Παρακολουθήστε αναλυτικότερα την ομιλία του
Προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ με σχεδόν 20 ποσοστιαίες μονάδες έναντι της ΝΔ στην πρόθεση ψήφου, δείχνει δημοσκόπηση που πραγματοποίησε η εταιρία Marc για λογαριασμό του τηλεοπτικού σταθμού Alpha.
Συγκεκριμένα, στο ερώτημα «αν γίνονταν σήμερα εκλογές τι θα ψηφίζατε», ΣΥΡΙΖΑ απάντησε το 40,2% των ερωτηθέντων και ΝΔ το 21%.
Ακολουθούν το ΚΚΕ με 4,9%, η Χρυσή Αυγή με 4,8%, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με 4,5%, «Το Ποτάμι» με 4,3%, το ΠΑΣΟΚ με 2,5%, το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών με 1,8%, η Ένωση Κεντρώων με 1,8%, η Τελεία με 1% και Άλλο Κόμμα με 3,3% των ερωτηθέντων.
Εξάλλου, σε ερώτηση σχετικά με το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών το 94,2% των ερωτηθέντων απαντάει ότι δεν τις επιθυμεί, ενώ μόνο το 4,8% βλέπει θετικά αυτό το ενδεχόμενο.
imerisia.gr
Του Θοδωρή Σκυλακάκη
Στο αμερικανικό περιοδικό Jacobin[1] σε συνέντευξη ποταμό[2], ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Λαπαβίτσας και οικονομικός «εγκέφαλος» πίσω από την λογική της επιστροφής στη δραχμή, αποκάλυψε τον οικονομικό σχεδιασμό της αριστερής πτέρυγας του ΣΥΡΙΖΑ, που ανοικτά επιθυμεί αυτή την εξέλιξη. Τι θα φέρει η μετάβαση στη δραχμή κατά Λαπαβίτσα. Διαβάστε τον ίδιο:
«Η κυβέρνηση θα χρειαστεί άμεσα να εφαρμόσει ελέγχους κεφαλαίων και άμεσα έλεγχο στις τράπεζες... θα πρέπει να κάνει ό,τι έκανε η ΕΕ στην περίπτωση της Κύπρου... Θα κρατήσουν σίγουρα για σημαντικό χρονικό διάστημα. Και κάποιο είδος ελέγχων κεφαλαίου ασφαλώς θα παραμείνει... Θα υπάρξει το θέμα του επαναπροσδιορισμού των πάντων στο νέο νόμισμα... θα χρειαστεί ένας στρατός δικηγόρων... τα συμβόλαια σε ξένο νόμισμα θα είναι προβληματικά. Θα πρέπει να «παρκαριστούν» σε κάποιους ειδικούς λογαριασμούς και θα πρέπει να αντιμετωπιστούν στη διάρκεια του χρόνου... εθνικοποίηση των τραπεζών βέβαια θα είναι αναγκαία άμεσα... με λαϊκό έλεγχο και συμμετοχή των εργαζομένων... οι συνδικαλιστικές ενώσεις των τραπεζών... θα έχουν ρόλο στη διαχείριση των νέων τραπεζών... καύσιμα, τρόφιμα, φάρμακα... θα χρειαστούν ενεργή παρέμβαση... δεν θα είναι μια ευχάριστη περίοδος... μιλάμε για μια διαδικασία με δελτίο («we’re talking about a process of rationing»)».
Τον ρωτά στη συνέχεια ο «Ιακωβίνος»: «Και θα βασιστείτε στην ελληνική γραφειοκρατία να το κάνει αυτό δίκαια και αποτελεσματικά» Και απαντά ο κ. Λαπαβίτσας:
«Δυστυχώς ναι... Έχουμε τέσσερεις μήνες. Σ’ αυτούς τους τέσσερεις μήνες μπορούμε να κάνουμε κάθε είδους πράγματα για να προετοιμαστούμε... υπάρχει ήδη δελτίο (rationing) στη χώρα αλλά γίνεται με το πορτοφόλι... μεγάλα τμήματα του πληθυσμού δεν έχουν να φάνε αρκετά... Ήδη δημιουργούμε μηχανισμούς που μπορούν να αντιμετωπίσουν αυτά τα προβλήματα έλλειψης προσφοράς. Έτσι δεν θα είναι τόσο δύσκολο όσο το 2010... Στην ενέργεια έχει η χώρα μεγάλη δυναμικότητα στην παραγωγή ηλεκτρισμού, είναι κοντά στην αυτάρκεια. Οι ελλείψεις θα είναι στις μεταφορές και εκεί το δελτίο θα είναι αναγκαίο. Δελτίο ζούμε τώρα αλλά γίνεται με το πορτοφόλι. Πολλοί δεν χρησιμοποιούν τα αυτοκίνητά τους γιατί δεν τους φτάνουν τα χρήματα. Τα πράγματα δεν θα αλλάξουν για πολλούς από αυτή την άποψη».
Δελτίο λοιπόν για καύσιμα, τρόφιμα και φάρμακα θέλει να μας φέρει ο κ Λαπαβίτσας. Δεν τελειώνει βέβαια εκεί ο σχεδιασμός. Περιλαμβάνει και νέους συμμάχους. Στο ερώτημα «πόσο κρίσιμο είναι στη διαδικασία αυτή να οικοδομηθούν εναλλακτικές συμμαχίες με χώρες όπως η Ρωσία, η Βενεζουέλα, η Κίνα και το Ιράν;» «Απόλυτα κρίσιμη», απαντά ο κ. Λαπαβίτσας «Και υπάρχει λόγος να περιμένουμε καλές αντιδράσεις από τις χώρες αυτές».
Βοήθεια λοιπόν αναμένουν οι της αριστερής κυβερνητικής πτέρυγας. Μόνο που αντί για την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ που ψάχνει ο κ. Τσίπρας, ο κ. Λαπαβίτσας και οι φίλοι του ψάχνουν την μεθοδολογία εφαρμογής δελτίου στα τρόφιμα, από τη Βενεζουέλα προφανώς!
Οι «Ιακωβίνοι» οικονομολόγοι, λόγω άγνοιας ή (το πιθανότερο) αδιαφορίας για την λειτουργία μιας σύγχρονης δυτικής οικονομίας, δεν έχουν υπολογίσει το πώς πρόκειται να αντιδράσει η πραγματική οικονομία σε ένα τέτοιο ακραίο σοκ. Τη δημιουργία μιας δεύτερης (μαύρης) αγοράς σε ευρώ. Την μαζική αποχώρηση επιχειρήσεων. Την καταστροφή των επιχειρήσεων που θα βρεθούν με οφειλές σε ξένο νόμισμα που δεν θα μπορούν να αποπληρώσουν. Το πάγωμα των ευρωπαϊκών κονδυλίων λόγω της χρεοκοπίας και των πάσης φύσεως παραβιάσεων των ευρωπαϊκών κανόνων που συνεπάγεται το σχέδιο αυτό. Τα αντίποινα των ανοησιών (κωδικός «τζιχαντιστές με διαβατήρια κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στην Ευρώπη»), με την έξοδό μας από την Σέγκεν, που μπορούν να εξουθενώσουν τον ελληνικό τουρισμό κ.λπ.
Κανείς δεν έχει μελετήσει την μείωση του ΑΕΠ και την έκταση της οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής που μπορεί να επιφέρει το σχέδιο αυτό. Μπορεί κανείς όμως με ασφάλεια να πει ότι αν υλοποιηθεί από μια κυβέρνηση «Ιακωβίνων», με την επακόλουθη διεθνή απομόνωση και εξαφάνιση κάθε είδους ξένου (και ελληνικού) κεφαλαίου και την διάλυση κάθε εμπιστοσύνης, τότε θα ισοδυναμεί με μια μείωση ανάλογη με αυτή που είχαμε από την αρχή της κρίσης μέχρι σήμερα, που θα επέλθει όμως σε μια εξουθενωμένη κοινωνία και σε πολύ συντομότερο χρονικό διάστημα. Έναν οικονομικό εφιάλτη που ο ελληνικός λαός στην μεγάλη του πλειοψηφία απεύχεται, τον οποίο όμως κάποιοι σήμερα απεργάζονται στην αριστερή πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ, υπό τις άναρθρες ιαχές στήριξης και των ακροδεξιών υποστηρικτών τους.
Οι πιθανότητες να ολοκληρωθεί το σχέδιο αυτό είναι κατά τη γνώμη μου πολύ μικρές. Γιατί ακόμα κι αν βρει πολιτική στήριξη θα καταρρεύσει υπό το βάρος της κοινωνικής αντίδρασης από τις καταστροφές που θα επιφέρει όταν αρχίσει να εφαρμόζεται. Όμως ακόμα και στην περίπτωση αυτή η ζημιά θα είναι πολύ μεγάλη. Και πρέπει να αποφευχθεί.
[1] Οι Ιακωβίνοι με επικεφαλής τον Ροβεσπιέρο ήταν η πιο ριζοσπαστική ομάδα στη διάρκεια της γαλλικής επανάστασης, υπεύθυνοι εν πολλοίς για την περίοδο του τρόμου (της οποίας στο τέλος έπεσαν θύματα) και η λέξη έκτοτε χρησιμοποιείται στον αγγλοσαξονικό κόσμο για να χαρακτηρίσει ακραία ριζοσπαστικές αριστερές ομάδες.
[2] https://www.jacobinmag.com/2015/03/lapavitsas-varoufakis-grexit-syriza/
* Ο κ. Θεόδωρος Σκυλακάκης είναι Πρόεδρος της Δράσης
Έκκληση στην Ελλάδα και στη Γερμανία να σταματήσουν τον πόλεμο των λέξεων προτού οι σχέσεις τους πληγούν ανεπανόρθωτα κάνει στην πρώτη της σελίδα η διαδικτυακή έκδοση του περιοδικού Spiegel.
«Κατηγορίες, απειλές και κοροϊδία: Οι τόνοι μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας ανεβαίνουν όλο και περισσότερο», γράφει το περιοδικό.
Αυτό κάνει τους συμβιβασμούς όλο και δυσκολότερους και δημιουργεί όλο και περισσότερα πάθη μεταξύ των δύο λαών. Ακόμα κι αν ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρεται σε παρεξηγήσεις που θα μπορούσαν να λυθούν και η Άγκελα Μέρκελ βάζει τον εκπρόσωπό της να μιλήσει για φιλία και συνεργασία με την Ελλάδα, κάθε μέρα που περνά τα πράγματα χειροτερεύουν, σύμφωνα με τους τρεις αρθρογράφους που συνυπογράφουν το δημοσίευμα.
«O πόλεμος των λέξεων κλιμακώνεται και οι συνέπειες είναι απρόβλεπτες, πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά. Επιτέλους σταματήστε!», σημειώνουν.
Στη συνέχεια οι αρθρογράφοι εξηγούν τους λόγους του προβλήματος. Πολλές από τις ρητορικές επιθέσεις είναι, όπως αναφέρουν, για εσωτερικούς λόγους. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει υποσχεθεί πολλά και δε γίνεται να πραγματοποιηθούν όλα. Γι’ αυτό ο Τσίπρας θέλει να δείξει ότι τουλάχιστον παλεύει και ότι δεν αφήνει το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες να του υπαγορεύσουν τι θα κάνει.
Από την άλλη, η γερμανική κυβέρνηση δε θέλει η Ελλάδα να ορίσει πότε θα τελειώσει η πορεία των προγραμμάτων σωτηρίας. Και η προθυμία των συντηρητικών κυβερνητικών κομμάτων CDU/CSU να στείλουν περισσότερα δισεκατομμύρια στη χώρα όλο και μειώνεται. Έτσι, ο υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε βάζει τον Έλληνα ομόλογό του «στη θέση του» για να δείξει στους δικούς του ανθρώπους ότι δε χαρίζει τίποτα στους Έλληνες.
Όμως αυτή η άλλοτε υπολογισμένη κλιμάκωση έχει φτάσει πλέον εκτός ελέγχου. Ποτέ οι υποθέσεις για Grexit ή για Graccident δε γίνονταν τόσο ανοικτά όσο τώρα. Και ποτέ η δυσπιστία ανάμεσα στις κυβερνήσεις Ελλάδας και Γερμανίας δεν ήταν τόσο βαθιά όσο σήμερα.
Το ίδιο συμβαίνει και με τον πληθυσμό: Σύμφωνα με γκάλοπ της γερμανικής κρατικής τηλεόρασης περίπου οι μισοί Γερμανοί πολίτες βλέπουν τη σχέση τους με τους ανθρώπους στην Ελλάδα επιβαρυμένη και μία έρευνα του ZDF έδειξε ότι τώρα πια μόνο η μειοψηφία των Γερμανών επιθυμεί την Ελλάδα στο Ευρώ.
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον γίνεται όλο και δυσκολότερο να φτάσουμε σε λογικές λύσεις στο δράμα του χρέους. Και ο κίνδυνος είναι μεγάλος οι σχέσεις μεταξύ των χωρών να υποστούν διαρκή βλάβη. Είναι λοιπόν ώρα να υπάρξει ένας λεκτικός αφοπλισμός – κι από τις δύο μεριές.