Κάναμε ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατόν για να σώσουμε το παιδί. Δυστυχώς δεν τα καταφέραμε. Επιστρέφω σπίτι μου, κοιτάζω την κόρη μου και κλαίω γιατί θυμάμαι τη Μελίνα» λέει η αναισθησιολόγος που ήταν παρούσα στην επέμβαση της 4χρονης Μελίνας Παρασκάκη, που έμελε να στοιχίσει τη ζωή στο άτυχο κοριτσάκι.
Η αναισθησιολόγος μιλάει στην εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ για όσα συνέβησαν το μοιραίο πρωινό στο Βενιζέλειο όπου χειρουργήθηκε η 4χρονη Μελίνα και περιγράφει τις τραγικές στιγμές που διαδραματίστηκαν στο νοσοκομείο μετά το χειρουργείο.
Η ίδια μιλά και για την συγγενική σχέση που έχει με τον αναπληρωτή υπουργό Υγείας Παύλο Πολάκη τονίζοντας: “Είναι άδικο να κατηγορείς με τόση ευκολία κάποιον που δεν έφταιξε επειδή είναι συγγενής μ’ έναν υπουργό”.
Η αναισθησιολόγος, εμφανώς σοκαρισμένη για την τραγική εξέλιξη, είπε:“Εγινε κανονικά το χειρουργείο, χωρίς πρόβλημα. Ακολουθήσαμε όλες τις προβλεπόμενες διαδικασίες και όλα τα πρωτόκολλα. Το παιδί ξύπνησε, ανέπνευσε πολύ καλά και την ώρα που φωνάξαμε τον μεταφορέα κατάλαβα ότι κάτι δεν πάει καλά, ότι δεν αναπνέει σωστά.
Βάζω τα ακουστικά και την ακούω να κάνει ένα τρομερό βροχόσπασμα. Πέφτει απότομα η πίεσή της από το 13 στο 7 και αρχίζει να έχει βραδυκαρδία. Εκείνη την ώρα ήμασταν στο χώρο μια ακόμη αναισθησιολόγος και 2 χειρουργοί”. “Αρχισα να ουρλιάζω και να φωνάζω βοήθεια. Τη διασωληνώσαμε και της δώσαμε αδρεναλίνη. Επανήλθε αμέσως. Αποφάσισα ότι δεν πρέπει να την ξυπνήσω αλλά και ότι χρειάζεται μεταφορά στη ΜΕΘ του ΠΑΓΝΗ. Γύρω στις 10 το πρωί επικοινώνησα με την εφημερεύουσα της ΜΕΘ του νοσοκομείου και μου είπε ότι δεν είχε εκείνη τη στιγμή διαθέσιμο κρεβάτι και να την κρατήσουμε κοιμισμένη για μια ώρα μέχρι να την μεταφέρουμε στο ΠΑΓΝΗ. Ωστόσο, μετά από περίπου μισή ώρα- τρία τέταρτα ξανάκανε το ίδιο επεισόδιο. Βροχόσπασμα. Αμέσως έτρεξαν νεογνολόγοι, παιδίατροι, καρδιολόγοι, ΩΡΛ, 15 άτομα από πάνω της μέχρι να μεταφερθεί στη ΜΕΘ. Δυστυχώς δεν τα καταφέραμε να τη σώσουμε. Σας το λέω με μεγάλο πόνο, γιατί έχω 2 παιδιά και ξέρω τι σημαίνει να χάνεις το παιδί σου. Πηγαίνω σπίτι, κοιτάζω την 3χρονη κόρη μου και κλαίω γιατί μου θυμίζει τη Μελίνα”.
Πηγή:CRETALIVE.GR
Aποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία από το πρόγραμμα μετεγκατάστασης προσφύγων σε χώρες της ΕΕ από την Ελλάδα και την Ιταλία που αποφάσισε η Κομισιόν.
Σύμφωνα με τη βρετανική Guardian, επικαλούμενη τα επίσημα στοιχεία της ΕΕ, μέχρι τις 4 Ιανουαρίου από τους 160.000 πρόσφυγες που περιλαμβάνονται στη σχετική συμφωνία του περασμένου Σεπτεμβρίου, μετεγκαταστάθηκαν μόνο 272.
Στο μεταξύ σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία που εξέδωσε η Υπηρεσία Ασύλου για το πρόγραμμα μετεγκατάστασης, μέχρι τις 20 Δεκεμβρίου 2015 έχει υποβάλει αιτήματα μετεγκατάστασης για 449 άτομα, 206 από τη Συρία, 209 από το Ιράκ, 33 από την Ερυθραία και έναν ανιθαγενή.
Έχουν πραγματοποιηθεί πέντε αποστολές από την Ελλάδα, στο πλαίσιο των οποίων μετεγκαταστάθηκαν 82 άτομα, συγκεκριμένα προς το Λουξεμβούργο (30 άτομα), τη Φινλανδία (24), τη Γερμανία (10), τη Λιθουανία (4) και την Πορτογαλία (14).
Συνολικά 13 ευρωπαϊκές χώρες έχουν προσφέρει μέχρι στιγμής 565 θέσεις (Λουξεμβούργο, Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία, Ρουμανία, Φινλανδία, Λιθουανία, Πορτογαλία, Κύπρος, Ιρλανδία, Βουλγαρία, Λετονία, Πολωνία). Ωστόσο, έχουν κάνει αποδοχή για μόλις 113 από τις θέσεις αυτές. Από τα αιτήματα που έχουν υποβληθεί, εκκρεμεί η ολοκλήρωση για 342 άτομα.
aftodioikisi.gr
Στην απροθυμία πολλών ευρωπαϊκών κρατών να αναλάβουν ευθύνες για την αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης αναφέρεται σημερινό δημοσίευμα στην ιστοσελίδα Politico, όπου επισημαίνεται οτι τα αποτελέσματα των ως σήμερα ευρωπαϊκών σχεδίων για την αντιμετώπιση της κρίσης είναι αμφίβολα.
Αυτό μπορεί να αποδοθεί, σύμφωνα με την ιστοσελίδα, στην πλήρη απροθυμία εφαρμογής τους από πλευράς κρατών μελών της ΕΕ, καθώς και σε ένα ευρύ φάσμα υλικοτεχνικών και διοικητικών εμποδίων από πλευράς ΕΕ.
Ευρωπαίοι αξιωματούχοι φοβούνται, όπως αναφέρεται, ότι αν το πρόγραμμα προσωρινής μετεγκατάστασης δεν επιταχυνθεί, θα δώσει πολιτικά επιχειρήματα στους αντιπάλους του σχεδίου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για να δημιουργήσει ένα μόνιμο μηχανισμό.
Αξιωματούχοι αναφέρουν ότι η διαδικασία κινείται αργά καθώς πολλές χώρες ήταν απροετοίμαστες για ξαφνική και μαζική άφιξη αιτούντων άσυλο, αλλά και απρόθυμες να επενδύσουν στις απαραίτητες υποδομές υποδοχής. Επιπλέον, ορισμένα κράτη έχουν σταθερά αρνηθεί να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα, επικαλούμενα ιστορικούς και πολιτικούς λόγους.
Ένας άλλος παράγοντας που, σύμφωνα με το δημοσίευμα, επιβραδύνει τη διαδικασία μετεγκατάστασης είναι οι ίδιοι οι πρόσφυγες, οι οποίοι διστάζουν να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα, φοβούμενοι ότι θα μεταφερθούν σε χώρα που δε θα τους παρέχει δυνατότητες εργασιακής αποκατάστασης. Στο πλαίσιο αυτό, συχνά αρνούνται τη δακτυλοσκόπηση στα κέντρα καταγραφής στην Ελλάδα, φοβούμενοι ότι θα υποχρεωθούν να μείνουν στη χώρα.
Ένα ακόμη πρόβλημα είναι η αργοπορία που δημιουργείται στην έναρξη λειτουργίας όλων των προβλεπόμενων κέντρων ταυτοποίησης (hotspots), καθώς η διαδικασία καταγραφής είναι απαραίτητη για την επιτάχυνση των μετεγκαταστάσεων, η έλλειψη επαρκών υποδομών προσωρινής φιλοξενίας αιτούντων άσυλο στα ελληνικά νησιά, καθώς και η έλλειψη προσωπικού, λ.χ. εμπειρογνωμόνων της Frontex,καθώς έχουν ζητηθεί 775 άτομα, με τα κράτη μέλη να έχουν διαθέσει ως σήμερα 400, όπως αναφέρεται.
Τέλος, πρόβλημα στην επιτάχυνση της εφαρμογής του προγράμματος αποτελεί, όπως αναφέρεται και η στάση των κρατών – μελών της ΕΕ, ορισμένα εκ των οποίων εμφανίζονται επιλεκτικά ως προς τους αιτούντες άσυλο που είναι πρόθυμα να δεχθούν στο έδαφός τους.
thetoc.gr
«Μαξιλάρι» σε μια ενδεχόμενη ταμειακή στενότητα του δημοσίου το πρώτο τρίμηνο του χρόνου, αναμένεται να είναι και φέτος τα ταμειακά διαθέσιμα των δημόσιων οργανισμών ύψους 15 δισ. ευρώ, ειδικά για το πρώτο τρίμηνο του χρόνου, όταν θα πρέπει να αποπληρωθούν υποχρεώσεις ύψους περίπου 4 δισ. ευρώ.
Το πρόβλημα εμφανίζεται όμως και για το 2016 στο πρώτο τρίμηνο του χρόνου και δεν αφορά τόσο τις πηγές, όσο τον χρόνο χρηματοδότησης της οικονομίας.
Οι υποχρεώσεις για το πρώτο τρίμηνο του χρόνου φτάνουν τα 4 δισ. ευρώ. Από αυτά τα 1,57 δισ. ευρώ αφορούν χρεολύσια και ξεκινούν τον τρέχοντα μήνα με 457 εκ. ευρώ που θα πρέπει να αποπληρωθούν στο ΔΝΤ. Άλλα 238 εκ. ευρώ (100 εκ. ευρώ για την αποπληρωμή ομολόγων και 138 εκ. ευρώ προς το ΔΝΤ) θα πρέπει να δοθούν τον Φεβρουάριο και 876 εκ. ευρώ τον Μάρτιο.
Τα υπόλοιπα 2,43 δισ. ευρώ αφορούν την αποπληρωμή τόκων και επιμερίζονται σε 110 εκ. ευρώ για τον Ιανουάριο, 1,57 δισ. ευρώ για το Φεβρουάριο και 750 εκ. ευρώ για τον Μάρτιο.
Όλα θα εξαρτηθούν από το χρόνο ολοκλήρωσης της πρώτης αξιολόγησης του ελληνικού προγράμματος και την δόση των περίπου 6 δισ. ευρώ που θα την συνοδεύσει.
Αν η διαπραγμάτευση ολοκληρωθεί μέσα στον Φεβρουάριο τότε όλα θα πάνε καλά, αφού θα υπάρξουν τα χρήματα για να καλυφθούν οι υποχρεώσεις.
Αν πάλι η διαπραγμάτευση χρειαστεί περισσότερο χρόνο, όπως αφήνουν να εννοηθεί πολλοί κοινοτικοί αξιωματούχοι, λόγω των πολλών και σημαντικών θεμάτων που θα πρέπει να οριστικοποιηθούν, τότε ενδέχεται ο χρόνος να γυρίσει πίσω στο πρώτο εξάμηνο του 2015.
Τότε η Κυβέρνηση μην έχοντας άλλη δυνατότητα, στράφηκε στον εσωτερικό δανεισμό από τα αποθεματικά καταθέσεων των δημοσίων οργανισμών. Μάλιστα, φέτος θα είναι σαφώς πιο έτοιμη από πέρσι.
Αξίζει να θυμίσουμε ότι ήδη σε πρόσφατο νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών, όπου ρυθμίζονταν συνταξιοδοτικά θέματα του δημοσίου, υπήρχε διάταξη με την οποία παρατείνονταν μέχρι και το τέλος του 2016 η δυνατότητα χρήσης των ταμειακών διαθέσιμων του ταμείου χρηματοπιστωτικής σταθερότητας.
Επίσης, με νόμο που ψηφίστηκε το καλοκαίρι οριστικοποιήθηκε η υποχρέωση για τους οργανισμούς του δημοσίου να μεταφέρουν τις καταθέσεις τους από τις εμπορικές τράπεζες σε κοινό λογαριασμό της Τράπεζας της Ελλάδας, ώστε να μπορεί το δημόσιο να δανειστεί με τη γνωστή πια μέθοδο των συμφωνιών επαναγοράς (repo).
Ο «ανοιχτός» αυτός λογαριασμός με τους οργανισμούς του δημοσίου μπορεί να χρησιμεύσει και τους επόμενους μήνες του χρόνου ανάλογα με την πορεία υλοποίησης του ελληνικού προγράμματος και μαζί την καταβολή των δόσεων του δανείου.
Ο πιο κρίσιμος μήνας του χρόνου θα είναι ο Ιούλιος, αφού τον δεύτερο μήνα του καλοκαιριού το ελληνικό δημόσιο θα πρέπει να πληρώσει υποχρεώσεις συνολικού ύψους 3,7 δισ. ευρώ. Από αυτά τα 2,3 δισ. ευρώ είναι ένα ομόλογο της ΕΚΤ, άλλα 457 εκ. ευρώ μια δόση προς το ΔΝΤ και περίπου 900 εκ. ευρώ για τόκους.
Πάντως, σε γενικές γραμμές οι δανειακές ανάγκες του δημοσίου για το σύνολο του 2016 είναι περίπου λίγο παραπάνω από τις μισές από αυτές του 2015. Συγκεκριμένα οι υποχρεώσεις για την αποπληρωμή τοκοχρεολυσίων δεν ξεπερνούν φέτος τα 13,7 δισ. ευρώ, ενώ πέρσι έφτασαν τα 25,5 δισ. ευρώ.
enikonomia.gr