Πράγματι, οι προγραμματικές δηλώσεις της Κυβέρνησης υπήρξαν συνέχεια των προεκλογικών και αναμφισβήτητα κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση. Το θέμα όμως δεν είναι η δήλωση αλλά η υλοποίηση των προγραμματικών δηλώσεων.

Στην ομιλία του ο Πρωθυπουργός -μεταξύ άλλων- μίλησε για Κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας και έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην ανασυγκρότηση του κοινωνικού κράτους.
Απόλυτα σύμφωνοι. Όμως, η ανασυγκρότηση του κοινωνικού κράτους, είναι δυνατόν να επιτευχθεί χωρίς την ανασυγκρότηση της οικονομίας;
Ουδέποτε σε αυτόν τον πλανήτη οποιαδήποτε χρεοκοπημένη χώρα κατάφερε να έχει αξιόπιστο κοινωνικό κράτος. Το κοινωνικό κράτος είναι προνόμιο μόνο των αναπτυγμένων χωρών με υγιή οικονομία. Είναι προνόμιο των σοσιαλδημοκρατικών κυρίως κυβερνήσεων.

Η Ιστορία, είναι βέβαιο ότι θα αναγνωρίσει στον Ανδρέα Παπανδρέου τον θεμελιωτή του κοινωνικού κράτους για τη χώρα μας ο οποίος επέτυχε παράλληλα την πρωτοφανή ανακατανομή του εθνικού εισοδήματος υπέρ των αδυνάτων.
Είναι ο Πρωθυπουργός που πέτυχε όλα αυτά και παρέδωσε το 1996 τη χώρα με χρέος 60% του ΑΕΠ προειδοποιώντας από αυτό το βήμα της Βουλής ότι εάν η χώρα δεν αφανίσει το χρέος, το χρέος θα αφανίσει τη χώρα. Με τα συνεχή «όχι» του προς τους ισχυρούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης επέτυχε την έγκριση των Μεσογειακών Προγραμμάτων για να οδηγήσει τη χώρα στον δρόμο τον αναπτυξιακό.

Όμως, από το 1996 μέχρι το 2009, μέσα σε 15 χρόνια, αντί για ανάπτυξη είχαμε συνεχή αύξηση του χρέους μέχρι το 120% οπότε έπαψαν να μας δανείζουν οι αγορές και η χώρα οδηγήθηκε κατ’ ανάγκην σε δανεισμούς κυρίως από τους ευρωπαϊκούς λαούς με όρους που επέβαλαν οι δανειστές προκειμένου να μπορούν να εισπράξουν τα δανεικά τους.
Αυτά είχαν τα περίφημα μνημόνια που σήμερα η Κυβέρνηση –από ότι λέγεται- αποδέχεται το 70% τους. Αυτή δυστυχώς είναι η πραγματική ιστορία. Για αυτό και η εξεταστική επιτροπή, την οποία προτείνει η Κυβέρνηση, θα πρέπει εις βάθος να αναζητήσει τους λόγους για τους οποίους χρεοκόπησε η χώρα.

Όμως, προσωπικά διερωτώμαι και θα παρακαλούσα να διερωτηθεί και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, πώς μπορεί να αναβιώσει αυτό το κοινωνικό κράτος σε μια χώρα που βρίσκεται αποδεδειγμένα σε χρεοκοπία;
Για το λόγο αυτό, θα περιμέναμε να αφιερώσει περισσότερο χρόνο ο Πρωθυπουργός στις προγραμματικές δηλώσεις για το πώς θα αντιμετωπίσει το θέμα της Ανάπτυξης της χώρας, δηλαδή το θέμα των επενδύσεων, το θέμα της συγκρότησης του παραγωγικού ιστού, το θέμα της παραγωγικότητας και φυσικά των εξαγωγών που όλα αυτά σήμερα βρίσκονται περίπου στο μηδέν.
Το ΔΝΤ και οι δανειστές μας προτείνουν μονόδρομο προς την ανάπτυξη που περνά από την ύφεση, τους χαμηλούς μισθούς και τη χρεοκοπία. Δηλαδή μας προτείνουν το δρόμο που βαδίζει κάθε χρεοκοπημένη τριτοκοσμική χώρα η οποία γίνεται ελκυστική στους επενδυτές για επενδύσεις με αυτά που τους προσφέρει.

Αυτή είναι η λεγόμενη τριτοκοσμική ανάπτυξη.
Υπάρχει όμως και ένας άλλος δρόμος τον οποίο ακολούθησε η Γερμανία μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον οποίο αρνείται πεισματικά να τον αποδεχθεί και για εμάς. Ένας δρόμος που περνά από γενναία δανειοδότηση μέσω της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, για ουσιαστικές παραγωγικές επενδύσεις στον τομέα του τουρισμού, στη γεωργία, στην κτηνοτροφία και τις άλλες πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας.
Μιλάμε συνέχεια για το χρέος και τη διαγραφή του, το «κούρεμά» του ή την επιμήκυνσή του με χαμηλά επιτόκια, όταν είναι γνωστό ότι η χώρα χρωστά λιγότερο από μισό τρισεκατομμύριο ευρώ τη στιγμή που η γειτονική Ιταλία χρωστά 2,5 τρις ευρώ, η Γαλλία 2 τρις ευρώ, ενώ οι ΗΠΑ και η Ιαπωνία προσεγγίζουν τα 14 τρις δολάρια. Διερωτώμαι, θα μηδενίσουν όλες αυτές οι χώρες αυτά τα χρέη;
Περιμένετε να πληρώσει η Αμερική 14 τρις δολάρια στους δανειστές της;
Η απάντηση είναι πως «όχι», αλλά οι χώρες αυτές έχουν ανάπτυξη, παραγωγή και εξαγωγές των παραγωγικών προϊόντων τους. Και φυσικά είναι οι χώρες που πρωταγωνιστούν στην οικονομία του πλανήτη ανεξάρτητα από το τεράστιο χρέος που έχουν.

Πώς, όμως, μπορεί να αρχίσει η ανάπτυξη σε μια χώρα που βρίσκεται περίπου στο μηδέν, όπως η Ελλάδα όταν δεν δημιουργούνται οι συνθήκες για να υπάρξουν επενδύσεις;
Στο σημείο αυτό θα περιμέναμε να ακούσουμε με ποιον τρόπο η Κυβέρνηση σκέπτεται να προσελκύσει επενδυτές, και κυρίως ποια θα είναι τα κίνητρα για να προσελκυστούν οι επενδυτές ή έστω πώς θα διεκδικήσουμε ουσιαστικές επενδύσεις μέσω της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων. Χωρίς αυτές τις προϋποθέσεις δεν μπορεί να αναβιώσει και να επιβιώσει το κοινωνικό κράτος.
Εμείς, έχουμε αυτές τις ευαισθησίες γιατί εμείς δημιουργήσαμε το κοινωνικό κατράς στη χώρα με δωρεάν Υγεία σε όλα τα επίπεδα, με πρωτοφανές έργο στην Πρόνοια με πρωτοφανή στήριξη των Ατόμων με Αναπηρία.

Ο σημερινός Υπουργός Υγείας υπήρξε Γενικός Γραμματέας Πρόνοιας επί δικής μου υπουργίας και γνωρίζει καλά τους σχεδιασμούς μας της εποχής εκείνης αλλά και τους λόγους που τα σχέδια δεν ολοκληρώθηκαν. Ποιοι και ποια συμφέροντα πρόβαλαν αντιστάσεις είναι γνωστά σήμερα στον Υπουργό Υγείας.
Εμείς θα στηρίξουμε ειλικρινά κάθε σοβαρή προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση, ανεξάρτητα από τις επιφυλάξεις που διατηρούμε όσον αφορά την υλοποίηση μεγάλου μέρους των προγραμματικών δηλώσεων.

Πώς πάει η Ελλάδα στο Eurogroup; Ποιοι είναι τα γεράκια και ποιοι τα περιστέρια στην έναρξη της δυσκολότερης διαπραγμάτευσης από την αρχή της ελληνικής κρίσης το 2010;

Ολοι θέλουν την Ελλάδα εντός ευρωζώνης αλλά υπό όρους. Ολοι συμφωνούν στην στροφή προς την ανάπτυξη για να βγει η Ευρωζώνη από το τέλμα. Ολοι επίσης συμφωνούν σε γενναίες αποφάσεις, όχι όμως τόσο γενναίες που θα έβαζαν στο τραπέζι της συζήτησης ένα «κούρεμα» του ελληνικού χρέους. Ολοι μιλούν για αλληλεγγύη με βάση τις ευρωπαϊκές συνθήκες και το όραμα... που κάπου στην πορεία χάθηκε.

Κοινή θέση όλων είναι ότι μια χώρα που χρηματοδοτήθηκε από τα λεφτά των δικών τους φορολογούμενων πρέπει να δώσει λογαριασμό. Ιταλία, Ισπανία και Πορτογαλία αποτελούν μέρος ενός σκληρού πυρήνα που συντάσσεται με την γερμανική γραμμή. Το πολιτικό κόστος είναι βαρύ, το πολιτικό ρίσκο ακόμη μεγαλύτερο.Ρέντσι, Ραχόι, Κοέλιο, δεν θα είναι σύμμαχοι της Αθήνας στη Σύνοδο Κορυφής στις 12 Φεβρουαρίου, δίνοντας μια πρόγευση για την στάση τους με απεσταλμένους τους υπουργούς Οικονομικών των χωρών τους, στο έκτακτο Eurogroup της Τετάρτης. Η λέξη «κούρεμα» του ελληνικού χρέους αποτελεί απαγορευμένη λέξη, η λέξη συμφωνία-γέφυρα βρίσκει ευήκοα ώτα αλλά όχι με μια συμμαχία προθύμων. Μέχρι στιγμής τουλάχιστον. 

Η Ανγκελα Μέρκελ διαμηνύει σε όλους τους τόνους ότι δεν πρόκειται να δεχθεί επαναδιαπραγμάτευση. Ποια όμως είναι η αλήθεια; Στην Ευρώπη υπάρχουν πολλές φωνές, ακόμα και αξιωματούχων που κατέχουν θέσεις κλειδιά όπως του επικεφαλής του Eυρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) Κλάους Ρέγκλινγκ ή του κεντρικού τραπεζίτη της Γαλλίας Κριστιάν Νουαγιέ που θεωρούν ρεαλιστική την συζήτηση ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους. Επισήμως όμως οι ευρωπαίοι εταίροι αποκλείουν για την ώρα ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Πίσω από τις κλειστές πόρτες όμως συζητείται ξανά και ξανά η ανάγκη εξεύρεσης μιας ρεαλιστικής λύσης. Μια λύση που πιθανόν να «βαπτιστεί»… έτσι ώστε να μην υπάρχουν νικητές και ηττημένοι.

Γερμανία: Η Ανγκελα Μέρκελ  έχει αποκλείσει το κούρεμα και ζητά απαρέγκλιτη τήρηση των δεσμεύσεων παρά το γεγονός ότι οι οικονομικοί σύμβουλοι της Bundestag έχουν πει ότι η επιμήκυνση είναι μια πιθανότητα. Η Γερμανία αρνείται επισήμως τις ελληνικές προτάσεις όμως μιλά για συνέχιση της ευρωπαϊκής πορείας της Ελλάδας και λύση εντός ευρώ.

Γαλλία: Ο υπουργός Οικονομικών Μισέλ Σαπέν έχει πει ότι οι πιστωτές της Ελλάδας θα πρέπει να της προσφέρουν ένα «νέο συμβόλαιο». Σεβασμό στην ψήφο του ελληνικού λαού, που σήμανε ότι η λιτότητα ως μόνη προοπτική δεν είναι πλέον ανεκτή αλλά και σεβασμό στους ευρωπαϊκούς κανόνες και ζητά ο Φρανσουά Ολάντ. 

Ισπανία: Η ισπανική κυβέρνηση έχει δηλώσει ότι η θέση του πρωθυπουργού, Μαριάνο Ραχόι παραμένει αταλάντευτη στο ότι η Ελλάδα θα πρέπει να τηρήσει τις δεσμεύσεις της. Η Μαδρίτη θεωρείται Νο1 εμπόδιο στις διαπραγματεύσεις καθώς ο Ραχόι απειλείται από τους Podemos κι αν υποχωρήσει… θεωρεί ότι υπογράφει την πολιτική καταδίκη του.

Πορτογαλία: Μετά από ένα τριετές μνημόνιο και σκληρά μέτρα η Πορτογαλία βγήκε τον περασμένο Μάιο στις αγορές χωρίς το δίκτυ ασφαλείας της προληπτικής πιστωτικής γραμμής. Ο Πορτογάλος πρωθυπουργός, Πέδρο Πάσος Κοέλιο έχει δηλώσει ότι δεν πρόκειται να στηρίξει καμία πρόταση διαγραφής ή αναδιάρθρωσης σε βάρος της αλληλεγγύης των ευρωπαϊκών λαών.

Ιταλία: Ο ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι στη συνάντηση του με τον Αλέξη Τσίπρα μίλησε για την ανάγκη στροφής προς την ανάπτυξη με σεβασμό όμως των κανόνων που θα πρέπει να εφαρμόζονται με ευελιξία και εξυπνάδα. Ο ίδιος πάντως διαβεβαίωσε την Ανγκελα Μέρκελ ότι δεν θα παρεκκλίνει αυτών των κανόνων.

Αυστρία: Ο καγκελάριος Βέρνερ Φάινμαν ασκεί κριτική στην Τρόικα, είναι διαλλακτικός και εμφανίστηκε να υποστηρίζει την ελληνική προσπάθεια για συμφωνία-γέφυρα. Αποκλείει όμως το κούρεμα. Ο υπουργός Οικονομικών Χανς Γεργκ Σέλιγκ, λέει ότι μια διαγραφή χρέους «θα άνοιγε την όρεξη και άλλους». Οι αυστριακές τράπεζες έχουν έκθεση στο ελληνικό χρέος 150 εκατ. ευρώ.

Βέλγιο: Ο υπουργός Οικονομικών Γιόχαν Βαν Οβερτβελντ λέει ότι όλες οι χώρες θα πρέπει να σεβαστούν τους κανόνες και τις δεσμεύσεις, είναι όμως πρόθυμος να δει τις ελληνικές προτάσεις με θετικό μάτι και δεν αποκλείει συζήτηση αναδιάρθρωσης του χρέους. Η έκθεση του Βελγίου στην Ελλάδα είναι 7,24 δισ. ευρώ.

Εσθονία: Ο υπουργός Οικονομικών Μαρί Λορί αποκλείει το κούρεμα του ελληνικού χρέους. «Κατά τη γνώμη μας, οι συνθήκες είναι πολύ ευνοϊκές για την Ελλάδα. Περιμένουμε ότι η χώρα θα συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις και θα προχωρήσει σε ένα βιώσιμο μονοπάτι για τα δημόσια οικονομικά της» δήλωσε ο ίδιος προ ημερών.

Φινλανδία: Ο πρωθυπουργός της Αλεξάντερ Στουμπ διαμηνύει ότι η χώρα του δεν θα χαρίσει δάνεια αλλά δεν αποκλείει συνομιλίες για επιμήκυνση του χρέους και μείωση των επιτοκίων. Ο Στουμπ πιστεύει ότι ο αντίκτυπος από τέτοια μέτρα δεν θα είναι σημαντικός. Η συμμετοχή της Φινλανδίας στο πρόγραμμα ανέρχεται σε 5,39 δισ. ευρώ.

Ιρλανδία: Ο  πρωθυπουργός Εντα Κένι έχει δηλώσει ότι δεν πρόκειται να υποστηρίξει την ιδέα μια συνόδου για το χρέος της Ελλάδας. Η Ιρλανδία μάλλον θα τηρήσει στάση αναμονής για να δει τι ακριβώς προτείνει η Ελλάδα. Αναμένει δηλαδή τις προγραμματικές δηλώσεις του Αλέξη Τσίπρα για να αποφασίσει τη στάση της.

Ολλανδία: Ο Ολλανδός υπουργός Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup, Γερούν Ντάισελμπλουμ διαμηνύει ότι δεν θα υπάρξει υποστήριξη για διαγραφή χρέους. Είναι επίσης αντίθετος στην κατάργηση της Τρόικας. Η έκθεση της Ολλανδίας στο πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας ανέρχεται σε 3,2 δισ. ευρώ, οι ολλανδικές εγγυήσεις στα δάνεια του EFSF ανέρχονται σε 33,6 δισ.

Σλοβενία: Υποστηρίζει ότι η μόνη σταθερή λύση για την Ελλάδα είναι να εκπληρώσει τους στόχους της. Αναμένει επίσης ότι η Ελλάδα θα κάνει χρήση μιας προληπτικής πιστωτικής γραμμής όταν λήξει το πρόγραμμα διάσωσης. Η Σλοβενία έχει μερίδιο 263,7 εκατ. ευρώ στα διμερή δάνεια που δόθηκαν στην Ελλάδα.

Κύπρος: Τάσσεται υπέρ των προσπαθειών της Ελλάδας και των αναπτυξιακών πολιτικών στην Ευρώπη. Όπως είπε ο κύπριος πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης μετά την συνάντησή του με τον Αλέξη Τσίπρα, θα πρέπει τώρα να δούμε πώς η ομάδα κρατών που ασπάζεται την ανάγκη στροφής προς την ανάπτυξη θα μετατρέψει τη θεώρηση, σε πράξη.

Λετονία: Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να σεβαστεί τις συμφωνίες που έχει συνάψει με τις χώρες - μέλη της ευρωζώνης, στο πλαίσιο του προγράμματος προσαρμογής ξεκαθαρίζει και η πρωθυπουργός της Λετονίας Λαϊμντότα Στραογιούμα. Τάσσεται υπέρ της συνέχισης των μεταρρυθμίσεων στην Ελλάδα εφόσον δεν υπάρχει εναλλακτική λύση στην εφαρμογή του προγράμματος.

Σλοβακία: Όποια χώρα δεν επιθυμεί να ακολουθεί τους κανόνες, πρέπει να βγαίνει από το ευρώ, έχει δηλώσει πρόσφατα ο Jozef  Makuch, μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της ΕΚΤ και διοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Σλοβακίας.

Λιθουανία: Ο υπουργός Οικονομικών του νεότερου μέλους της Ευρζώνης, Ρίμαντας Σάτζους έχει διαμηνύσει ότι τα κράτη μέλη της νομισματικής ένωσης πρέπει να κρατούν τις δεσμεύσεις τους. Δεν συζητεί έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, ωστόσο συντάσσεται με τις συντηρητικές απόψεις των κρατών του ευρωπαϊκού βορρά, ιδίως της Γερμανίας.

Μάλτα: Ο υπουργός Οικονομικών της Μάλτας Εντουαντ Σικλούνα δεν τάσσεται κατά της επαναδιαπραγμάτευσης του ελληνικού χρέους ξεκαθαρίζει όμως ότι αυτή δεν μπορεί να περιλαμβάνει την διαγραφή. Πιστεύει ότι θα υπάρξουν παραχωρήσεις αλλά μόνο σε ό,τι αφορά τους όρους και τις συνθήκες για την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων.

Λουξεμβούργο: Ο υπουργός Οικονομικών της χώρας Πιερ Γκραμένα που θα είναι ο επόμενος πρόεδρος του Eurogroup από τον Ιούλιο λέει ότι «η Ευρώπη είναι τώρα πολύ καλύτερα προετοιμασμένη να αντιμετωπίσει οποιεσδήποτε εντάσεις απ ό,τι πριν από τρία χρόνια, όταν η ελληνική κρίση αποτελούσε μεγαλύτερο παράγοντα αστάθειας».

Βρετανία: Εκτός ευρωζώνης αλλά κέντρο λήψης αποφάσεων. Ο βρετανός υπουργός Οικονομικών Τζορτζ Οσμπορν έχει καλέσει την ελληνική κυβέρνηση να επιδείξει υπευθυνότητα τονίζοντας πως είναι σημαντικό για την «Ευρωζώνη να αποκτήσει ένα καλύτερο σχέδιο για τις θέσεις εργασίας και την ανάπτυξη». Τάσσεται κατά του κουρέματος του ελληνικού χρέους.

thetoc.gr

Τη στιγμή που σύσσωμο το πολιτικό προσωπικό της Γερμανίας αρνείται σθεναρά την οποιαδήποτε καταβολή πολεμικών αποζημιώσεων προς το ελληνικό κράτος, η γερμανική εφημερίδα Bild ρωτάει: «Μήπως οι Έλληνες πραγματικά δικαιούνται αποζημίωση»;

Στο άρθρο γίνεται λόγος για την απαίτηση της ελληνικής κυβέρνησης να καταβληθούν οι αποζημιώσεις για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και κάνει λόγο για «ηθική ευθύνη». Για τις ανάγκες της ιστορικής μνήμης, η εφημερίδα ανασύρει από το παρελθόν τη συνθήκη που υπέγραψαν το 1960 ο τότε καγκελάριος Αντενάουερ με τον Βασιλιά Κωνσταντίνο, σύμφωνα με την οποία έκλεινε το θέμα.

Ωστόσο, στις επανορθώσεις δε συμπεριλήφθηκε το αναγκαστικό δάνειο, στο οποίο προχώρησε η Ελλάδα το 1942 προς χάριν των ναζί και ήταν ύψους 476 εκατομμυρίων κατοχικών μάρκων ή σε σημερινές τιμές 11 δισ. ευρώ. Εξ αυτού του λόγου απορρέει η απαίτηση της Ελλάδας και άρα η συμφωνία Αντενάουερ-Κωνσταντίνου δεν έκλεισε οριστικά το θέμα.