Βρισκόμαστε στη στιγμή της αλήθειας, λίγο πριν από την πιο κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση της μεταπολίτευσης και, με τα έως τώρα δεδομένα, η δημιουργία αυτοδύναμης κυβέρνησης δεν φαίνεται πιθανή.

Ο τόπος, ούτως ή άλλως, δεν έχει ανάγκη από αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Ο κόσμος, όπως έδειξαν οι επαναλαμβανόμενες εκλογές του 2012 αλλά και οι δημοσκοπήσεις, θέλει μια κυβέρνηση που να μπορεί να σταθεί απέναντι στους δανειστές, να θέσει «κόκκινες γραμμές» και να τους αναγκάσει να δεχθούν την καλύτερη δυνατή λύση. Μόνο μια κυβέρνηση με τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση και συμμετοχή πολιτικών δυνάμεων θα μπορέσει να το πράξει αυτό.

Σύμφωνα με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο, για να καταστεί αυτό εφικτό, θα πρέπει το κόμμα που θα αναδειχθεί πρώτο να συνεργαστεί με το δεύτερο ή το τρίτο κόμμα τουλάχιστον.

Ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ, εδώ και πολύ καιρό, έχουν κόψει κάθε δίαυλο επικοινωνίας και συνεργασίας μεταξύ τους – αν υπήρξε ποτέ.

Συνεπώς, η ψήφος στο 3ο κόμμα δίνει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης.

Τα προσωποπαγή, «αρχηγικά» κόμματα (Ποτάμι, ΑΝΕΛ, ΔΗΜΑΡ, ΚΙΔΗΣΟ) δεν μπορούν να δώσουν τη σταθερή κυβέρνηση που χρειάζεται η Ελλάδα στην παρούσα κατάσταση. Έχει αποδειχθεί ότι στις δύσκολες αποφάσεις και στις κρίσιμες ψηφοφορίες αυτοδιαλύονται στα εξ ων συνετέθησαν, δημιουργώντας πλείστες παρενέργειες.

Η ψήφος σε αυτά τα κόμματα είναι χαμένη ψήφος.

Το ΠΑΣΟΚ έχει συλλογικά όργανα και δεν ανήκει σε κανέναν «αρχηγό» γεγονός που σεβάστηκε ακόμα και ο ίδιος ο ιδρυτής του, Ανδρέας Παπανδρέου.

Το ΠΑΣΟΚ καθ' όλη τη διάρκεια της κρίσης «έβαλε πλάτη» σε όλα τα κρίσιμα ζητήματα για να κρατήσει τη χώρα όρθια, χωρίς να υπολογίσει το πολιτικό κόστος. Είναι το μοναδικό κόμμα που απέδειξε με πράξεις και όχι μόνο με λόγια ότι είναι ο βασικός πυλώνας της σταθερότητας και μια φωνή που υπερασπίστηκε και πάντα θα υπερασπίζεται το κοινωνικό συμφέρον, όσο οι πολίτες της δίνουν δύναμη.

Καλώ όλους εσάς, τους προοδευτικούς και δημοκρατικούς πολίτες της Δωδεκανήσου, να δώσετε ισχυρή στήριξη στο ΠΑΣΟΚ για να μπορεί από θέση ισχύος να παίξει το ρόλο του εγγυητή της ομαλότητας και της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας, με θετικό όμως πρόσημο.

Δημήτριος Θ. Κρεμαστινός
Υποψήφιος Βουλευτής Ν. Δωδεκανήσου – ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Η χώρα μας βρίσκεται μπροστά σε κινδύνους και αβέβαιες πολιτικές για το ΑΥΡΙΟ της οικονομίας και της ευρωπαϊκής μας αξιοπιστίας.

Αυτήν την Κυριακή, ο πολίτης πρέπει να γνωρίζει πως δεν υπάρχουν περιθώρια για εύκολεςκαι ανώδυνες αντιδράσεις, ούτε και για να θυσιάσουμε ότι με κόπο στηρίξαμε κοινά και πατριωτικά ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ ΜΑΖΙ!

Με βαθύτατη συγκίνηση όλη αυτήν την περίοδο που δέχτηκα να συστρατευτώ με την Νέα Δημοκρατία και για την πρόοδο των νησιών μου, κουράστηκα, αγωνίστηκα, μα όταν η πατρίδα σε χρειάζεται ΤΩΡΑ – με πράξεις και προσωπικές υπεύθυνες επιλογές, οφείλεις να είσαι εκεί, στρατιώτης πιστός.

Για τα Δωδεκάνησα και την ιδιαίτερηπατρίδα μου την Κάλυμνο, είτε σε πολιτικό επίπεδο - είτε και σε θεσμικό,ήμουνπάνταπαρών στις προκλήσεις. Έμπαιναμπροστά στα προβλήματα, και στις ανισότητες που εις βάρος τόσων χιλιάδωνσυμπατριωτών μου κάποιοιεπιδίωκαν προς ίδιον όφελος. Και γι’αυτό είμαισήμερα εδώ, δυνατός, με χρέος και συνείδηση για να κερδίσουμεμαζίξανά – ότι μας ανήκει, και ότι αρμόζει σε κοινωνίεςαξιοπρεπούςαγοράς, κοινωνικήςπρωτοβουλίας και οικονομικής ανασυγκρότησης.
Ο αγώνας για τα περήφαναΔωδεκάνησα, δεν είναι μια λέξη, μα τρόπος ζωής. Σαν γνήσιοςΚαλύμνιος, έτσι έμαθα και έτσι θα συνεχίζω.

Μέσα στην δύσκοληκαθημερινότητα, επέβαλα το πολιτικόκαθήκον που προστάζουν τα νησιωτικά μας συμφέροντα. Απαιτούσα και αποκτούσα αυτό που ζητούσε η κοινωνία, μέσα από συλλογικέςενέργειεςσυνεχούςπάλης και στοχευόμενης δράσης. Για όλα αυτά είμαι υποψήφιος. Και για όλα αυτά είμαιπερήφανος που είμαι παρών μαζί σας, στον κοινό μας αγώνα.

Αγαπητοί μου συμπατριώτες, ζητώ την ψήφοεμπιστοσύνης για να κάνουμε ένα βήμαπαραπέρα.ΣυναγωνιστέςΔωδεκανήσιοι και φίλοι, ζητώ την στήριξη σας να συνεχίσω αυτό που ανελλιπώς έκανα για την πατρίδα, για τηντουριστική μας ανταγωνιστικότητα και τα επιχειρηματικά μας δικαιώματα.

Καλυμνιές και Καλύμνιοι, με το ίδιο ήθος και πολιτικόύφος του χθες, ζητώ και σήμερα την άμεσησυμπόρευση στον αγώνα του νησιού μας.Έχωανάγκη την έντιμησυμμετοχή σας, για να κερδίσουμεξανά - αυτά που έχειανάγκη ο τόπος. Ζητώ τον πρώτοσταυρό και η πρώτηεπιλογή σας, να είναι Κάλυμνος και Άγγελος Καλαθιανάκης. Μπορούμε αν το πιστέψουμε, να δώσουμεδύναμη και πάλι στο ακριτικό μας νησί.Η Κάλυμνοςμπορεί, η Κάλυμνος ΑΞΙΖΕΙ.
Με σύμμαχο την ελπίδα - με ρεαλισμό και μ’ όραμα στο ΤΩΡΑ, θα πετύχουμε πολλά!

Με βαθύτατη εκτίμηση,

Άγγελος Καλαθιανάκης

ΚΑΛΥΜΝΟΣ 23 – 1- 2015

Το πρώην στέλεχος τονίζει ότι το κόμμα είναι: «Μία αντιγραϕή από την αρχή ως το τέλος»

Για «αντιδημοκρατικές διαδικασίες» και «αρχηγικές πολιτικές» εγκαλεί τον επικεφαλής του Ποταμιού, Σταύρο Θεοδωράκη, ένα πρώην, πλέον, στέλεχος του κόμματος δύο μόλις ημέρες πριν την κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση.

Ο Κυριάκος Κωστόπουλος, πρώην στέλεχος του Ποταμιού, με ανάρτησή του στο Facebook χαρακτηρίζει «φαρσοκωμωδία» την προσάρτηση Λυκούδη, Ψαριανού, Τατσόπουλου και Λυμπεράκη στα ψηφοδέλτια του κόμματος, ενώ χαρακτηρίζει αντιδημοκρατικές τις διαδικασίες που ακολουθεί ο Σταύρος Θεοδωράκης, αιτία που, όπως υποστηρίζει, οδήγησε στην αποχώρησή του.

«Σε τελική ανάλυση το Ποτάμι εκπροσωπεί το νέο, το καινούριο, το διαϕορετικό! Το σύμβολό του , τα λογότυπά του! Κάπου τα έχω ξαναδεί όμως! Είναι μία από τα ίδια! Μία αντιγραϕή από την αρχή ως το τέλος. Δανεικά σύμβολα, αόριστες ιδέες και αρχηγικές πολιτικές», καταλήγει η ανακοίνωση.

Ολόκληρη η ανάρτηση του κ. Κωστόπουλου:

«Μπήκα στο Ποτάμι κάποιες ώρες μετά την ανακοίνωση του κ. Θεοδωράκη, ελπίζοντας ότι κάτι άλλο πάει να γίνει στα πολιτικά πράγματα της χώρας. Πάντα ήμουν και θα είμαι αισιόδοξος για την πορεία της Ελλάδας είτε στο εσωτερικό είτε στο εξωτερικό . Η ανακοίνωση ενός νέου εγχειρήματος από έναν άνθρωπο που ξεκίνησε να μιλάει για μία άλλη Ελλάδα , για ένα άλλο κράτος , με βρήκε σύμϕωνο από την αρχή και έτσι αποϕάσισα να ακολουθήσω και να γίνω εθελοντής σε αυτή την προσπάθεια . Ορίστηκα λόγω των επικείμενων ευρωεκλογών συντονιστής του ν. Λάρισας με στόχο να επικοινωνήσω όσο μπορούσα τη νέα αυτή κίνηση και να οργανώσω όσο καλύτερα μπορούσα την κάθοδο στη δοκιμασία των ευρωεκλογών. Θεωρώ ότι η συμβολή μου , με τα μέσα που είχα και το χρόνο που διέθετα , ήταν σημαντική. Σε μεγάλο βαθμό καταϕέραμε , με τους λιγοστούς συνεργάτες που πίστεψαν στο εγχείρημα , να συμβάλουμε στην εκπροσώπηση του Ποταμιού στην Ευρωβουλή όπως ϕάνηκε και από τα αποτελέσματα στο ν. Λάρισας και έτσι να ενδυναμώσουμε την προ των εκλογών δυναμική του κινήματος.

Το «λάθος» το δικό μου ήταν ότι, σαν δημόσιο πρόσωπο όπως είναι ο κάθε ένας από εμάς , αποϕάσισα σε μία δεδομένη στιγμή να εκϕράσω δημόσια την αντίθεσή μου και την αντίρρησή μου σε μία απόϕαση του κινήματος. Όσοι διάβασαν τότε την διαϕοροποίησή μου γνωρίζουν καλύτερα. Ήταν η συνέχεια των αντιδημοκρατικών διαδικασιών του κ. Θεοδωράκη που είχαν ήδη αρχίσει από το συνέδριο στο Λαύριο το καλοκαίρι του περασμένου έτους και αυτό που ξεχείλισε το ποτήρι στη δική μου αίσθηση δημοκρατικότητας. Όσοι ήταν παρόντες και δεν νιώθουν στρατιωτάκια αντιλαμβάνονται τι ακριβώς εννοώ. Και άλλα κόμματα έχουν διαϕορετικές απόψεις ανάμεσα στα μέλη τους αλλά τουλάχιστον διατηρούν και σέβονται τη δημοκρατικότητα στην έκϕραση . Στο συνέδριο εξελέγησαν τα «όργανα» που επιθυμούσε ο επικεϕαλής . Όργανα που δεν συνεδρίασαν ποτέ. Όργανα που ήταν για το θεαθήναι. Στρατιωτάκια που αποτέλεσαν την συντονιστική του Ποταμιού , η οποία τι έκανε ; Ρητορικό το ερώτημα . Επικύρωνε «αμάσητα» την κάθε απόϕαση του επικεϕαλής.

Και συνεχίζεται η ϕαρσοκωμωδία – χωρίς συνιστώσες βέβαια – και βλέπουμε πέραν των Λυκούδη, Ψαριανού, Τατσόπουλου να μπαίνει σϕήνα και η Δράση - Λυμπεράκη. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Σε τελική ανάλυση το Ποτάμι εκπροσωπεί το νέο , το καινούριο, το διαϕορετικό! Το σύμβολό του, τα λογότυπά του !
Κάπου τα έχω ξαναδεί όμως! Είναι μία από τα ίδια! Μία αντιγραϕή από την αρχή ως το τέλος. Δανεικά σύμβολα, αόριστες ιδέες και αρχηγικές πολιτικές.

Αποχωρώ λοιπόν με πικρία αλλά και ευχαρίστηση που δε θα συμμετέχω τελικά σε αυτό το συνονθύλευμα. Χαίρομαι που γνώρισα καινούριους ανθρώπους και μοιραστήκαμε τις ίδιες αγωνίες».