Θετικές επιπτώσεις στις τιμές των κρατικών ομολόγων και ενίσχυση της ρευστότητας στο τραπεζικό σύστημα της Ευρωζώνης ώστε να δοθούν δάνεια με χαμηλότερα επιτόκια, φέρνει το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης.

Τι είναι, όμως, το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης (QE) που συγκεντρώνει πάνω του τα μάτια των διεθνών αγορών; Είναι η αγορά κρατικών ομολόγων από την ΕΚΤ προκειμένου να διοχετευτεί χρήμα στο σύστημα και να δημιουργηθούν συνθήκες ευνοϊκές για την ανάπτυξη.

Αν και δεν γνωρίζουμε όλες τις παραμέτρους του προγράμματος, η ποσοτική χαλάρωση λειτουργεί ως εξής:
Οταν μία οικονομία βρίσκεται σε ύφεση, η κεντρική τράπεζα -εν προκειμένω η ΕΚΤ- έχει το εργαλείο της μείωσης των επιτοκίων για να δώσει την απαραίτητη «ανάσα» στην οικονομία. Με τη μείωση των επιτοκίων το χρήμα γίνεται φτηνότερο και έτσι οι επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά έχουν κίνητρο να επενδύσουν και να καταναλώσουν περισσότερο.

Στην περίπτωση της Ευρωζώνης τα επιτόκια βρίσκονται σε ιστορικά χαμηλά (στο 0,05%) και συνεπώς μια τέτοια παρέμβαση είναι αδύνατη, ενώ τα αρνητικά επιτόκια θα έκαναν τους καταθέτες να σηκώσουν τα χρήματά τους από τις τράπεζες

Η λύση λοιπόν είναι η ΕΚΤ (όπως έπραξε στο παρελθόν και η FED) να αγοράσει από τις κεντρικές τράπεζες της κάθε χώρας-μέλους ομόλογα -κρατικά στην περίπτωση της Ευρωζώνης- ελπίζοντας ότι στη συνέχεια οι τράπεζες θα ρίξουν «φρέσκο» χρήμα στην αγορά χρηματοδοτώντας επιχειρήσεις και νοικοκυριά.

Ομως, στην περίπτωση της Ευρωζώνης τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, καθώς ο κ. Ντράγκι θα πρέπει να κάμψει πρωτίστως τις αντιρρήσεις της Γερμανίας, για να προχωρήσει το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης.

Παράλληλα, για να είναι αποτελεσματικό το πρόγραμμα οι αγορές ομολόγων θα πρέπει να «μεταφράζονται» σε πολλά δισ. ευρώ. Οι αγορές αυτές των κρατικών ομολόγων θα είναι ανάλογες με το ποσοστό των μετοχών που διαθέτει το κάθε κράτος-μέλος στην ΕΚΤ. Αυτό σημαίνει ότι θα αγοράζει πολύ περισσότερα γερμανικά ομόλογα απ' ό,τι ελληνικά.

Επίσης, για να καμφθούν οι αντιρρήσεις της Γερμανίας η ΕΚΤ θα αγοράζει τα ομόλογα από τις κατά τόπους κεντρικές τράπεζες (π.χ. την Τράπεζα της Ελλάδος), οι οποίες θα αναλαμβάνουν και το ρίσκο.

Υποστηρικτές
Σημειώνεται ότι οι υπέρμαχοι του QE παραπέμπουν σε εκθέσεις της Fed και της Τράπεζας της Αγγλίας, που δείχνουν ότι οι αγορές τίτλων συνέβαλαν στην αύξηση του ΑΕΠ και του πληθωρισμού.

Από την άλλη πλευρά οι πολέμιοι αντιπαραθέτουν ότι η αγορά κρατικών ομολόγων σε μια νομισματική ένωση 19 ανομοιογενών κρατών, είναι άκρως περίπλοκη. Και θα άρει την πίεση για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που κατά τον σκληρό «πυρήνα» της Ευρωζώνης είναι το πραγματικό φάρμακο για τα χρόνια προβλήματα της περιοχής, και χαρακτηρίζουν το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης ως απλό «παυσίπονο».

Σύμφωνα με τον Anshu Jain, συνδιευθύνοντα σύμβουλο της Deutsche Bank: «Το QE σημαίνει σταθερότητα για την Ευρώπη και ένα καλύτερο περιβάλλον αναφορικά με τις προβλέψεις για επισφάλειες στις πιστώσεις, λιγότερες χρεοκοπίες και ένα σταθερό τοπίο το οποίο πρέπει να είναι καλό για τις τράπεζες. Εξίσου σημαίνει πολύ χαμηλά επιτόκια και πραγματική καταστροφή για τα καθαρά επιτοκιακά περιθώρια. Θα είναι μία τεράστια πρόκληση, θα υποφέρουν οι καλύτεροι κλάδοι των τραπεζικών εργασιών όπως είναι οι καταθέσεις».

imerisia.gr

«Έλα να σε πάω στο τραύμα της Ελλάδας. Αυτό που συνέβη στη χώρα ήταν καταστροφικό. Οι πολιτικοί μας, η Ευρώπη, το ΔΝΤ, όλοι τους σταμάτησαν τα όνειρά μας». Τα λόγια αυτά έρχονται από τον Αντώνη, έναν Ελληνα που μιλά στη δημοσιογράφο του του Guardian Έλενα Σμιθ.

Ο Αντώνης είναι ένας φωτογράφος που ψάχνει πάντα τη λοξή ματιά της καθημερινότητας. Την οδηγεί σε έναν απόμερο δρόμο όπου χτυπάει μια άλλη καρδιά. Άνδρες και γυναίκες ψάχνουν σε σκουπίδια, τα πεζοδρόμια είναι σπασμένα, τα σπίτια εγκαταλελειμμένα, τα μαγαζιά είτε κλειστά, είτε λεηλατημένα, οι γύρω τοίχοι είναι καλυμμένοι από ένα παχύ στρώμα γκράφιτι. «Είναι η απώλεια της ελπίδας» της κατατείνει, «το βλέπω κάθε μέρα. Είναι ένα τραύμα που δεν γιατρεύεται. Να το γράψεις όπως σου το λέω ''εγώ ο Αντώνης μισώ αυτή τη χώρα. Μισώ τα πάντα σε αυτήν''». Η Έλενα Σμιθ το καταγράφει νεύοντας αόριστα.

Η οργή αυτού του 43χρονου άνδρα είναι πέραν των λέξεων, είναι ταυτισμένη με τη μοίρα. Την ίδια που όρισε τις ζωές 1,3 εκατομμυρίων Ελλήνων που ζουν κάτω από άσχημες συνθήκες λόγω της οικονομικής διάλυσης. Ο Αντώνης το 2010 δούλευε σε ένα φωτογραφικό στούντιο που δεν άντεξε την κρίση και έκλεισε.

Μέσα σε ένα βράδυ βρέθηκε από το ένα κατώφλι στο άλλο: από την αγορά εργασίας στην ανεργία. Έγινε άλλος ένας αριθμός στη γκρίζα στατιστική των ανέργων που ανέβαινε με γεωμετρική πρόοδο. Κάπου εκεί μπαίνει στην κουβέντα ένας ταξιτζής που λέει στη δημοσιογράφο: «Μόνο όποιος είναι πλούσιος ή βλάκας κάνει πλέον παιδιά στην Ελλάδα. Εγώ ήθελα ένα δεύτερο παιδί, αλλά βλέπεις η κατάσταση μου το αρνήθηκε...».

Για τους Έλληνες, λέει η Έλενα Σμιθ, τα πάντα ήρθαν με έναν απρόοπτο τρόπο. Το 2009, οπότε και ξέσπασε η κρίση. Μέχρι τότε ήταν δραπέτες μέσα σε ένα τρένο. Ζούσαν μια ευχάριστη ζωή και το τρένο κάποιες αύξανε την ταχύτητά του, άλλες φορές επιβράδυνε, αλλά ποτέ δεν υπήρχε κίνδυνος να σταματήσει. Τώρα προετοιμάζονται για εκλογές που ενδέχεται να ξεκαθαρίσουν πολλά πράγματα στην Ευρώπη, ενώ το τρένο τους είναι πλήρως ορατό και βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή. Όποια διαδρομή και αν επιλέξουν θα έχει μια ηχηρή επίδραση στην ικανότητα της Αθήνας να μείνει στην Ευρωζώνη. Για τον Αντώνη Σαμαρά, σημειώνει, υπάρχει μόνο ένας δρόμος: να κάνει ό,τι του λένε οι πιστωτές, να παραμείνει στο ευρώ και να επιβεβαιώσει πως η Ελλάδα δεν πρόκειται να γίνει κομμουνιστικό κράτος υπό τον ΣΥΡΙΖΑ.

Για τον Αλέξη Τσίπρα του οποίου οι ευχάριστες υποσχέσεις έδωσαν ώθηση στον ΣΥΡΙΖΑ, η ελπίδα εδράζεται όταν αψηφάς. Το σύνθημα είναι ότι δεν έρχεται, αλλά ότι έχει έρθει. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως ο εξωτικός συγκερασμός Τροτσκιστών, Μαοϊκών, Πράσινων, Μαρξιστών και Σοσιαλιστών βρίσκεται αρκετά μπροστά. Η λογική της αντι-λιτότητας του Τσίπρα που κάνει λόγο για διαγραφή χρέους είναι σαν ένα διάλειμμα από το παρελθόν, αλλά λίγοι είναι αυτοί που ποντάρουν τι θα σημαίνει για το μέλλον.

Όπως σημειώνεται στο ρεπορτάζ υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν χρήματα ούτε καν να κηδεύσουν με αξιοπρεπή τρόπο τους οικείους τους. Μπορεί οι πλούσιοι να έμειναν ατιμώρητοι και να συνεχίσουν να ζουν στα πράσινα προάστια της Βόρειας Αθήνας, ωστόσο η συντριπτική πλειοψηφία διεξάγει έναν πόλεμο φθοράς. Η μεσαία τάξη έχει αποδεκατιστεί από τις περικοπές και τους φόρους που επιβλήθηκαν από τους δανειστές. Η ραχοκοκαλιά της ελληνικής κοινωνίας που είναι η οικογένεια προσπαθεί να κρατηθεί εν ζωή, το κράτος πρόνοιας απουσιάζει, ολοένα και περισσότερες φιλανθρωπικές οργανώσεις κάνουν την εμφάνισή τους για να καλύψουν τα κενά, σε αρκετούς δρόμους εμφανίζονται ουρές για συσσίτια και κινητές μονάδες υγείας καθώς περισσότερο από ένα εκατομμύριο άνθρωποι είναι ανασφάλιστοι.

Ο Κώστας Φούντας που διατηρεί γραφείο κηδειών λέει: «Κι όμως, υπάρχουν άνθρωποι που πλέον δεν μπορούν να αντέξουν ούτε καν τα έξοδα μιας κηδείας. Είχα πρόσφατα ένα δικηγόρο που πλήγηκε από την κρίση και όταν πέθανε η μητέρα του δεν έχει να πληρώσει τα 300 ευρώ για τα δημοτικά τέλη. Από τις 15 κηδείες κάθε μήνα, οι εννιά αφήνουν χρέος στο γραφείο».

Χωρίς ταυτότητα
Υπάρχουν άνθρωποι που καταφεύγουν σε βοήθεια κουβαλώντας ένα στίγμα. Ίσως γι' αυτό δεν θέλουν να δώσουν κανένα στοιχείο που να πιστοποιεί την ταυτότητά τους. Το δράμα είναι αυτή ακριβώς η ταπείνωση. Ο χρυσοχόος Δημήτρης Καλατζής σπάει το ταμπού και μιλάει: «Αν συνεχίσουμε έτσι στο τέλος θα τρελαθούμε. Όλοι είναι εξαντλημένοι, δεν γίνεται να πληρωθούν άλλοι φόροι. Ξέχνα και τι λέει ο ΣΥΡΙΖΑ. Κανένας δεν πιστεύει τις υποσχέσεις του για δουλειές και μείωση φόρων, όμως πρέπει να ηρεμήσουμε. Ακόμα και αν αυτό σημαίνει πως πρέπει να παίξουμε με τις πιθανότητες. Ακόμα και αν αυτό σημαίνει πως θα καταλήξουμε στη δραχμή».

Η Έλενα Σμιθ σημειώνει πως ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε ο υποδοχέας αυτής της οργής, καθώς σχηματοποίησε μια αντίδραση στα παραδοσιακά κόμματα που τα τελευταία 40 χρόνια κυβερνούσαν την Ελλάδα και τελικά τη γονάτισαν. Φυσικά η αίσθηση της ελπίδας ακόμη παραμένει απατηλή. Η Φωτεινή Τσαλικογλου, καθηγήτρια του Πάντειου και συγγραφέας λέει, «Ο Τσίπρας προσφέρει την ελπίδα της ελπίδας. Για πέντε χρόνια η Ελλάδα ήταν σαν τον ασθενή που αιμορραγούσε σιγά σιγά. Υπάρχει τόση απώλεια ελπίδας και κανείς δεν μπορεί να ζήσει χωρίς ελπίδα».

Η Χρυσή Αυγή
Η Τσαλίκογλου ανησυχεί και για την αυξανόμενη τάση των Ελλήνων προς ακραία συναισθήματα όπως η βία και η έχθρα. Ο ένας στρέφεται εναντίον του άλλου. Οι πολιτικοί δαιμονοποιούν και πολώνουν, οι άνθρωποι μετέχουν σε αυτό το παιχνίδι πηγαίνοντας στα άκρα, ενώ την ίδια στιγμή άνθρωποι οδηγούνται στην αυτοκτονία.
«Οι ειδήσεις έχουν αποδραματοποιήσει τα γεγονότα και αυτό είναι κακό. Ο φόβος μου είναι να μην προδώσει ο ΣΥΡΙΖΑ την ελπίδα. Ανησυχώ για τη βία και το μίσος που γαλουχεί τα νέα παιδιά και τα ωθεί στη Χρυσή Αυγή», σημειώνει.

Ακολουθεί ένα κλασικό παράδειγμα: ο Μάριος Χρονόπουλος είναι συνταξιούχος που διαμαρτύρεται ότι δεν έχει θέρμανση στο σπίτι του και παραδέχεται: «Φυσικά και θα ψηφίσω Χρυσή Αυγή. Είμαι βέβαιος πως με αυτούς θα δούμε άσπρη μέρα. Ξυπνάς και δεν ξέρεις τι θα σου φέρει η υπόλοιπη ημέρα. Ίσως ένα νέο φόρο, ένα νέο νομοσχέδιο, ένα νέο μέτρο που θα αδειάσει το πορτοφόλι σου. Όλο το σόι μου, 135 άτομα, θα ψηφίζει Χρυσή Αυγή».

Τα πάντα έχουν αλλάξει στην Ελλάδα, σημειώνει η δημοσιογράφος και ουδείς επιθυμεί να επιστρέψει στην πρότερη κατάσταση της φαυλότητας και της αναξιοκρατίας. Αν έχει διδάξει κάτι η κρίση, με το καλό και το κακό, είναι ότι η χώρα πρέπει να προχωρήσει και να αντισταθεί.

Ο Αντώνης συνεχίζει να τη συνοδεύει και της λέει: «Φταίω κι εγώ που βγήκαν διεφθαρμένοι πολιτικοί. Παίρνω τη δημοκρατία πολύ σοβαρά». Θα ψηφίσει κι αυτή τη φορά, αλλά στο πίσω μέρος του μυαλού του υπάρχουν σχέδια να φύγει με την οικογένειά του για τη Νέα Ζηλανδία. Όπως έκαναν πολλοί άλλοι Έλληνες που έφυγαν για αλλού. Για εκεί που υπάρχει ακόμη ελπίδα...

Imerisia.gr

Ανεβαίνουν οι κρατήσεις από Αμερική και Ασία, παγωμένη η ζήτηση από την Ευρώπη: έτσι περιγράφουν στο Capital.gr τέσσερα μεγάλα ελληνικά πρακτορεία που διακινούν ξένους τουρίστες στην Ελλάδα το κλίμα που επικρατεί αυτή τη στιγμή στις διεθνείς τουριστικές αγορές και στους tour operators του εξωτερικού,

τονίζοντας πως η πτώση της ισοτιμίας του ευρώ έναντι του δολαρίου και της στερλίνας αποτελεί σύμμαχο των κρατήσεων, όμως η ανησυχία που επικρατεί για την επόμενη ημέρα των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου “προσγειώνει” ανώμαλα την αναμενομένη τουριστική ροή.

Όπως εξηγεί ο ιδιοκτήτης του γραφείου γενικού τουρισμού E.S. Tours και πρώην πρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Εισερχόμενου Τουρισμού Αττικής Ευστάθιος Σκρέτας, το τελευταίο διάστημα καταγράφεται μια αύξηση κατά μέσο όρο 18% από την αμερικανική και τη βρετανική τουριστική αγορά, η οποία σε μεγάλο ποσοστό οφείλεται στην πτώση του ευρώ, ενώ παράλληλα παρατηρείται έντονο ενδιαφέρον για πακέτα προς τα ελληνικά νησιά από την Κίνα. Την ίδια ώρα αυξητικές τάσεις φαίνεται να υπάρχουν και από λιγότερο δημοφιλείς αγορές για την Ελλάδα, όπως η Ινδία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, οι οποίες έχουν αρχίσει να αναπτύσσονται τουριστικά. Εντούτοις η κίνηση από τις ευρωπαϊκές χώρες παραμένει στα ίδια επίπεδα, με εξαίρεση τη Γαλλία η οποία παρουσιάζει υψηλή κινητικότητα.

Κρίσιμες για τη σταθερότητα στο εσωτερικό της χώρας, αλλά και για τη διατήρηση των πωλήσεων από τους tour operators, χαρακτηρίζει τις επικείμενες εκλογές και ο διευθύνων σύμβουλος της Travel Plan Γιώργος Δασκαλάκης, μεταφέροντας την ανησυχία που επικρατεί στο εξωτερικό για το πολιτικό και οικονομικό μέλλον της Ελλάδας. Όπως σημειώνει στο Capital.gr, εδώ και ένα μήνα η κίνηση από την Ευρώπη μένει καθηλωμένη, με το ρυθμό μάλιστα των γερμανικών κρατήσεων να έχει πέσει πάνω από 20%. Σε αντίθεση και λόγω της πτώσης της ισοτιμίας, η αμερικανική αγορά δείχνει πολύ θετικά σημάδια.

Την αύξηση της βρετανικής αγοράς επιβεβαιώνουν και στελέχη του ομίλου Minoan Group, ο οποίος διατηρεί τουριστικά γραφεία στην Αγγλία με την επωνυμία “Stewart Travel”. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, όλα δείχνουν πως- παρά τις αρχικές επιφυλάξεις- η κίνηση από τη Βρετανία θα είναι τελικά ανοδική, αν και, εκτός από την πτώση του ευρώ, υπάρχουν και άλλοι σημαντικοί παράγοντες που θα κρίνουν την πορεία της αγοράς: για παράδειγμα η διαθεσιμότητα θέσεων από τις αεροπορικές εταιρείες, όπως και η δυναμική επάνοδος της Αιγύπτου, που μετά από μια διετία πτώσης διεκδικεί πίσω τα χαμένα της μερίδια. Όπως τονίζουν τέλος τα στελέχη του ομίλου, η περίοδος είναι πολύ κρίσιμη, καθώς μέχρι και τα τέλη του Φεβρουαρίου θα έχει πραγματοποιηθεί το 60%-70% των κρατήσεων από την Αγγλία.

Η καθιέρωση του ελληνικού τουριστικού προϊόντος και φυσικά το “φθηνό” ευρώ οδήγησαν σύμφωνα και με την ιδιοκτήτρια του πρακτορείου Travel Zone Ζανέτα Λαΐνη στην άνοδο της ζήτησης από τις αγορές της Αμερικής, της Νοτίου Αμερικής (Βραζιλία, Αργεντινή) και της Ασίας (Σιγκαπούρη, Ινδονησία, Κίνα) στις οποίες δραστηριοποιείται το γραφείο. Ταυτόχρονα το γεγονός πως η Ελλάδα θεωρείται φτηνός προορισμός (κυρίως λόγω της μείωσης των τιμών από τα ξενοδοχεία εξαιτίας της κακής πορείας του τουρισμού μέχρι και το 2012) έχει συμβάλει καθοριστικά στη διατήρηση του ενδιαφέροντος από τις παραπάνω χώρες. Ωστόσο, όπως επισημαίνει η ιδιοκτήτρια του Travel Zone, οι πελάτες ανησυχούν για το κλίμα στην Ελλάδα σε περίπτωση που δεν υπάρξει πολιτική ομαλότητα.

Με την ίδια αγωνία παρακολουθούν τις εξελίξεις και όλοι γενικά οι φορείς του τουρισμού, καθώς και η περίοδος που διανύουμε είναι καθοριστική από πλευράς προκρατήσεων, αλλά και επειδή οι επιχειρήσεις έχουν ποντάρει πολλά στην ανάπτυξη του κλάδου. Χαρακτηριστικό της ρευστότητας που επικρατεί είναι το ότι, έως ότου σταθεροποιηθεί το κλίμα στη χώρα, θεωρείται εξαιρετικά επικίνδυνη η ύπαρξη οποιασδήποτε πρόβλεψης για το ύψος των αφίξεων τη σεζόν που έρχεται.

Πηγή:capital.gr