Τις άγιες ημέρες των Χριστουγέννων, το Περιφερειακό Τμήμα Κω διένειμε 473 δέματα αγάπης σε 197 ευάλωτες οικογένειες με 308 άτομα. Οι οικογένειες της πόλης παρέλαβαν τα δέματα από τον χώρο διανομής, ενώ στις οικογένειες των χωριών του νησιού, παραδόθηκαν από Εθελοντές του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού.
Συγκινητική ήταν η ανταπόκριση των συμπολιτών μας, χάρη στην ευαισθησία των οποίων μπορέσαμε να προσφέρουμε ανακούφιση σε ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες. Οι προσφορές ήταν περισσότερες από κάθε άλλη φορά, με αποτέλεσμα τα δέματα να είναι πολύ πιο πλούσια από προηγούμενες χρονιές.
Η Πρόεδρος και τα Μέλη του Δ.Σ. αισθάνονται την υποχρέωση να ευχαριστήσουν από καρδιάς:
Όλους τους συμπολίτες μας που με μεγάλη προθυμία και εκτιμώντας το έργο μας, προσέφεραν τρόφιμα για τον σκοπό αυτό.
Τον Πρόεδρο του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού δρ Αντώνιο Αυγερινό με έγκριση του οποίου απεστάλησαν προμήθειες από την Κεντρική Αποθήκη του Ε.Ε.Σ.
Τα σούπερ μάρκετ ΚΡΗΤΙΚΟΣ και ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ.
Τον Όμιλο ξενοδοχείων Grecotel.
Toν Όμιλο ξενοδοχείων Μήτσης
Τις επιχειρήσεις FARMA KOS/Φαρμάκης
Ανδρέας Αρβανιτάκης
Γ. Ορφανουδάκης & Σία και
ΕΝΚΑ FOOD.
Τους εκπαιδευτικούς της Α΄βάθμιας και Β΄βάθμιας εκπαίδευσης οι οποίοι φρόντισαν να συγκεντρωθούν τρόφιμα στα σχολεία του νησιού.
Τον κύριο Ιμπραήμ Κουνελάκη για την διάθεση του καταστήματος του όπου πραγματοποιήθηκε η συγκέντρωση, δεματοποίηση και διανομή των δεμάτων.
Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης για την στήριξη τους.

Επίσης, ευχαριστούν θερμά τις εθελόντριες του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, για την αέναη όπως πάντα βοήθεια τους χωρίς την οποία δεν θα ήταν δυνατή η πραγματοποίηση της δράσης αυτής.

Γιάννης Παππάς: Χριστούγεννα, σύμβολο ελπίδας , αγάπης και αλληλεγγύης.

Με αφορμή την εορτή των Χριστουγέννων, ο βουλευτής και πρώην υφυπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Γιάννης Παππάς, απευθύνει τις θερμές του ευχές στους Δωδεκανήσιους συμπολίτες μας.

“Τα Χριστούγεννα είναι το σύμβολο της αγάπης, της ειρήνης και της ελπίδας. Αυτές οι αξίες μας ενώνουν και μας καθοδηγούν στις δύσκολες μέρες. Είναι η γιορτή αφιερωμένη στα παιδιά μας και ειναι υποχρέωση μας να τους εξασφαλίσουμε ένα ελπιδοφόρο μέλλον."

Εύχομαι από καρδιάς το αστέρι των Χριστουγέννων να λάμψει στις καρδιές όλων μας και να μας οδηγήσει σε δρόμους αγάπης, συνεργασίας, αλληλεγγύης και ανθρωπιάς σε όλους τους συμπολίτες μου, στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στα νησιά μας, υγεία, ευτυχία και πρόοδο. Ας είναι το νέο έτος γεμάτο από νέες ευκαιρίες για ανάπτυξη και ευημερία στον τόπο μας.”

Καλά Χριστούγεννα και ευτυχισμένο το νέο έτος!

«Χιόνια στο καμπαναριό που Χριστούγεννα σημαίνει», διαβάζουμε σε παλαιά αναγνωστικά της δεκαετίας του ‘60. Παλιές μνήμες, νοσταλγικές για μας που έχουμε μια κάποια ηλικία. Περιμέναμε το άγιο 12ήμερο για να ξεκουραστούμε από το σχολείο (με ωράριο πρωί - απόγευμα). Να χαρούμε τη ζεστασιά και την αγάπη της γιαγιάς και του παππού. Περιμέναμε να γιορτάσουμε τις εορτές Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς με χαρά, χωρίς να σκεπτόμαστε το δώρο που θα μας φέρει ο Άγιος Βασίλειος την παραμονή της πρωτοχρονιάς. Ο πραγματικός Άγιος, ο ασκητικός και ισχνός και όχι ο ευτραφής της σύγχρονης εποχής των διαφημίσεων και του εκμαυλισμού της κοινωνίας, και πρωτίστως των μικρών της Φωτεινούλας, της Κατερίνας, του Δημήτρη, του Θανάση και του Αποστόλη.

 Να καθίσουμε όλοι γύρω από το αναμμένο τζάκι και να ακούσουμε εμείς τα μικρά παιδιά τα παραμύθια της πολυαγαπημένης μας γιαγιάς και τα ηρωικά κατορθώματα του αγωνιστή της εποχής του ΟΧΙ του ‘40 και της πραγματικής εθνικής αντίστασης, του γλυκύτατου παππού. Οι ιστορίες του παππού δεν είχαν τέλος. Είχε πολεμήσει και στην Μικρά Ασία, στον πόλεμο εναντίον των Τούρκων και τραυματίστηκε στην μάχη του Σαγγάριου ποταμού. Περιέγραφε με απλά λόγια το δράμα των Ελλήνων και τα φρικτά βασανιστήρια, την ταλαιπωρία και τους φόνους και τον ξεριζωμό των από τις πατρογονικές εστίες μετά από χιλιάδες χρόνια. Λόγια απλά χωρίς λογοτεχνικά σχήματα και τεχνικές. Η σοφία των προγόνων απαλά και χωρίς προσπάθεια περνούσε στην ιστορική μνήμη μας. Ατέλειωτες ώρες μέσα στο ζεστό σπιτικό και έξω να σφυροκοπά το χιόνι και ο μανιασμένος βοριάς. Δεν μας ενδιέφερε. Οι συζητήσεις με τον παππού, τη γιαγιά και τους πολυαγαπημένους γονείς κάλυπταν κάθε πτυχής της αθώας παιδικής ψυχής μας. Μαθαίναμε να προσπαθούμε, να αγωνιζόμαστε και προπάντων να υμνούμε και να δοξολογούμε τον δωρεοδότη των πάντων Τριαδικό Θεό.

Εμείς  ζήσαμε σε οικονομικά δύσκολες εποχές, αλλά την πραγματική αγάπη των γονέων μας τη βιώναμε καθημερινά. Ο παππούς και η γιαγιά συγκατοικούσαν και δεν ήταν στους οίκους ευγηρίας και συνεισφέρανε στην ομαλή ψυχολογική ανάπτυξη των εγγονιών. Οι γονείς αγαπούσαν τα παιδιά τους πραγματικά  με την καρδιά τους και τους πρόσφεραν, από το υστέρημά τους, πλούσια τα ελέη και, κυρίως, δόξαζαν τον δωρεοδότη Κύριο.

Άλλες εποχές, βέβαια, χωρίς κινητά ,τάμπλετ και τηλεοράσεις που αποσπούν τον νου από τα σημαντικά και τελικά τον νεκρώνουν. Εποχές δύσκολες οικονομικά αλλά νοσταλγικές γιατί ζούσαμε πιο ανθρώπινα χωρίς την «πολυτέλεια» της μοναξιάς και του άγχους. Δεν είχαμε τηλεόραση, για να μη πω «χαζοκούτι», για να μας νεκρώσει την σκέψη. Είχαμε ζεστή καρδιά, αγάπη για τον συνάνθρωπο.

Εποχές παλιές, νοσταλγικές με τους ανθρώπους πιο αληθινούς. Με πραγματικό ενδιαφέρον για τον συνάνθρωπο, για τον πάσχοντα ή ανήμπορο αδελφό.

Μυργιώτης  Παναγιώτης

Μαθηματικός

Χριστούγεννα, μεγάλη εορτή της Ορθοδοξίας. Εορτάζουμε την γέννηση του ενανθρωπήσαντος Κυρίου. Ο νους μας γυρίζει πολλά χρόνια πίσω στο παρελθόν, στα ξένοιαστα παιδικά χρόνια. Χωρίς φανταχτερά λαμπιόνια και ηλεκτρονικά παιχνίδια με τον ευτραφέστατο Άγιο Βασίλειο. Τίποτα το κοινό ανάμεσα στον πραγματικό Άγιο Βασίλειο, τον λιτοδίαιτο και λιπόσαρκο ασκητή και τον εμπορευματοποιημένο.

Και, όμως, οι ψυχές και οι καρδιές των γονέων και οι δικές μας ήταν πλημμυρισμένες από φως. Το φως της πραγματικής  γονεϊκής  αγάπης έκανε τα πρόσωπα όλων να λαμποκοπούν όλο το άγιο 12ήμερο. Το φως του άστρου της Βηθλεέμ, πάνω από το ταπεινό σπήλαιο-σταύλο της γεννήσεως του ενανθρωπήσαντος  Λόγου είχε ριζώσει στις καρδιές όλων και ακτινοβολούσε προς τα έξω.

Το «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καί ἐπί γῆς εἰρήνη», εγένετο  πράξις. Οι ταραγμένες καρδιές εδέχοντο το μήνυμα της γεννήσεως και αναπαύοντο ,  αγαλλιούσαν. Το μήνυμα των αγγέλων, εκείνο το βράδυ, ήταν ότι η γέννηση του Κυρίου θα έφερνε την ειρήνη εις τις καρδιές των ανθρώπων και ως λογικό συνακόλουθο θα ήταν και η επικράτηση της ειρήνης επί γης. Οι άνθρωποι με ειρήνη εις τις καρδιές των, με τον Κύριο παρόντα, δεν καταφεύγουν εις πολέμους. Οι πόλεμοι είναι εκ του πονηρού. Πολλά δεινά προέρχονται εκ των πολέμων. Θα ήτο δυνατόν ο Θεός να ευνοεί πολέμους;; Μη γένοιτο. Η γέννηση του Θεανθρώπου άνοιξε τον δρόμο της σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους. Φόρεσε ο Κύριος την ανθρώπινη σάρκα και τη δόξασε. Χαρά εν ουρανώ και επί γης. Δοξολογούν οι άγγελοι και πληροφορούν και κοινωνούν το χαρμόσυνο άγγελμα εις τους ταπεινούς βοσκούς που έβοσκαν τα πρόβατά των κοντά στο σπήλαιο. Πληροφορούνται τη γέννηση του Θεού Λόγου και πρώτοι  τον προσκυνούν, οι άσημοι βοσκοί και όχι οι διάσημοι και προύχοντες της εποχής.

Αυτές τις άγιες ημέρες, τις χαρμόσυνες και εορταστικές, ο καθένας μας προσπαθεί να περάσει όσο γίνεται καλύτερα ανάβοντας πολύχρωμα λαμπιόνια και καταναλώνοντας μεγάλες ποσότητες ποτού και φαγητών. Υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν. Δεν τους άγγιξαν οι φωνές και οι φαντακτερές, άνευ πνευματικότητας, εκδηλώσεις. Ζουν στη φτώχεια και εις τη λησμονιά. Ξεχασμένοι από τους ανθρώπους της εποχής μας, λησμονημένοι από φίλους και συγγενείς. Κλεισμένοι μέσα στο φτωχικό τους και πολλοί από ανήμποροι και εις το κρεβάτι του πόνου. Περιμένουν.....

Τι περιμένουν;; Τη δική μας ανθρωπιά. Τη ζεστή «Καλημέρα» και μια χαρμόσυνη ευχή. «Ἐπί γῆς εἰρήνη». Ειρήνη και αγάπη στις καρδιές μας. Περιμένουν να τους ανοίξουμε την πόρτα του σπιτιού και της καρδιάς. Να συνειδητοποιήσουν ότι ο Χριστός γεννήθηκε στο σπήλαιο, πριν από χιλιάδες  χρόνια, αλλά γεννιέται κάθε μέρα στις καρδιές μας, στις ψυχές μας.  Στους ξεχασμένους αυτούς ανθρώπους μπορέσουμε να προσφέρουμε και κάτι υλικό είτε από το υστέρημα είτε από το περίσσευμά μας. Ο Κύριος θα το ανταποδώσει εκατονταπλασίονα. Θα πράξουμε το καθήκον μας και ως άνθρωποι αλλά και ως χριστιανοί. Πράγματι, το αγγελικό μήνυμα «ἐπί γῆς εἰρήνη «έγινε κτήμα μας, φύτρωσε εις την καρδιά μας και  φεγγοβολεί  γύρω μας φως αγάπης, φιλανθρωπίας και Χριστού. Δεν χρειάζεται να ανάψουμε πολύχρωμα και ακριβά λαμπιόνια . Το φως που θα εκπέμπεται από τις καρδιές μας θα φωτίζει πιο έντονα και πραγματικά την κτίση.

Από τέτοιο φως έχουμε όλοι μας ανάγκη και όχι φως ψεύτικο και υλικό που κουράζει τις ψυχές και ταλαιπωρεί τον σύγχρονο άνθρωπο της ύλης και της υπερκατανάλωσης. Το φως του άστρου της Βηθλεέμ εκπέμπει αενάως  το Φως του και οι άγγελοι ατελεύτως υμνολογούν «ἐπί γης εἰρήνη». Ειρήνη εις τις καρδιές όλων μας. Όχι μόνο κατά το άγιο 12ήμερο, αλλά εφ’ όρου ζωής, για να γίνουμε άξιοι της πραγματικής ατελεύτου Ζωής.     

Μυργιώτης   Παναγιώτης

Μαθηματικός