Με το «καυτό» υλικό που είχε στα χέρια του, ως ενθύμιο από τις ξέφρενες βραδιές που έζησε με το μεγάλο πάθος του, έκανε τελικά βούκινο την ερωμένη του, όταν του ζήτησε να χωρίσουν.
Ο 32χρονος αποφάσισε να εκδικηθεί το γνωστό μοντέλο (επειδή τον χώρισε για τον διευθυντή του), στέλνοντας γυμνές φωτογραφίες της και sex tapes σε φίλους και συγγενείς της.
Οι… παραλήπτες του ροζ βίντεο και των φωτογραφιών είδαν τις προσωπικές στιγμές του πρώην ζευγαριού οι οποίες, σύμφωνα με πληροφορίες, περιελάμβαναν πονηρά παιχνίδια με sex toys, αλλά και φρούτα και υλικά ζαχαροπλαστικής. Η 32χρονη, που είναι μοντέλο εσωρούχων και διατηρεί γνωστό κατάστημα με διεθνείς φίρμες εσωρούχων στα νότια προάστια της Αττικής, έπαθε σοκ όταν δέχθηκε επικριτικά σχόλια (και όχι μόνο) από το οικογενειακό περιβάλλον της. Η «πέτρα του σκανδάλου» δεν είχε ιδέα ότι στα προφίλ στο facebook των περισσότερων γνωστών της, ακόμη και των στενών συγγενών της, είχε ανέβει το «απαγορευμένο» υλικό που είχε καταγράψει σε ιδιαίτερα προσωπικές στιγμές και βρισκόταν πλέον σε κοινή θέα.
Οι υποψίες της πανέμορφης ψηλής και ξανθιάς γυναίκας έπεσαν αμέσως σε έναν συνομήλικό της, χημικό, ο οποίος εργάζεται σε μεγάλη εταιρεία και είχε μαζί του έναν θυελλώδη ερωτικό δεσμό τους τελευταίους μήνες. Στο διάστημα που πέρασαν μαζί έκαναν μεγάλη ζωή με σχεδόν καθημερινές εξόδους σε νυχτερινά κέντρα και διαμονή σε πεντάστερα ξενοδοχεία της Αθήνας. Μάλιστα, ο σύντροφος του 32χρονου μοντέλου κινηματογραφούσε τις ερωτικές τους στιγμές, έχοντας πάντα τη συγκατάθεσή της.
Η σχέση τους πήρε ξαφνικά τέλος, όταν το μοντέλο-επιχειρηματίας γνώρισε τον διευθυντή του 32χρονου χημικού και τη χτύπησε κεραυνοβόλος έρωτας. Έτσι, παράτησε σύξυλο τον επιστήμονα και συνέχισε τη μεγάλη ζωή με τον νέο της σύντροφο, χωρίς όμως να φαντάζεται ότι ο πρώην εραστής της θα την τιμωρούσε. Όταν χώρισε από τον χημικό, η 32χρονη του ζήτησε να σβήσει από το κινητό του τις φωτογραφίες και τα βίντεο με τις προσωπικές στιγμές τους και εκείνος το έκανε (και μάλιστα παρουσία της). Όμως, φαίνεται ότι ο πληγωμένος πρώην εραστής είχε κρατήσει αντίγραφα από τα αρχεία και τελικά έβαλε μπροστά το σχέδιό του για να πάρει την εκδίκησή του.
Οι αστυνομικοί της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, στους οποίους κατέφυγε η 32χρονη, εξιχνίασαν άμεσα την υπόθεση. Πρώτα ήλθαν σε συνεννόηση με τη διαχειρίστρια εταιρεία του facebook, προκειμένου να διασταυρώσουν τα στοιχεία του προφίλ μέσω του οποίου διακινούνταν το υλικό, και διαπιστώθηκε ότι ήταν ψεύτικο. Τα ψηφιακά ίχνη τους οδήγησαν στο σπίτι του 32χρονου πρώην συντρόφου του μοντέλου, όπου έκαναν έρευνες και κατέσχεσαν τον ηλεκτρονικό υπολογιστή αλλά και το κινητό του τηλέφωνο, προκειμένου να διερευνηθούν για να στοιχειοθετηθεί ο βαθμός εμπλοκής του. Η δικογραφία που σχηματίστηκε σε βάρος του για διάδοση ευαίσθητων δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα μέσω διαδικτύου και υποβλήθηκε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών.
Πηγή: Espresso
Τα όρια του «κραχ» δοκιμάζει η πραγματική οικονομία. «Κόκκινα», τραπεζικά, δάνεια, ληξιπρόθεσμες οφειλές ιδιωτών προς Εφορία και ΔΕΚΟ, το χρέος αυτοαπασχολούμενων και επιχειρήσεων στα ασφαλιστικά ταμεία και το δημόσιο χρέος της χώρας ξεπερνούν το ιλιγγιώδες ποσό του μισού τρισ. ευρώ.
Πρόκειται για «κόκκινο χρέος», δεκαπλάσιο των ετήσιων εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού, που βυθίζει την οικονομία σε κύκλο πρωτοφανούς αβεβαιότητας, την ώρα που η ρευστότητα παραμένει στον «πάγο», ελέω των capital controls, και η οικονομία οδεύει το 2016 για έναν ακόμη χρόνο ύφεσης. Μία ύφεση, η διάρκεια της οποίας δεν έχει προηγούμενο στον αναπτυγμένο κόσμο.
Αναπόφευκτα, κόκκινο κτυπά και η αβεβαιότητα στον επιχειρηματικό κόσμο και εντείνεται ο προβληματισμός εντός και εκτός συνόρων για την προοπτική σταθεροποίησης της ελληνικής οικονομίας τους επόμενους μήνες. Κάτι που καθίσταται μεγάλη πρόκληση με δεδομένα τα εξής:
«Βόμβα»: Πάνω από 560 δισ. το συνολικό χρέος της Ελλάδας
Την εύθραυστη πολιτική ισορροπία, την προώθηση, με διαδικασίες-εξπρές, επώδυνων μέτρων που θα πλήξουν ακόμη περισσότερο τη μεσαία τάξη, τη γεωπολιτική αστάθεια στην ευρύτερη περιοχή και το ερώτημα εάν το πολιτικό προσωπικό της σημερινής κυβέρνησης μπορεί να συγκροτήσει στρατηγική ανάπτυξης και προσέλκυσης επενδύσεων.
Ξένοι οίκοι, αξιολογητές του ελληνικού χρέους, εμφανίζονται ιδιαίτερα ανήσυχοι. Ούτως ή άλλως η ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας θα ήταν μια δύσκολη εξίσωση. Οι παλινωδίες όμως των τελευταίων μηνών, η επιβάρυνση της οικονομίας με νέο, μεγάλο, δάνειο, νέους όρους και σκληρά μέτρα που θα κτυπήσουν ακόμη περισσότερο τις ομάδες που έχουν ήδη σηκώσει το βάρος της τιτάνιας δημοσιονομικής προσαρμογής τα τελευταία χρόνια, περιπλέκουν ακόμη περισσότερο τα πράγματα.
ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΠΡΟ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ
Ο πρωθυπουργός, παρά την εύθραυστη πλειοψηφία στη Βουλή, εμφανίζεται αποφασισμένος να προχωρήσει, τώρα, με δύσκολα μέτρα, όπως το ασφαλιστικό, παρά το ότι από την πλευρά των Θεσμών, σύμφωνα με πληροφορίες υπήρχε διάθεση να δοθεί πολιτικός χρόνος για να καταστεί πιο εύκολα διαχειρίσιμο το θέμα.
Αυτό σημαίνει ότι οι περικοπές στις συντάξεις και οι ανατροπές που έρχονται με το νέο ασφαλιστικό είναι προ των πυλών, όπως επίσης και νέες φορολογικές επιβαρύνσεις, ενώ σε εκκρεμότητα παραμένει το μεγάλο θέμα της διαχείρισης και της αναδιάρθρωσης του ιδιωτικού, «κόκκινου», χρέους.
Η κυβέρνηση, από την πλευρά της, ποντάρει, στην εικόνα διάλυσης που εμφανίζει η Αξιωματική Αντιπολίτευση, για να περάσει το συντομότερο δυνατόν δύσκολα μέτρα, ώστε και με δεδομένο το σκηνικό δημοσιονομικής ανοχής που στήνεται στην Ευρώπη υπό το βάρος των δραματικών εξελίξεων, να λάβει το συντομότερο δυνατόν διευκολύνσεις.
Στην κορυφή βρίσκεται αναμφίβολα η αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους, στην οποία η κυβέρνηση ευελπιστεί να «πατήσει» και δευτερευόντως πιθανή χαλάρωση του δημοσιονομικού πλαισίου μεσοπρόθεσμα. Ωστόσο, όπως παρατηρούν έμπειροι ξένοι τεχνοκράτες, πλέον η κατάσταση στην πραγματική οικονομία έχει φτάσει στο σημείο μηδέν. «Τα ψέματα και οι εύκολες λύσεις έχουν τελειώσει», σχολιάζει χαρακτηριστικά τραπεζικός παράγοντας, εκτιμώντας πως για μια πραγματική ανάκαμψη, με δυναμική ουσιαστικής ανάσχεσης της ανεργίας θα απαιτηθεί σειρά ετών.
Όμως και για το πρώτο, μικρότερο, αλλά ουσιαστικό βήμα της σταθεροποίησης, ο δρόμος δεν είναι ούτε εύκολος, ούτε απλός: Και αυτό επειδή απαιτούνται ρευστότητα, σχέδιο και πολιτική βούληση για μεγάλες τομές, ζητούμενα ιδιαίτερα δύσκολα στην περίπτωση της Ελλάδας. Η πρόβλεψη του προϋπολογισμού του 2016 για ύφεση και το 2016, η οποία μαστίζει τη χώρα από το 2008 με μοναδική εξαίρεση τη δειλή επιστροφή στην ανάπτυξη το 2014, αποτελεί αιτία σοβαρής εγρήγορσης για την πραγματική οικονομία. Ακόμη και εάν, υποθετικά, όλα κυλήσουν κατ’ ευχήν, η ρευστότητα στην οικονομία θα παραμείνει, εκ των πραγμάτων, περιορισμένη για αρκετό διάστημα, αφού η εμπιστοσύνη και το οικονομικό κλίμα έχουν υποστεί σοβαρό πλήγμα.
ΔΥΣΚΟΛΗ ΕΞΙΣΩΣΗ
Την ίδια ώρα η κατάρτιση σχεδίου ανάκαμψης, με όρους συμβατούς με τα κριτήρια που θέτουν ξένα επενδυτικά κεφάλαια τα οποία διαθέτουν ρευστότητα για να επενδύσουν, είναι μια δύσκολη εξίσωση. Η κυβέρνηση, όπως και οι προκάτοχοί της σε ένα βαθμό, δεν έχουν μέχρι στιγμής παρουσιάσει δείγματα γραφής που θα πείσουν επενδυτές και επιχειρηματίες πως έχει επέλθει ρήξη με πρακτικές του παρελθόντος, οι οποίες συντέλεσαν στην πτώση της ελληνικής οικονομίας.
«Δεν βλέπουμε επαρκή ιδιοκτησία (ownership) στις μεταρρυθμίσεις» λένε στελέχη που παρακολουθούν εκ του σύνεγγυς τις διαπραγματεύσεις με τους Θεσμούς. Έτσι, ακόμη και εάν σε κεντρικό επίπεδο ληφθούν σκληρές αποφάσεις για τη λήψη δύσκολων μεταρρυθμίσεων, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι αυτές θα συνοδεύονται από σχέδιο με παρεμβάσεις, ικανές να προσελκύσουν ξένα και εγχώρια επενδυτικά κεφάλαια, που θα συμβάλουν στην αποτροπή ενός νέου κύκλου ύφεσης και αβεβαιότητας και στην ανάσχεση της ανεργίας. Ένα σχέδιο που θα μπορούσε να στηριχθεί στα βασικά μας πλεονεκτήματα, που είναι πλέον οι ελκυστικές αποτιμήσεις, η παραμονή μας στη ζώνη του ευρώ, η υποδομή σε αρκετούς τομείς, αλλά και η ύπαρξη ρευστότητας στο εξωτερικό που αναζητά επενδυτικά σχέδια να διοχετευθεί με τη μορφή συμμετοχών ή εξαγορών.
ΤΟ ΜΟΜΕΝΤΟΥΜ ΠΟΥ «ΚΑΗΚΕ»
Όπως έχει αποδειχθεί στο πρόσφατο παρελθόν, στην οικονομία δημιουργούνται παράθυρα ευκαιρίας. Όπως ήταν, για παράδειγμα, το μομέντουμ της επιστροφής του Δημοσίου στις διεθνείς αγορές το 2014, το οποίο όμως, δεν μπόρεσε να παρακολουθήσει η πολιτική σκηνή της χώρας, με τα γνωστά αποτελέσματα στη συνέχεια.
Πλέον, η αφετηρία για μια δυνητική ανάκαμψη είναι σαφώς πιο δυσμενής, με ευθύνες πολλών και σε πολλά επίπεδα και για ακόμη μια φορά το μεγάλο ζητούμενο παραμένει η ανάκτηση της οικονομικής ανεξαρτησίας της χώρας. Κάτι που, στα λόγια, όλοι επιθυμούν. Το ερώτημα όμως είναι εάν μπορούν να το πετύχουν και μάλιστα το συντομότερο δυνατόν, ώστε η οικονομία να εξέλθει από το αδιέξοδο και να ξεκινήσει μια επίπονη αλλά σταθερή πορεία προς την ανάκαμψη.
Ο δραματικός «λογαριασμός»
«Κόκκινα», τραπεζικά δάνεια, ληξιπρόθεσμες οφειλές ιδιωτών προς την Εφορία, που αυξάνονται μάλιστα κατά 1 δισ. ευρώ κάθε μήνα, οφειλές επιχειρήσεων και αυτοαπασχολούμενων προς τα ασφαλιστικά ταμεία αλλά και ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τη ΔΕΗ συνθέτουν ένα Σισύφειο, εκρηκτικών διαστάσεων, ιδιωτικό χρέος.
Ύφεση, ανεργία και η βίαιη δημοσιονομική προσαρμογή που συντελέστηκε τα τελευταία χρόνια, με την υπέρμετρη φορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων και τις μειώσεις στις αποδοχές μισθωτών και συνταξιούχων, προσέδωσαν εκρηκτικές διαστάσεις στο μη εξυπηρετούμενο ιδιωτικό χρέος στην Ελλάδα, η οποία παράλληλα χαρακτηρίζεται και από ένα υπέρογκο δημόσιο χρέος.
Πλαίσιο που καθιστά αναπόφευκτη την αναδιάρθρωση του χρέους, σε όλα τα επίπεδα, καθώς ουδείς μπορεί να θεωρήσει εφικτή την αποπληρωμή όλου αυτού του χρέους, που είναι περίπου τρεις φορές το -ραγδαία επιδεινούμενο- τα τελευταία χρόνια, ελληνικό ΑΕΠ. Μόνο τα «κόκκινα» τραπεζικά δάνεια ανέρχονται στα 107 δισ. ευρώ, ενώ οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών προς την Εφορία ξεπερνούν τα 82 δισ. ευρώ και αυξάνονται κατά 1 δισ. ευρώ τον μήνα, κατά μέσο όρο.
Τα χρέη αυτοαπασχολούμενων και επιχειρήσεων προς τα ασφαλιστικά ταμεία κινούνται προς τα 29 δισ. ευρώ, ενώ στη ΔΕΗ τα ληξιπρόθεσμα χρέη ανέρχονται σε 2,5 δισ. ευρώ. Παύση πληρωμών όμως κηρύττει και το Δημόσιο που χρωστά περί τα 6 δισ. ευρώ σε ιδιώτες, ενώ στο «κόκκινο» βρίσκεται και το δημόσιο χρέος της χώρας, που κινείται πια στα 326 δισ. ευρώ, δύο φορές περίπου το ελληνικό ΑΕΠ, και το οποίο βρίσκεται από το 2010 που έκλεισαν οι αγορές, στο... κόκκινο.
ΚΡΥΦΟ ΧΡΕΟΣ 14 ΔΙΣ. ΕΥΡΩ
Ο λογαριασμός του χρέους μπορεί να φουσκώσει ακόμη περισσότερο, εάν σε αυτόν συνεκτιμηθούν οι εγγυήσεις ύψους 14,5 δισ. ευρώ που έχει παράσχει το Δημόσιο σε κρατικές επιχειρήσεις, δημόσιους οργανισμούς και ΔΕΚΟ, οι οποίες έχουν αντλήσει δάνεια. Και αυτό επειδή ελλοχεύει ο κίνδυνος οι εγγυήσεις αυτές να καταπέσουν, επιβαρύνοντας επιπλέον το κρατικό χρέος, που εκ των πραγμάτων αποτελεί το μεγάλο βαρίδι για την ελληνική οικονομία, υπονομεύοντας τη δυναμική ανάκαμψης. Δεν είναι τυχαίο ότι οι ετήσιες δαπάνες για τόκους, περίπου 6 δισ. ευρώ, ισούνται με τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς τρίτους, κεφάλαια που το κράτος στερεί αυτή τη στιγμή από τις επιχειρήσεις, οι οποίες βαδίζουν στην κόψη του ξυραφιού..
Ευκαιρία
Κομβικό σημείο η αναδιάρθρωση του χρέους
Στη δύσκολη πορεία προς τη σταθεροποίηση της οικονομίας, κομβικό σημείο θα αποδειχθεί ο βαθμός στον οποίο η κυβέρνηση θα μπορέσει να εκμεταλλευθεί το «παράθυρο ευκαιρίας» που όπως όλα δείχνουν μπορεί να ανοίξει με τη νέα αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, πιθανόν στο πρώτο τρίμηνο του 2016.
Απόφαση που δύσκολα θα αναβληθεί με δεδομένη την επιθυμία της Ευρώπης να παραμείνει το ΔΝΤ ως χρηματοδότης στο τρίτο Μνημόνιο και την κόκκινη γραμμή του ΔΝΤ που ξεκαθαρίζει ότι χωρίς ρύθμιση χρέους δεν συμμετέχει.
Στο πλαίσιο αυτό ερμηνεύεται και η σπουδή της κυβέρνησης να προχωρήσει άμεσα με τα δύσκολα μέτρα για να αποσπάσει τη νέα ρύθμιση του χρέους το συντομότερο δυνατόν και να κερδίσει, έστω οριακούς, βαθμούς ελευθερίας στην άσκηση της δημοσιονομικής πολιτικής. Άλλωστε, το πρόσφατο παρελθόν έχει αποδείξει πως στην οικονομία δημιουργούνται, υπό προϋποθέσεις, παράθυρα ευκαιρίας. Όπως ήταν η επιτυχής επιστροφή του Δημοσίου στις αγορές το 2014. Έχει όμως επίσης αποδειχθεί πως η αδυναμία του πολιτικού προσωπικού να διαχειριστεί μια τέτοια ευκαιρία μπορεί να οδηγήσει τη χώρα και την πραγματική οικονομία πολλά χρόνια πίσω.
«Παράθυρο» για χαλάρωση λόγω Προσφυγικού
Καταρχήν κατανόηση στο αίτημα χωρών, όπως η Ελλάδα και η Γαλλία, που ζητούν να υπάρξουν εξαιρέσεις από τα όσα επιτάσσει το Σύμφωνο Σταθερότητας, με βασικό επιχείρημα το πρόσθετο κόστος που συνεπάγεται για τους προϋπολογισμούς τους η διαχείριση της προσφυγικής κρίσης αλλά και η αντιμετώπιση της τρομοκρατίας, φαίνεται πως δείχνει ο επικεφαλής του Eurogroup.
Σε συνέντευξή του ο Γ. Ντάισελμπλουμ ανέφερε, μεταξύ άλλων, πως υπό τέτοιες εξαιρετικές συνθήκες το Σύμφωνο Σταθερότητας επιτρέπει αποκλίσεις από την πολιτική των περικοπών. Προσθέτοντας πως την ερχόμενη χρονιά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα εξετάσει κατά περίπτωση εάν δικαιολογούνται υψηλότερες δαπάνες και ελλείμματα.
imerisia.gr
Η αυτοκτονία του πατέρα της είχε σοκάρει όλη την Ελλάδα - Η κόρη του αυτόχειρα απευθύνεται στον Αλέξη Τσίπρα, με μια επιστολή που κάνει το γύρο του facebook...
Η αυτοκτονία του πατέρα της είχε σοκάρει τότε όλη την Ελλάδα. Η Έμμυ Χριστούλα είναι επικοινωνιολόγος κόρη του Καρδιτσιώτη φαρμακοποιού Δημήτρη Χριστούλα που αυτοκτόνησε στο Σύνταγμα τον Απρίλιο του 2012 αφήνοντας ένα συγκλονιστικό ιδιόχειρο σημείωμα που καταδίκαζε τα μνημόνια και μιλούσε για αξιοπρέπεια. Η κ. Χρίστουλα με ένα συγκλονιστικό κείμενο-επιστολή απευθύνεται στον Αλέξη Τσίπρα μιλώντας για τα όσα έγιναν από τον Ιανουάριο του 2015. Στην επιστολή που κάνει το γύρο του facebook διαβάζουμε: ''Επί εφτά μήνες κοιτάζαμε τον αντάρτη πάνω στο τραπέζι, όπως οι κυνηγοί του Αγγελόπουλου.Με μια τεράστια τρύπα στο στήθος, “Όπως τον γέννησε η γαλλική επανάσταση, όπως τον γέννησε η μάνα του η Ισπανία, ένα σκοτεινό συνωμότη”...
Σαν την Αντιγόνη, που δεν ανήκε ούτε στους θνητούς, μα ούτε και στους πεθαμένους, η αριστερά επέστρεψε στο χώρο της, στο κέντρο του σκηνικού, στο κέντρο της ανθρώπινης ιστορίας, διεκδικώντας όχι μια επιτύμβια ανθοδέσμη, αλλά τη ζωτική της συνέχεια. Ήξερε η αριστερά, σοφή από τον πόνο της, ότι με “ορισμένες λέξεις – κλειδιά θα μπορούσε να αναβιώσει ένα νέο συλλογικό όνειρο”. Η επιστροφή της τρομοκράτησε αυτούς που ήταν βέβαιοι ότι οι τελευταίοι ανταρτοκομμουνιστές σκοτώθηκαν ή πέρασαν στο παραπέτασμα τέλη του 49 και άρα η παρουσία της είναι ένα “ιστορικό λάθος”.
Συνέβη όμως δάσκαλε και κάτι άλλο, κάτι ακατανόητο. Ο Βιομήχανος, ο Στρατιωτικός, ο Πολιτευτής, ο Εκδότης, οι δικοί σου κυνηγοί που τρόμαξαν για την ασθμαίνουσα ιστορία που δημιούργησαν, αντικαταστάθηκαν από εμάς τους αριστερούς που τρομάξαμε για την ιστορία που έπρεπε να υπερασπιστούμε. Τρομάξαμε ακόμη περισσότερο την προβολή της στο μέλλον. Σταθήκαμε πολύ μπόσικοι στο ερώτημα “θέλουμε πραγματικά να κάνουμε αυτό που τόσα χρόνια λέμε ότι θέλουμε να κάνουμε “‘; Και αυτή η ευθύνη μας βαραίνει όλους.
Έτσι Αλέξη δεν είναι ότι δε σου συγχωρώ που αφελώς και αδιάβαστος -κυριολεκτώ– πίστεψες ότι η ισχύς του δικαίου θα κατατροπώσει την ισχύ της δύναμης. Σε συγχωρώ, με την υποσημείωση όμως ότι επικίνδυνος δεν είναι μόνον όποιος σε ρίχνει στο λάκκο με τα φίδια, αλλά και όποιος με βεβαιότητα πιστεύει ότι ο λάκκος δεν έχει φίδια. Δεν είναι που δε σου συγχωρώ ότι ως συνέπεια της παραπάνω επικίνδυνης αφέλειας δεν είχες κανένα σχέδιο διαπραγμάτευσης.
Σε συγχωρώ με την υποσημείωση όμως ότι θα έπρεπε να ξέρεις ότι το ευρωπαικό διευθυντήριο είναι “ δράκος οπίσω, λέοντας εμπρός”, ότι θα βρισκόσουν απροστάτευτος στις πιο αντίξοες συνθήκες και άρα θα έπρεπε να ήσουν πανέτοιμος ακόμη και για λύσεις εν πτήσει σε αχαρτογράφητες πορείες...
Δεν είναι που δε σου συγχωρώ την απελπισία που προκαλείς στον Μορέττι : ΄΄ Αλέξη πες κάτι αριστερό ρε γαμώτο!΄΄Σε συγχωρώ με την υποσημείωση όμως ότι η γλώσσα είναι η λειτουργία η οποία καθιστά υπαρκτό αυτό που δεν υπάρχει. Για αυτό έχει τρομακτική ισχύ, είναι δημιουργός, δημιουργεί το ον. Εκείνη η γλώσσα σε δημιούργησε Αλέξη… Δεν είναι που δε σου συγχωρώ την πλήρη γραφειοκρατικοποίηση του κόμματος, την αποστράγγισή του από κάθε έννοια δημοκρατικής λειτουργίας.
Δεν είναι που δε σου συγχωρώ την καταρράκωση της Δημοκρατίας.Σε συγχωρώ με την υποσημείωση όμως ότι θα έπρεπε να την αντιλαμβάνεσαι όχι ως μία απλή θεσμική υποχρέωση, αλλά ως αξία, ως οργανωτική αρχή της κοινωνίας, ως πράξη, δράση και κυρίως συμμετοχή.Δεν είναι που δε σου συγχωρώ το φτηνό πόλεμο απέναντι σε πρόσφατους συντρόφους σου, με συμμάχους τους πάλαι ποτέ εχθρούς σου.Σε συγχωρώ με την υποσημείωση όμως ότι ο αριστερός έναντι του ήθους της αριστεράς δεν είναι απλώς φορέας, αλλά το ηθικό υποκείμενο των δράσεών του.
Πηγή: seleo.gr, enosy.blogspot
Η Ελλάδα μπαίνει στη μάχη για τη διεκδίκηση μεριδίου από τα περίπου 4 εκατ. Ρώσους τουρίστες που αφήνουν 4 δισ. ευρώ ετησίως στην Τουρκία.
Η κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού από τις στρατιωτικές δυνάμεις της Τουρκίας και η ένταση που δημιουργήθηκε μεταξύ των δύο χώρων προκαλούν επιπτώσεις και στον τουρκικό τουρισμό μετά την απόφαση να σταματήσουν οι πωλήσεις ταξιδιωτικών πακέτων από τη Ρωσία προς τη γειτονική χώρα. Η οικονομική απώλεια υπολογίζεται σε περίπου 4 δισ. ευρώ, αν και η ρωσική πλευρά ανεβάζει αρκετά υψηλότερα το ποσό αυτό, στα 10 δισ. ευρώ.
Ηδη οι τour operators αναζητούν εναλλακτικές λύσεις προορισμών για τη σεζόν του 2016 προκειμένου να διοχετεύσουν τους περισσότερους από 3,6 εκατ. Ρώσους τουρίστες που επισκέφθηκαν φέτος την Τουρκία. Με δεδομένο ότι και η Αίγυπτος είναι «κλειστή» μετά την κατάρριψη του ρωσικού επιβατηγού οι λύσεις για τους tour operators περιορίζονται.
Η Ελλάδα βρίσκεται μεταξύ των πρώτων επιλογών για τους tour operators οι οποίοι άρχισαν συζητήσεις για την ενίσχυση των θέσεών τους στην ελληνική ξενοδοχειακή αγορά για του χρόνου.
Το βάρος των αποφάσεων εάν η χώρα μας κερδίσει τα δισεκατομμύρια ευρώ των Ρώσων τουριστών το 2016 ή εάν αυτά κατευθυνθούν σε άλλους προορισμούς, όπως η Ισπανία ή η Κύπρος, ανήκει, πλέον, στην ελληνική κυβέρνηση. Και αυτό γιατί με τη νέα «βιομετρική» βίζα που υποχρεούνται να εξασφαλίζουν οι Ρώσοι, μεγάλο μέρος της γραφειοκρατικής διαδικασίας έχει μεταφερθεί στις προξενικές αρχές. Αν δεν ενισχυθούν με προσωπικό οι ελληνικές προξενικές αρχές θα είναι αδύνατο να αντιμετωπιστεί η αυξημένη ζήτηση, με αποτέλεσμα οι Ρώσοι να κατευθυνθούν σε άλλους προορισμούς όπως η Ισπανία, η οποία προσφέρει μέχρι και τη δυνατότητα έκδοσης «βίζας κατ’ οίκον».
Τουρκικές απώλειες
Η Ελλάδα, η Κύπρος και η Ισπανία κατάφεραν φέτος να ενισχύσουν τα τουριστικά τους μεγέθη –παρά τις απώλειες που είχαν από την πτώση του αριθμού των Ρώσων τουριστών– σε αντίθεση με την Τουρκία, όπου η τουριστική κίνηση εμφάνισε έπειτα από πολλά χρόνια πτωτική τροχιά.
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, οι αεροπορικές αφίξεις από το εξωτερικό σε όλα τα αεροδρόμια της χώρας μας για το διάστημα Ιανουαρίου – Οκτωβρίου αυξήθηκαν κατά 5,5% ξεπερνώντας τα 16,3 εκατ. Η πτώση των αφίξεων από τη Ρωσία έως και τον Σεπτέμβριο έφθασε το ποσοστό 62,1%, που αντιστοιχεί σε απώλειες περίπου 700.000 τουριστών. Σε επίπεδο εσόδων, οι απώλειες από τη ρωσική αγορά έφθασαν περίπου τα 700 εκατ. ευρώ. Στην Κύπρο οι συνολικές αφίξεις για το δεκάμηνο αυξήθηκαν κατά 7,4% αγγίζοντας τα 2,5 εκατ. Οι συνολικές αφίξεις από τη Ρωσία μειώθηκαν κατά 20% αγγίζοντας τις 500.000.
Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιοποίησε, χθες, το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού της Τουρκίας, ο αριθμός των αφίξεων ξένων τουριστών για το δεκάμηνο στη γειτονική χώρα μειώθηκε κατά 1,4% υπερβαίνοντας τα 33 εκατ. Οι αφίξεις από τη Ρωσία μειώθηκαν κατά 19% φθάνοντας τα 3,5 εκατ. Στην Ισπανία, που οδεύει προς νέο τουριστικό ρεκόρ, οι αφίξεις ξένων τουριστών για το εννεάμηνο αυξήθηκαν κατά 3,8% αγγίζοντας τα 54,4 εκατ. Οι αφίξεις των Ρώσων τουριστών μειώθηκαν κατά 36% φθάνοντας τις 806.386.
Καθημερινή