Πολλές και διαφορετικές τέχνες θα ανταμώσουν στην έκθεση της καλλιτεχνικής ομάδας της Κω ''ARTISTIKΩ'' που θα πραγματοποιηθεί στις 12,13 και 14 Ιουλίου στην Πρώην Εβραϊκή Συναγωγή (Χάβρα) μέσα στα πλαίσια των Ιπποκρατείων.
Σας προσκαλούμε να μας γνωρίσετε για να ταξιδέψουμε παρέα αυτό το τριήμερο σε φιλότεχνα μονοπάτια.
Με τιμή,
καλλιτεχνική ομάδα ARTISTIKΩ.
Ο Ανδρέας γεννήθηκε στις 21 Απριλίου 1998 στην Πάτρα και μεγάλωσε στην Κω.
Σε ηλικία 7-8 ετών ξεκίνησε την πρώτη του επαφή με το άθλημα έχοντας σας πρότυπο τον αδελφό του Γιώργο Σκούφη, επίσης μπασκετμπολίστα, που αγωνίζεται τα τελευταία χρόνια στο Ιπποκράτη. Σε όλη αυτή την πορεία του "πέρασαν" πολλοί προπονητές και σίγουρα όπως λέει και ο ίδιος κάτι πήρε από όλους. Τα όσα διδάχθηκε αλλά και οι συμβουλές τους είναι στοιχεία που πάντα τον ακολουθούν...
Προπονητές που τον βοήθησαν από μικρή ηλικία και από τα τμήματα υποδομής ακόμη, ήταν οι Γιάννης Παππούλης, Μιχάλης Καπλανίδης, Πάρης Χατζηδαυϊδ. Οι δύο όμως άνθρωποι και προπονητές με τους οποίους έχει ακόμη επαφές είναι ο Δημήτρης Δρόσος και ο Θανάσης Χατζηνικολάου. Ιδιαίτερα όπως μας τόνισε ο πρώτος άνθρωπος που παίρνει τηλέφωνο όταν τον απασχολεί κάτι είναι ο Δημήτρης...
Στην συζήτηση μας μαζί του, θέσαμε αρκετά ερωτήματα τα οποία και μας απάντησε με μεγάλη προθυμία.
Τι σημαίνει για σένα να είσαι μέλος της Εθνικής ομάδας, τι αισθάνθηκες όταν φόρεσες τη φανέλα με το εθνόσημο;
Από μικρή ηλικία έβλεπα τους μεγαλύτερους μου να παίζουν μπάσκετ και πάντα ονειρευόμουν κάποια στιγμή να καταφέρω να είμαι και εγώ σε μια μεγάλη ομάδα. Ενώ διάβαζα για τις εξετάσεις του σχολείου μου, έγινε η πρόταση από την ομάδα του Ίκαρου προς στους γονείς μου, πράγμα το οποίο δεν γνώριζα εγώ. Κάποια στιγμή η μητέρα μου, αφού τελείωσαν οι εξετάσεις, μου αποκάλυψε την πρόταση και όπως καταλαβαίνετε πέταξα από την χαρά μου, δηλώνοντας τους πως ήθελα να πάω στην Αθήνα. Για την οικογένεια μου ήταν λίγο δύσκολο αυτό, μιας και ήμουν μικρός, τους έπεισα πως εκεί πάω για έναν σκοπό και θα είμαι προσεκτικός.. Τελικά με την στήριξη τους υπέγραψα στον Ίκαρο Καλλιθέας κάνοντας την πρώτη επαγγελματική μεταγραφή μου. Όταν έφυγα για πρώτη φορά από την Κω το 2013 για τον Ίκαρο είχα σαν στόχο να κάνω μια καλή πορεία με την ομάδα μου, με απώτερο σκοπό να καταφέρω να διακριθώ και να κερδίσω μια θέση στην Εθνική. Κάτι βέβαια που δεν άργησε να συμβεί αφού το επόμενο καλοκαίρι έγινε η κλήση μου στην εθνική με προπονητές τους Μανουσελη-Τούφα, γεγονός το οποίο με χαροποίησε ιδιαίτερα και θα το θυμάμαι για πάντα.
Πιστεύεις πως τα παιδιά της επαρχίας έχουν τις ίδιες ευκαιρίες με τα παιδιά τις πρωτεύουσας; Για να πετύχεις, θα πρέπει να φύγεις από τον τόπο σου;
Ο τόπος μου είναι ανεκτίμητος και τον αγαπώ, είναι εδώ η οικογένεια μου και οι φίλοι μου, σίγουρα στον αθλητισμό χρειάζονται και οι ευκαιρίες οι οποίες είναι περισσότερες στην Αθήνα. Όταν μου έγινε η πρόταση σίγουρα σκέφτηκα πως ήταν η στιγμή της ζωής μου και ήθελα να φύγω για να μπορέσω να εκπληρώσω τα όνειρα μου. Είναι δύσκολο να έρθει η διάκριση για ένα παιδί από νησί ακόμη και αν αγωνίζεται η ομάδα του νησιού του σε μια εθνική κατηγορία.
Πόσο δύσκολα ή εύκολα ήταν για σένα τα πράγματα στην Αθήνα και μετέπειτα στην Πάτρα; Πόσες ώρες έκανες προπόνηση; Στερήθηκες κάτι;
Σίγουρα τα πράγματα και η ζωή δεν είναι τόσο εύκολη στις μεγάλες πόλεις όπως στο νησί που οι ρυθμοί είναι διαφορετικοί. Με πολύ προσπάθεια και θυσίες όλα μπορείς να τα πετύχεις ειδικά όταν έχει δίπλα σου ανθρώπους που σε στηρίζουν, όπως είναι η οικογένεια, οι προπονητές και οι φίλοι. Έκανα αρκετές ώρες προπόνηση υπήρχαν φορές που έφευγα από το σπίτι στις 3 το μεσημέρι και γυρνούσα στις 11 το βράδυ, σίγουρα κάποιες ώρες που θα ήθελα να κάνω κάτι παραπάνω ή απλά να ξεκουραστώ δεν τις είχα.
Παρακολουθείς τα αθλητικά δρώμενα του νησιού όσο λείπεις από την Κω;
Ναι, με ενδιαφέρει αρκετά το τι κάνουν οι ομάδες μας, ιδιαίτερα ο Ιπποκράτης, όπου έχει ομάδες σε εθνικές κατηγορίες. Πίστευα πως το γυναικείο θα παρέμενε στην κατηγορία και το ανδρικό θα ανέβαινε στην Β' εθνική, ελπίζω να το καταφέρουν φέτος οι δύο ομάδες, επιστροφή στην Α1 και άνοδος για το ανδρικό. Επίσης παρακολουθούσα την Α.Ε. Δικαίου είχε καλή ομάδα και πίστευα πως θα τα κατάφερνε και αυτή κρίμα που δεν ανέβηκε.
Υπάρχουν αθλητές του μπάσκετ στο νησί που θαυμάζεις;
Σίγουρα υπάρχουν αθλητές που θαύμαζα από μικρός για διάφορους λόγους τον καθένα ξεχωριστά. Εκτός από τον αδελφό μου Γιώργο όπως είπα και παραπάνω, μικρός θαύμαζα πολύ τον Δημήτρη Πλευράκη, γιατί με εντυπωσίαζε που κάρφωνε στην μπασκέτα. Επίσης μου άρεσε πολύ σαν παίχτης ο Γιώργος Τρύπας της Α.Ε. Δικαίου και ο Νώντας Γκοράτσας του Ιπποκράτη.
Ποιο είναι το μήνυμα που θα έδινες στα παιδιά της ηλικίας σου τα οποία έχουν και αυτά τα δικά τους όνειρα;
Σίγουρα αυτό που θα τους έλεγα είναι να κυνηγήσουν ότι αγαπούν και ονειρεύονται και να μην το βάζουν κάτω όσες δυσκολίες και αν συναντήσουν. Να προσπαθήσουν να συνδυάσουν το σχολείο με ότι θέλουν να κάνουν, όσο αφορά το μπάσκετ θα ήθελα να τους πω ότι δεν είναι όλα ρόδινα ακόμη και στις μεγάλες ομάδες. Θα "πέσουν" πολλές φορές κάτω και θα πρέπει να σηκωθούν και να συνεχίσουν, δεν είναι εύκολα τα πράγματα θέλει πολύ κόπο, άλλωστε σε όλους τους τομείς χρειάζεται αυτό, αν θες να πετύχεις στην ζωή σου!
Ο Ανδρέας, σήμερα αναχωρεί για Πάτρα και θα συνεχίσει με την ομάδα του Προμηθέα Πατρών, που φέτος ανέβηκε στα σαλόνια της Α1 εθνικής. Σε όλη την διάρκεια της συνέντευξης μας έκανε εντύπωση ο τρόπος και ο λόγος του, αφού πρόκειται για ένα εξαιρετικό παιδί με χαμηλό προφίλ και ήθος, το οποίο έχει απόλυτη συναίσθηση του τι έχει πετύχει αλλά δεν έχει καβαλήσει το "καλάμι".
Ευχόμαστε στον Ανδρέα, όπως και σε όλα τα παιδιά από την Κω, που εκτός νησιού διαπρέπουν στις επιστήμες τον αθλητισμό, τον πολιτισμό και σε πολλά άλλα, να συνεχίζουν να μας κάνουν υπερήφανους...
Με επιτυχία στέφθηκε το press-trip Αμερικανών δημοσιογράφων-bloggers σε Ρόδο, Κω και σε μικρότερα νησιά της Δωδεκανήσου. Πρόκειται για μία συνδιοργάνωση του Γραφείου του ΕΟΤ Νέας Υόρκης-Καναδά και του Τμήματος Τουρισμού Δωδεκανήσου της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, στο πλαίσιο της ευρύτερης προσπάθειας για την ενεργοποίηση της τουριστικής ζήτησης από τις ΗΠΑ.
Όλοι οι φιλοξενούμενοι δημοσιογράφοι-bloggers εκπροσωπούν μέσα που απευθύνονται σε εύπορο κοινό των ΗΠΑ, σε άτομα που επηρεάζουν τις τάσεις της μόδας και τη ζήτηση των τουριστικών προορισμών, που αναζητούν υψηλού επιπέδου υπηρεσίες και αυθεντικές ταξιδιωτικές εμπειρίες, γαστρονομικές απολαύσεις και πολιτιστικά event.
Πρόκειται συγκεκριμένα για την κ. Jan Eckland, blogger του “travelrave.me”, την κ. Sheryl Wesley από το “Message Magazine”, τον κ. Isoul Harris αρχισυντάκτη στο Uptown Magazine, τον κ. David Stone αρχισυντάκτη στη “Roosevelt Island Daily” και συνεργάτη, μεταξύ άλλων, της “Huffington Post”, τον κ. Daniel Watson ιδρυτή και αρχισυντάκτη του “Livid Magazine” και την κ. Kinya Claireborne, ιδρύτρια και αρχισυντάκτρια του περιοδικού “Lifestyle & Society”. Την αποστολή συνόδευε η διευθύντρια του Γραφείου του ΕΟΤ Νέας Υόρκης-Καναδά, κ. Γρηγορία Καματερού.
Οι δημοσιογράφοι-bloggers έφθασαν στη Ρόδο στις 24 Ιουνίου και κατά τη διάρκεια της πενθήμερης παραμονής τους είχαν την ευκαιρία να βιώσουν την αυθεντική νησιωτική φιλοξενία, να γνωρίσουν τις ομορφιές, τον Πολιτισμό και τη γαστρονομία του νησιού. Επίσης, πραγματοποίησαν ημερήσιες εκδρομές σε Χάλκη, Αλιμιά και Σύμη. Μετά τη Ρόδο μετέβησαν στην Κω όπου επισκέφθηκαν, μεταξύ άλλων, αρχαιολογικούς χώρους και μνημεία και παρακολούθησαν τελετή αναπαράστασης του Όρκου του Ιπποκράτη στο Ασκληπιείο. Από την Κω αναχώρησαν για Αθήνα για να επιστρέψουν στις ΗΠΑ.
Το πρόγραμμα της φιλοξενίας τους εστίασε σε δραστηριότητες και εμπειρίες ανάλογα και με τις προσδοκίες του κοινού των ΜΜΕ που υπηρετούν. Η αποστολή έφυγε με τις καλύτερες εντυπώσεις από τα Δωδεκάνησα. Ο ενθουσιασμός και η ικανοποίηση τους αποτυπώνεται ήδη στις κοινοποιήσεις που έκανε ο καθένας ξεχωριστά στους λογαριασμούς του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Με αφορμή το press trip των Αμερικανών στα Δωδεκάνησα, η αντιπεριφερειάρχης Τουρισμού Μαριέτα Παπαβασιλείου δηλώνει: “Αναμφισβήτητα η αμερικανική τουριστική αγορά παρουσιάζει πολλές δυνατότητες και μεγάλες προοπτικές για τα νησιά μας. Οι αφίξεις από τις ΗΠΑ στην Ελλάδα το πρώτο τετράμηνο του 2016 παρουσιάζουν αξιοσημείωτη αύξηση. Ως Περιφέρεια διεκδικούμε το μερίδιο που αναλογεί στα νησιά μας. Θέσαμε τις βάσεις για την προσέγγιση της συγκεκριμένης αγοράς και η προσπάθειά μας θα συνεχισθεί μεθοδικά και στοχευμένα”.
money-tourism.grΑν σε κάτι φαίνεται να γίνεται σοφότερος ο κουρασμένος κόσμος μας είναι στη γνώση πως οι πολιτικές ηγεσίες όταν αξίζουν το όνομά τους μεριμνούν κυρίως για ένα: την αύξηση του πλούτου των κοινωνιών τους. Τα άλλα, όλα, απλώς έπονται.
Η Κως, όπως και τα υπόλοιπα τουριστικά νησιά της μεθορίου στο ανατολικό Αιγαίο, δοκιμάστηκε από την ιδεοληπτική μεταναστευτική – προσφυγική πολιτική του περασμένου χρόνου, ως ένα βαθμό –μικρότερο- και τα απέναντι τουρκικά θέρετρα, με εξαίρεση το Μπόντρουμ, την αρχαία Αλικαρνασσό ή το Πετρούμι των παππούδων μας, που λίγο για τις συχνές κλοπές πλεούμενων από τις πέντε μαρίνες της περιοχής του, περισσότερο λόγω της εικόνας του άμοιρου Αϊλάν στις ακτές του, επλήγη σοβαρότερα.
Δοκιμασία για μας εδώ πολλαπλή, βέβαια. Δίπλα στην περισυλλογή για τις συνθήκες που αυξάνουν τις μεταναστευτικές – προσφυγικές ροές, πέρα από την αμηχανία και τα βουβά συναισθήματα, ζήσαμε την αφόρητη αισθηματολογία των λογής επαγγελματιών του πόνου, τις μικροπολιτικές των κυβερνώντων αλλά και της Ένωσης, την πασιφανή αδυναμία να συγκροτηθεί πανευρωπαϊκή πολιτική στα μείζονα, να αποφασιστεί ταχεία λύση καν στα προβλήματα αιχμής. Στο τέλος, όπως πάντοτε, πληροφορηθήκαμε και το (μακρύ) λογαριασμό: τους εκατοντάδες πνιγμένους, τα δισεκατομμύρια δολάρια του τζίρου των διακινητών, το κλείσιμο των βορείων συνόρων, τα αδιέξοδα της Ειδομένης, του Ελληνικού, την οικονομική κρίση στα νησιά μας, και ποιος ξέρει (μέχρι να κλείσει) πόσα ακόμα που θα ξεβράζουν προϊόντες ο καιρός και ο χρόνος.
Η σεζόν στο νησί της Κω ξεκίνησε με μειώσεις στην πληρότητα των καταλυμάτων γύρω στο 60% σε σχέση με πέρσι, (οι πρώτες πληροφορίες από τους σταθερούς επισκέπτες ήτανε πως οι ίδιοι οι πράκτορες εκτός Ελλάδος δυσφημούσαν την κατάσταση σχετικά με τους μετανάστες παρά τις μηδενικές φετινές ροές, προφανώς γιατί βασιζόμενοι στα περσινά δεδομένα είχαν αλλάξει τα προγράμματά τους), εντούτοις με τις ενέργειες των υπευθύνων του δήμου το Μάιο η ψαλίδα έκλεισε με μειώσεις στο 21% και στα ίδια επίπεδα υπολογίζεται και ο Ιούνιος -τα συγκεντρωτικά στοιχεία του μήνα δεν είναι ακόμα διαθέσιμα.
Είναι δύσκολο να αποδειχτεί, ή για μένα να το αποδείξω, αλλά κάποτε το να ζεις (έστω τοπικά) σε ανοικτές και οικονομικά δραστήριες κοινωνίες σού διασφαλίζει τη διορατικότητα και την τόλμη να κοιτάζεις μακρύτερα από το προφανές. Πριν από μερικούς μήνες συναντήθηκαν τυχαία στην Ουτρέχτη της Ολλανδίας οι αντιπροσωπείες των υπεύθυνων για την τουριστική προβολή από τους δύο γειτονικούς δήμους, του Bodrum και της Κω. Δε χρειάστηκαν περισσότερα. Ο δήμαρχος Κω, Γιώργος Κυρίτσης, θα έπαιρνε γρήγορα την πρωτοβουλία. Υπέρμαχος ο ίδιος της αρχής ότι κυβερνώ την κοινωνία ενός τόπου σημαίνει παντί τρόπω υπερασπίζομαι την οικονομική της ευημερία, δε χρειάστηκε πολύ για να δει πέρα από στερεότυπα και κοντόθωρους εθνικισμούς. Είχε ήδη πείρα του πόσο δύσκολα εισακούεται ένας δήμαρχος μικρού νησιού σε εθνικό, πολύ περισσότερο σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Αντίθετα, μετά τη μεταναστευτική κρίση, με τον ισότιμο δήμαρχο του Μπόντρουμ δεν ήτανε λίγα όσα τούς συνέδεαν. Τον περασμένο Ιανουάριο, για παράδειγμα, οι ακυρώσεις της γερμανικής TUI έφταναν στο 50% προς Κω, στο 90% προς Αλικαρνασσό
Τα υπόλοιπα τα συμπαρέσυρε ο αμοιβαίος ενθουσιασμός των δύο δημάρχων. Η πρώτη επίσημη συνάντησή τους έγινε στο δημαρχείο Αλικαρνασσού την Παρασκευή 10 Ιουνίου και πέντε μέρες αργότερα ο Τούρκος δήμαρχος Mehmet Kocadon (Μεχμέτ Κοτσαντόν) ανταπέδιδε την επίσκεψη στην Κω -παραγωγικότατες και οι δυο συναντήσεις. Στοχεύοντας σε δύο κύριες δράσεις, στην ανάσχεση ή στον έλεγχο των όποιων ελάχιστων πια ροών, και κυριότατα στην οικονομική - τουριστική συνεργασία των δύο δήμων. Τις αμέσως επόμενες μέρες θα υπογραφεί και η σχετική συμφωνία.
Διαβάζει κανείς στα δελτία τύπου των δύο συναντήσεων εξαγγελίεςγια συνεργασία στην αντιμετώπιση των μεταναστευτικών ροών, για κήρυξη τουριστικής ζώνης που θα περιλαμβάνει τους δυο δήμους, για δημιουργία visacenters (για τους εκτός Ζώνης Schengen τουρίστες) τόσο στην Κω, αλλά και καλύτερη στελέχωση και λειτουργία του υποκαταστήματος της Σμύρνης που ήδη υπάρχει στο Bodrum, για δύο κοινές συνεδριάσεις των δημοτικών συμβουλίων ετησίως (κατά το πρώτο εξάμηνο του χρόνου στην Κω, κατά το δεύτερο Αλικαρνασσό), κοινή προβολή του τουριστικού προϊόντος, διοργάνωση εκδηλώσεων (συνεδρίων, φεστιβάλ κ.ά.), δημιουργία ιστότοπου σε τέσσερις γλώσσες με ενιαία προβολή των δύο προορισμών.
«Στην Κω ταιριάζουν τρία στοιχεία: δυναμισμός, εξωστρέφεια, κοσμοπολιτισμός», είναι το μότο που αγαπάει ο Γιώργος Κυρίτσης. Περίπου συνομήλικοι –τον θυμάμαι από το Γυμνάσιο και το Λύκειο-, είμαστε η γενιά των Κώων που μεγαλώσαμε μαζί με την τουριστική ανάπτυξη της Κω, που χαρήκαμε τη ζωντάνια και την αίγλη του νησιού μας, να βρισκόμαστε φέρ’ ειπείν σε μεγάλα ευρωπαϊκά αεροδρόμια και να βλέπουμε στους πίνακες των δρομολογίων συχνότερα το όνομα της Κω απ’ όσο της Αθήνας, –είναι δύσκολο να αποδεχτούμε ότι εκείνη η παιδική χαρά των ηλικιωμένων ιδεοληπτικών έπαιξε με την κακή ιστορική συγκυρία και κατάφερε να βλάψει το νησί μας ανεπανόρθωτα. Καταλαβαίνω το γινάτι του, θέλω να πω, κόντρα σε ιδεοληψίες και μικροπολιτικές, να ξαναφέρει την Κω εκεί που ήταν. Τώρα ακόμα πιο δυναμικά, με τη δυνατότητα προβολής του «ταξιδιού σε δυο ηπείρους» ή του συνδυασμού «νησί Αιγαίου – Μικρά Ασία».
Τα σύνορα, όπως κι όλα τα πράγματα, είναι καλό να τα λογαριάζουμε δίχως περιττές φοβίες –που αποτελεί μάλλον και την καλύτερη απάντηση στα προβλήματα του σημερινού κόσμου. Εμείς που ζούμε πολύ κοντά στην Τουρκία και λόγω του τουρισμού σε κοσμοπολίτικο περιβάλλον, καταλαβαίνουμε πως είμαστε τόσο πιο ασφαλείς Έλληνες όσο λιγότερο φοβικά συμβιώνουμε με τους ξένους, (επιτρέψτε μου και κάτι παρεμφερές φιλολογικό: όποιος μεγάλωσε ακούγοντας από τις συντροφιές στα καφενεία γύρω του λογής γλώσσες, δεν απορεί που την πλουσιότερη σοδειά στη νέα ελληνική γλώσσα την έστειλε ένας Αιγυπτιώτης από την κοσμοπολίτικη Αλεξάνδρεια).
Ο Γιώργος Κυρίτσης μιλάει με τον τρόπο του πραγματιστή: «Δέκα μίλια είναι μία ελάχιστη απόσταση. Οι επισκέπτες της Αλικαρνασσού, το ξέρει καλά ο φίλος δήμαρχος εκεί, θα πληθύνουν, αν μπορούν να συνδυάσουν την Αλικαρνασσό με την Κω. Το ίδιο και οι δικοί μας. Μόνο οι Τούρκοι τουρίστες, απέναντι, πλησιάζουν το ενάμισι εκατομμύριο το χρόνο. Ύστερα, η Τουρκία, με την ανάπτυξη της τελευταίας δεκαετίας, απευθύνεται και σε άλλες, ανατολικές αγορές. Ο τζίρος στο Μπόντρουμ από τους Ινδούς φτάνει ετησίως τα τρία εκατομμύρια δολάρια. Δεν υπάρχει να φοβηθούμε τίποτε. Αντίθετα, να ωφεληθούμε πολλά.»
athensvoice.gr