Ναι , πολλές οι αναφορές και οι τοποθετήσεις στο θέμα αν μπορεί να αντέξει το νησί μας μόνο με την «βιομηχανία « τουρισμού ...

Οχι , δεν μπορεί και βεβαίως θα πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε και να συζητάμε για την πραγματική κατάσταση και οικονομία.

Υπάρχει Δημοτική Αρχή ; Υπάρχει Εμπορικός Σύλλογος ; Υπάρχει Εμπορικό Επιμελητήριο ; Υπάρχουν φορείς ;

Είναι χρήσιμο σαν κοινωνία να ασχοληθούμε στο εξής με την πραγματική ΟΙΚΟΝΟΜΊΑ και τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας....

Τα περιθώρια στενεύουν επικίνδυνα και εάν δεν μπορέσουμε να καταλάβουμε ποια είναι η υφιστάμενη κατάσταση της κοινωνίας μας και της πραγματικής οικονομίας , πολύ φοβάμαι ότι τα αποτελέσματα σύντομα θα είναι τραγικά.

Δεν αναφέρομαι στην λογιστική οικονομία πρόσθεσης και αφαίρεσης , ούτε στις μεγάλες αναλύσεις πολιτικών και οικονομολόγων. Αναφέρομαι στην ανάγκη αυτή της πραγματικής οικονομίας, αυτή που καθορίζει την ύπαρξη και την πορεία του ανθρώπου.

Ειδικά σε τουριστικές περιοχές όπως το νησί μας , θα πρέπει να προσεγγίσουμε την πραγματικότητα και με ουσιαστική πολιτική να δώσουμε λύσεις και για τους 12 μήνες , είναι εντελώς καταθλιπτικό να βλέπεις αυτή την χειμωνιάτικη εικόνα στο νησί μας ….

 

 

Είναι γνωστό στον καθένα μας ότι τις βιοτικές μας ανάγκες τις καλύπτουμε κατά βάση με υλικά αγαθά. Είναι αυτά τα αγαθά που παράγει μια πραγματική οικονομία.

Μια τέτοια οικονομία μπορεί στο νησί μας να στηριχθεί από τον αγρότη που παράγει από τη γη, τον κτηνοτρόφο που τα τελευταία χρόνια αντί να υποστηρίζεται με τις πολιτικές εκείνες που θα δώσουν μια άλλη προοπτική στην αναπαραγωγική διαδικασία των ζώων, απομονώνεται συστηματικά και πολλές φορές εξαφανίζεται. Όλος ο παραγωγικός τομέας έχει μια πραγματική παραγωγική διάσταση και οφείλουν η Δημοτική Αρχή και οι αρμόδιοι φορείς με ένα σοβαρό πρόγραμμα να δώσουν φτερά στους συνανθρώπους μας, αυτούς που θέλουν και πιστεύουν στον πρωτογενή τομέα. Ένα άλλο θέμα που πρέπει να μας απασχολήσει είναι το το τοπικό εμπόριο.

Εδώ όχι μόνον σαν Εμπορικός Σύλλογος , Εμπορικό Επιμελητήριο , Δημοτική Αρχή, οι πολίτες, αλλά όλοι οι φορείς πρέπει να εργαστούν και να συνειδητοποιήσουμε, ότι: ζητούμενο σε μια δύσκολη για όλους μας περίοδο, είναι οι κανόνες , με σεβασμό στον καταναλωτή, με αλληλοϋποστήριξη, η υποστήριξη της τοπικής αγοράς με προϊόντα όμως εμπιστοσύνης και ασφάλειας,αλλά και τιμολογιακής πολιτικής .

Ένα εξίσου σοβαρό θέμα που έχει σχέση και με την αισθητική, αλλά και με την ψυχολογία και την οικονομία και ασφαλώς θα πρέπει να μας ανησυχήσει και να προβληματίσει…

Αλήθεια , σας αρέσει κύριοι αρμόδιοι η εικόνα στο λιμάνι του νησιού μας ;

Υπάρχει άλλο λιμάνι στην Ελλάδα που κατεβάζει «ρολά» και νομίζεις πως ζούμε σε περίοδο πανδημίας;

Δεν θα αναπτύξω θέσεις και προτάσεις , εξάλλου υπάρχουν πιο ειδικοί από εμένα να το κάνουν, θα πω όμως ότι στο νησί μας οι ανάγκες καθορίζονται από πολιτικές και αυτές τις πολιτικές περιμένουμε να δούμε, έτσι ώστε να μπορέσουμε στη συνέχεια να μιλάμε για τις άλλες τις ψυχικές , βιοτικές ανάγκες, που όμως χωρίς έμπνευση.....χωρίς ισότητα, δημοκρατία, παιδεία, γνώση , ουσιαστική και σοβαρή πολιτική , δεν μπορούμε να μιλάμε , απλά αναπαράγουμε τη μιζέρια και στασιμότητα….

 

Μιχάλης Καντζόγλου