Ένα  πανέξυπνο, αεικίνητο κορίτσι, με λαμπερά μάτια είναι η Μαρία Καπνουλλά, που κερδίζει τα βραβεία κομμωτικής το ένα πίσω από το άλλο  και τελευταία κατέκτησε την 3η θέση στον Παγκόσμιο Διαγωνισμό Κομμωτικής που έγινε στην Αττάλεια, από τις 13 έως τις 17 Οκτωβρίου. 

Μέλος της Εθνικής Ομάδας Κομμωτών Ελλάδος, ήδη στα 24 της χρόνια, γυρίζει τον κόσμο, συμμετέχοντας σε εξειδικευμένα σεμινάρια, διαγωνίζεται σε διεθνείς σκηνές, δεν έχει τρακ, γιατί κρατάει απόσταση από ό,τι συμβαίνει γύρω της και καταφέρνει να αισθάνεται σαν να δουλεύει στο κομμωτήριό της, στις Φάνες! Πόση χαρά και περηφάνια αισθανόμαστε όλοι γι’ αυτό το κορίτσι που με το «καλημέρα» έδειξε την κλάση του!

Ήταν στην Αττάλεια ακόμη όταν της είπα να μιλήσουμε και νά που την έχω μπροστά μου, άψογη επαγγελματίας, να λάμπει ολόκληρη και να ξαναζεί ό,τι έζησε στις μεγάλες σκηνές.

Τόσο μικρή σε ηλικία, με τόσες βραβεύσεις! Πώς τα κατάφερες τόσο γρήγορα;
Το κυνηγάω γιατί το αγαπάω. Ανεβαίνω στη σκηνή και ζω το όνειρό μου, νιώθω ότι ζωγραφίζω στα μαλλιά όπως έκανα από μικρή, κι αυτό μόνο με μια χτένα.

Πώς αισθανόσουν τώρα στον παγκόσμιο διαγωνισμό στην Αττάλεια; Είχες τρακ;
Όχι, καθόλου. Ήθελα να παίξει το δικό μου τραγούδι που το έχω να παίζει και στα διάφορα βιντεάκια μου και να ανέβω στη σκηνή, να δουλέψω όπως δουλεύω στο κομμωτήριό μου, χωρίς να σκέφτομαι ότι υπάρχουν κριτές. Διαγωνίστηκα με 37 ακόμα χώρες και πήρα την 3η θέση παγκοσμίως στο χτένισμα. Μέσα σε 1 ώρα έδωσα τον καλύτερό μου εαυτό και επιβραβεύτηκα.

Νυφικό χτένισμα
Νυφικό χτένισμα

Πότε ξεκίνησαν όλα, από πότε θυμάσαι τον εαυτό σου να χτενίζει;
Μεγάλωσα μέσα σ’  ένα κομμωτήριο. Η μητέρα μου η Χριστίνα, είναι 30 χρόνια κομμώτρια, στις Φάνες. Με θυμάμαι έξι χρονών να πιάνω τις συμμαθήτριές μου να τις βάζω κουκούλα για να βγάλω ανταύγειες. Από τα 15 μου ξεκίνησα να βοηθάω τη μητέρα μου στο κομμωτήριο ενεργά και στα 17 μου, μου ζήτησε η πρώτη πελάτισσα να της κάνω ανταύγειες! Μου άρεσε η χτένα  και ήθελα μ’ αυτήν ως μέσο να δημιουργήσω. Ήμουνα πάντα καλή στη χειροτεχνία και είχα βρει πια τον καμβά. Το σεσουάρ, η βούρτσα, τα χτενίσματα. Τρελαίνομαι να βάφω και να περιμένω αυτή τη μισή ώρα για να δω στην πραγματικότητα αυτό που έφτιαξα μέσα στο μυαλό μου. 

Ξεκίνησες από πολύ μικρή τη συμμετοχή στους διαγωνισμούς και τα βραβεία! Πώς προέκυψε αυτό;
Σπούδασα στη Θεσσαλονίκη, κι εκεί το 2013 με επέλεξαν να συμμετάσχω σ’ ένα διαγωνισμό κομμωτικής όπου είχα τρεις κατηγορίες χτενίσματος: βραδινό, φαντασίας και πλέξης. Ήμουνα 18 χρονών και έπρεπε εντός 25 λεπτών να δημιουργήσω ένα υπέροχο χτένισμα το οποίο θα έπρεπε να το δει ο κριτής και να τον εντυπωσιάσει! Πήρα δύο 3ες θέσεις στο «βραδινό» και το «φαντασίας» και 1ο βραβείο στο «πλέξης». Έκλαψα τότε, με δάκρυα χαράς. Ήταν η πρώτη ώθηση για εμένα.

Έχεις στο... ενεργητικό σου, δεκατρία κύπελλα, πολλά βραβεία, αφήνεις τη δουλειά στο κομμωτήριο και παίρνεις μέρος σε διαγωνισμούς;
Όπου γάμος και χαρά η Μαρία πρώτη... Έτσι κατέκτησα κι άλλες τρεις πρώτες θέσεις σ’ ένα Βαλκανικό Φεστιβάλ και σε Φιλανθρωπικό Φεστιβάλ Κομμωτικής σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Πριν από έξι μήνες και παρά το φόρτο δουλειάς στο κομμωτήριο, μετά από πρόσκληση πήγα στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Κομμωτικής στη Θεσσαλονίκη όπου πήρα τέσσερα βραβεία: βραδινό, νυφικό, φαντασίας και πλέξης. Πέρα από τα 13 κύπελλα και τις διακρίσεις, έχω παρακολουθήσει εξειδικευμένα σεμινάρια κομμωτικής από τους Mike London Academy, Vazha, Mkhitaryan, Farouk Shomouratou και Mounir.

Όταν λέμε βραδινό χτένισμα τι εννοούμε;
Θέλεις να βγεις να πας σ’ ένα gala πάρτι και το χτένισμά σου θέλεις να εντυπωσιάσει; Θα έχεις ένα χτένισμα, που είναι  κότσος στις περισσότερες περιπτώσεις. Κάτι πιο ιδιαίτερο από την μπανάνα. Ένα σινιόν, έναν πριγκιπικό κότσο που να έχει περίτεχνα σχέδια: xαμηλός κότσος, μπομπάρισμα μαζί με ψάθες και λουλούδια, φτιαγμένα όλα από μαλλιά. 

Στο νυφικό εσύ συνήθως τι κάνεις;
Στο νυφικό δίνεις μεγαλύτερη έμφαση γιατί πρόκειται για την πιο ιδιαίτερη στιγμή της νύφης. Το νυφικό χτένισμα χρειάζεται ακόμα μεγαλύτερη προσήλωση, η νύφη πρέπει να νιώσει ότι είναι μοναδική. Μ’ αρέσει να δημιουργώ σ’ αυτές τις περιπτώσεις στριφογυριστά μαλλιά, πλεγμένα μεταξύ τους που δίνουν ένα αποτέλεσμα μεγάλης και πλούσιας πλεξούδας από μπούκλες. Αυτό είναι το αγαπημένο μου.

Γι’ αυτή όμως τη δημιουργία δεν χρειάζεται η κοπέλα να έχει πολλά μαλλιά;
Όχι πάντα, διότι μπορούμε να χρησιμοποιούμε κάποιες τεχνικές, οι οποίες θα δώσουν ένα πλούσιο αποτέλεσμα. 

Επέστρεψες στη Ρόδο πριν λίγες μέρες. Πώς συνεχίζεις;
Συνεχίζω με σκληρή δουλειά και όνειρα.

Ετοίμασε η ίδια το βιντεάκι της συμμετοχής, αλλά και της νίκης της στον παγκόσμιο διαγωνισμό. Το έκοψε, το έραψε, και το έστειλε στην εφημερίδα, όπως της ζήτησα για να συνοδεύσει αυτή την κουβέντα. Ένα πανέξυπνο, ταλαντούχο πλάσμα είναι η Μαρία και είναι μόλις 24 ετών. 

https://www.rodiaki.gr/

Στο νοσοκομείο της Ρόδου μεταφέρθηκε την Κυριακή από τους διασώστες του ΕΚΑΒ, 30χρονος αλλοδαπός που παρουσίασε πρόβλημα υγείας ενώ ήταν εντός φορτηγού πλοίου που είχε καταπλεύσει στη Ρόδο.

Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, οι διασώστες, ανέβηκαν στο φορτηγό πλοίο ''CONTI PARIS'' σημαίας Λιβερίας το οποίο κατέπλευσε στο αγκυροβόλιο Ρόδου και αφού τον ακινητοποίησαν τον μετέφεραν με το ειδικό φορείο, όπως προβλέπεται από τον σχετικό κανονισμό γι αυτές τις περιπτώσεις.

Ο 30χρονος αλλοδαπός, διακομίστηκε στη συνέχεια με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στο Περιφερειακό Νοσοκομείο της Ρόδου, όπου και νοσηλεύεται, χωρίς επιπλοκές.

Έως τις 31 Οκτωβρίου ολοκληρώνεται υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (EBRD) το πιλοτικό πρόγραμμα, το οποίο υλοποιείται από κοινοπραξία συμβούλων από την Ελλάδα (TOPOSOPHY) και το Ηνωμένο Βασίλειο (Team Consulting και Yellow Railroad) και χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αντικείμενο του προγράμματος είναι η κατάρτιση δύο σχεδίων διαχείρισης προορισμού (Destination Management Plans) για τη Ρόδο και τη Σαντορίνη, καθώς και ενός οδηγού προετοιμασίας (Destination Management Guide) για την ανάπτυξη αντίστοιχων σχεδίων σε άλλους προορισμούς της χώρας. Η υλοποίηση του προγράμματος υποστηρίζεται ενεργά από τα Επιμελητήρια Δωδεκανήσου και Κυκλάδων όσον αφορά στο συντονισμό των δράσεων στη Ρόδο και τη Σαντορίνη, αντίστοιχα. Σε εθνικό επίπεδο το πρόγραμμα υποστηρίζεται από το Υπουργείο Τουρισμού και τον ΣΕΤΕ.

Σε όλες τις φάσεις υλοποίησης του προγράμματος δόθηκε έμφαση σε ζητήματα που διευρύνουν το παραδοσιακό πεδίο ανάλυσης της τουριστικής ανάπτυξης και υπεισέρχονται στις ευκαιρίες και τις προκλήσεις που συνεπάγεται η οικονομία των επισκεπτών (π.χ.):

  • Εναρμονισμός της προϊοντικής ανάπτυξης και της προώθησης εκάστου προορισμού με τις ανάγκες εξειδικευμένων αγορών στόχων
  • Ενσωμάτωση των προσδοκιών των τοπικών κοινωνιών στον μέσο-μακροπρόθεσμο σχεδιασμό
  • Προσήλωση στις αρχές της προστασίας του περιβάλλοντος και της βιώσιμης διαχείρισης των πλέον πολύτιμων πόρων όπως τα μνημεία φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς
  • Διαμόρφωση δομών διακυβέρνησης με ξεκάθαρο όραμα, στρατηγικό προσανατολισμό, και προοπτικές για την εδραίωση κουλτούρας συνεργασίας ανάμεσα στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα.

Ένας πρώτος γύρος ευρημάτων παρουσιάστηκε από τον διευθύνοντα σύμβουλο της TOPOSOPHY, κ. Μανόλη Ψαρρό, στις 8 Οκτωβρίου σε ημερίδα για τη νέα στρατηγική της EBRD στον τουρισμό και τα ακίνητα στον ορίζοντα της επόμενης πενταετίας, 2020-2024. Η εν λόγω παρουσίαση εστίασε στις καινοτόμες δραστηριότητες δημόσιας διαβούλευσης, έρευνας και επικοινωνιακής προσέγγισης που έχουν λάβει χώρα από την έναρξη του προγράμματος στις αρχές Μαΐου, καθώς και στις καλές διεθνείς πρακτικές που τροφοδότησαν τα τελικά πορίσματα των σχεδίων.

Θα ακολουθήσει σειρά εκτενών παρουσιάσεων κατά το τελευταίο δεκαήμερο του Οκτωβρίου. Τα Destination Management Plans θα τεθούν σε συζήτηση με τους τοπικούς φορείς στη Σαντορίνη και τη Ρόδο στις 21 και 23 Οκτωβρίου αντίστοιχα, ενώ το Destination Management Guide θα αποτελέσει αντικείμενο ενδελεχούς ανάλυσης σε εκδηλώσεις σε 3 προορισμούς, ανάμεσα στους οποίους τα Χανιά και η Αθήνα.

πηγή traveldailynews.gr




Ο Robert και η Yoka van Meerendonk από το Amsterdam γνωρίστηκαν και ερωτεύθηκαν στη Ρόδο τον Οκτώβριο του 1969. Πενήντα χρόνια αργότερα επιστέφουν στο νησί για να γιορτάσουν την επέτειο γνωριμίας τους, να θυμηθούν από πού ξεκίνησαν όλα και διηγούνται στη «δημοκρατική» τη συναρπαστική τους ιστορία.
Παραμένουν ερωτευμένοι όπως και την πρώτη μέρα. Κάνουν τα πάντα μαζί, αφού αρέσει στον ένα η συντροφιά του άλλου, καλύτερα από κάθε τι άλλο.
• Βρίσκετε για κάποιο ιδιαίτερο λόγο στη Ρόδο; Τι είναι αυτό που σας συνδέει με το νησί;
Robert: Τον Οκτώβριο του 1969 βρέθηκα για πρώτη φορά στη ζωή μου στη Ρόδο. Εργαζόμουν στα γραφεία της Ολυμπιακής Αεροπορίας στο Άμστερνταμ ως εμπορικός αντιπρόσωπος. Η δουλειά μου ήταν να πείσω τα τουριστικά πρακτορεία και τους τουρ οπερέιτορς στην Ολλανδία να κλείνουν πτήσεις της Ολυμπιακής.
Εκείνη την εποχή, η σύζυγός μου, η Yoka, εργαζόταν στο τμήμα κρατήσεων της KLM. Ήθελε να γίνει αεροσυνοδός. Ήταν όμως κάτω των 21 και δεν επιτρεπόταν… Ο προϊστάμενός μου στην Ολυμπιακή, μου ζήτησε να οργανώσω ένα ταξίδι εξοικείωσης/ fam trip των πωλητών της KLM στην Ελλάδα. Είχαν τόσο μεγάλο όγκο κρατήσεων που δεν προλάβαιναν να τον διαχειριστούν…
Οργάνωσα το ταξίδι στο οποίο συμμετείχαν 12 κυρίες της KLM. Αρχικά πετάξαμε στην Αθήνα και από εκεί στη Ρόδο, όπου μείναμε στο ξενοδοχείο PLAZA. Το ταξίδι μας διήρκεσε τέσσερις ημέρες. Επισκεφθήκαμε τη Λίνδο, κάναμε μία εκδρομή με πλοίο, περάσαμε καταπληκτικά.
Κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα. Η γυναίκα μου ήταν μία από τις 12 αυτές κοπέλες, εδώ γνωριστήκαμε και εδώ ερωτευτήκαμε και περάσαμε μία ζωή μαζί. Συμπληρώνονται φέτος 50 χρόνια από τη γνωριμία μας και γι’ αυτό αποφασίσαμε να έρθουμε ξανά στο νησί και να γιορτάσουμε αυτή την επέτειο.
• Όλα αυτά τα χρόνια δεν αποφασίσατε να έρθετε ξανά;
Robert: Η αλήθεια είναι ότι την επόμενη χρονιά μου ζήτησαν από την Ολυμπιακή να έρθω στη Ρόδο και να τραβήξω κάποια πλάνα για μία ταινία που ήθελαν να προβάλουν σε κάποια τουριστική έκθεση, όπου ήμουν υπεύθυνος του περιπτέρου της εταιρείας. Έτσι λοιπόν ήρθα, πήρα τα πλάνα, αλλά μη με ρωτήσετε πού ακριβώς βρίσκεται αυτή η ταινία… Αυτό το ταξίδι το έκανα αναγκαστικά χωρίς τη Yoka.
• Πώς ήταν η ζωή σας στην διάρκεια των 50 ετών του έγγαμου βίου;
Robert: Μετά την Ολυμπιακή επέστρεψα στον κλάδο της φιλοξενίας. Είμαι απόφοιτος τουριστικής σχολής. Εργάστηκα σε μεγάλα ξενοδοχεία και διεθνείς ομίλους σε 10 διαφορετικές χώρες του κόσμου. Μεταξύ άλλων εργαζόμουν σε μία βρετανική αλυσίδα, ως sales & marketing manager υπεύθυνος για τη Νότια Ευρώπη (Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία, Ελλάδα, Ελβετία, Μάλτα, Κύπρο, Γιβραλτάρ). Μέναμε στο Μιλάνο όπου διεύθυνα το τμήμα κρατήσεων. Μετά το Μιλάνο μετακομίσαμε στο Λονδίνο όπου ζήσαμε για κάποια χρόνια. Στη συνέχεια επιστρέψαμε στο Άμστερνταμ και γύρω στο 1992 πήγαμε στο Ντουμπάι όπου εργάστηκα σε ένα βρετανικό όμιλο, πάντα ως sales and marketing Manager. Από εκεί μετακομίσαμε στη Νέα Ζηλανδία όπου αναλάβαμε το management ενός πολυτελούς resort κάποιου Ολλανδού Επενδυτή. Εκεί παραμείναμε τρία χρόνια. Ήταν φανταστικά αλλά απομονωμένα, χωρίς καλά σχολεία για τα παιδιά… Έτσι πήραμε την απόφαση να μετακομίσουμε στην Αυστραλία και τότε για πρώτη φορά εντάχθηκα στην οικογένεια του Sheraton. Μείναμε άλλα τρία χρόνια εκεί… Μου πρότειναν μία θέση Γενικού Διευθυντή σε ξενοδοχείο του ομίλου στην Ουγκάντα και δέχθηκα, καθώς ήθελα πλέον να αφήσω πίσω μου το τμήμα του sales and marketing, πράγμα που δεν ήταν εφικτό στην Αυστραλία. Τα παιδιά μας ήταν τότε 14 και 16 ετών και επέστρεψαν στο Άμστερνταμ για να συνεχίσουν το σχολείο εκεί. Τεσσεράμισι χρόνια περάσαμε στην Ουγκάντα και οι επόμενοί μας σταθμοί ήταν το Ναϊρόμπι και η Ινδονησία (Σουραμπάγια). Τελευταίοι σταθμοί στην καριέρα μου η Ντόχα και το Άμπου Ντάμπι απ’ όπου πήρα σύνταξη το 2005 στα 62 μου ως γενικός διευθυντής. Αφού συνταξιοδοτήθηκα, πήραμε ένα σπίτι στη Γαλλία και μείναμε 10 χρόνια μέχρι που πέρασα μία περιπέτεια με την υγεία μου και αποφασίσαμε να επιστρέψουμε στο Άμστερνταμ…
Yoka: Όλα ξεκίνησαν εδώ πριν από 50 χρόνια. Αυτές τις τέσσερις μέρες του fam trip, διασκεδάσαμε, συζητήσαμε αρκετά… και κάπως έτσι ερωτευθήκαμε. Στην επιστροφή, πέσαμε σε κακοκαιρία και μείναμε δύο μέρες στην Αθήνα έχοντας ακόμη περισσότερο χρόνο να γνωριστούμε καλύτερα και να αποφασίσουμε να βρεθούμε στο Άμστερνταμ… Μετά από ένα χρόνο παντρευτήκαμε και αποκτήσαμε δύο παιδιά, ένα γιο και μία κόρη… Έχουμε μία συναρπαστική ζωή… Ταξιδεύουμε συχνά. Παίζουμε γκολφ, πηγαίνουμε για ψάρεμα, αφιερώνουμε χρόνο στα τέσσερα εγγόνια μας.
• Πώς θυμάστε τη Ρόδο του 1969 και πώς σας φάνηκε τώρα;
Yoka: Δεν ήρθαμε στην Ελλάδα για το μήνα του μέλιτος ή για διακοπές αργότερα, παρόλο που ταξιδεύουμε πάρα πολύ… Πάντα ζούσαμε με την ανάμνηση της Ρόδου. Φοβόμασταν όμως μην απογοητευτούμε, μήπως δεν ήταν τα πράγματα, όπως την πρώτη φορά.
Είναι όμως καταπληκτικά. Τότε δεν υπήρχε τίποτε σχεδόν από όλα αυτά που υπάρχουν σήμερα. Δεν υπήρχαν όλα αυτά τα ξενοδοχεία. Το Φαληράκι η μόνη παραλία και στη Λίνδο απλά πήγαινες για τα φρέσκα ψάρια που έπιαναν οι ψαράδες του χωριού. Όλες αυτές οι αναμνήσεις είναι ακόμη χαραγμένες στις μνήμες μας… Θέλαμε να τις ξαναζήσουμε στην 50ή επέτειό μας. Πήγαμε στη Λίνδο, σε μέρη που είχαμε πάει και τότε, επισκεφτήκαμε το Πλάζα, καθίσαμε στην πισίνα…
Robert: Ο μαζικός τουρισμός είναι καλός για την οικονομία, όμως οι επισκέπτες αναζητούν ζεστούς, φιλόξενους προορισμούς… Τα ίδιο πρόβλημα έχουμε και στο Άμστερνταμ που κατακλύζεται από εκατομμύρια τουρίστες. Είναι δύσκολο για την κυβέρνηση και τους ντόπιους να διαχειριστούν το πρόβλημα αυτό. Ευτυχώς απαγορεύτηκε η ανοικοδόμηση νέων ξενοδοχείων ενώ έχουν παρθεί και άλλα μέτρα, όπως π.χ. η διακοπή χορήγησης νέων αδειών σε καταστήματα που πωλούν σουβενίρ και άλλα τέτοια είδη.
Η Ρόδος είναι ένα εξαιρετικό νησί… Καθαρό, πράγμα ιδιαίτερα σημαντικό. Οι άνθρωποι γλυκείς και φιλόξενοι, ευγενικοί μιλούν καλά αγγλικά… Το φαγητό είναι εξαιρετικό… όπου και αν φάγαμε μας άρεσε. Και προπάντων, δεν είναι υψηλές οι τιμές, ακόμη και η εκδρομή με το πλοίο ήταν οικονομική.
• Είναι σπάνιο να έχει κανείς ένα τόσο αρμονικό γάμο μετά από τόσα πολλά χρόνια. Ποιο είναι το μυστικό; Πώς τα έχετε καταφέρει τόσο καλά;
Yoka: Μοιραζόμαστε πολλά… Μπορεί να λένε ότι τα ετερώνυμα έλκονται, προσωπικά όμως πιστεύω ότι είναι καλό να έχει κανείς τα ίδια ενδιαφέροντα. Εάν o Robert θέλει να πάει για ψάρεμα, θα πάω κι εγώ μαζί του, ακόμη και αν δεν με ενθουσιάζει, γιατί ξέρω ότι μία άλλη μέρα θα έρθει μαζί μου για ψώνια. Πιστεύω ότι βοηθά ο ένας να μοιράζεται το πάθος του άλλου. Πάμε σε μουσεία, συναυλίες, εστιατόρια… επισκεπτόμαστε τα παιδιά μας. Κανείς δεν βγήκε ποτέ μόνος του.
Robert: Στη Yoka αρέσει να ταξιδεύει, να εξερευνά τον κόσμο… Ακόμη κάνουμε περιπετειώδη ταξίδια στην Άπω Ανατολή, στην Κίνα… Μοιραζόμαστε το ίδιο πάθος. Γενικώς, κάνουμε τα πάντα μαζί. Δεν πήγα ποτέ να δω ποδόσφαιρο μόνος στο μπαρ. Δεν θα αισθανόμουν άνετα να διασκεδάζω και να είναι μόνη στο σπίτι. Δεν θα συνέβαινε ποτέ αυτό στο γάμο μας.
Yoka: Αν ήθελε να πάει στο ποδόσφαιρο θα πήγαινα και εγώ μαζί. Γενικώς, ο ένας ήταν πάντα το στήριγμα του άλλου. Δεν γινόταν διαφορετικά. Ζήσαμε σε τόσες πολλές χώρες μακριά από συγγενικά μας πρόσωπα. Είχαμε ο ένας τον άλλο και στηριζόταν ο ένας στον άλλο…
• Δεν τσακωθήκατε ποτέ;
Robert: Ναι, σίγουρα. Όσο όμως μεγαλώνεις διαπιστώνεις ότι δεν έχει κανένα νόημα να τσακώνεσαι. Είναι ανόητο να αφήνεις ασήμαντα πράγματα να σε οδηγούν σε καβγά… Υπάρχουν πολλά πιο σοβαρά πράγματα στη ζωή… απ’ αυτά που μας κάνουν να τσακωνόμαστε. Υπάρχουν και εκείνες οι συγκυρίες στη ζωή που θα πρέπει ο ένας να στηρίζει τον άλλο σε κάποια δοκιμασία, όπως έτυχε με την περιπέτεια της υγείας μου και στις 2 σοβαρές επεμβάσεις που έκανα. Αυτά τα βιώματα δένουν το ανδρόγυνο ακόμη πιο πολύ… Όλα πήγαν καλά ευτυχώς, θα μπορούσαν όμως να είχαν εξελιχθεί διαφορετικά πράγματα…
Yoka: Να προσθέσω ότι ακόμη αρέσει ο ένας στον άλλο. Όταν τσακωνόμαστε δεν νιώθουμε καλά. Θέλω να αισθάνεται χαρούμενος κι ευτυχισμένος και όχι να είναι θυμωμένος μαζί μου.

Σας ευχαριστώ για την κουβέντα.
-Εμείς ευχαριστούμε. Ήταν χαρά μας να μοιραστούμε την ιστορία μας.

 

Πηγή:www.dimokratiki.gr

Στα ύψη έχει εκτιναχθεί η παράνομη πορνεία και στη Ρόδο στα χρόνια της κρίσης όχι μόνο λόγω του πολλαπλασιασμού των ιερόδουλων αλλά και λόγω των χαμηλών τιμών, αφού γυναίκες και τρανσέξουαλ προσφέρουν τις υπηρεσίες τους για 5 και για 10 μόλις ευρώ (!) ενώ όταν ξεκίνησε η οικονομική κρίση στην Ελλάδα, η επικρατούσα τιμή για σεξ με μια ιερόδουλη ήταν τα 50 ευρώ.
Στη Ρόδο, η παράνομη πορνεία ανθεί στα τελευταία χρόνια, όπως συμβαίνει και στην υπόλοιπη χώρα. Το έδαφος είναι πρόσφορο, αφού πολλοί Ροδίτες, περνούν καθημερινά από την πιάτσα του Αγ. Δημητρίου διατεθειμένοι να πληρώσουν ακόμα και παραπάνω χρήματα για να κάνουν έρωτα χωρίς προφυλακτικό, κάτι που δεν μπορεί να συμβεί στους νόμιμους οίκους ανοχής του Αγ. Φανουρίου.

“Στέκι” η συνοικία του
Αγ. Δημητρίου
Η συνοικία του Αγίου Δημητρίου έχει καθιερωθεί πλέον ως πιάτσα παράνομα εκδιδόμενων γυναικών, όπου μόλις πέσει το βράδυ αλλοδαπές διαφόρων εθνικοτήτων ετοιμάζονται για να υποδεχθούν τους πελάτες τους.
Στην συγκεκριμένη συνοικία, που αποτελεί εδώ και χρόνια στέκι για τις παράνομα εκδιδόμενες γυναίκες, στήνεται εμπόριο λευκής σαρκός με ικανοποιητικά κέρδη. Η κίνηση είναι αδιάκοπη στη διάρκεια της νύχτας, τα αυτοκίνητα περνούν, επιβιβάζουν γυναίκες και αναχωρούν προς την κατεύθυνση που υποδεικνύει ο πελάτης.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της “δ”, στη διάρκεια του καλοκαιριού, “χαρτογραφήθηκαν” κι άλλες πιάτσες παράνομου έρωτα στη Ρόδο, με την οδό Ορφανίδου και το Φαληράκι να μετατρέπονται σε στέκια των εκδιδόμενων, όπου το έδαφος ήταν πρόσφορο για να “τσιμπήσουν” πελάτες.
Η ραγδαία αύξηση των ποσοστών πορνείας, όπως είναι επόμενο έφερε και την αύξηση του ανταγωνισμού. Η ψαλίδα προσφοράς και ζήτησης άνοιξε. Περισσότερες ιερόδουλες, λιγότεροι πελάτες. Η συνέπεια ήταν να πέσει πολύ η τιμή της “ταρίφας” και παράλληλα οι πόρνες να υποκύπτουν σε “καπρίτσια” πελατών προκειμένου να αμειφθούν περισσότερο.
Αγιος Φανούριος: Κάθε 10
μέρες νέες ιερόδουλες
Μετά την απελευθέρωση του επαγγέλματος των εκδιδομένων επ’ αμοιβή προσώπων, για την έκδοση άδειας ασκήσεως επαγγέλματος δεν ισχύουν γεωγραφικοί περιορισμοί γι’ αυτό και παρατηρείται το φαινόμενο της “μετανάστευσης” των εκδιδόμενων γυναικών αναλόγως της ζήτησης και της κίνησης, όπως συμβαίνει στην περιοχή του Αγίου Φανουρίου στην Παλιά Πόλη.
Το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους γνωμοδότησε ομοφώνως ότι α) οι Διευθύνσεις Δημόσιας Υγείας των Περιφερειακών Ενοτήτων οφείλουν, κατ’ εφαρμογή του τεκμηρίου νομιμότητας των διοικητικών πράξεων, να δέχονται ως νόμιμα τα προβλεπόμενα στο ν. 2734/1999 πιστοποιητικά άσκησης του επαγγέλματος των με αμοιβή εκδιδομένων προσώπων, τα οποία εκδίδονται από τις αρμόδιες Περιφερειακές Ενότητες (με ισχύ για όλη την Επικράτεια), προκειμένου να προβούν στις περαιτέρω ενέργειες της αρμοδιότητάς τους και β) πως το επάγγελμα των με αμοιβή εκδιδομένων προσώπων δεν εξαιρείται από την εφαρμογή των διατάξεων του ν.3919/2011.
Στην οδό του Αγίου Φανουρίου, οι νόμιμα εκδιδόμενες αλλάζουν περίπου ανά δέκα ημέρες, προκειμένου να “διαφοροποιείται” το προϊόν ώστε να δίδεται κίνητρο στους πελάτες να συνεχίσουν να πηγαίνουν καθώς ο ανταγωνισμός ανάμεσα στις νόμιμες και στις παράνομες ιερόδουλες στη Ρόδο, είναι ισχυρός.
Σύμφωνα με το ν. 2734/1999 το εκδιδόμενο με αμοιβή πρόσωπο υποχρεούται να κατέχει πιστοποιητικό άσκησης επαγγέλματος, που εκδίδεται, ύστερα από αίτησή του, από τον Περιφερειάρχη του τόπου κατοικίας του. Το πιστοποιητικό αυτό ισχύει για χρονικό διάστημα τριών ετών για την περιοχή της οικείας Περιφέρειας και στους κατόχους του εν λόγω πιστοποιητικού, με μέριμνα της αρμόδιας Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας της Περιφερειακής Ενότητας, χορηγείται υποχρεωτικά βιβλιάριο υγείας εφόσον συντρέχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α. Έχει συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας του.
β. Είναι άγαμο ή τελεί σε χηρεία ή είναι διαζευγμένο.
γ. Δεν πάσχει από σεξουαλικώς μεταδιδόμενη ή άλλη μολυσματική νόσο.
δ. Δεν πάσχει από οποιασδήποτε μορφής ψυχική νόσο και δεν είναι χρήστης ναρκωτικών ουσιών.
ε. Δεν έχει καταδικασθεί με αμετάκλητη απόφαση για ανθρωποκτονία από πρόθεση (άρθρο 299 Π.Κ.), αποπλάνηση παιδιών (άρθρο 339 Π.Κ.), μαστροπεία (άρθρο 349 Π.Κ.), σωματεμπορία (άρθρο 350 Π.Κ.), ληστεία (άρθρο 380 Π.Κ.) και εκβίαση (άρθρο 385 Π.Κ.), καθώς και για παράβαση των διατάξεων των νόμων περί όπλων και ναρκωτικών.
“Απτόητοι” οι Ρόδιοι πελάτες
Τι γίνεται όμως με τις παράνομες ιερόδουλες οι οποίες δεν υπόκεινται σε κανέναν έλεγχο και συνεχώς αυξάνονται; Αν και θα περίμενε κανείς, αυτό να λειτουργεί αποτρεπτικά για τους Ρόδιους πελάτες, όχι μόνο δεν τους πτοεί το ενδεχόμενο ότι μπορεί να κολλήσουν σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα -τα οποία ενδέχεται να αποβούν ακόμα και μοιραία για τη ζωή τους- αλλά αντίθετα, επιλέγουν τα παράνομα στέκια του έρωτα προκειμένου να γλιτώσουν μερικά ευρώ και επιπλέον να έχουν την επιλογή να έρθουν σε επαφή χωρίς προφυλάξεις, διακινδυνεύοντας όχι μόνο την δική τους υγεία αλλά και των συντρόφων τους, ακόμα και των οικογενειών τους, αφού πολλοί από αυτούς είναι είτε σε σχέση είτε είναι οικογενειάρχες.
Πέρα από τις παράνομα εκδιδόμενες στους δρόμους, φαίνεται ότι οι προαγωγοί έχουν απλώσει τα δίχτυα τους στη Ρόδο, αφού το επάγγελμα είναι κερδοφόρο, διοχετεύοντας στην τοπική “αγορά” συνεχώς νεαρά κορίτσια που απασχολούνται σε μπαρ και νυχτερινά κέντρα, παρέχοντας στους πελάτες παρανόμως “υπηρεσίες” οίκου ανοχής, εκμεταλλευόμενοι την ανάγκη των κοριτσιών για εργασία.
Κερδίζει έδαφος και
η ανδρική πορνεία
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως έδαφος κερδίζει στα τελευταία χρόνια και η ανδρική πορνεία στη Ρόδο, κυρίως μέσω συγκεκαλυμένων αγγελιών σε σχετικές ιστοσελίδες στο διαδίκτυο, τόσο από αλλοδαπούς όσο και από ημεδαπούς που επιλέγουν αυτόν τον τρόπο για να ενισχύσουν το εισόδημά τους. Η οικονομική κρίση των τελευταίων ετών, έχει αλλάξει τον χάρτη της πορνείας και στη Ρόδο με την κατάσταση να τείνει να βγει εκτός ελέγχου, ακολουθώντας τους ρυθμούς της υπόλοιπης χώρας, όπως αποτυπώνονται σε σχετικές έρευνες που δείχνουν αύξηση της παράνομης πορνείας έως και 150% στα χρόνια της κρίσης!

 

https://www.dimokratiki.gr

Σελίδα 1 από 629

 

 

eshopkos-foot kalymnosinfo-foot kalymnosinfo-foot nisyrosinfo-footer lerosinfo-footer mykonos-footer santorini-footer kosinfo-foot expo-foot