Σύμφωνα με τον στενό συνεργάτη του Πρωθυπουργού, στο τελευταίο Email που έφυγε από την κυβέρνηση προς την τρόικα, προκειμένου να γεφυρωθεί το χάσμα στα 19 προαπαιτούμενα - αιτήματα των δανειστών (περιλαμβάνεται και η εξάλειψη μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ στα νησιά) και της ελληνικής κυβέρνησης, δεν υπήρξε η παραμικρή υποχώρηση της ελληνικής πλευράς  στο θέμα των μειωμένων συντελεστών.

Μάλιστα υπήρξε η διαβεβαίωση από πλευράς κυβέρνησης, ότι ακόμη και στην περίπτωση του ενιαίου - μικρότερου συντελεστή ΦΠΑ, θα υπάρξει η μέριμνα για μειωμένο στα νησιά.

 

Η δήλωση αυτή του κ. Πτωχού έρχεται να διαψεύσει τα όσα έχουν γραφτεί σε αθηναϊκές εφημερίδες για το τι περιλαμβάνεται σε Email προς την πρόικα για εξομάλυνση του ΦΠΑ στα νησιά,  με αναρίθμητες αναδημοσιεύσεις «ελαφρού τύπου δημοσιογραφίας copy - paste» σε τοπικά έντυπα και ιστοσελίδες.

tvkosmos.gr

 

"Την κρίσιμη στιγμή για τη χώρα, ο Βασίλης Υψηλάντης, έδωσε τους δικούς του αγώνες για να κρατηθεί η χώρα από όλα εκείνα που, το κακό παρελθόν της, την έφεραν αντιμέτωπη με την άτακτη χρεωκοπία. Το ίδιο πράττει, όλη αυτή την περίοδο, με συνέπεια για την επίλυση των προβλημάτων στα νησιά μας και για τη διατήρηση των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ.

Είναι γεγονός ότι η κ. Μίκα Ιατρίδη έχει διαλέξει τον εύκολο δρόμο της λαϊκιστικής και ανέξοδης κριτικής εκεί στην αντιπολίτευση που επιμελώς αναζητεί και βρίσκεται.  
Επανέρχεται διαρκώς σ' ένα θέμα που ο Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς και η Νέα Δημοκρατία έχουν αποκλείσει για τα ακριτικά μας Δωδεκάνησα.

Μήπως, κατά βάθος, τελικά επιθυμεί την άρση των μειωμένων συντελεστών στα νησιά για να δικαιώσει έτσι την ύπαρξή της στα πολιτικά πράγματα του τόπου;"

Ήδη, λένε ότι υπάρχουν «πλούσια» και «φτωχά» νησιά για να σπείρουν τη διχόνοια, τόσο μεταξύ των νησιωτών, όσο και μεταξύ της νησιωτικής με την ηπειρωτική Ελλάδα και να επιβάλλουν, έτσι, ευκολότερα την κατάργηση του ειδικού καθεστώτος.

Η Τρόικα πιέζει για τα πάντα. Ήταν και είναι θέμα της κυβέρνησης να αναδείξει το θέμα των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ ως αδιαπραγμάτευτο, ως μία «κόκκινη γραμμή» την οποία ποτέ δε θα περνούσε.

Δεν το έκανε και στην πιο κρίσιμη στιγμή για τα νησιά μας, σε μία φάση που υποφέρουν περισσότερο από ποτέ από τη δίνη της κρίσης, η κυβέρνηση και οι βουλευτές που τη στηρίζουν επιτρέπουν στην Τρόικα να καταργήσει ένα φορολογικό μέτρο ζωτικής σημασίας για τα νησιά.

Η αδυσώπητη πραγματικότητα είναι ότι η κατάργηση των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ στα νησιά μας προβλέπεται, ρητά, στο δεύτερο Μνημόνιο, σελίδες 384 και 414 και στην αντίστοιχη έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της περιόδου εκείνης, στη σελίδα 34.

Αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που είπα «όχι» στο Μνημόνιο και με διέγραψε ο κ. Σαμαράς. Δεν σκέφτηκα, τότε, ούτε τη βουλευτική μου έδρα, ούτε το πολιτικό μου μέλλον. Σκέφτηκα τα νησιά μας και τους ανθρώπους τους.

Επειδή, όπως γίνεται συνήθως, η διάταξη για την κατάργηση των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ στα νησιά μας θα έρθει μαζί με άλλες διατάξεις σε ένα άρθρο, είναι η ώρα οι νησιώτες κυβερνητικοί βουλευτές να μας πουν αν θα προστατέψουν την καρέκλα τους, ή τους νησιώτες».

Η χώρα μας μετά από μια πενταετία οικονομικής κρίσης η οποία την οδήγησε ουσιαστικά στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, βρίσκεται στο στάδιο της εξόδου από αυτήν, τουλάχιστον από πλευράς αριθμών. Μέχρι τώρα, το ΔΝΤ και οι δανειστές ζητούν ανάπτυξη τριτοκοσμικού τύπου. Δηλαδή με ύφεση, ανεργία, χαμηλούς μισθούς, χαμηλές συντάξεις, χαμηλή φορολογία έτσι ώστε κάποια στιγμή η χώρα να γίνει ελκυστική για τους επενδυτές οι οποίοι θα μας φέρουν την πολυπόθητη ανάπτυξη. Όμως οι γειτονικές μας χώρες Βουλγαρία και Ρουμανία που έχουν ήδη προσφέρει όλα αυτά, βρίσκονται σε χειρότερο επίπεδο από πλευράς κατά κεφαλήν εισοδήματος του πληθυσμού τους, χωρίς να έχουν καταφέρει ουσιαστική ανάπτυξη μέσω μεγάλων επενδύσεων.

Το γεγονός αυτό οδηγεί σε ζοφερές σκέψεις. Ότι, δηλαδή, τα προαπαιτούμενα που ζητούν διά της Τρόικας οι δανειστές θα μας οδηγήσουν στον ίδιο δρόμο που βρίσκονται οι γειτονικές μας χώρες, χωρίς ουσιαστική ελπίδα ανάπτυξης. Και αυτό θα συμβεί απλούστατα επειδή οι ασιατικές χώρες που προσφέρονται για επενδύσεις, όπως η Κίνα, η Ινδία και άλλες, παραχωρούν τα πάντα για να προσελκύσουν τους μεγάλους επενδυτές.
Η Κυβέρνηση θα πρέπει να αναλογιστεί την περαιτέρω πορεία της χώρας και κάποια στιγμή θα πρέπει να πει το «ως εδώ». Όταν, παραδείγματος χάριν, οι δανειστές ζητούν - ως προαπαιτούμενο - την αύξηση του ΦΠΑ, αυτό επιφέρει αύξηση των τιμών των καταναλωτικών προϊόντων με αποτέλεσμα περισσότεροι πολίτες να μην μπορούν να αγοράσουν ακόμα και τα βασικά είδη διατροφής.

Μέχρι σήμερα, η διαρκής ύφεση, η σκληρή φορολογία και το πάγωμα της αγοράς ακινήτων οδήγησε σε θεαματική πτώση της τάξης του 30%-50% τις τιμές τους και το χειρότερο είναι ότι εφόσον οι οδηγίες της Τρόικας υλοποιηθούν η πτώση θα συνεχιστεί και οι τιμές θα φτάσουν σε εξευτελιστικά επίπεδα. Έτσι η ακίνητη περιουσία των Ελλήνων θα μηδενιστεί και δια του ΕΝΦΙΑ ουσιαστικά θα δημευθεί αφού κανένας δε θα είναι σε θέση να πουλήσει ή να αγοράσει οτιδήποτε.
Δυστυχώς, είχαμε εξαρχής επισημάνει τον επικίνδυνο αυτόν κατήφορο της οικονομίας. Ελπίζαμε όμως ότι κάποια στιγμή θα οδηγούμασταν σε κάποιας μορφής ανάπτυξη. Σήμερα διαπιστώνουμε ότι το όλο θέμα παίρνει επικίνδυνες διαστάσεις που αναμφισβήτητα θα έχουν ακόμα μεγαλύτερες κοινωνικές συνέπειες.

Είχαμε επίσης επισημάνει ότι η εύκολη λύση των υποσχέσεων της εκάστοτε αντιπολίτευσης, η οποία όταν γίνεται κυβέρνηση αδυνατεί να τις πραγματοποιήσει, σε αυτή τη φάση θα απογοητεύσει όσους τις πιστεύουν και θα οδηγήσει σε επικίνδυνα για την κοινωνία αδιέξοδα. Για αυτό και πιστεύουμε ότι για ένα διάστημα πρέπει να υπάρξει κυβέρνηση ευρύτερης συνεργασίας, με συμμετοχή και της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, που θα υποστηρίξει σε όλους τους τόνους το δόγμα του «μέχρις εδώ και μη παρέκει». Η κυβέρνηση αυτή θα πρέπει μονολιθικά να διεκδικήσει τη διευθέτηση του χρέους και να ζητήσει μέσω της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων στήριξη ενός αναπτυξιακού προγράμματος των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας, το οποίο θα σταματήσει τη συνεχή διολίσθηση της οικονομίας.

Μέσα στο ίδιο πλαίσιο θα χρειαστεί να διεκδικηθεί με όλους τους τρόπους να συμπεριφερθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση προς την Ελλάδα όπως συμπεριφέρθηκαν οι νικητές σύμμαχοι του Β' Παγκοσμίου Πολέμου προς τη Γερμανία. Με απλά λόγια, η Ελλάδα να αρχίσει να αποπληρώνει το χρέος όταν τα αναπτυξιακά προγράμματα  την οδηγήσουν σε αύξηση της παραγωγής, με βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και αύξηση των εξαγωγών. Δηλαδή, σε σταθερή ετήσια μεγάλη αύξηση του ΑΕΠ. Πρόκειται ουσιαστικά για μονόδρομο και φαίνεται ότι σιγά – σιγά όλοι αρχίζουν να το συνειδητοποιήσουν.