Πραγματοποιήθηκαν με επιτυχία η «Ανάβαση του Ατταβύρου» και η θεατρική παράσταση «Ο κύριος ΚΙΧ και το μυστικό Κουτί των Ήχων»
Στο πλαίσιο της στήριξης από πλευράς της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου των πολιτιστικών δράσεων και των εκδηλώσεων που οργανώνουν στα νησιά της οι πολιτιστικοί φορείς, την Κυριακή 30 Μαΐου 2018, πραγματοποιήθηκαν με επιτυχία η «Ανάβαση του Ατταβύρου» σε συνδιοργάνωση με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Αγίου Ισιδώρου «Ο Άγιος Ισίδωρος» και η θεατρική παράσταση με τίτλο: «Ο κύριος Κιχ και το μυστικό κουτί των ήχων» σε συνδιοργάνωση με τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του Δημοτικού Σχολείου Γενναδίου.
Στην ορεινή πεζοπορία ανάβασης – κατάβασης του Ατταβύρου, πραγματοποιήθηκε από την αρχή του ορεινού μονοπατιού, με μεγάλη συμμετοχή κόσμου. Από πλευράς Περιφέρειας, συμμετείχε ο Αντιπεριφερειάρχης κ. Γιάννης Φλεβάρης. Η κορυφή του όρους Αττάβυρος, βρίσκεται σε υψόμετρο 1.215 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας, ενώ το ορεινό μονοπάτι, κι αυτή καθ’ αυτή η διαδρομή (2 ωρών ανάβασης και ισόποσου χρόνου κατάβασης περίπου) που οδηγεί σ’ αυτήν, είναι σπάνιας φυσικής ομορφιάς και ανεπανάληπτη εμπειρία.
Την ορεινή αυτή πεζοπορία συνόδευσαν με την ευγενική προσφορά τους, μέλη της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης, Παράρτημα Νοτίου Συγκροτήματος Δωδεκανήσου, του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, “Τομέας Σαμαρειτών, Διασωστών, Ναυαγοσωστών”, της Περιβαλλοντικής ΜΚΟ «Ροδιακό Δάσος» ενώ έλαβε χώρα και αρχαιολογική περιήγηση, στην κορυφή του Ατταβύρου και ειδικότερα στον χώρο του ιερού του Ατταβυρίου Διός. Ακολούθησε μουσική βραδιά με την συμμετοχή λαϊκής ορχήστρας, στην αίθουσα πολιτιστικών εκδηλώσεων του Αγίου Ισιδώρου «Νίκος Γκάλης».
Στην εκδήλωση τιμήθηκαν όλες οι γυναίκες του Πολιτιστικού Συλλόγου «Ο Άγιος Ισίδωρος» από την Τοπική Κοινότητα.
Η ομάδα «Κοπέρνικος» παρουσίασε στο Δημοτικό Σχολείο Γενναδίου την παράσταση: «Ο κύριος ΚΙΧ και το μυστικό Κουτί των Ήχων», την οποία παρακολούθησε μεγάλος αριθμός παιδιών. Πρόκειται για ένα σύγχρονο παραμύθι, που συνδυάζει την αφήγηση, τη σωματική έκφραση και τους προηχογραφημένους ήχους, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερο αποτέλεσμα. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού πραγματοποιώντας πάνω από 150 παραστάσεις και τα τελευταία χρόνια περιοδεύει σε όλη την Ελλάδα σημειώνοντας τεράστια επιτυχία. Το Δημοτικό Σχολείο Γενναδίου, σε ανάρτησή του στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, ευχαρίστησε την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, χάρη στην οποία έγινε δυνατή η παρουσίαση της παράστασης.

Το Σάββατο 5 Μαΐου προβλήθηκε και την Κυριακή 6 του μήνα θα προβληθεί η ταινία ντοκιμαντέρ «Αποκάλυψη Ακόμα: Αποδοχή Κληρονομιάς» του Χρήστου Γόδα, στο «Σταθάκειον», στην αίθουσα της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης.

Η ταινία είναι γυρισμένη στο νησί της Πάτμου και τελεί υπό την αιγίδα της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Βορείου Αμερικής, του Γενικού Προξενείου της Ελλάδας στη Νέα Υόρκη, της Ομοσπονδίας Ελληνικών Συλλόγων Νέας Υόρκης, του Ελληνοαμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου.

Ενα ντοκιμαντέρ του Χρήστου Γόδα
Τη στιγμή που κάποιοι πολεμάνε με μίσος τη συλλογική μνήμη που τρέφει η ιστορία κάποιοι άλλοι εργάζονται σιωπηρά για τη διατήρησή της.
Ενώ σε κάποια σημεία του πλανήτη ο καμβάς της πολιτιστικής κληρονομιάς έχει κουρελιαστεί σε χιλιάδες κομμάτια σε κάποιο άλλο τον σηκώνουν από το παρελθόν και τον υφαίνουν ξανά με τα χρώματα που πότισαν τις πιο φωτεινές στιγμές της.

Δύο πλευρές που αναδύονται μέσα από το ντοκιμαντέρ του Χρήστου Γόδα καταδυκνείοντας τις συμπεριφορές εκείνες που μπορούν να μας τραβήξουν από τα σκοτάδια της λήθης και να μας οδηγήσουν στο φως που αναβλύζει το μεγαλείο τόσο της πνευματικής όσο και της υλικής κληρονομιάς μας.

Tο ντοκιμαντέρ εμμένει στο γεγονός ότι επί Τουρκοκρατίας το μοναστήρι της Πάτμου, διέσωσε μεγάλο μέρος της αρχαιοελληνικής Γραμματείας που εκείνη την εποχή τυπωνόταν στη Δύση. Κείμενα του Αριστοτέλη, του Πλούταρχου, των τριών τραγικών και άλλων σπουδαίων αρχαίων κλασσικών βρίσκονται σήμερα στην βιβλιοθήκη και το μουσείο της μονής.

Στο ντοκιμαντέρ εμφανίζονται για να καταθέσουν τις γνώσεις τους δύο διεθνείς προσωπικότητες των ελληνικών Γραμμάτων: η Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ, ιστορικός, βυζαντινολόγος, πρώην πρύτανης της Σορβόννης και του Πανεπιστημίου της Ευρώπης και ο Νίκος Αλεξίου, καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Queen’s College της Νέας Υόρκης.

Ο σκηνοθέτης ταξιδεύει στο «νησί της Αποκάλυψης», την Πάτμο, και καταδύεται στα βάθη, πνευματικά και κυριολεκτικά, του Μοναστηριού του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου όπου συναντάει και ψηλαφεί τις έννοιες της συν – χώρεσης και του σεβασμού στη διαφορετικότητα.


Ανακαλύπτει μια κοινότητα, που παρ’ ότι, ετερόνομη, δηλαδή ως θρησκευτική που είναι κρατά μια παθητική στάση απέναντι στην παράδοση και στην εκάστοτε εξουσία, ωστόσο λειτουργεί αυτόνομα και διασώζει τα ιστορικά κειμήλια και τους πνευματικούς θησαυρούς που ανήκαν ακόμα και σε αντπάλους.
Ομως, η αποκάλυψη μιας τέτοιας αλήθειας φανερώνει και τις ρωγμές στο οικοδόμημα της ιστορίας του Ελληνισμού. Ρωγμές που συνεχίζουν να ανοίγουν από τη συμπεριφορά των νεοελλήνων…

Σκηνοθεσία – Σενάριο: Χρήστος Γόδας
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Δημήτρης Πολυδωρόπουλος
Μουσική: Παντελής Θαλασσινός
Sound design: Τσε Πανουσόπουλος
Μοντάζ: Μιχάλης Καλλιγέρης
Παραγωγή: 2017 , Ελλάδα / ΗΠΑ
Παραγωγός: Nostalgia Blue
Διάρκεια: 84’: 20’’

(Πηγή: Εθνικός Κήρυκας)

Ο Θεοδόσης Παπαντωνίου (Λούπος) γεννήθηκε στην Κέφαλο της Κω στις 2 Μαρτίου του 1930.
Τα πρώτα του μαθήματα τα πήρε σε ηλικία 17 ετών από τον πατέρα του Γιώργο Παπαντωνίου ο οποίος υπήρξε μαθητής του σπουδαίου Αντιμαχείτη βιολιστή Βασίλη Χατζηδημήτρη. Έπειτα του παρέδωσε 18 μαθήματα ο Βασίλης Καραγεωργίου (Βιόλος). Αρχίζει τότε να παίζει πρώτα σε μικρά γλέντια-παρέες στο καφενείο του Λεωνίδα. Έτσι απέκτησε καλό όνομα και ξεκινά να συνεργάζεται με όλους τους σπουδαίους λαουτιέριδες της Κεφάλου Σταμάτη Μπίλλη (Κουτσουμπάρη), Ευστάθιο Ηλιού (Αναβύλα), Βασίλη Παπαντωνίου(φωτογράφο), Γιώργο Φουρτούνη(Παξούμη), Γιώργο Βραχνό και άλλους. Έχει παίξει σε όλα τα χωριά της Κω σε πανηγύρια, γάμους όπως και στην Κάλυμνο και Νίσυρο αλλά και σε τηλεοπτικές εκπομπές της ΕΡΤ της ΕΡΤ 3 με τον Γιώργο Μελίκη στον ΑΝΤΕΝΝΑ και σε πολλές παραστάσεις του τότε Δήμου Ηρακλειδών με την χορευτική ομάδα του Πέτρου Μαστόρου. Ηχογράφησε με την κοινότητα Κεφάλου αρκετούς σκοπούς στα 2 CD που εκδόθηκαν την δεκαετία του 90 και του Δήμου Ηρακλειδών το 2000 αφήνοντας έτσι αρκετό ηχητικό υλικό. Εύκολος πράος και πάντα ταπεινός και συνεργάσιμος άνθρωπος είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά του. Γνωρίζει πολύ καλά τους σκοπούς και τα τραγούδια αλλά και τα ιδιαίτερα στοιχεία της μουσικής παράδοσης της Κεφάλου. Ο Θεοδόσης Παπαντωνίου είναι ο τελευταίος εν ζωή παραδοσιακός βιολιστής της Κεφάλου. Κουρέας είναι η βασική δουλειά και ιδιότητα του και διατηρεί ακόμα το κουρείο του πατέρα του το οποίο λειτουργεί συνολικά περίπου έναν αιώνα. Εκεί μας υποδέχτηκε και μας μίλησε για την ζωή του, τις εκατοντάδες παραστάσεις από γλέντια , εμπειρίες και σημαντικά πρόσωπα της παράδοσης του νησιού. Τον ευχαριστούμε για την διάθεση του αλλά και για την σημαντικότατη προσφορά του στην μουσική παράδοση της Κεφάλου και γενικά του νησιού της Κω.
Μπροβάλετε μπροβάλετε ΄΄Δράσεις΄΄
Γιάννης Μαστόρος - Κυριάκος Παππούλης
Ερευνητές χρησιμοποιώντας μια υψηλής τεχνολογίας τεχνική εναέριας χαρτογράφησης εντόπισαν δεκάδες χιλιάδες οικισμούς, πυραμίδες και αμυντικά έργα της φυλής των Μάγια στην πυκνή ζούγκλα της περιοχής Πέτεν στην Γουατεμάλα, γεγονός που υποδηλώνει ότι εκεί ζούσαν εκατομμύρια περισσότεροι άνθρωποι από ό,τι εθεωρείτο στο παρελθόν.
Η σχετική ανακοίνωση για τα ευρήματα, τα οποία περιλαμβάνουν γεωργικές εκτάσεις και αρδευτικά κανάλια, έγινε την Πέμπτη από μια ομάδα αρχαιολόγων από τις ΗΠΑ, την Ευρώπη και την Γουατεμάλα, οι οποίοι εργάζονται στο Mayan Heritage and Nature Foundation της Γουατεμάλας.
Στην έκθεσή τους εκτιμούν ότι σχεδόν δέκα εκατομμύρια άνθρωποι πιθανόν να κατοικούσαν στο επίκεντρο της αυτοκρατορίας των Μάγια--τις τροπικές πεδιάδες της σημερινής Γουατεμάλας--γεγονός που σημαίνει ότι θα απαιτούνταν μαζική παραγωγή τροφίμων.
"Πρόκειται για δύο με τρεις φορές περισσότερους κατοίκους από όσους υποστήριζεται ότι βρίσκονταν εκεί", λέει στην Guardian ο Μαρτσέλο Α Κανούτο, καθηγητής Ανθρωπολογίας στο πανεπιστήμιο Τουλέιν των ΗΠΑ.
H περιοχή της χαρτογράφησης, που εκτείνεται σε 2.100 τμ, είναι πολύ μεγαλύτερη από εκείνη που εθεωρείτο ότι κατοικούνταν από τους Μάγια, ο πολιτισμός των οποίων γνώρισε την ακμή του το διάστημα 1.000 π.Χ και 900 μ.Χ κατά προσέγγιση. Οι απόγονοί τους εξακολουθούν να κατοικούν στην περιοχή.
Εντοπίστηκαν περίπου 60.000 κατασκευές, περιλαμβανομένων τεσσάρων βασικών τόπων τελετουργιών και μυστηρίων με πλατείες και πυραμίδες.
The Guardian

Το νησί της Κέρου, που βρίσκεται στις Κυκλάδες νότια της Νάξου, ήταν γνωστό μέχρι πρόσφατα για τα μοναδικά τελετουργικά δρώμενα που λάμβαναν χώρα εκεί πριν 4.500 χρόνια, με κύριο χαρακτηριστικό την εναπόθεση σπασμένων μαρμάρινων ειδωλίων.

Στο δυτικότερο ακρωτήρι της Κέρου (που πλέον αποτελεί ένα μικρό νησάκι λόγω της ανόδου της στάθμης της θάλασσας), ακριβώς δίπλα από το προϊστορικό ιερό, βρίσκεται ο προϊστορικός οικισμός του Δασκαλιού. Εκεί, οι νέες ανασκαφές φέρνουν στο φως πλήθος επιβλητικών και πυκνά δομημένων κατασκευών, πολύ πιο εντυπωσιακών από ό, τι πιστεύαμε μέχρι σήμερα, αποδεικνύοντας πως πρόκειται για μια από τις πιο σημαντικές θέσεις στο Αιγαίο της πρώιμης Εποχής του Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.). Τα νέα ευρήματα δείχνουν ότι το Δασκαλιό καλυπτόταν σχεδόν εξ ολοκλήρου με μοναδικά μνημειακά οικοδομήματα, χτισμένα με πέτρα φερμένη από τη Νάξο, παρά την απόσταση των περίπου 10 χιλιομέτρων που χωρίζει τα δύο νησιά.

Ο καθηγητής Colin Renfrew του Πανεπιστημίου του Cambridge, συν-διευθυντής της ανασκαφής, υποστηρίζει ότι το ακρωτήρι με την στενή δίοδο που το ένωνε με την Κέρο απέκτησε κεντρικό ρόλο καθώς αποτελούσε το καλύτερο φυσικό λιμάνι του νησιού, έχοντας εξαιρετική θέα στο βόρειο, νότιο και το δυτικό Αιγαίο.

keros3.jpg

keros4.jpg

Το Δασκαλιό έχει φυσικό πυραμιδοειδές σχήμα που οι εξειδικευμένοι τεχνίτες της εποχής ανέδειξαν ακόμα περισσότερο κατασκευάζοντας επάλληλες σειρές από ογκώδεις αναλημματικούς τοίχους, κάνοντάς το να μοιάζει με βαθμιδωτή πυραμίδα. Στις επίπεδες αναβαθμίδες που σχηματίζονταν ανάμεσα στους τοίχους, οι κτίστες χρησιμοποίησαν τη ναξιώτικη πέτρα για να δημιουργήσουν εντυπωσιακές, λαμπρές κατασκευές.

Η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής αρχαιολόγους από το Πανεπιστήμιο του Cambridge, την Εφορεία Κυκλάδων και το Ινστιτούτο Κύπρου, υπολογίζει ότι εισήχθησαν περισσότεροι από 1.000 τόνοι πέτρας. Το νησί ήταν χτισμένο από άκρη σε άκρη, δίνοντας την εντύπωση ενός ενιαίου μεγαλειώδους μνημείου που αναδύεται από τη θάλασσα. Το οικιστικό αυτό συγκρότημα είναι έως σήμερα το μεγαλύτερο γνωστό στις Κυκλάδες την εποχή εκείνη.

Σκάβοντας μια εντυπωσιακή κλίμακα που ήρθε στο φως στα κατώτερα αναλήμματα, οι αρχαιολόγοι διαπίστωσαν την προηγμένη τεχνογνωσία και κατασκευαστική δεινότητα αυτού του πολιτισμού, 1.000 ολόκληρα χρόνια πριν από τα φημισμένα ανάκτορα των Μυκηναίων. Κάτω από τα σκαλιά και ανάμεσα στους τοίχους ανακάλυψαν ένα εξελιγμένο σύστημα αποστραγγιστικών αγωγών, που υποδηλώνει μια πολυλειτουργική αρχιτεκτονική, προσεκτικά σχεδιασμένη εκ των προτέρων. Οι αναλύσεις που γίνονται σε υλικό από το εσωτερικό των αγωγών θα δείξουν εάν αυτοί ήταν αποχετευτικοί ή εξυπηρετούσαν τη μεταφορά καθαρού νερού.

Πώς εξηγείται ένα τόσο σύνθετο κατασκευαστικό πρόγραμμα στη συγκεκριμένη θέση;\u000B\u000BΤα τελετουργικά δρώμενα που πραγματοποιούνταν στο γειτονικό ιερό μαρτυρούν πως ήδη η θέση είχε ιδιαίτερη σημασία για τους Κυκλαδίτες. Μια άλλη πτυχή της ανάπτυξης του Δασκαλιού εντοπίζεται στη χρήση νέων γεωργικών πρακτικών, για την καλλιέργεια της ελιάς και του σταφυλιού.

Το χώμα της ανασκαφής εξετάζεται εξονυχιστικά καθώς μικροσκοπικά στοιχεία, όπως καμένοι σπόροι, φυτόλιθοι (ανόργανα φυτικά κατάλοιπα με σύσταση πυριτίου), καμένο ξύλο, οστά ζώων και ψαριών, δίνουν πλούσιες πληροφορίες. H ανάλυση λιπιδίων και αμύλου σε κεραμικά αγγεία και λίθινα εργαλεία δίνει επίσης στοιχεία για την παραγωγή και την κατανάλωση τροφίμων. Τα απανθρακωμένα φυτικά κατάλοιπα προέρχονται κυρίως από όσπρια και καρπούς, όπως το σταφύλι, οι ελιές, τα σύκα και τα αμύγδαλα, αλλά και δημητριακά, όπως το δίκοκκο σιτάρι και το κριθάρι. Από τα στοιχεία αυτά επισημαίνεται ότι η Κέρος δεν ήταν αυτοσυντηρούμενη, δηλαδή μεγάλο μέρος των τροφίμων εισαγόταν από αλλού και βάσει αυτών των νέων στοιχείων, πρέπει να αναθεωρηθούν οι γνώσεις μας για τα δίκτυα ανταλλαγών της εποχής του Χαλκού, προκειμένου να συμπεριλάβουμε σ’ αυτά και την ανταλλαγή τροφίμων.

Η μεταλλουργία, η πιο σημαντική τεχνολογία της 3ης χιλιετίας π.Χ., έπαιξε επίσης σημαντικό ρόλο. Οι κάτοικοι του Δασκαλιού ήταν έμπειροι μεταλλουργοί, όπως δείχνουν σαφείς ενδείξεις που εντοπίζονται παντού στη θέση. Κοιτάσματα χαλκού δεν υπάρχουν στην Κέρο, οπότε είναι βέβαιο πως όλες οι πρώτες ύλες εισάγονταν από αλλού (από άλλα νησιά του Αιγαίου όπως η Σέριφος ή η Κύθνος, ή από την ηπειρωτική Ελλάδα).

Η εκκαμίνευση μετάλλου από τα εισηγμένα μεταλλεύματα γινόταν βόρεια ακριβώς του ιερού, εκεί όπου οι άνεμοι ήταν ισχυρότεροι, ώστε να μπορούν να επιτευχθούν οι πολύ υψηλές θερμοκρασίες που απαιτούνται για τη διαδικασία αυτή. Δραστηριότητες όπως η τήξη των μετάλλων και η χύτευση αντικειμένων ήταν πολύ συνηθισμένες μέσα στα κτίρια του Δασκαλιού. Οι νέες ανασκαφές έφεραν στο φως δύο εργαστήρια μεταλλοτεχνίας, με χαρακτηριστικά κατάλοιπα κατεργασίας καθώς και συναφή αντικείμενα. Σε ένα από αυτά τα δωμάτια βρέθηκαν ένας μολύβδινος πέλεκυς, μια μήτρα για την κατασκευή χάλκινων μαχαιριών, καθώς και δεκάδες κεραμικά θραύσματα καλυμμένα με υπολείμματα χαλκού (όπως tuyères, τα κεραμικά άκρα φυσερών που χρησιμοποιούνται για να διοχετεύουν αέρα στη φωτιά και να αυξάνεται η θερμοκρασία). Σε ένα άλλο δωμάτιο, που εντοπίστηκε στο τέλος της φετινής ανασκαφικής περιόδου, βρέθηκε το ανώτερο τμήμα ενός άθικτου πήλινου φούρνου, ο οποίος υποδηλώνει έναν ακόμα χώρο μεταλλουργικής δραστηριότητας που θα ανασκαφεί πλήρως την επόμενη χρονιά.

Ο Δρ. Michael Boyd από το Πανεπιστήμιο του Cambridge, συν-διευθυντής της ανασκαφής, επισημαίνει ότι σε μια εποχή όπου η τεχνογνωσία και η πρόσβαση σε πρώτες ύλες ήταν περιορισμένες, φαίνεται πως το Δασκαλιό αποτελούσε κέντρο μεταλλουργικής εξειδίκευσης. Και συμπληρώνει ότι ουσιαστικά, παρατηρούνται οι αρχές της αστικοποίησης: α) συγκεντρωτισμός, δηλαδή η συμμετοχή απομακρυσμένων κοινοτήτων σε δίκτυα με έδρα αυτή τη θέση, β) εντατικοποίηση της βιοτεχνίας και της γεωργικής παραγωγής, γ) επιβλητικότητα στην αρχιτεκτονική, και δ) σταδιακή υπαγωγή των τελετουργικών πτυχών του ιερού στο ευρύτερο πλαίσιο λειτουργίας της θέσης. Όλα αυτά μαρτυρούν διεργασίες κοινωνικών αλλαγών, από την παλαιότερη περίοδο όπου οι δραστηριότητες επικεντρώνονταν σε τελετουργικές πρακτικές στην Κέρο μέχρι την αυξανόμενη ισχύ του Δασκαλιού στα επόμενα χρόνια.

Στην ανασκαφή της Κέρου εφαρμόζονται πρωτοποριακές για την αιγαιακή αρχαιολογία μέθοδοι καταγραφής. Όλα τα δεδομένα καταγράφονται ψηφιακά, μέσω μιας νέας εφαρμογής για τεχνολογία iOS που ονομάζεται iDig. Για πρώτη φορά, ανασκαφικά δεδομένα και αποτελέσματα εργαστηριακής μελέτης καταγράφονται ταυτόχρονα στο ίδιο σύστημα, έτσι ώστε κάθε μέλος της ανασκαφικής ομάδας να έχει άμεση πρόσβαση σε όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο. Τρισδιάστατα μοντέλα των ανασκαφικών τομών δημιουργούνται σε όλα τα στάδια της έρευνας με τη χρήση φωτογραμμετρίας, ενώ στο πέρας της ανασκαφικής περιόδου ο χώρος αποτυπώνεται λεπτομερώς με σαρωτή λέιζερ από την εξειδικευμένη ομάδα του Ινστιτούτου Κύπρου.

Κατά τη διάρκεια της φετινής ανασκαφικής περιόδου, το Ινστιτούτο Κύπρου και το Πανεπιστήμιο του Cambridge συνδιοργάνωσαν για δεύτερη φορά ένα υψηλών προδιαγραφών εκπαιδευτικό πρόγραμμα πρακτικής εξάσκησης στο πεδίο. Φοιτητές από την Ελλάδα, την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, τις ΗΠΑ, τον Καναδά και το Ηνωμένο Βασίλειο συμμετείχαν στην ανασκαφή, αποκομίζοντας πολύτιμη εμπειρία σε σύγχρονες ανασκαφικές μεθόδους και καινοτόμες επιστημονικές τεχνικές. Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα προάγει τις αρχές της αρχαιολογικής επιστήμης, χάρη στον συνδυασμό διδασκαλίας και έρευνας κατά τη διάρκεια της ανασκαφικής διαδικασίας.

Οι ανασκαφές Κέρου αποτελούν ερευνητικό πρόγραμμα της Βρετανικής Σχολής Αθηνών και διεξάγονται κατόπιν άδειας του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού. Το πρόγραμμα διευθύνεται από τους Καθ. Colin Renfrew και Δρ. Michael Boyd (McDonald Institute for Archaeological Research, Πανεπιστήμιο του Cambridge). Το πρόγραμμα υλοποιήθηκε με την οικονομική υποστήριξη των: Ινστιτούτο Αιγαιακής Προϊστορίας (INSTAP), Ινστιτούτο Κύπρου (the Cyprus Institute), the McDonald Institute for Archaeological Research, the British Academy, the Society of Antiquaries of London, the Gerda Henkel Stiftung, National Geographic Society, Cosmote, Blue Star Lines, EZ-dot και ιδιωτικών χορηγιών.

 

 

eshopkos-foot kalymnosinfo-foot kalymnosinfo-foot nisyrosinfo-footer lerosinfo-footer mykonos-footer santorini-footer kosinfo-foot expo-foot