Σε αλλοτινές εποχές όποιος ήθελε τον έλεγχο της πολιτικής εξουσίας δεν είχε παρά να αποκτήσει τον έλεγχο του στρατού και της αστυνομίας.

Σήμερα η εξουσία, λένε οι ειδήμονες, ανήκει σε αυτόν που ελέγχει τα Μ.Μ.Ε.

Τα ιστορικά παραδείγματα μας πείθουν.

Άλλωστε ο Αριστοτέλης διατείνεται ότι οι φανταστικές ιστορίες είναι πιο αληθοφανείς από τις πραγματικές. (Που να ζούσε σήμερα…)

Η ενημέρωση - προϊόν των Μ.Μ.Ε. δεν είναι απλά ένα όργανο για την παραγωγή οικονομικών αγαθών. Η ίδια η ενημέρωση είναι πλέον το κυριότερο από τα αγαθά. (Mc Luhan). Για να συμπληρώσει: «όταν θριαμβεύουν τα Μ.Μ.Ε. πεθαίνει ο άνθρωπος». (αν και πεσιμιστικό)

Οι ειδήμονες της επικοινωνίας και οι εκάστοτε χρηματοδότες τους - πολιτικοί - εξουσιαστές φιλοδοξούν τον απόλυτο έλεγχο Πηγής και Καναλιού όπως χαρακτηριστικά περιγράφει και επαρκώς αναλύει ο Ουμπέρτο Έκο.

Το ερώτημα που μπαίνει είναι κατά πόσο δύνανται να ελέγξουν σε απόλυτο βαθμό τον αποδέκτη - αναγνώστη - τηλεθεατή - χρήστη του μηνύματος να τον πείσουν, να τον χειραγωγήσουν και να τον χρησιμοποιήσουν. (αν το καταφέρνουν ...τότε ο άνθρωπος ως υποκείμενο έχει πεθάνει)

Ένα ακόμα ζήτημα είναι ο έλεγχος του μηνύματος, η άκριτη ή η μη άκριτη αποδοχή του, η εύπεπτη κατανάλωση του και η δυνατότητα πολλαπλών και διαφορετικών ερμηνειών.

Δεδομένου ότι οι αποδέκτες είναι διαφορετικοί μεταξύ τους (μόρφωση, ηλικία, οικονομικό status, καταγωγή...) αλλά και οι προθέσεις του ενημερωτικού ή ακόμα και του διαφημιστικού μηνύματος είναι πολλαπλές η αντικειμενικότητα, αν ήθελε, να είναι μονοδιάστατη ...απομυθοποιείται.

Οι εξουσιαστές έχοντας καταλύσει κάθε έννοια δημοκρατίας (γι’ αυτό και συνεχώς την επικαλούνται) εργαλειοποιώντας τα ΜΜΕ δύνανται απρόσκοπτα να κατασκευάζουν, να ξεπαγώνουν και να πλασάρουν είδηση ακόμα κι αν πρόκειται για κάτι κυριολεκτικά ανύπαρκτο.

Η παραπάνω στρατηγική θέλει το λαό εν υπνώσει, εξυπηρετεί την συγκάλυψη παράνομων ενεργειών τις οποίες επιθυμούν να υλοποιούν ανενόχλητοι.

Πολλές και διαφορετικές ειδήσεις. Βομβαρδισμός ειδήσεων έτσι ώστε μέσα στον τεχνητό θόρυβο ... να χαθεί η είδηση που αφορά το λαό και που δεν πρέπει - πάση θυσία - να την πάρει χαμπάρι.

Στημένα πρωτοσέλιδα πλαστοποιούν τα γεγονότα σε επίπεδο τίτλων και ελλειπτικών προτάσεων. Δαιμονοποιούν ή αγιοποιούν πρόσωπα και καταστάσεις, προβάλουν εμφατικά, προσβάλουν καταδικαστικά και συνήθως με υπονοούμενα. Συνήθως αυτό που επικρατεί δεν είναι το άρθρο - είδηση γιατί ενδεχομένως τέτοιο να μην υπάρχει.

Υπάρχει όμως σίγουρα η πολιτική γραμμή, αλλά και η ενστικτώδης(;) ανάγκη δημιουργίας μιας εντυπωσιακής είδησης. Έτσι ώστε η παροχή της υπηρεσίας στον εντολέα να είναι της απολύτου εμπιστοσύνης του και να καθιστά την σχέση Μέσου και εντολέα ξεκάθαρη.

Παρακολουθώντας, μετά από υπόδειξη νεαρής συνδημότισσας μας το «αφιέρωμα» της δημοτικής τηλεόρασης Κω στη λαϊκή συνέλευση της Καρδάμαινας από την οποία συνειδητά η δημοτική αρχή απέκλεισε όλα τα άλλα τοπικά Μ.Μ.Ε. καταλήγω στις παρακάτω, ανοικτές σε κάθε τύπου κριτική, παρατηρήσεις:

Ο κος Κυρίτσης έχει κατακλυστεί από το παλιρροϊκό κύμα αμφισβήτησης, εμπαιγμού και καχυποψίας που διακατέχει πλέον τον πολίτη της Κω για όσα υποσχέθηκε, για όσα κάνει, για όσα δεν κάνει και προπάντων για όσα θα ξανά υποσχεθεί...

Οτιδήποτε δεν μπορεί να το ελέγξει απόλυτα ...το αποκλείει.

Η αναγνώριση από την Κωακή κοινωνία της πλήρους ανικανότητας του και της παντελούς απουσίας πολιτικού σχεδιασμού τον τρομάζει, τον αγχώνει προσπαθεί να κρυφτεί και κάνει λάθη ακόμα και επικοινωνιακά!

Χρησιμοποιεί τον δικό του ΔΗΡΑΣ (αυτός είναι ο λόγος που τον κρατά ανοιχτό) για να ελέγχει με δοσομετρητή τι θα βγάλει στο κοινό αφού αυτός και μόνον αυτός είναι η ..είδηση.

Όταν δε, η ιστορία του δεν πείθει, ενορχηστρώνει - αλλά Χίτσκοκ- μιαν αντί -ιστορία. - ένα παραμύθι.

Απευθύνεται στους δημότες με ερωτήσεις και θέτει δήθεν πολιτικά διλήμματα.

Υποβαθμίζει και ενίοτε στοχοποιεί τους συνεργάτες του για να αμβλύνει τις εντυπώσεις και να πετύχει τον προσωπικό του θρίαμβο. Δεν είχε κανένα δισταγμό να πει ότι ο πρόεδρος της κοινότητας Καρδάμαινας φοβάται, για να αυτοϊκανοποιηθεί και να πετύχει την τεχνητή σύγκριση!

Επιστρατεύει το θυμικό γιατί δεν έχει πολιτικά επιχειρήματα. (η Κως που αγαπάμε, προχωράμε μπροστά και άλλες τέτοιες βαρετές ατάκες που κατάντησαν ύβρη)

...Ακριβώς δε, την ώρα που λέει «σας μιλάω από καρδιάς», ή «θέλω να είμαι ειλικρινής» είναι ακριβώς η ώρα που ετοιμάζεται να πει ένα ακόμα πιο ξεκάθαρο ψέμα.

Ιωάννα Ρούφα

Επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας

του Δημοτικού Συμβουλίου Κω