου 1996: Ο δήμαρχος Καλύμνου, Δημήτρης Διακομιχάλης, θορυβημένος από το γεγονός της αμφισβήτησης της ελληνικότητας των Ιμίων, υψώνει την ελληνική σημαία σε ένα από τα δύο νησιά, συνοδευόμενος από τον αστυνομικό διευθυντή Καλύμνου, τον ιερέα και δύο κατοίκους του νησιού. Θα κατηγορηθεί αργότερα από τους συντρόφους του στο ΠΑΣΟΚ ότι ήταν αυτός που έριξε λάδι στη φωτιά.
27 Ιανουαρίου 1996: Δύο δημοσιογράφοι της εφημερίδας «Χουριέτ» στη Σμύρνη μεταβαίνουν με ελικόπτερο στη Μεγάλη Ίμια. Υποστέλλουν την ελληνική σημαία και υψώνουν την τουρκική. Η όλη επιχείρηση βιντεοσκοπείται και προβάλλεται από το τηλεοπτικό κανάλι της «Χουριέτ».

28 Ιανουαρίου 1996: Το περιπολικό του Πολεμικού Ναυτικού «Αντωνίου» κατεβάζει την τουρκική σημαία και υψώνει την ελληνική. Το βράδυ έλληνες βατραχάνθρωποι αποβιβάζονται στη Μεγάλη Ίμια, χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τα παραπλέοντα εκεί τουρκικά πολεμικά. Η πολιτική εντολή προς τους έλληνες στρατιωτικούς είναι να αποφευχθεί κάθε κλιμάκωση της έντασης.

29 Ιανουαρίου 1996: Ο νέος πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, στις προγραμματικές του δηλώσεις στη Βουλή, στέλνει μήνυμα προς τη Τουρκία, ότι σε οποιαδήποτε πρόκληση η Ελλάδα θα αντιδράσει άμεσα και δυναμικά. Η πρωθυπουργός της Τουρκίας Τανσού Τσιλέρ ζητά διαπραγματεύσεις για το καθεστώς των βραχονησίδων του Αιγαίου. Τουρκικά πολεμικά παραβιάζουν τα ελληνικά χωρικά ύδατα και πλησιάζουν τα Ίμια. Γίνονται διαβήματα από την Ελλάδα σε Ε.Ε. και ΗΠΑ.

30 Ιανουαρίου 1996: Ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης έχει τηλεφωνική επικοινωνία με τον αμερικανό πρόεδρο Μπιλ Κλίντον. Του εκφράζει την ελληνική θέση ότι η χώρα μας δεν επιθυμεί την ένταση, αλλά εφόσον προκληθεί θα αντιδράσει δυναμικά. Η κυβέρνηση δηλώνει έτοιμη να αποσύρει το άγημα, όχι όμως και την ελληνική σημαία. Στα Ίμια σπεύδουν τα πολεμικά πλοία «Ναυαρίνο» και «Θεμιστοκλής». Ο τούρκος Υπουργός Εξωτερικών δηλώνει ότι υπάρχουν και άλλα νησιά του Αιγαίου με ασαφές νομικό καθεστώς και δεν αποδέχεται την ελληνική πρόταση (αποχώρηση του αγήματος, όχι και της σημαίας).
31 Ιανουαρίου 1996
00:00 Συγκαλείται σύσκεψη στο γραφείο του Πρωθυπουργού. Ο Υπουργός Εξωτερικών, Θεόδωρος Πάγκαλος, φθάνει καθυστερημένα, επειδή παίρνει μέρος σε τηλεοπτική εκπομπή.
01:40 Στο ΓΕΕΘΑ καταφθάνουν πληροφορίες ότι τούρκοι κομάντος αποβιβάζονται στη Μικρή Ίμια.
04:30 Ελικόπτερο του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού απονηώνεται από τη φρεγάτα «Ναυαρίνο» για να επιβεβαιώσει την πληροφορία. Επικρατούν άσχημες καιρικές συνθήκες.
04:50 Το πλήρωμα του ελικοπτέρου αναφέρει ότι εντόπισε περί τους 10 τούρκους κομάντος με τη σημαία τους. Δίνεται εντολή να επιστρέψει στη βάση του κι ενώ πετά μεταξύ των βραχονησίδων Πίτα και Καλόλιμνος αναφέρει βλάβη και χάνεται από τα ραντάρ. Αργότερα θα ανασυρθούν νεκρά και τα τρία μέλη του πληρώματος, ο υποπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης, ο υποπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος και ο αρχικελευστής Έκτορας Γιαλοψός, σκοτώθηκαν. Σχετικά με τις αιτίες πτώσης του ελικοπτέρου έχουν διατυπωθεί διάφορες απόψεις. Η επίσημη άποψη του ελληνικού κράτους ήταν ότι το σκάφος κατέπεσε λόγω κακοκαιρίας και απώλειας προσανατολισμού του πιλότου. Ωστόσο, στην Ελλάδα υπάρχει ευρέως διαδεδομένη η άποψη ότι το ελικόπτερο καταρρίφθηκε είτε από το Τουρκικό Ναυτικό είτε από τους τούρκους καταδρομείς που υπήρχαν πάνω στο νησί και ότι το γεγονός αποκρύφθηκε, προκειμένου να λήξει η κρίση και να μην οδηγηθούν οι δύο χώρες σε γενικευμένη σύρραξη ή ακόμα και σε πόλεμο.

06:00 Οι αμερικανοί διά του Υφυπουργού Εξωτερικών Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ επιβάλλουν και στις δύο πλευρές τη θέληση τους. «No ships, no troops, no table-flags» διαμηνύουν ή σε πιο κομψή διπλωματική γλώσσα να ισχύσει το status quo ante. Μέχρι το μεσημέρι της 31ης Ιανουαρίου 1996 τα πλοία, οι στρατιώτες και οι σημαίες είχαν αποσυρθεί από τα Ίμια.
Μια νέα ένταση στα Ίμια αποκάλυψε η τουρκική εφημερίδα «Σοζτζού», η οποία καταγράφηκε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς μεταξύ της τουρκικής ακτοφυλακής και Ελλήνων ψαράδων.
Σύμφωνα, λοιπόν, με την εφημερίδα, σκάφος της τουρκικής ακτοφυλακής περιπολούσε στα Ίμια και απομάκρυνε 6 ελληνικά καΐκια με ψαράδες και 1 σκάφος της ελληνικής ακτοφυλακής που επιδίωκαν να πλησιάσουν τις βραχονησίδες.
Οι Έλληνες ψαράδες, παρέμειναν στην περιοχή των Ιμίων για περίπου 3 ώρες και στη συνέχεια επέστρεψαν στα νησιά από τα οποία είχαν έρθει ενώ η κάμερα της εφημερίδας κατέγραψε τη στιγμή της απομάκρυνσης.
Ένα ακόμα περιστατικό στο πλαίσιο του πολέμου της τσιπούρας στο Αιγαίο καταγράφηκε στα Ίμια σύμφωνα με πηγές του ελληνικού Λιμενικού.
Σύμφωνα με πηγές του Λιμενικού Σώματος έξι ελληνικά αλιευτικά με συνοδεία σκάφους του Λιμενικού πήγαν στα Ίμια και άρχισαν να ψαρεύουν, όταν μετά από λίγο εμφανίστηκε τουρκική ακταιωρός που άρχισε να κινείται στην ίδια περιοχή με σειρήνα.
Ωστόσο, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές η τουρκική ακταιωρός δεν προχώρησε σε περαιτέρω ενέργειες, πχ δεν έσκισε δίχτυα των ελλήνων ψαράδων ή κατι άλλο.
Στη συνέχεια το σκάφος του ελληνικού Λιμενικου πλησίασε την τουρκική ακταιωρό και μετά απο λίγο, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, το τουρκικό σκάφος ανέκρουσε πρύμνα και απομακρύνθηκε, χωρίς να δώσει συνέχεια στο περιστατικό.
Σημειώνεται ότι πριν από περίπου ένα χρόνο είχαν καταγραφεί αντίστοιχα περιστατικά αλλά με πολύ πιο έντονες και προκλητικές ενέργειες από πλευράς της τουρκικής ακτοφυλακής που είχαν φτάσει μέχρι του σημείου να αποπειραθούν να εμβολίσουν τις βάρκες των ελλήνων ψαράδων.
Πηγή in.gr
Γράφει ο Σάββας Πούλος*
Η βιβλιοθήκη του Κογκρέσου των ΗΠΑ (LOC) χρησιμεύει ως ο ερευνητικός βραχίονας του Κογκρέσου και αναγνωρίζεται ως η εθνική βιβλιοθήκη των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ οι συλλογές της περιλαμβάνουν το πιο ολοκληρωμένο αρχείο στον κόσμο για την ανθρώπινη δημιουργικότητα και γνώση.
Θεωρείται η μεγαλύτερη και πλουσιότερη βιβλιοθήκη του κόσμου, με Θεματικές Ενότητες (LCSH) που διατηρούνται ενεργές από το 1898 έως σήμερα. (τον Απρίλιο του 2021 παρουσιάστηκε η 43η έκδοση). Οι Θεματικές Ενότητες (LCSH) είναι ένα ελεγχόμενο λεξιλόγιο που χρησιμοποιείται για τη σύνταξη ευρετηρίου και καταλόγων και αναζήτηση βιβλιογραφικών αρχείων σε καταλόγους βιβλιοθηκών και ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων.
Χρησιμοποιούνται δε από τις περισσότερες ακαδημαϊκές και ερευνητικές βιβλιοθήκες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εν κατακλείδι η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου (LOC) παρέχει στο Κογκρέσο αντικειμενική έρευνα για την ενημέρωση της νομοθετικής διαδικασίας, διαχειρίζεται το εθνικό σύστημα πνευματικών δικαιωμάτων και διαχειρίζεται τη μεγαλύτερη συλλογή βιβλίων, ηχογραφήσεων, φωτογραφιών, χαρτών και χειρογράφων στον κόσμο.
Σίγουρα όλα τα παραπάνω που αποδίδονται στη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου των ΗΠΑ (LOC) είναι εντυπωσιακά. Γίνονται δε ακόμα πιο εντυπωσιακά, εάν κάποιος διερευνήσει μέσα από αυτή την τεράστια βάση δεδομένων τις μαγικές λέξεις Imia Islands.
Διερευνήσαμε λοιπόν την τελευταία έκδοση (Απρίλιος 2021) των Θεματικών Ενοτήτων (LCSH) προκειμένου να διαπιστώσουμε ποια είναι τα δεδομένα που μπορούμε να πληροφορηθούμε από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου (LOC) των ΗΠΑ, σχετικά με τα Νησιά Ίμια. Όπως μπορούμε να διαπιστώσουμε από τα πραγματικά στοιχεία που παρουσιάσαμε ανωτέρω, μόνο σε μια περίπτωση δίπλα από την ονομασία Kardak Rocks (Turkey) [Former heading ]υπάρχει η λέξη (Turkey), αλλά αμέσως δίπλα αναγράφεται η διευκρίνιση (Former Heading), δηλαδή (Προγενέστερη Επικεφαλίδα). Είναι ευνόητο ότι και οι προηγούμενες εκδόσεις παρέχουν την ίδια πληροφόρηση.
Η μεγαλύτερη λοιπόν βιβλιοθήκη του κόσμου που συνάμα είναι και ο ερευνητικός βραχίονας του Κογκρέσου, μας πληροφορεί ότι οποιαδήποτε ονομασία και αν χρησιμοποιήσει κανείς για τα Νησιά Ίμια, αυτά ανήκουν στην ευρύτερη περιοχή της Δωδεκανήσου και είναι Ελληνικά νησιά. Επιπροσθέτως όλα αυτά τα νησιά, νησίδες και βραχονησίδες που ψευδώς η Τουρκία αναφέρει ότι της ανήκουν, στις Θεματικές Ενότητες της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου (LOC) έχουν την ένδειξη (Greece).
Δύο πράγματα λοιπόν συμβαίνουν.
1. Είτε ότι η μεγαλύτερη και πιο ενημερωμένη βιβλιοθήκη του κόσμου που είναι η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου (LOC) των ΗΠΑ παρέχει τόσα χρόνια λανθασμένη και ψευδή πληροφόρηση αναφέροντας ότι τα Νησιά Ίμια είναι Ελληνικά,
2. Eίτε ότι οι Διπλωματικές αποστολές των ΗΠΑ, της ΕΕ , της Τουρκίας και της Ελλάδος, δεν γνωρίζουν τι είναι η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου (LOC) των ΗΠΑ.
Και καλά όλοι οι άλλοι. Εμείς όμως γιατί δεν διερευνήσαμε ποτέ την πιο σημαντική πηγή δεδομένων; Γιατί προσπαθούμε να πείσουμε αυτούς που διαχειρίζονται αυτή την πηγή δεδομένων, ότι τα Νησιά Ίμια είναι Ελληνικά;
Αφού οι ίδιοι μας πληροφορούν ότι τα Νησιά Ίμια είναι Ελληνικά.
*Ο Σάββας Πούλος είναι Ενεργειακής Διπλωματίας και Ανάπτυξης Αγοράς Φυσικού Αερίου. Το άρθρο του κ. Πούλου δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Εστία.
Με πραγματικό πόνο ψυχής, η Δωδεκάνησος, αποχαιρετά τον Αντώνη Βεζυρόπουλο, τον γνήσιο πατριώτη, που ήρθε αντιμέτωπος με τη συγκλονιστική αλήθεια των Ιμίων.
Θα παραμείνει στη μνήμη όλων μας, ως εμβληματική μορφή, που η παρουσία του στις βραχονησίδες επιβεβαίωνε την ελληνικότητά τους. Δίδαξε με τις πράξεις του την ουσιαστική ερμηνεία της φράσης «φυλάττω Θερμοπύλες» παραμερίζοντας εντελώς το φόβο κάποιου ατυχούς γεγονότος εις βάρος του, που κάποτε του στοίχισε δύο χρόνια εγκλεισμού στις φυλακές της Αλικαρνασσού. Καλύμνιος σφουγγαράς από τα δέκα του χρόνια, μαχητής της ζωής, δεν δείλιασε μπροστά σε καμία απειλή.
Νικηφόρος στις αντιξοότητες, δεν επέτρεψε στη μικρή του βάρκα να φοβηθεί τα πάνοπλα πλοία των γειτόνων, που του έκαναν κάθε φορά στενή, έως και απειλητική επιτήρηση. Του ήταν αδιανόητο, όποτε το αποφάσιζε, να μην φτάνει στις βραχονησίδες, υπενθυμίζοντας ταυτόχρονα, την ελληνική δραστηριότητα στα Ίμια και αποτρέποντας την ερημοποίησή τους.
Ο Αντώνης Βεζυρόπουλος, δεν θα ξεχαστεί ούτε από τις επόμενες γενιές, αφού συνδέθηκε με τα ιστορικά γεγονότα της Δωδεκανήσου. Θα παραμείνει στην ελληνική ιστορία, ως ο θαρραλέος «βοσκός των Ιμίων».