arxiki selida

Ένα αφιέρωμα στη Μεγαλόχαρη Παναγιά Ευαγγελίστρια, στη συνοικία Ηρακλή, ενορίας Αγίων Πάντων.

Μαρτυρία του Νίκου Ζαχαρία Τουλαντά για το κτίσιμο της Παναγιάς της Ευαγγελίστριας, απ΄ τον παππού του, Γιάννη Τουλαντά.
Γράφει η Μαρία Τουλαντά- Παρισίδου, μεταφέροντας τη μαρτυρία του μεγαλύτερου εγγονού, του Γιάννη Τουλαντά , Νίκου.
Ο παππούς μας είχε πάρει ένα χωράφι, αυτό στο οποίο βρίσκεται σήμερα η «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑ». Αυτό το χωράφι στην αρχή ήταν μια πλαγιά με κάτι μαντάλια που στο πάνω μέρος περνούσε ένας χωματένιος δρόμος. Το χωράφι είχε έκταση 10 στρεμμάτων και στην πάνω γωνία που περνούσε ο δρόμος, έχτισε ένα πύργο για κατοικία, ένα στάβλο και ένα αχυρώνα. Στη συνέχεια ξεκίνησε από τα πιο χαμηλά μαντάλια να σκάβει, να «χταρτίζει» , να βγάζει τις πέτρες για να κάνει αμπέλι, όπως συνήθιζαν όλοι οι γεωργοί εκείνη την εποχή. Βρήκε τα θεμέλια του μοναστηριού και κάποια μάρμαρα, που το ένα μάλιστα είναι εντοιχισμένο πάνω από την είσοδο της εκκλησίας και έχει χαραγμένο σταυρό. Στο Βόρειο τοίχο είχαν διασωθεί σε χαμηλό ύψος, όσο των τοίχων που είχαν διασωθεί αγιογραφίες κατεστραμμένες και σημαδεμένες με τρυπάνι. Κάθε χρόνο ο παππούς πουλούσε ένα-δυο μοσχάρια και έπαιρνε εργάτες που μαζί με τους γιους του έσκαβαν και έκτιζαν(1924-28). Είχε πει στους γιους του «θα χτίσουμε το μοναστήρι και θα το ονομάσουμε «Παναγιά Ευαγγελίστρια». Ο παππούς συνέχιζε να «χταρτίζει» το χωράφι και βρήκε γύρω μνήματα με σταυρό. Ένας ιταλός αξιωματικός που περνούσε και έβλεπε τις ανασκαφές και το «χτάρτισμα», είπε –Κρίμα μετά τη γέννηση του Χριστού δε βάζουν ούτε χρυσά, ούτε αφιερώματα. Μόνο σταυρό!.
Ο παππούς και οι γιοι΄του συνέχιζαν για να πραγματοποιήσουν το «τάμα». Κατά τη διάρκεια του χτισίματος είχαν ανοίξει ένα λάκκο για να σβήσουν τον ασβέστη και εκεί που βοηθούσε και η γιαγιά μας ρίχνοντας βόλους ασβέστη μέσα στο λάκκο, γλίστρησε και έπεσε με το ένα της πόδι και υπέφερε πολύ στη συνέχεια απ’ το κάψιμο. Ήταν η γυναίκα του παππού , Χατζηπαυλή Τριανταφυλιά. Ο παππούς στο Νότιο μέρος είχε φυτέψει δυο κυπαρίσσια και σε λίγο το ένα το έριξε ο αέρας και έμεινε μόνο το ένα. Όλα τα πρόσεχαν οι παππούδες μας. Πέθανε η γιαγιά πολύ νωρίς, όπως και το ένα κυπαρίσσι.
Μετά από πολλά χρόνια μεγάλωσαν τα εγγόνια του και έκαναν μια μικρή προσθήκη στο εκκλησάκι και το καμπαναριό, όπως τυχαίνει της φροντίδας της ενορίας των Αγίων Πάντων, ενώ δεν ήταν λίγοι οι γάμοι και τα βαφτίσια που γίνονταν εκεί, όχι μόνο της οικογένειας, αλλά και άλλων πιστών της γειτονιάς.
Στην εποχή του παππού μας , δεν υπήρχε άλλο μοναστήρι στην περιοχή. Οι κάτοικοι του Ψαλιδιού, του Ηρακλή και του Παραδεισιού και όλης της Κω, τη λάτρεψαν. Ο παππούς πήρε άδεια απ΄ την Ιερά Μητρόπολη, την κατέγραψαν και από τότε λειτουργεί πάντα.
Καταθέτω αυτή τη μαρτυρία , γιατί πρέπει να αναφέρονται με το όνομά τους οι άνθρωποι που στα δύσκολα χρόνια θυσίαζαν κάποια άλλα πράγματα και προτιμούσαν να ολοκληρώσουν ένα θρησκευτικό «τάμα».

Στις φωτογραφίες διακρίνονται οι:
1. Νίκος Τουλαντάς που έκτισε το καμπαναριό &
2. Η Ελένη Τουλαντά που διακονεί επί 53 χρόνια το εκκλησάκι
Φιλικά
Μαρία Τουλαντά Παρισίδη
Φιλόλογος - Αρχαιολόγος - Συγγραφέας
τηλ. επικοινωνίας 6945580452

Η Εκκλησία σήμερα, 9 Σεπτεμβρίου, μία ημέρα μετά τη γέννηση της Θεοτόκου, τιμά τη μνήμη των γονιών Της, των Αγίων Ιωακείμ και Άννας.

Η σύναξη των δικαίων γονέων της Υπεραγίας Θεοτόκου, σύμφωνα με την αρχαία εκκλησιαστική, παράδοση, ορίστηκε την επομένη του γενεσίου της Θεοτόκου, για τον λόγο ότι αυτοί έγιναν πρόξενοι της παγκόσμιας σωτηρίας με την γέννηση της αγίας θυγατέρας τους. «Τελεῖται δὲ ἡ σύναξις αὐτῶν ἐν τῷ ἑξαέρῳ οἴκῳ τῆς Θεοτόκου, πλησίον τῆς μεγάλης ἐκκλησίας ἐν τοῖς Χαλκοπρατείοις».

Να αναφέρουμε, λοιπόν, ότι ο Ιωακείμ ήταν γιος του Ελιακείμ από τη φυλή του Ιούδα και απόγονος του Δαβίδ. Έκπτωτος του θρόνου, ιδιώτευε στην Ιουδαία και το περισσότερο χρονικό διάστημα στην Ιερουσαλήμ, όπου είχε μέγαρο με βασιλικό κήπο. Παντρεύτηκε την Άννα, θυγατέρα του Ματθάν Ιερέως από τη φυλή του Λευΐ και της Μαρίας, γυναικός αυτού, από τη φυλή του Ιούδα. Επειδή οι φυλές, Βασιλική και Ιερατική, συγγένευαν μεταξύ τους, διότι η Βασιλεία εθεωρείτο ίση με την Ιεροσύνη, δεν έδιναν ούτε έπαιρναν θυγατέρες από άλλες φυλές που θεωρούνταν κοινές. Έτσι λοιπόν, αφού θεάρεστα πέρασε τη ζωή του το άγιο αυτό ζευγάρι, όπως μας πληροφορούν τα βιογραφικά σημειώματα των εορτών της 25ης Ιουλίου, 8ης Σεπτεμβρίου και 9ης Δεκεμβρίου, ο μεν Ιωακείμ πέθανε οκτώ χρόνια από τα Εισόδια της κόρης του Θεοτόκου σε ηλικία 92 ετών, η δε Άννα 11 μήνες μετά τον θάνατο του Ιωακείμ, σε ηλικία 83 ετών. (Την δε Θεοτόκο απέκτησαν θαυματουργικά, όπως σε προηγούμενο βιογραφικό σημείωμα αναφέραμε, σε ηλικία 80 ετών ο Ιωακείμ και 70 η Άννα).

dogma.gr

Ελάχιστα είναι τα λόγια της που διασώθησαν. Αρκεί να σημειωθεί πως η προτροπή της στους υπηρέτες στο θαύμα που έγινε από τον Χριστό στην Κανά της Γαλιλαίας, «ο,τι αν λέγη (ο Χριστός) υμίν, ποιήσατε» (Ιωάν. 2,5), είναι τα τελευταία της λόγια που αναφέρουν τα Ευαγγέλια.

Από τότε (το θαύμα έγινε στις αρχές του πρώτου έτους της δημόσιας δράσης του Κυρίου) και στο εξής η Θεοτόκος παρακολούθησε σιωπηλή τη δράση του Υιού της και το ίδιο αμίλητη έπνιξε τον πόνο της κάτω από το σταυρό Του.

Τα κενά των Ευαγγελίων για το βίο της Υπεραγίας Θεοτόκου συμπληρώνουν οι απόκρυφες διηγήσεις. Αυτές, γραμμένες από ευσεβείς συγγραφείς και πλουτισμένες από τη φαντασία τους, μας δίνουν πληροφορίες για τη γέννησή της, την παιδική της ηλικία, την κοίμησή της. Η Εκκλησία πήρε από τα κείμενα αυτά τις παραδόσεις που εκείνη θεώρησε αληθινές και τις διαφύλαξε στις εορτές, τους ύμνους, τις εικόνες που καθιερώθηκαν και έγιναν με το υλικό τους.

Μία από τις απόκρυφες διηγήσεις είναι το Πρωτευαγγέλιο του Ιακώβου, που διηγείται, μεταξύ άλλων, και τα σχετικά με τη Γέννηση της Θεομήτορος. Απ’ αυτό μαθαίνουμε τα ονόματα των γονέων της που είναι Ιωακείμ και Άννα, την ατεκνία τους, την καταγωγή του Ιωακείμ από το βασιλικό γένος του Δαβίδ κ.α. Εδώ διαβάζουμε για τη θλίψη και τα δάκρυα του ανδρόγυνου για την ατεκνία τους, καθώς και τις προσευχές και τις νηστείες τους για να αποκτήσουν παιδί.
Εκτός από το Πρωτευαγγέλιο, ένα άλλο απόκρυφο Ευαγγέλιο, το λεγόμενο του Ψευδο-Ματθαίου, που συμφωνεί βασικά με το Πρωτευαγγέλιο, μιλά για τη γέννηση της Θεοτόκου. Για να καταλάβουμε αυτά που εικονίζονται στην παράσταση της γέννησης της Θεοτόκου, πρέπει να παραθέσουμε μερικά απο­σπάσματα από τη διήγηση του Ιακώβου:
«Καί ἰδού ἄγγελος Κυρίου ἐπέστη λέγων αὐτῇ· Ἄννα Ἄννα, ἐπήκουσε Κύριος τῆς δεήσεώς σου, καί συλλήψει καί γεννήσεις, καί λαληθήσεται τό σπέρμα σου ἐν ὅλῃ τῇ οἰκουμένῃ… Καί ἰδού ἦλθον ἄγγελοι δύο λέγοντες αὐτῇ· Ἰδού Ἰωακείμ ὁ ἀνήρ σου ἔρχεται μετά τῶν ποιμνίων αὐτοῦ. Ἄγγελος γάρ Κυρίου κατέβη πρός αὐτόν λέγων· Ἰωακείμ Ἰωακείμ, ἐπήκουσε Κύριος ὁ Θεός τῆς δεήσεώς σου· κατάβηθι ἐντεῦθεν· ἰδού γάρ ἡ γυνή σου Ἄννα ἐν γαστρί λήψεται… Καί ἰδού Ἰωακείμ ἧκε (=ἦρθε) μετά τῶν ποιμνίων αὐτοῦ, καί ἔστη Ἄννα πρός τήν πύλην καί εἶδε τόν Ἰωακείμ ἐρχόμενον, καί δραμοῦσα ἐκρε­μάσθη εἰς τόν τράχηλον αὐτοῦ… Ἐπληρώθησαν δέ οἱ μῆνες αὐτῆς· ἐν δέ τῷ ἐνάτῳ μηνί ἐγέννησεν Ἄννα. Καί εἶπεν τῇ μαίᾳ· Τί ἐγέν­νησα; Ἡ δέ εἶπεν· Θῆλυ· Καί εἶπεν Ἄννα· Ἐμεγαλύνθη ἡ ψυχή μου ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ· καί ἀνέκλινεν αὐτήν. Πληρωθεισῶν δέ τῶν ἡμερῶν ἀπεσμήξατο Ἄννα, καί ἔδωκεν μασθόν τῷ παιδί, καί ἐπωνόμασε τό ὄνομα αὐτῆς Μαριάμ» (4,1-5,2).

Όπως βλέπουμε στην παραπάνω διήγηση, η γέννηση της Παναγίας αναγγέλλεται από τον άγγελο ύστερα από πολύχρονη ατεκνία των γονέων της. Άγγελος γνωστοποιεί τη γέννηση και άλλων βιβλικών προσώπων: του Σαμψών, του Σαμουήλ, του Ιωάννη του Προδρόμου. Η γέννηση όμως της Παναγίας διαφέρει, διότι είναι «τοῦ Ἀδάμ ἡ ἀνάπλασις καί τῆς Εὔας ἡ ἀνάκλησις· τῆς ἀφθαρσίας ἡ πηγή καί τῆς φθορᾶς ἀπαλλαγή, δι᾽ ἧς ἡμεῖς ἐθεώθημεν καί τοῦ θανάτου ἐλυτρώθημεν…» (Δοξαστικό τῆς λιτῆς).

Τη σύγκριση μεταξύ της μητέρας της Παναγίας και άλλων άτεκνων γυναικών της Αγίας Γραφής κάνει ωραιότατα το γ’ στιχηρό του Εσπερινού της εορτής (του πλ. β’ ήχου): «Εἰ καί θείῳ βουλήματι, περιφανεῖς στεῖραι γυναῖκες ἐβλάστησαν, ἀλλά πάντων ἡ Μαρία τῶν γεννηθέντων θεοπρεπῶς ὑπερέλαμψεν· ὅτι καί ἐξ ἀγόνου παραδόξως τεχθεῖσα μητρός, ἔτεκεν ἐν σαρκί τόν ἁπάντων Θεόν, ὑπέρ φύσιν ἐξ ἀσπόρου γαστρός…».

Όπως βλέπουμε σ’ όλα σχεδόν τα τροπάρια της ιερής ακολου­θίας του Γενεθλίου της Υπεραγίας Θεοτόκου, οι ιεροί υμνογράφοι τονίζουν, παράλληλα με τη γέννησή της, και το ρόλο της ως Μητέρας του Θεού. Ακόμη, στη λύση της στείρωσης της Άννας διαβλέπουν κατά τη διδασκαλία των Πατέρων της Εκκλησίας τη λύση της στείρωσης της ανθρώπινης φύσης, η οποία θα απολαύσει τους καρπούς της θείας χάριτος. Η χάρη αυτή «καρπογονείν λαμπρώς απάρ­χεται» με τη γέννηση της Θεοτόκου. Όπως το λέει ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, «σήμερον αρχή σωτηρίας τω κόσμω». «Εν σοι της φθο­ρας ελυτρώθημεν». Γι’ αυτό «χαράν μηνύει, η γέννησίς σου, πάση τη οικουμένη» , όπως λένε οι υμνογράφοι της εορτής στη Θεοτόκο.

dogma.gr

Την αξίωση της Ελλάδας να ζητήσει η Τουρκία «ειλικρινή συγγνώμη» για τη Γενοκτονία σε βάρος του Ποντιακού Ελληνισμού προέβαλε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος,

ενώ χαρακτήρισε «αυθαιρεσία» των τουρκικών Αρχών το γεγονός ότι δεν επέτρεψαν να τελεστεί σήμερα η Πατριαρχική Λειτουργία στην Παναγία Σουμελά στην Τραπεζούντα, λέγοντας ότι δεν πρόκειται να κάμψει το θρησκευτικό φρόνημα και την ιστορική μνήμη των Ελλήνων.

​«Δίνουμε ιερή υπόσχεση ότι δεν ξεχνούμε τη θυσία τους και θα αγωνιζόμαστε ως την τελική τους δικαίωση. Δηλαδή ως την γενική αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και την έκφραση, τουλάχιστον, μιας ειλικρινούς συγνώμης από τους απογόνους των θυτών, την Τουρκία»

«Δίνουμε ιερή υπόσχεση ότι δεν ξεχνούμε τη θυσία τους και θα αγωνιζόμαστε ως την τελική τους δικαίωση. Δηλαδή ως την γενική αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και την έκφραση, τουλάχιστον, μιας ειλικρινούς συγνώμης από τους απογόνους των θυτών, την Τουρκία», δήλωσε, αναφερόμενος στα θύματα της Γενοκτονίας, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, από την Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά, στην Καστανιά Βερμίου, όπου παρέστη στις εορταστικές εκδηλώσεις του Δεκαπενταύγουστου.

Ταυτόχρονα ο κ. Παυλόπουλος σημείωσε: «Με αυτή την ευκαιρία καθιστούμε σαφές και το εξής: Μιας και η αυθαιρεσία των τουρκικών Αρχών δεν επέτρεψε να τελεσθεί η Πατριαρχική Λειτουργία στην Παναγία Σουμελά του Πόντου, από εδώ, το Βέρμιο, η Παναγία Σουμελά ταξιδεύει σήμερα εορτάζουσα και στην Τραπεζούντα. Διότι καμία απαγόρευση, από οπουδήποτε κι αν προέρχεται, δεν πρόκειται να κάμψει το θρησκευτικό φρόνημα και την ιστορική μνήμη του Έθνους των Ελλήνων».

Ολόκληρη η δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας έχει ως εξής:

«Γιορτάζουμε σήμερα την Κοίμηση της Θεοτόκου, το Πάσχα του καλοκαιριού.

Εδώ, στο Βέρμιο, στον ιερό χώρο της Παναγίας Σουμελά αυτή η γιορτή αποκτά κι έναν ιδιαίτερο, λαμπρό, εθνικό συμβολισμό: Η Κοίμηση της Θεοτόκου είναι, επιπλέον, και γιορτή μνήμης για τον Πόντο και τον Ποντιακό Ελληνισμό. Διότι όπως έχει λεχθεί, το 1930, από τον τότε υπουργό του Ελευθερίου Βενιζέλου, Λεωνίδα Ιασωνίδη, μαζί με την Ιερή Εικόνα της Παναγίας Σουμελά ήλθε στην Ελλάδα και ο Πόντος.

Σήμερα λοιπόν, και κάθε Δεκαπενταύγουστο, τελούμε εδώ, στην Παναγία Σουμελά, και ιερό μνημόσυνο στις ψυχές εκείνων που αφανίσθηκαν κατά τη στυγερή Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Ταυτοχρόνως, δίνουμε επίσης ιερή υπόσχεση ότι δεν ξεχνούμε τη θυσία τους και θ? αγωνιζόμαστε ως την τελική τους δικαίωση. Δηλαδή ως την γενική αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και την έκφραση, τουλάχιστον, μιας ειλικρινούς συγνώμης από τους απογόνους των θυτών, την Τουρκία. Με αυτή την ευκαιρία καθιστούμε σαφές και το εξής: Μιας και η αυθαιρεσία των τουρκικών Αρχών δεν επέτρεψε να τελεσθεί η Πατριαρχική Λειτουργία στην Παναγία Σουμελά του Πόντου, από εδώ, το Βέρμιο, η Παναγία Σουμελά ταξιδεύει σήμερα εορτάζουσα και στην Τραπεζούντα. Διότι καμία απαγόρευση, απο οπουδήποτε κι αν προέρχεται, δεν πρόκειται να κάμψει το θρησκευτικό φρόνημα και την ιστορική μνήμη του Έθνους των Ελλήνων».

Ο πρόεδρος του Ιδρύματος «Παναγία Σουμελά» Γιώργος Τανιμανίδης ανακοίνωσε ότι το Ίδρυμα και τα ποντιακά σωματεία που συμμετέχουν σε αυτό, αποφάσισαν να τιμήσουν τον κ. Παυλόπουλο με τον Μεγάλο Σταυρό της Παναγίας Σουμελά και την απονομή έκανε ο μητροπολίτης Βεροίας Παντελεήμων. Παραλαμβάνοντας τη διάκριση ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είπε ότι είναι μεγάλη η τιμή που του γίνεται και αυτή ανήκει στον θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας και όχι στο πρόσωπό του και τον καθιστά θεματοφύλακα όλων των παραδόσεων που εκπροσωπεί ο ιερός τόπος στον οποίον βρίσκεται η μονή της Παναγίας Σουμελά. Μίλησε επίσης για την ανάγκη να δικαιωθούν οι αγώνες για την αναγνώριση της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού.

Στη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επέδωσε τιμητικό έπαινο στον αριστούχο μαθητή Λυκείου από το Μακροχώρι Ημαθίας Δημήτρη Αμανατίδη, ο οποίος έβγαλε βαθμό 19,9. Ο έπαινος αυτός έχει θεσμοθετηθεί από το ίδρυμα «Παναγία Σουμελά» στη μνήμη των μαθητών από το Μακροχώρι που έχασαν τη ζωή τους στο τροχαίο δυστύχημα στα Τέμπη.

Μετά τη Θεία Λειτουργία ο κ. Παυλόπουλος κατέθεσε στεφάνι στην προτομή του Αλέξανδρου Υψηλάντη και συμμετείχε ως παραστάτης στη λιτάνευση της ιεράς εικόνας της Παναγίας Σουμελά.

Στις εκδηλώσεις, την κυβέρνηση εκπροσώπησε ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Τρύφωνας Αλεξιάδης, το προεδρείο της Βουλής η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Φρόσω Καρασαρλίδου, τη ΝΔ ο βουλευτής του κόμματος Απόστολος Βεσυρόπουλος και παραβρέθηκαν οι Κώστας Γκιουλέκας, Ανδρέας Λυκουρέντζος, Γεώργιος Κατσιαντώνης, ο δήμαρχος Βέροιας Κώστας Βοργιαζίδης και άλλοι.

zougla.gr

Την ώρα που το καλοκαίρι αρχίζει να γέρνει προς το τέλος του, λίγο πριν αρχίσει ο μεγάλος ξεσηκωμός του τρύγου, τη στιγμή που οι ξενιτεμένοι ετοίμαζαν τις βαλίτσες τους για να επιστρέψουν στις πόλεις ή στις ξένες χώρες που μετοίκησαν, στα νησιά στηνόταν το τελευταίο μεγάλο γλέντι του καλοκαιριού.

Επ’ αφορμή της Παναγιάς. Με κέντρο κάποιο απόμερο ξωκλήσι, ένα πυργομονάστηρο, μία βασιλική με τρούλο στην πλατεία του χωριού. Ο στόχος πάντα ο ίδιος. Να γιορτάσει η ψυχή το καλοκαιρινό φως του Αιγαίου, να λικνιστούνε τα σώματα με ήχους από τσαμπούνα και τουμπάκι, να ανταμώσουν οι άνθρωποι, να ζευγαρώσουν βλέμματα και καρδιές, να γεμίσει δύναμη ο άνθρωπος για τον χειμώνα που έρχεται.

Τα πανηγύρια του Δεκαπενταύγουστου στα νησιά του Αιγαίου ήταν και είναι μια γιορτή στην ίδια τη ζωή, μία μάζωξη που υμνεί τη συνύπαρξη, ένας ύμνος χαράς και ένα «ευχαριστώ» στο απολλώνιο φως των νησιών και στο θαυματουργό μπλε του Αιγαίου. Γιορτάστε!

 Σπηλιανή, Νίσυρος
Σπηλιανή, Νίσυρος
Σπηλιανή, Νίσυρος

Αστυπάλαια: Παναγίας της Πορταΐτισσας

ασδφασδφ

. Σίφνος: Παναγιά της Χρυσοπηγής

ασδφασδφ

Αμοργός: Παναγιά η Χοζοβιώτισσα

ασδφασδφ

Φολέγανδρος: Παναγία Της Κοιμήσεως

ασδφασδφ

Μυτιλήνη: Παναγιά της Αγιάσου

ασδφασδφ

Σαντορίνη: Παναγιά η Επισκοπή

ασδφασδφ

Πάρος: Παναγιά η Εκατονταπυλιανή

ασδφασδφ

Άνδρος: Παναγιά η Θεοσκέπαστη

αδφασδφ

Λειψοί: Παναγία του Χάρου

ασδφασδφασδ

Μύκονος: Παναγιά Τουρλιανή

ασδασδφ

Μήλος: Παναγιά Τουρλιανή

σσδφγσ

Σίφνος: Παναγιά η Πουλάτη

ασδφασδφ

Κάρπαθος: Κυρά-Παναγιά

ασδφασδφ
dimokratiki.gr

 

 

eshopkos-foot kalymnosinfo-foot kalymnosinfo-foot nisyrosinfo-footer lerosinfo-footer mykonos-footer santorini-footer kosinfo-foot expo-foot