Στις 5 Ιουλίου ο ελληνικός λαός με το συντριπτικό ποσοστό του 61,3% απέρριψε το τελεσίγραφο λιτότητας των εταίρων – δανειστών της χώρας, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση.
Μία εβδομάδα μετά, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας Αλέξης Τσίπρας, μέσα από μια διαπραγμάτευση – θρίλερ, με αλλεπάλληλες διαφωνίες, διακοπές συνεδριάσεων και έντονο παρασκήνιο, συμφωνεί σε ένα τριετές σχέδιο μνημονιακού τύπου, το οποίο μας άφησε όλους μουδιασμένους. Στη συνέχεια, κατά την πρώτη ψηφοφορία στη Βουλή για τα πρώτα μέτρα, 39 κυβερνητικοί βουλευτές αρνούνται τη συμφωνία. Ήδη είναι γεγονός ο πρώτος ανασχηματισμός της κυβέρνησης. Και τώρα τι; Μια πρώτη ψύχραιμη ερμηνεία των γεγονότων ίσως μας οδηγήσει στο σωστό επόμενο βήμα.
Η ίδια η πορεία των γεγονότων αποδεικνύει πως οι διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης είχαν οδηγηθεί σε αδιέξοδο πολύ πριν φτάσουμε στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου. Η κυβέρνηση διεκδικούσε επίμονα μια οριστική λύση για το χρέος και ένα ουσιώδες αναπτυξιακό πακέτο, σε αντιστάθμισμα της οικονομικής καταστροφής της μνημονιακής 5ετίας. Στόχος να μπορέσουν να υλοποιηθούνοι αναγκαίες διορθώσεις στη στρεβλή οικονομία της χώρας και να επανέλθει το κοινωνικό κράτος σε μια κανονικότητα. Ωστόσο η συμφωνία δεν ερχόταν όσο και αν εξαντλούσε τα διαπραγματευτικά της χαρτιά η κυβέρνηση. Την ίδια στιγμή η επονομαζόμενη «Τρόικα Εσωτερικού» έκανε τα πάντα για να υποσκάψει την εθνική προσπάθεια,υπηρετώντας το σχέδιο της«Αριστερής Παρένθεσης».
Ως αποτέλεσμα, φτάσαμε στο εκβιαστικό τελεσίγραφο – συμφωνία (γνωστό και ως πρόταση Γιούνκερ), το οποίο ανάγκασε τον Πρωθυπουργό να απευθυνθεί στον μόνο που θα μπορούσε να του δώσει δύναμη: τον ελληνικό λαό. Τρόμος, εκβιασμοί, κλειστές τράπεζες, φήμες για κούρεμα καταθέσεων, συνέθεσαν ένα σκηνικό που μόνο δημοκρατικό δεν ήταν.
Και ο λαός μίλησε: 61,3% ΟΧΙ στην αδιέξοδη λιτότητα, και πλέον με αυτό στις βαλίτσες του, ο Πρωθυπουργός πήγε στις Βρυξέλλες για την τελική διαπραγμάτευση. Το αποτέλεσμα είναι ένα τριετές μνημονιακό πρόγραμμα όπου πρακτικά ζητείται να εφαρμοστεί ό,τι περιείχε η λεγόμενη πρόταση Γιούνκερ, με επιπλέον πρόβλεψη για 86 δις € δάνειο, 35 δις € αναπτυξιακή χρηματοδότηση, και μια ουσιαστική δέσμευση για αναδιάρθρωση του χρέους της χώρας. «Κερασάκι στην τούρτα» η ίδρυση ενός νέου είδους ΤΑΙΠΕΔ, στο οποίο χάριν εγγυήσεων θα περιέλθει δημόσια περιουσία για αξιοποίηση έως 50 δις € για 30 χρόνια. Τελικά, ο αντιμνημονιακόςΤσίπρας υπέγραψε μνημόνιο;
Η απάντηση κρύβεται στο γεγονός πως είμαστε πλέον άρρηκτο μέρος του λεγόμενου ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Η οικονομική και νομισματική ενοποίηση της Ευρώπης, θέτει ταυτόχρονα δυνατότητες αλλά και περιορισμούς, έχοντας κυρίαρχο παράγοντα το ενιαίο τραπεζικό σύστημα. Αυτό είναι και το κλειδί αποκωδικοποίησης της απόφασης Τσίπρα.
Οι επιλογές που είχε μπροστά του ο Πρωθυπουργός την Κυριακή 12 Ιουλίου ήταν οριστική συμφωνία ή οριστική ρήξη. Αν έφευγε από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων χωρίς συμφωνία, θα ήμασταν σίγουρα υπερήφανοι για το ΟΧΙ. Άμεσαόμως, οι πιστωτές θα ενεργοποιούσαν τις ρήτρες απαίτησης αποπληρωμής των υπαρχόντων δανείων της χώρας και των τραπεζών. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι τα περίπου 120 δις € καταθέσεων στις ελληνικές τράπεζες θα κατάσχονταν στο 100% από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ταυτόχρονα θα ήταν άμεσα απαιτητάτο σύνολο των ενυπόθηκων τραπεζικών δανείων,και τότε θα κατέρρεε η χώρα. Δυστυχώς, αυτό σημαίνειάτακτη χρεοκοπίαμέσα στην Ευρωζώνη, και με αυτό εκβιαζόταν ουσιαστικά ο Πρωθυπουργός. Έτσι, εξαντλήθηκαν πραγματικά τα περιθώρια διαπραγμάτευσης από την κυβέρνηση. Μπορεί κανείς να την κατηγορήσει για λάθη, απειρία και παραλείψεις, αλλά όλοι της αναγνωρίζουν το σθένος και την επιμονή διαπραγμάτευσης για το καλύτερο δυνατό μέχρι κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή.
Με αυτό ως δεδομένο, η συμφωνία – μνημόνιο ήταν αναγκαίο κακόγια την κυβέρνησηΤσίπρα. Μπορεί να μην αρέσει σε κανένα μας, ειδικά σε όσους τοποθετούμαστε πολιτικά στο χώρο της Αριστεράς, αλλά αυτή τη φορά όντως δεν υπήρχε άλλη, καλύτερη επιλογή. Αυτό αναλογίστηκαν οι 110 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, όπως και οι 13 των ΑΝΕΛ, οι οποίοι ψήφισαν ΝΑΙ στις 15 Ιουλίου. Δυστυχώς, 39 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ προέταξαν την ιδεολογία τους και ψήφισαν ΟΧΙ, στη μοναδική συμφωνία που μπορεί να κρατήσει όρθια τη χώρα σήμερα. Ίσως όταν αναγνώσουν ψύχραιμα τα γεγονότα να συνειδητοποιήσουν και αυτοί το αδιέξοδο στο οποίοπεριήλθαμε ως χώρα και ως κοινωνία, και στην επόμενη ψηφοφορία της 22ας Ιουλίου αλλάξουν στάση. Άλλωστε, στηρίζουν όπως λένε την κυβέρνηση, αν και αυτό είναι απόλυτα αντιφατικό.
Στο σημείο αυτόείναι αναγκαίο να καταλήξουμε στην παραδοχή ότι, σήμερα τουλάχιστον, για την Ελλάδα η Ευρώπη σημαίνει Μνημόνια. Εάν το αποδεχόμαστε, τότε καλούμαστε όλοι να εργαστούμε μέσα σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο για το καλύτερο. Αν όχι, τότε η κουβέντα για μια συντεταγμένη έξοδο είναι αναγκαία προϋπόθεση και ο σχεδιασμός μιας αντίστοιχης, πλήρως τεκμηριωμένης, πρότασης είναι υποχρεωτικός για τον καθένα που την ευαγγελίζεται. Αυτό όμως προϋποθέτει χρόνο, ο οποίος προφανώς θα είναι υπό μνημονιακό ζυγό. Μάλιστα, μια τέτοια πρόταση ίσως είναι απαραίτητο να γίνει από την υπάρχουσα κυβέρνηση ως εναλλακτική σε πιθανό μελλοντικό αδιέξοδο. Ίσως αυτός θα έπρεπε να είναι και ο ρόλος των σημερινών διαφωνούντων εντός του ΣΥΡΙΖΑ. Κανείς δεν μπορεί πλέον να αποκλείσει επανάληψη του σκηνικού που βιώνουμε σήμερα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται μπροστά σε ένα μεγάλο στοίχημα, αυτό της διατήρησης της ενότητάς του. Όσο δύσκολο και αν φαίνεται, η συνειδητοποίηση του τέλματος στο οποίο βρισκόμαστε ως κοινωνία, επιβάλλει στο χώρο αυτό να στηρίξει την υπάρχουσα κυβέρνηση με Πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα. Είναι ο μόνος πολιτικός χώρος σήμερα ο οποίος, δημοκρατικά και συλλογικά, μέσω των ανοιχτών στην κοινωνία εσωκομματικών διαδικασιών του, μπορεί να παραγάγει ένα νέο πολιτικό πλάνο εξόδου από την κρίση λαμβάνοντας υπόψη τα νέα δεδομένα. Και πρέπει να το κάνει, καθώς έτσι θα μπορέσει η κυβέρνηση αυτή να σταθεί όρθια και να καταπολεμήσει, μέσα στο σφικτό πλαίσιο της συμφωνίας, τα γνωστά σε όλους μας προβλήματα τα οποία έφεραν τη χώρα σε αυτή την κατάσταση.
Η κυβέρνηση είναι αντιμέτωπη με τη μέγιστη πολιτική πρόκληση που θα μπορούσε να βιώσει. Να διαχειριστεί όσο το δυνατόν καλύτερα τη νέα συμφωνία, αξιοποιώντας όλα τα μέσα που της παρέχει (αναδιάρθρωση χρέους, αναπτυξιακό πακέτο, δάνειο μεγαλύτερο από τις δανειακές ανάγκες της χώρας) και να φέρει τη δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη και την αξιοκρατία σε πρώτο πλάνο. Και εδώ είναι η ειδοποιός διαφορά με τα προηγούμενα μνημόνια, καθώς η νέα συμφωνία παρέχει τη δυνατότητα για ανάπτυξη μέσα στην Ευρωζώνη. Με απλά λόγια, είναι η μόνη κυβέρνησητων τελευταίων ετών που έχει τα εχέγγυα για να δουλέψει και να παράγει έργο.
Αυτή η ευρωπαϊκή διαπραγμάτευση σίγουρα έχει αλλάξει το διεθνές πολιτικό στερέωμα. Πολύ πιθανό να αποτελεί την παρακαταθήκη για μια ριζική αλλαγή στην ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ελλάδα,όσο μικρή και αν λογίζεται από κάποιους, για άλλη μια φορά ταράζει τα νερά και βάζει το σύνολο της Ευρώπης σε ένα σταυροδρόμι. Με την επικείμενη αλλαγή και άλλων κυβερνήσεων ανά την Ευρωζώνη ίσως μπορέσουμε ως χώρα να σταθούμε καλύτερα διαπραγματευτικά στο μέλλον.
Η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπραείναι αναγκαίο να στηριχτεί και να αντέξει. Και πρέπει να γίνει αυτό από ολόκληρο τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς μόνο έτσι θα είναι σε θέση να συγκρουστεί ανοιχτά με όλα τα μεγάλα συμφέροντα εντός και εκτός της χώρας που δημιούργησαν την κατάσταση από την οποία ακόμα ψάχνουμε την έξοδο…
Αντώνης Αποστολίδης
Μέλος του Συντονιστικού της Νομαρχιακής Επιτροπής ΣΥΡΙΖΑ Ν.
Ενα «δίχτυ ασφαλείας», που θα προστατεύσει την κυβέρνηση από πιθανόν νέους κραδασμούς στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ και θα την υποστηρίξει στη δύσβατη πορεία μέχρι την οριστική υπογραφή του νέου Μνημονίου, αναζητεί το Μέγαρο Μαξίμου εν όψει της κρίσιμης ψηφοφορίας της Τετάρτης για την έγκριση του δεύτερου πακέτου μέτρων από τη Βουλή.
Ουδείς από το Μέγαρο Μαξίμου επιχειρεί να εξωραΐσει την κατάσταση, καθώς ξέρει καλά ότι δεν αρκεί η δημοσκοπική υπεροχή του ΣΥΡΙΖΑ για να μπορέσει η κυβέρνηση να αποκρούσει εγκαίρως το πολιτικό κόστος από την εφαρμογή των νέων μέτρων που πλήττουν κυρίως τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα.
Ουδείς επίσης υποτιμά τον κίνδυνο αύξησης των «διαρροών» -η «κόκκινη γραμμή» είναι οι 120 βουλευτές- κατά τη μεθαυριανή ψηφοφορία στη Βουλή, αφού αρκετοί βουλευτές και όχι πια μόνο του ΣΥΡΙΖΑ εκφράζουν επιφυλάξεις για το σχέδιο νόμου που φέρνει ανατροπές στο Ασφαλιστικό (πρόωρες συντάξεις κ.ά.), στη φορολογία των αγροτών και στον «χάρτη» διαχείρισης της δημόσιας περιουσίας, που είναι στα προαπαιτούμενα.
Εντούτοις ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας φαίνεται αποφασισμένος να συνεχίσει στον σχεδιασμό που επέλεξε γυρνώντας από τη σκληρή δοκιμασία στις Βρυξέλλες, με στόχο το «κλείδωμα» της συμφωνίας με τους εταίρους. Εγκυρότατες λοιπόν πληροφορίες επιμένουν ότι ο κ. Τσίπρας εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών και κάποιοι λένε ότι προσανατολίζεται ήδη στο χρονικό διάστημα μέσα στο οποίο θα στηθούν κάλπες - το νωρίτερο γύρω στο τελευταίο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου και το αργότερο μέσα στον Οκτώβριο.
Η δεύτερη οριστική και αμετάκλητη απόφαση έχει να κάνει σχετικά με τον χειρισμό των διαφωνούντων του ΣΥΡΙΖΑ - όλα τα μηνύματα του κ. Τσίπρα προς τον κ. Π. Λαφαζάνη, την Αριστερή Πλατφόρμα, τον τέως υπουργό Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη και γενικώς τους βουλευτές και τα στελέχη των διάφορων συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι δεν πρόκειται να υποχωρήσει στο όνομα μιας επίπλαστης εσωκομματικής ενότητας.
Το πρώτο κρας τεστ θα είναι αφενός στο κομματικό γήπεδο κατά τη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής, όπου καταγράφεται μια ομάδα στελεχών που ναι μεν δηλώνει αντιμνημονιακή, αλλά διατηρεί ανοιχτές γέφυρες με την προεδρική πλευρά και τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα.
Κρας τεστ
Επόμενο και καθοριστικό κρας τεστ θα γίνει στον «προθάλαμο» των εθνικών εκλογών, που λόγω του ότι δεν έχει παρέλθει 18μηνο από τις τελευταίες κάλπες θα διεξαχθούν με λίστα - όπερ σημαίνει ότι ο κ. Τσίπρας θα έχει τη δυνατότητα να αναδείξει, να φρενάρει ή και να αποκλείσει από τη λίστα ανά εκλογική περιφέρεια τους διαφωνούντες ή ακόμη και τους εν δυνάμει αντάρτες. Εμπειρο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ δεν αποκλείει άλλωστε μετά τη διάσπαση και την ίδρυση κόμματος από τους διαφωνούντες.
Το ίδιο στέλεχος δεν θεωρεί ασύμβατη με τη στρατηγική Τσίπρα ακόμη και την κοινή κάθοδο του ΣΥΡΙΖΑ με τους Ανεξάρτητους Ελληνες, αν και εφόσον βέβαια οι ΑΝΕΛ δεν επιμένουν στην αυτόνομη κάθοδό του κόμματός τους, που δεν εμφάνισε «διαρροές» κατά την πρώτη κρίσιμη ψηφοφορία.
Πάντως, το νέο πακέτο μέτρων φαίνεται ότι θα προκαλέσει νέες σκοτούρες στο κυβερνών κόμμα, καθώς οι πληροφορίες λένε ότι μπορεί να αυξηθούν τα «όχι» και να προέρχονται κυρίως από βουλευτές που εκλέγονται σε αγροτικές περιοχές. Πονοκέφαλο έχουν ήδη και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, εκτός από το Ποτάμι. Βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ σκέφτονται το ενδεχόμενο καταψήφισης θεωρώντας δυσβάσταχτα τα νέα μέτρα για το νοικοκυριό των αγροτών και των ασφαλισμένων.
«Εχουμε πλήρη συναίσθηση του τι ακριβώς συμβαίνει. Εχουμε πλήρη συναίσθηση της κακής συμφωνίας με δύσκολα μέτρα. Το στοίχημα το μεγάλο είναι τα αντιρροπιστικά μέτρα προκειμένου να υποστηριχθούν τα μεσαία και κατώτερα κοινωνικά και οικονομικά στρώματα», δήλωσε μετά την ορκωμοσία η νέα κυβερνητική εκπρόσωπος Ολγα Γεροβασίλη, η οποία διαδέχτηκε τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη.
Οταν εν τω μεταξύ η κυρία Γεροβασίλη ερωτήθηκε αν η κυβέρνηση (μετά τον περιορισμένων αλλαγών ανασχηματισμό) είναι μικρής διάρκειας, σχεδόν επιβεβαίωσε το σενάριο με τις φθινοπωρινές κάλπες. «Αυτό θα φανεί. Δεν μπορούμε να το προβλέψουμε σήμερα. Οι συνθήκες διαμορφώνονται καθημερινά, ο πολιτικός χρόνος είναι πυκνός, τα δεδομένα πυκνά και από την εξέλιξή τους θα φανεί», προέβλεψε η κυβερνητική εκπρόσωπος.
Τις αντοχές της θα δοκιμάσει η κυβέρνηση με το δεύτερο νομοσχέδιο προαπαιτούμενων, το οποίο θα πρέπει να έχει ψηφιστεί την Τετάρτη 22 Ιουλίου. Αυτήν τη φορά, εκτός από τις αντιδράσεις των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, αναμένονται και τριγμοί στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Στο επίκεντρο θα βρεθούν οι διατάξεις για τους αγρότες.
Στο δεύτερο νομοσχέδιο θα συμπεριληφθούν επίσης οι διατάξεις για τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις, ο κώδικας πολιτικής δικονομίας και η οδηγία για τη θέσπιση πλαισίου για την εξυγίανση των πιστωτικών ιδρυμάτων. Ταυτόχρονα θα γίνουν διορθώσεις στο πρώτο νομοσχέδιο που ψηφίσθηκε στις 15 Ιουλίου από τη Βουλή, καθώς και διορθώσεις στη ρύθμιση των ληξιπρόθεσμων οφειλών.
Ειδικότερα το σχέδιο νόμου των προαπαιτούμενων θα περιλαμβάνει:
• Φορολογία αγροτών. Επανακαθορισμός του ορισμού του αγρότη. Δηλαδή θα αποσαφηνισθεί πλήρως το ποιος είναι κατ’ επάγγελμα αγρότης. Επίσης θα καταργηθούν-μειωθούν οι φοροαπαλλαγές που ισχύουν σήμερα για τους αγρότες, ενώ ενδέχεται να φορολογηθούν οι αποζημιώσεις και ενισχύσεις που λαμβάνονται από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Οσον αφορά στους φορολογικούς συντελεστές, σύμφωνα με τον σχεδιασμό, θα υπάρχει αύξηση στο 26% από 13% που είναι σήμερα, ενώ εξετάζεται η αύξηση της προκαταβολής φόρου σε επίπεδα υψηλότερα του 27,5% που ανέρχεται σήμερα.
• Πρόωρες. Στο ασφαλιστικό, με τις προωθούμενες διατάξεις, αλλάζουν οι όροι θεμελίωσης συνταξιοδοτικού δικαιώματος στο Δημόσιο και κλείνουν όλες οι πόρτες στην πρόωρη συνταξιοδότηση, με σταδιακή αύξηση των ορίων ηλικίας που ξεκινά άμεσα, ώστε έως το 2023 να βγαίνουν όλοι οι εργαζόμενοι, σε δημόσιο, ευρύτερο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, με πλήρη σύνταξη μόνο στα 67 με 15 έτη (4.500 ημέρες ασφάλισης) ή στα 62 με 40 έτη (12.000 ημέρες) και με μειωμένη στα 62 με 15ετία. Στη μεταβατική περίοδο προβλέπεται ποινή 16% για όποιον επιλέξει να συνταξιοδοτηθεί με πλήρη σύνταξη πριν από τη συμπλήρωση του νέου ορίου. Βάσει των διατάξεων που ετοιμάζονται σε Μαξίμου και Γενικό Λογιστήριο του Κράτους (καθώς θα υπάρχουν ξεχωριστές διατάξεις για τους δημοσίους υπαλλήλους που θα ορίζουν όμως κοινά όρια και διαδικασίες), τα όρια ηλικίας αυξάνονται κατά ένα 6μηνο το έτος, αρχής γενομένης από 1/7/2015 έως το 2022. Αναμένεται να διασωθούν βαρέα και ανθυγιεινά, μητέρες, σύζυγοι, γονείς και αδελφοί αναπήρων, ασφαλισμένοι ανάπηροι. Θεμελιωμένα δικαιώματα μέχρι 30/06/2015 δεν θίγονται. Για όσους θεμελίωναν χωρίς όριο προβλέπεται η μεταβατική προσθήκη του εξαμήνου να ξεκινήσει από 1/1/2016 με όριο ηλικίας τα 58 (εφόσον η συνταξιοδότηση γίνεται με 35ετία, και σε κάθε άλλη περίπτωση με όριο τα 55).
• Οδηγία για την εξυγίανση των πιστωτικών ιδρυμάτων. Η οδηγία περιγράφει τους τρόπους με τους οποίους μια τράπεζα μπορεί να εξυγιανθεί, και προβλέπει τη συμμετοχή (bail in) στο κόστος της εξυγίανσης των μετόχων, των ομολογιούχων και, εφόσον χρειαστεί, των καταθέσεων. Ωστόσο, από το bail in εξαιρούνται ρητά οι εγγυημένες καταθέσεις. Σύμφωνα με τους κανονισμούς, αυτό αφορά καταθέσεις έως το ποσό των 100.000 ευρώ ανά λογαριασμό και ανά δικαιούχο.
• Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας. Αναταράξεις στον χώρο της δικαιοσύνης διαφαίνονται και από την κατάθεση του νέου Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Το περιεχόμενο του κώδικα δεν έχει γίνει γνωστό ακόμη, εξέλιξη που έχει προκαλέσει αναστάτωση στο Δικηγορικό Σώμα, το οποίο τις τελευταίες ημέρες ζητεί μετ’ επιτάσεως να ενημερωθεί για το περιεχόμενό του. Σημείο τριβής μεταξύ κυβέρνησης και δικηγόρων αποτέλεσαν διατάξεις για την αναγκαστική εκτέλεση αλλά και τους πλειστηριασμούς ακινήτων, οι οποίες καταγγέλθηκαν από τους δικηγόρους ως ενισχυτικές προς τα προνόμια των τραπεζών και επιβαρυντικές ως προς τα δικαιώματα των πολιτών.
Καθημερινή
Τρία από τα στελέχη της νέας κυβέρνησης θα δώσουν θρησκευτικό όρκο, στην ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης, μετά από τον ανασχηματισμό.
Πρόκειται για τον Τρύφωνα Αλεξιάδη, τον Παύλο Χαϊκάλη και τον Γιάννη Αμανατίδη, ενώ στην περίπτωσή τους την ορκωμοσία θα τελέσει ο επίσκοπος Μεθώνης, Κλήμης. Τα υπόλοιπα επτά νέα πρόσωπα της κυβέρνησης θα δώσουν πολιτικό όρκο.
Φτάνοντας στο Προεδρικό Μέγαρο, τα στελέχη της κυβέρνησης έκαναν δηλώσεις:
Δημήτρης Βίτσας
«Είναι δύσκολη εποχή, έχουμε δημιουργήσει τη βάση για να την ανατρέψουμε. Η νέα κυβέρνηση είναι συνέχεια της παλιάς προσπάθειας, σε καλύτερες ίσως συνθήκες που οι ίδιοι πρέπει να δημιουργήσουμε».
Γιώργος Κατρούγκαλος
«Η οριστικοποίηση συμφωνίας και η εφαρμογή της είναι νέο πεδίο μάχης. Θα τη δώσουμε όρθιοι, όπως και τις προηγούμενες. Το στοίχημα είναι μία Ελλάδα κοινωνικά δίκαιη, σε μία Ευρώπη κοινωνικά δίκαιη».
Πάνος Σκουρλέτης
«Ο ανασχηματισμός είναι προσαρμογή στη νέα πραγματικότητα. Αυτό που απαιτείται εργώδης προσπάθεια για να ελαφρύνουμε τον κόσμο και να συντηρηθεί η ελπίδα».
Τέρενς Κουίκ
«Θα ήθελα απλά να γυρίσω το χρόνο μία εβδομάδα πίσω. Απαλλαγμένοι από άγχη μπορούμε να σχεδιάσουμε για την επόμενη τριετία για όσα δεσμευθήκαμε. Είναι δύσκολα μέτρα. Σήμερα είμαστε με χαμόγελο αισιοδοξίας μετά από τον εφιάλτη του προηγούμενου σαββατοκύριακο».
Τρύφων Αλεξιάδης
«Δεν είναι ώρα για δηλώσεις, ξεκινά δύσκολη δουλειά στο υπουργείο Οικονομικών. Η φωτιά της φοροδιαφυγής δεν έχει σβήσει, αλλά θα τη σβήσουμε όμως».
Ολγα Γεροβασίλη
«Οι στιγμές είναι δύσκολες, η δουλειά μας θα μετρηθεί. Κρίσιμες ημέρες, κρίσιμη περίοδος για τη χώρα. Τα λόγια φτωχά αυτό τον καιρό. Με πολλούς συμπολίτες μας να πλήττονται από τις πυρκαγιές χθες, πρέπει να αντιστρέψουμε το αίσθημα των ανθρώπων, να νιώσουν ασφάλεια και σιγουριά με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Θα πω ψέμματα αν πω ότι περίμενα την τοποθέτησή μου. Εχουμε πλήρη συναίσθηση του τι συμβαίνει, της κακής συμφωνίας με δύσκολα μέτρα. Το αν θα κρατήσει η κυβέρνηση θα φανεί, οι συνθήκες διαμορφώνονται κάθε ημέρα»
Με σχεδόν διπλάσιο ποσοστό, 42,5%, έναντι 21,5% της Ν.Δ., προηγείται ο ΣΥΡΙΖΑ στην πρόθεση ψήφου δημοσκόπησης της εταιρείας PALMOS ANALYSIS, που δημοσιεύει σήμερα η «Εφημερίδα των Συντακτών».
Παρά την υπογραφή της επαχθούς συμφωνίας, φαίνεται πως αν γίνονταν αύριο εκλογές, εκτιμάται ότι οΣΥΡΙΖΑ θα κατακτούσε την αυτοδυναμία στη Βουλή με 164 έδρες.
Η Ν.Δ. στην εκτίμηση ψήφου καταγράφει ποσοστό 21,5% (και 58 έδρες), ενώ τρίτο κόμμα είναι το Ποτάμι με 8%. Η Χ.Α. ακολουθεί με 6,5%, το ΠΑΣΟΚ με 6,0%, το ΚΚΕ με 5,5%, ενώ ο κυβερνητικός εταίρος, οι ΑΝ.ΕΛΛ. βρίσκονται ακριβώς στο όριο εισόδου 3%.
Αλλωστε το 70% των ερωτηθέντων φέρεται να τάσσεται υπέρ της συμφωνίας με σκληρούς όρους (το 63% όσων ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ και το 89% όσων ψηφίζουν Ν.Δ.), ενώ υπέρ της εξόδου από το ευρώ και της χρεοκοπίας τάσσεται το 24%.
Φυσική συνέπεια μοιάζει κατόπιν αυτών ότι το 73% θέλει το νόμισμα της χώρας να παραμείνει το ευρώ (το 66% όσων ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ και το 92% όσων ψηφίζουν Ν.Δ.), έναντι του 20% που επιθυμεί την επιστροφή στο πάλαι ποτέ εθνικό νόμισμα, τη δραχμή, την οποία επιλέγουν το 26% όσων ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ και το 5% όσων ψηφίζουν Ν.Δ.